Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ
4492 αναγνώστες
Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010
13:21

Οι ανεξέλεγκτες χρηματαγορές και οι «πολυηπειρωτικές» πλέον υπερεπιχειρήσεις, είναι οι δύο συνισταμένες μίας «ύπουλης» ασθένειας η οποία, με τη βοήθεια των δημοσιονομικών κρίσεων, τείνει να εξελιχθεί σε μία παγκόσμια, θανατηφόρο επιδημία

 

*************

 

Έχοντας την εντύπωση ότι, αυτό που βιώνουμε έντονα σήμερα (δημοσιονομικές κρίσεις), όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές άλλες «δυτικές» χώρες, είναι το αμέσως προηγούμενο στάδιο της «κατάλυσης» της πραγματικά ελεύθερης αγοράς (δυστυχώς «με τη βοήθεια των κυρίαρχων κρατών» και των διακρατικών ενώσεων τους, «τύπου Ε.Ε.»), κρίνουμε σκόπιμο να «επαναφέρουμε» ένα προηγούμενο άρθρο μας, το οποίο περιέγραφε την απειλητικότερη «φάση» της καπιταλιστικής διαδικασίας: την απόλυτη κυριαρχία των μονοπωλίων και των κεφαλαιαγορών.    

 

Περαιτέρω διαπιστώνουμε ότι, ο τεράστιος δανεισμός φαίνεται δυστυχώς να δημιουργεί, μέσα από την κρίση, δύο «σύγχρονες» αντιμαχόμενες τάξεις, με νέες «ταξικές» διαφορές – γεγονός  που «συμβαδίζει» ουσιαστικά με το γνωστό μας «διαίρει και βασίλευε», το οποίο έχει αναμφίβολα ενστερνισθεί προ πολλού τόσο το διεθνές, «άπατρις» Κεφάλαιο, όσο και οι «συνοδοιπόροι» του: οι πολυεθνικές επιχειρήσεις. Οι νέες αυτές τάξεις είναι οι εξής:

 

(α)  Ο δημόσιος τομέας, με περίπου 500.000 μόνιμους «μισθοφόρους», «αιρετούς άρχοντες» και έμμισθα κομματικά στελέχη (αυτό που στην ουσία ονομάζουμε «Κράτος»), καθώς επίσης

 

(β)  Ο ιδιωτικός τομέας, με περίπου 4.500.000 εργαζομένους Πολίτες, ελεύθερους επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες, οι οποίοι πληρώνουν ουσιαστικά ολόκληρο το «κόστος λειτουργίας» ενός διαρκώς διογκούμενου κρατικού μηχανισμού, με ελάχιστη πια ανταποδοτικότητα - ενοχοποιούμενοι, «θυματοποιούμενοι», «είλωτες» και διωκόμενοι ταυτόχρονα (αν και αναφερόμαστε στην Ελλάδα, τα ίδια ισχύουν και για πολλές άλλες δυτικές χώρες, σε μερικές από τις οποίες ο δημόσιος τομέας έχει οργανωθεί πολύ περισσότερο, με τη βοήθεια της «σύστασης» μίας τρομακτικά αποτελεσματικής Οικονομικής Αστυνομίας, στα πρότυπα της γνωστής μας «Στάζι» - Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας).  

 

Η έκβαση της «προβλεπόμενης μάχης» των δύο αυτών κοινωνικών τάξεων, θα είναι αναμφίβολα εις βάρος του συνόλου. Όποια «τάξη» και αν κερδίσει τελικά, δεν πρόκειται να απολαύσει τα «λάφυρα» της νίκης της, αφού στο τέλος κινδυνεύει να δημιουργηθεί μία τεράστια στρατιά ανέργων, απόλυτα εξαρτημένων από τις διαθέσεις του κυρίαρχου του σύμπαντος: του Διεθνούς Κεφαλαίου.

 

Αρκεί να σημειώσει κανείς εδώ ότι, το «Διεθνές Κεφάλαιο», αφού συνέβαλλε ενεργητικά στην υπερχρέωση Κρατών και Καταναλωτών, με τη βοήθεια των «έξυπνων» εργαλείων του (των γνωστών μας «χρηματοπιστωτικών όπλων μαζικής καταστροφής», αλλά και πολλών άλλων μικρότερης «εμβέλειας» – πιστωτικές κάρτες, καταναλωτικά δάνεια κλπ), υποχρέωσε στη συνέχεια τα κράτη να διασώσουν το «κυκλοφοριακό του σύστημα» (τράπεζες) και στο τέλος επέβαλλε ακόμη υψηλότερους «φόρους υποτέλειας» (επιτόκια) στους «υπηκόους» του - διευρύνοντας το «διαίρει και βασίλευε» στις διακρατικές οργανώσεις, όπου κατά τα φαινόμενα τοποθετεί «εν πρώτοις» τα πλεονασματικά κράτη, εναντίον των ελλειμματικών. Τελικά βέβαια προβλέπουμε ότι θα «μεταναστεύσει» σε άλλες, περισσότερο «προσοδοφόρες» περιοχές (Κίνα, Ινδία κλπ), αφήνοντας στην κυριολεξία πίσω του «καμένη γη».

 

Εάν λοιπόν η δική μας κυβέρνηση δεν μπορέσει να μειώσει δραστικά τις δαπάνες, να μηδενίσει τα επιδόματα/υπερωρίες των ΔΥ της, να εξουδετερώσει τη διαπλοκή, να απομονώσει τους μη συνεργάσιμους συνδικαλιστές και να «εκκινήσει» από την αρχή, από μηδενική βάση δηλαδή, την πραγματική Οικονομία της χώρας, παραμένοντας στο έλεος της διεθνούς «τοκογλυφίας», διακινδυνεύοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της και χωρίς τη δημιουργική συνεργασία, αν όχι την οφειλόμενη «πρακτική συνδρομή» εκ μέρους της ΕΕ/ΕΚΤ, τότε:

 

είναι μάλλον καλύτερα να «πειραματισθεί», χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό, με το «μέτρο» της χρεοκοπίας (πριν την «προλάβουν» άλλες, πολύ πιο βαριά άρρωστες «δυτικές» Οικονομίες, όπως η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Μ. Βρετανία, οι Η.Π.Α. κλπ - αλλά και πριν ακόμη λεηλατηθεί ανεπανόρθωτα από το διεθνές κεφάλαιο)

 

Η πτώχευση βέβαια μπορεί να είναι ένα πολύ επώδυνο γεγονός, όταν ακολουθήσει κανείς τα βήματα της Αργεντινής – όταν αναγκασθεί δηλαδή να δηλώσει αδυναμία πληρωμών. Αντίθετα, είναι δυνατόν να εξελιχθεί σε μία ανώδυνη διαδικασία, από μία χώρα της Ευρωζώνης που έχει την ικανότητα να διαπραγματεύεται – αρκεί να διατηρήσει την απόλυτη πρωτοβουλία των «στρατηγικών» κινήσεων, καθώς επίσης να έχει τη σύμφωνη γνώμη, τη «νομιμοποίηση» δηλαδή του υγιούς, σωστά ενημερωμένου συνόλου της κοινωνίας της.  

 

Σε κάθε περίπτωση, η πτώχευση είναι προτιμότερη, κατά την υποκειμενική μας άποψη, από έναν εσωτερικό, απρόβλεπτο εμφύλιο πόλεμο των δύο παραπάνω αντιμαχομένων τάξεων - καθώς επίσης από μία ανέλπιδα «μετατόπιση» του τεράστιου προβλήματος, επαυξημένου προφανώς, στο μέλλον. Ίσως μάλιστα να είναι η μοναδική «καθαρή λύση» μίας Οικονομίας που νοσεί σοβαρά, εκτεθειμένη σε ένα, ακόμη περισσότερο νοσηρό, διεθνές περιβάλλον, για πάνω από δύο δεκαετίες.            

 

Αθήνα, 13. Ιανουαρίου 2010

Βασίλης Βιλιάρδος

viliardos@kbanalysis.com

 

ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ:

 

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ: Αναφορές στην Ισλανδική, στην Ιρλανδική και στην Ισπανική κρίση, οι οποίες αναδεικνύουν όχι μόνο το σημερινό, αλλά, κυρίως, το μελλοντικό πρόβλημα του συνόλου των κρατών της Ενωμένης Ευρώπης και της ΕΚΤ  11/1/2010

 

Η ανίατη ασθένεια της ελεύθερης Οικονομίας

Αθήνα, 12. Φεβρουαρίου 2009

 

Οι «πατέρες» του δόγματος της Ελεύθερης Οικονομίας, ίσως του καλύτερου δυνατού οικονομικού συστήματος που «συνέλαβε» ποτέ ο άνθρωπος, δεν είναι άλλοι από τους Adam Smith (του Σκωτσέζου, ο οποίος το 1776 εξέδωσε το θαυμάσιο έργο του «Inquiry in the Causes of the Wealth of Nations») και David Ricardo (του γιου ενός τραπεζίτη πορτογαλικής καταγωγής εγκατεστημένου στο Λονδίνο, ο οποίος το 1817 εξέδωσε την κλασσική πραγματεία «Principles of Political Economy and Taxation»).

 

Οι αρχές του συγκεκριμένου δόγματος είναι απλούστατες και συνοψίζονται σε μία βασική θεώρηση, η οποία υποστηρίζει τα παρακάτω : Επαφιόμενο στον εαυτό του και απελευθερωμένο από εμπόδια και ελέγχους το Κεφάλαιο, θα κατευθύνεται αυτόματα και οποιαδήποτε στιγμή εκεί που τα κέρδη είναι τα υψηλότερα δυνατά. Κατά συνέπεια και όσον αφορά τα εμπορεύματα (την παραγωγή), το «σχετικό ύψος» του κόστους παραγωγής θα καθορίζει τον τόπο παραγωγής των προϊόντων.

 

Από τη χρονική στιγμή και μετά που εφαρμόσθηκε σωστά το παραπάνω Οικονομικό Δόγμα, διαπιστώθηκε ότι προκαλεί στην κυριολεξία θαύματα. Ειδικότερα, μεταξύ των ετών 1960 και 2000 εξαπλασιάστηκε ο οικονομικός πλούτος του πλανήτη και οι χρηματιστηριακές αξίες στη Νέα Υόρκη αυξήθηκαν σχεδόν κατά 1000%. Η δημιουργικότητα, η δύναμη και η ανεξάντλητη ενέργεια που προσφέρει στον άνθρωπο η Ελεύθερη Οικονομία, απεδείχθη μοναδική στο είδος της - πηγή της τεράστιας ανθρώπινης ανάπτυξης και εξέλιξης που «χαρακτήρισε» το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα.

 

Ο «αιώνιος δυϊσμός» όμως που διέπει τη Φύση στο σύνολο της, ο οποίος μας διδάσκει ότι όλα τα αντικείμενα και οι έννοιες συνοδεύονται πάντοτε από το αντίθετο τους (ημέρα – νύχτα, κρύο – ζέστη, ομορφιά – ασχήμια, Θεός - διάβολος κοκ), δεν μπορούσε παρά να έχει εφαρμογή και στο συγκεκριμένο «Οικονομικό δόγμα». Το πρόβλημα του, το οποίο ήταν απόλυτα γνωστό στους δύο «ιδρυτές» της Ελεύθερης Οικονομίας, δεν είναι άλλο από την «κατανομή των πόρων» που προέρχονται από την εξαιρετικά αποτελεσματική αυτή  «δραστηριοποίηση» του Κεφαλαίου. Η λύση που έδωσαν («απάντηση» στο πρόβλημα) ήταν δυστυχώς ανάλογη του υψηλού ήθους (θρησκευόμενοι αμφότεροι), του χώρου (Μεγάλη Βρετανία, με πλήθος φτωχούς κατοίκους τότε) και του χρόνου που έζησαν (περί το 1800).

 

Η συνταγή τους, κάτω από τις παραπάνω συνθήκες, ήταν επίσης απλή και επικεντρώθηκε στο αξίωμα «Trickle down effect», το οποίο στηρίζεται στην έννοια της ικανοποίησης των ανθρώπινων αναγκών και «θέλει» να ισχύει τόσο για τους ανθρώπους, όσο και για τις επιχειρήσεις. Το αξίωμα «ισχυρίζεται» ότι : Όταν ο πλούτος φτάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο «κορεσμού» (υπέρ-ικανοποίησης των αναγκών των πλουσίων), τότε η αναδιανομή από τους πλούσιους στους φτωχούς ακολουθεί αυτόματα («μοιράζεται» ο πλούτος).

 

Δυστυχώς, τόσο ο Adam Smith όσο και ο David Ricardo, συνέδεσαν τις Ανάγκες με τη Χρήση, γεγονός που αποδεδειγμένα στερείται κάθε ανθρώπινης λογικής - αν και πιθανόν να κατέληξαν σε αυτό από την παρατήρηση των «φυσικών κανόνων» (όπου τα ζώα σκοτώνουν κυρίως για να εξασφαλίσουν την τροφή τους), μη δίνοντας σημασία στην εντελώς αντίθετη ανθρώπινη συμπεριφορά. Σε κάθε περίπτωση όμως και ανεξάρτητα από το που στηρίχθηκε, το αξίωμα δεν έχει απολύτως καμία ισχύ και επομένως το πρόβλημα παραμένει άλυτο.

 

Ακριβώς λόγω του «εγγενούς» αυτού προβλήματος (η Οικονομία και η Επιχείρηση είναι ζωντανοί οργανισμοί, «καθ’ εικόνα του ανθρώπου - δημιουργού τους» και διαθέτουν σώμα, λογική και συναίσθημα σε πλήρη αναλογία με το μέγεθός τους – οι μεγαλύτερες κυρίως σώμα και οι μικρότερες κυρίως συναίσθημα), δημιουργήθηκε και «ανδρώθηκε» η ανίατη ασθένεια του Καπιταλισμού (υπερσυγκέντρωση Κεφαλαίων σε λίγους, με απώτερο «ουτοπικό» στόχο την επίτευξη μίας και μοναδικής παγκόσμιας επιχείρησης, ενός και μοναδικού «ιδιόκτητου» παγκόσμιου πλούτου), η οποία δυστυχώς απειλεί με τις διαρκείς «μεταστάσεις» της να καταστρέψει τον κατά τα άλλα υγιέστατο, «παραδειγματικό» «οργανισμό» της Ελεύθερης Οικονομίας.

 

Οι αυτόνομες, αυτόβουλες, πανίσχυρες και εντελώς ανεξέλεγκτες πλέον Αγορές Κεφαλαίου, επιβοηθούμενες από την πρόσφατα παγκοσμιοποιημένη «αντιμετώπιση» του συστήματος, τείνουν να εξουσιάσουν απόλυτα τους ανθρώπους και τα κράτη, εξουδετερώνοντας την Πολιτεία και επιβάλλοντας τους δικούς τους όρους και κανόνες. Είναι χαρακτηριστική εδώ η τελευταία φράση του προέδρου της γερμανικής κεντρικής τράπεζας Hans Tietmeyer το 1996 στο Νταβός της Ελβετίας, ενώπιον των 1.000 περίπου συγκεντρωμένων, «αντιπροσώπων» της ελίτ του πλανήτη «Από τώρα και στο εξής θα είσαστε όλοι κάτω από τον Έλεγχο των Χρηματαγορών», όπως και ο τίτλος του Spiegel την εβδομάδα της τρομοκρατικής επίθεσης (στις 11.9.2001) στη Νέα Υόρκη «Η παγκοσμιοποίηση είναι η καθημερινή Τρομοκρατία».

 

Οι συνεχείς συγχωνεύσεις των μεγάλων ιδιωτικών Ομίλων (αν και ποτέ δεν επιτυγχάνουν τις «συνεργίες» που επικαλούνται, αλλά απλά «καταστρέφουν» θέσεις εργασίας – σύμφωνα με έρευνα της γαλλικής Le Monde, η οποία ανέλυσε 12 μεγάλες συγχωνεύεις εισηγμένων εταιρειών, όχι μόνο δεν αυξήθηκαν τα μεγέθη τους αλλά, αντίθετα, «απέδωσαν» συνολική ζημία άνω των 720 εκατ. δολαρίων), καθώς επίσης οι διαρκείς επεκτάσεις τους σε όλο τον κόσμο, αναδεικνύουν καθαρά το ένα σκέλος του προβλήματος (της καπιταλιστικής «ασθένειας» της Ελεύθερης Οικονομίας).

 

Το άλλο σκέλος αφορά την «προσέγγιση» των χρηματαγορών με τα κράτη, η οποία δυστυχώς έχει «μεταλλαχθεί» σε σχέση «εντολοδόχου – υποτελούς». Στην περίπτωση που ένα κράτος δηλαδή «τολμήσει» να αυξήσει τις φορολογικές επιβαρύνσεις των «μεγάλων», αμέσως «αποχωρεί» το χρηματοοικονομικό Κεφάλαιο (εσωτερικό και διεθνές) και εγκαθίσταται σε κάποια άλλη γειτονική χώρα, η οποία του εξασφαλίζει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Η κυριότερη από αυτές είναι σήμερα η ιδιωτικοποίηση όλων των δημοσίων (συνήθως κοινωφελών) εταιρειών, οι οποίες στη συνέχεια «υπηρετούν» το δόγμα της «μεγιστοποίησης του κέρδους»   

 

Μία χώρα όμως, η οποία με τη θέληση της «παραδίδει» στο διεθνές (και άπατρις) Κεφάλαιο της σημαντικότερες δημόσιες επιχειρήσεις της, οι οποίες αγγίζουν και εξυπηρετούν «συλλογικά» συμφέροντα, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει την τεράστια συγκέντρωση Κεφαλαίου και Δύναμης σε λίγους, μέσω των συγχωνεύσεων των ιδιωτικών Ομίλων (οι επιτροπές ανταγωνισμού σπάνια απαγορεύουν συγχωνεύσεις, ευρισκόμενες πιθανότατα ακόμη στην προ-παγκοσμιοποίησης εποχή), δεν μπορεί παρά να απολέσει τελικά την Εθνική κυριαρχία της και να αδρανοποιήσει εντελώς το Πολιτικό της σύστημα.

 

Στην τελική «μορφή» της «εξέλιξης» αυτής, επί των Κυβερνήσεων, των Κοινοβουλίων, των Δικαστών, των Συνδικάτων, του Τύπου, της Εκκλησίας, του Στρατού, των Διανοουμένων και των Επιστημόνων θα κυριαρχούν οι Αγορές Κεφαλαίου - στις οποίες εμπιστευόμαστε, «τυφλά» και ανεύθυνα, τη διαχείριση της Ελεύθερης Οικονομίας.

 

Η Ελεύθερη Οικονομία, η οποία είναι κατά την άποψή μας το μοναδικό «λειτουργικό» Κοινωνικό σύστημα, εφ’ όσον βέβαια στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις μικρομεσαίες εταιρείες και στον επιτυχημένο Δημόσιο τομέα, οφείλει να προστατευθεί από όλους μας - μέσω της προστασίας των ανεξάρτητων ιδιωτικών επιχειρήσεων και των δημοσίων κοινωφελών. Οι άνθρωποι θυσίασαν μέρος της ελευθερίας τους, αποδεχόμενοι κανόνες συμπεριφοράς και νόμους, με αντάλλαγμα την κοινωνική οργάνωση και την ασφάλεια τους - όχι την ανασφάλεια ή την υποτέλεια σε ένα απρόσωπο χρηματιστηριακό Κεφάλαιο, το οποίο απειλεί να αποσυντονίσει την Ελεύθερη Οικονομία και να καταστρέψει κάθε κοινωνικό θεσμό.

 

Η Ελεύθερη Οικονομία, από τη στιγμή που εφαρμόσθηκε σωστά, προσέφερε και συνεχίζει να προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στις ανθρώπινες Κοινωνίες. Οι ανεξέλεγκτες Αγορές Κεφαλαίου και οι «πολυηπειρωτικές» πλέον υπερεπιχειρήσεις αποτελούν μία ασθένεια της, η οποία τείνει να εξελιχθεί σε παγκόσμια, θανατηφόρα επιδημία. Απέναντι της μπορούν να τοποθετηθούν μόνο οι υγιείς μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η ανάπτυξη των οποίων σταματάει όταν επέλθει ο «κορεσμός». Το «δόγμα» της Ελεύθερης Οικονομίας είναι αδύνατον να εγγυηθεί αυτήν την «ασφαλιστική δικλίδα», η «διαχείριση» της οποίας αποτελεί το αντικείμενο και την ουσιαστικότερη απασχόληση της εκάστοτε Πολιτείας.

 

Βασίλης Βιλιάρδος

viliardos@kbanalysis.com

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ:

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
20 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

13/01 14:41  zachmour
Πιστός αναγνώστης θα κάνω 2 σχόλια - ερωτήματα:
1) Η μισθοδοσία των ΔΥ είναι 26δις. Αν γινόταν ένα μαγικό και έπεφτε στο μισό θα σωνόμασταν? Με 13 δις λιγότερα στα έξοδα φοβάμαι ότι πάλι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
2) Χρεωκοπία. Τι θα σήμαινε αν αύριο το πρωι ο ΓΑΠ έλεγε εκ νέου το δυστυχώς επτωχεύσαμεν? Θα έπρεπε να βγούμε από το ευρώ? Τα δάνεια προς τις άλλες χώρες και τις Κεντρικές Τράπεζες τι γίνονται? Μηδενίζουν? Αν όχι ποιος και πώς τα πληρώνει? Τι συνέπειες θα είχε ο μέσος Έλληνας Πολίτης?

Ελπίζω να μη γίνομαι πολύ κουραστικός...
13/01 15:09  Βασίλης Βιλιάρδος
zachmour: Σας ευχαριστώ ακόμη μία φορά για την εκτίμηση σας. Φυσικά και δεν γίνεσθε κουραστικός - η επικοινωνία μας με ευχαριστεί ιδιαίτερα.

(1) Η μισθοδοσία των ΔΥ είναι περίπου 19 δις € συν τις «εργοδοτικές εισφορές». Υπάρχουν όμως και άλλες δυνατότητες μείωσης δαπανών – υπολογίζονται στο 30%, δηλαδή σε πάνω από 10 δις €. Και τα δύο αυτά ποσά θα ήταν θεωρητικά «κοντά» στο έλλειμμα μας – οπότε αφενός μεν θα ελαχιστοποιούταν, αφετέρου δε θα ήταν στα πλαίσια του συμφώνου σταθερότητας.

(2) Και για τα δύο θέματα σας βάζω link από αναλυτικές αναφορές μου παρακάτω

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1612.aspx
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1615.aspx
13/01 15:25  jgeorg
19δις προς 500.000 μισθωτοι μας κάνουν 38.000ευρώ το κεφάλι ... κατι ειναι λάθος στον συλλογισμο σας

Τα συνολικά έξοδα του κράτους για το προσωπικό ειναι 27δις που είπε ο ΖΑΧ και χωρις τις εργοδοτικες εισφορες οι οποιες στην χωρα μας ΔΕΝ ΕΓΓΡΑΦΟΝΤΑΙ πουθενα.

Η ΓΣΕΕ λοιπόν λέει 1,1εκ οι μισθωτοι του δημοσιου και η τραπεζα της Ελλαδας το 27δις.

Εγω θα προτεινα το 1.5εκ μισθωτων στο δημοσιο εαν συμπεριλαβουμε κρατικοδιαιτα μορφωματα όπου το 100% του τζιρου τους γινεται απο κρατικο χρημα. (ΜΚΟ , επιχειρησεις-φαντασματα που δουλευουν μονο με το δημοσιο και ειναι στο ονομα συγγενων κρατικων αξιωματουχων.

πηγη των καταμετρημενων μισθωτων
http://www.inegsee.gr/enimerwsi-140-doc3.htm

πηγη εξόδων του κρατους (ΕΚΤΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ)
http://www.bankofgreece.gr/BogEkdoseis/sdos200910.pdf
13/01 15:46  epidoxos
Ανηκω σε εκεινους που υστερικα φωναζουν για μειωση των δαπανων για μισθοδοσια των ΔΥ (στενου και ευρυτερου δημοσιου τομεα) οχι απαραιτητα μεσω καθολικης μειωσης μισθων που για εμενα θα ηταν βλακωδης αλλα μεσω της περιστολης των σκανδαλωδων προνομιων σε συγκεκριμενους θυλακους κακοδιαχειρισης και διασπαθισης δημοσιου χρηματος (πχ βουλη με τους υπαλληλους των 16 μισθων, προεδρια της Δημοκρατιας, λιμανια, αχρηστες επιτροπες και υποεπιτροπες δημοσιων υπηρεσιων, σπαταλες ΔΕΚΟ οπως ΟΣΕ, ΕΡΤ κτλ)...Μια δραστικη περιστολη της σπαταλης αυτης συνοδευομενη απο οικονομιες κλιμακας (ελεγχος σε προμηθειες νοσοκομειων, τιμολογισεις Δημοσιων εργων) σε συνδυασμο με τη σταδιακη μειωση του αριθμου των νεοπρολαμβανομενων (ως αποτελεσμα της βελτιωσης της παραγωγικοτητας των ΔΥ και του περιορισμου των δημοσιων οργανισμων οχι απαραιτητα μονο μεσω ιδιωτικοποιησεων αλλα κυριως συγχωνευσεων δημοσιων οργανισμων και μεταταξεων σε αυτη τη φαση) δε ξερω αν θα ελυνε το δημοσιονομικο προβλημα (μαλλον οχι) αλλα σιγουρα θα αλλαζε την αντιληψη της κοινης γνωμη για την κρατικη μηχανη και τον τροπο λειτουργιας της και θα στερουσε ετσι απο τον καθε εν δυναμει φοροφυγα-πολιτη αυτου του κρατους το επιχειρημα οτι εφοσον υπαρχει ενα τοσο σπαταλο και διεφθαρμενο κρατος εκ των πραγματων δεν εχει νοημα να ειναι συνεπης στην καταβολη των φορων του...Υπαρχει ζητημα εμπιστοσυνης κρατους-πολιτη..και καποιος πρεπει να κανει την αρχη ωστε να αποκατασταθει..εφοσον οι πολιτες δεν εχουν ουτε την παιδεια ουτε και την εμπιστοσυνη απεναντι στο κρατος να κανουν το πρωτο βημα θα πρεπει το ιδιο το κρατος να κανει την αρχη..

Επικοινωνικα και μονο πιστευω οτι συγκεκριμενα μετρα ισως να ειχαν πολλαπλα οφελη για την οικονομια αλλα και την ιδια την ψυχολογια των πολιτων..
Αναφερω ενδεικτικα
-Μειωση του αριθμου των βουλευτων σε 200 στο πλαισιο της συζητουμενης διοικητικης μεταρρυθμισης
-Περιορισμος οχι απλα των δημων της χωρας αλλα και του αριθμου των μελων των δημοτικων συμβουλιων στους 370 δημους που λεγεται οτι θα προκυψο
13/01 15:47  epidoxos
υν
-Μειωση κατα 30% (και λιγο λεω) των τιμολογιων που πληρωνονται για την ΕΡΤ
-Αυστηρο νομοθετικο πλαισιο γυρω απο το χρηματισμο/δωροδοκια ΔΥ (ολων των κατηγοριων απο τον γιατρο στο νοσοκομειο εως τον υπαλληλο της Πολεοδομιας)
- Ανεξαρτητη Δημοσια Αρχη οπου θα καταγγελονται επωνυμα οι δημοσιοι λειτουργοι που χρηματιζονται και εφοσον μετα απο συντομες ΕΔΕ απο την ιδια αρχη αποδεικνυεται η ενοχη τους δημοσιοποιηση των ονοματων τους...ενα τετοιο αυστηρο πλαισιο θα μπορουσε να λειτουργησει απο μονο του αποτρεπτικα για ενα μεγαλο μερος εν δυναμει χρηματιζομενων ΔΥ
- Ταχεια ανασυσταση του σωματος επιθεωρητων εργασιας (στα προτυπα του ΣΔΟΕ) με πυκνους ελεγχους που θα ειχαν αμεσα αποτελεσματα

Η ψηφιση ολων αυτων θα μπορουσε να υλοποιηθει υποθετω μεσα στο χρονο (με εξαιρεση τη μειωση του αριθμου των βουλευτων που υποθετων ειναι συνταγματικο θεμα) και περαν των αμεσων αποτελεσματων σε οικονομικο επιπεδο να αλλαξει δραστικα την ευρυτερη ψυχολογια και τα μυνυματα που στελνονται στις διεθνεις αγορες

Πολλα μπορει να γραψει και να πει κανεις αλλα οσο και να περισταλλουν οι δαπανες μισθοδοσιας των ΔΥ αν δεν υπαρξει εμπεδωση της αντιληψης στον Ελληνα πολιτη οτι η κρατικη μηχανη επαψε να ειναι σπαταλη και διεφθαρμενη η κατασταση για τη χωρα θα βαινει διαρκως προς το χειροτερο οτι μετρα και να παρθουν μιας και θα συνιστουν απλα μπαλωματα...
13/01 18:20  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Kύριε Βιλιάρδο, εξελίσσεσθε εις ένα εκ των πλεόν αγαπημένων μου ιστολόγων, ακόμη και ότε διαφωνούμε. Δικαίως τα 5*.
13/01 20:22  ΚΥΠΡΙνΟΣ
μία είναι η λύση,έτσι όπως καταντήσαμε με 50 δις κάθε χρόνο έλλειμμα.
Το πρόβλημα δεν είναι η κατανάλωση,η οποία κινεί την οικονομία,αλλά η ανυπαρξία παραγωγής και το εισαγόμενο κύμα που σαρώνει τα πάντα εξ'αιτίας του ισχυρού ευρώ. Η υιοθέτηση διπλού νομίσματος,όπου το Κράτος όλες τις εσωτερικές υποχρεώσεις του θα τις πληρώνει σε δραχμές,ώστε να καταστούν "απαγορευτικές" οι εισαγωγές τουλάχιστον στα βασικά είδη.
δηλ.και τους μισθούς των ΔΥ να σβήσουμε εντελώς απλώς θα περιορίσουμε το έλλειμμα στο μισό,το δε κακό όλων είναι ότι η τάση είναι αυξητική.
Το πιό κακό των κακών,είναι ότι το εισαγωγικό εμπόριο,αγοράζει σε τιμές Κίνας και πουλάει σε τιμές ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,καρπούμενο τη διαφορά,για αυτό και έχουμε πληθωρισμό από τους μεγαλύτερους στην ΕΕ.
Αν μπορείς βρες την ετήσια κατανάλωση σε αξία,γεωργικών και κτηνοτροφικών προιόντων δηλ.κηπευτικά,φρούτα,γάλατα,δημητριακά,τυριά,κρέατα,σαλάμια και την τουριστική δαπάνη προς το εξωτερικό και φοβάμαι μην βρείς το ετήσιο έλλειμμα.Εδώ νομίζω κρύβεται το "έγκλημα"...
13/01 20:31  epidoxos
Tης μεταρρυθμισης στη Παιδεια μη εξαιρουμενης αυτου που λεει ο Κυπρινος..μονο να υπολογισει κανεις το χρημα που φευγει για φοιτηση-διαμονη ελληνων νεων στο εξωτερικο...αν υπηρχε ενα συγχρονο συστημα παιδειας ολο αυτο το ζεστο χρημα που φευγει εξω θα εμενε εντος των τειχων...μονο στη Βρετανια 80.000 Ελληνες φοιτητες...800 ευρω να ξοδευει κανενας μινιμουμ για βασικα εξοδα το μηνα...64.000.000/ μηνα μονο στη Βρετανια μονο για διαμονη και βασικα εξοδα..και αμα τη επιστροφη...Ανεργια!
14/01 01:03  τσατσαρα
Kε Βιλιάρδο, διαβάζω συστηματικά τα άρθρα σας. Σπάνια έχω δει τόσο αναλυτική και λεπτομερή άποψη από οικονομολόγο. Είστε ο μόνος που έχετε αναφερθεί στον παραγωγικό ιστό της χώρας και την υποτιμημένη του αξία(μιλάω και για τη γεωργία).
Θα ήθελα να σας ρωτήσω, είναι πραγματικά τόσο δύσκολο να αποπληρωθούν αυτά τα χρέη? όταν πας σε άλλες χώρες της Ευρώπης που βρίσκονται σε κρίση, αυτή είναι οφθαλμοφανής, εδώ όμως όχι. Τα Γιάννενα ήταν ξέχειλα τα Χριστούγεννα όπως και άλλοι προορισμοί. Μήπως έχουμε αρκετό λίπος να κάψουμε ακόμη και παίζονται απλώς παιχνίδια? η le monde είχε πράγματι γράψει ένα άρθρο ότι η εκτεταμένη μαύρη οικονομία θα μας προστατέψει.
Σκέφτομαι επίσης ότι ο δημόσιος τομέας δεν είναι τόσο εκτεταμένος όσο λένε(πχ στην Γερμανία οι καθηγητές αλλά και μεγάλες ομάδες εργαζομένων δεν θεωρούνται Δ.Υ., αλλά εδώ είναι, και έτσι παρουσιάζεται μεγαλύτερος αριθμός Δ.Υ. στην σύγκριση. Επίσης αν δει κανείς με λεπτομέρεια την δημόσια διοίκηση διαπιστώνει ελλείψεις προσωπικού, αλλά το κυριότερο, λείπει η οργάνωση, όλος ο τρόπος σύγχρονης διοίκησης όπως στη Γαλλία, εδώ δεν τίθενται σκοποί και στόχοι ελέγξιμοι στους υπαλλήλους. Αυτό δεν είναι λάθος των υπαλλήλων αλλά της διοίκησης. Πχ οι διευθύνσεις γεωργίας στις νομαρχίες (80 υπάλληλοι στα Γιάννενα) δεν έχουν αντικείμενο παρά μόνο τις επιδοτήσεις, το ΠΑΣΟΚ κατάργησε όλες τις δράσεις προγραμματισμένης ανάπτυξης της γεωργίας όπως γινόταν τη 10ετία του 70 με προγραμματισμένες εισαγωγές νέων καλλιεργειών κτλ. Τώρα, όλα αυτά γίνονται με βάση τη διείσδυση των εταιριών με γνώμονα το κερδος, και σε βάρος των αγροτών και της οικονομίας της χώρας.
Αυτά σκέφτομαι, και για να μην σας κουράζω καταλήγω στην ερώτηση μήπως έχουμε προβλήματα διαρθρωτικού χαρακτήρα περισσότερο, και όχι τόσο ξεκάθαρα οικονομικά, ρωτάω έχοντας πάντα στο μυαλό μου τη Γαλλική διοίκηση.
Θα ήθελα τη γνώμη σας όποτε μπορείτε.
Ευχαριστώ Χρύσα.

14/01 09:47  coldplay
Πολυ ωραια τα αρθρα σας κ. Βιλιαρδε
14/01 12:09  Αρκάς
Κ. Βιλιάρδε, συγχαρητήρια για τα άρθρα σας.
14/01 13:45  τσατσαρα
Δηλ ένα είδος πολιτικής μαφίας, δικαιολογούμενης (ας πούμε )από ιστορικούς λόγους.
14/01 15:06  Βασίλης Βιλιάρδος
τσατσαρα: Τα προβλήματα διαρθρωτικού χαρακτήρα συνήθως προηγούνται των οικονομικών, ενώ είναι τα δυσκολότερα, όσον αφορά την επίλυση τους – πόσο μάλλον αφού δεν λύνονται βραχυπρόθεσμα. Σε σχέση με το γεωργικό τομέα, η ιδανική λύση (πάντοτε κατά την υποκειμενική μου άποψη) είναι οι συνεταιρισμοί – αρκεί βέβαια να λειτουργούν ορθολογικά. Το τελευταίο σχόλιο σας είναι μάλλον υπερβολικό. Για τους συνεταιρισμούς δείτε το:
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1343.aspx
14/01 19:30  τσατσαρα
Κε Βιλιάρδε, ζητάω συγνώμη για τον μάλλον βαρύ χαρακτηρισμό, δεν αισθάνομαι ότι έχω άδικο, με τόσα που έχω δεί,αλλά νομίζω ότι καταχράστηκα την φιλοξενία σας, μπορείτε να το σβήσετε, ευχαριστώ.
14/01 21:57  zachmour
Καλησπέρα.

Διαβάζω το ΠΣΑ (http://www.capital.gr/News.asp?id=887792) και πραγματικά φρικάρω...

Μέτρα που μειώνουν τις δαπάνες το 2010 και αφορούν σε μισθοδοσία ΔΥ:
75εκ ευρώ (από μείωση υπερωριών). Από τα 27δις θα μειώσει 75εκ, ήτοι: 0,3!

Αν βάλω μέσα και αυτό που λέει για Μείωση 10% του κονδυλίου για επιδόματα στη Γενική Κυβέρνηση (650 εκ. Ευρώ) μιλάμε για μείωση 3,3%.

Εν ολίγοις: ΔΕΝ υπάρχει σωτηρία...
14/01 22:09  Cool
Ζαχαρία, μην αγχώνεσαι. Πρώτα θα μας (ιδιώτες) ταράξουν στους φόρους και στο τέλος όταν δουν ότι το πράγμα δεν συμμαζεύεται με τίποτα, τότε και μόνο τότε θα κοιτάξουν πως μπορούν να μειώσουν πραγματικά τις δημόσιες δαπάνες. Μέχρι τότε θα μας κοροϊδεύουν
15/01 12:02  Βασίλης Βιλιάρδος
jgeorg: Σύμφωνα με το υπουργείο οικονομικών (προϋπολογισμός), οι μισθοί των ΔΥ είναι περίπου 19 δις € (2009), για περίπου 512.000 άτομα. Για τα υπόλοιπα δεν έχω δυστυχώς τεκμηριωμένη άποψη. Σας ευχαριστώ πολύ για τα link.

epidoxos: Συμφωνώ με αρκετές από τις πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις σας - ιδιαίτερα με την αναγκαιότητα της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης μεταξύ του κράτους και των Πολιτών. Επίσης με την ανεξάρτητη δημόσια Αρχή για τον έλεγχο των δημοσίων λειτουργών, όπως συμβαίνει και με τον ιδιωτικό τομέα. Τέλος, πολύ σωστά, από την Παιδεία θα μπορούσαμε να έχουμε έσοδα - τόσο από τους Έλληνες φοιτητές που δεν υπάρχει λόγος να πηγαίνουν στο εξωτερικό (ακόμη και στη Βουλγαρία), όσο και από ξένους που θα έρχονταν στην Ελλάδα. Η ψυχολογία στην Οικονομία είναι πράγματι πάρα πολύ σημαντική.

Θ. Καλοχαιρέτας: Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια, αλλά θα με ενδιέφεραν αρκετά οι διαφωνίες σας. Ελπίζω να μου τις γράφετε στο μέλλον.

κυπρίνος: Το έλλειμμα της κεντρικής κυβέρνησης είναι περίπου 30 δις €. Πολύ σωστά, το πρόβλημα μας είναι το εμπορικό ισοζύγιο, τόσο όσον αφορά τις εισαγωγές, όσο και τις εξαγωγές. Εάν λυνόταν αυτό, τότε ίσως να μην χρειαζόταν τίποτα άλλο. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα είχε και η Αργεντινή, όπως ίσως θα διαβάσατε σε ανάλογο άρθρο μου («Η χρεοκοπία της Αργεντινής»), το οποίο συμφωνούσε απόλυτα με την τελευταία αναφορά της Moody’s (με την ευκαιρία, η Γερμανία έβαλλε όρους και ποινές στις εταιρείες αξιολόγησης, ενώ θα τις ελέγχει υποχρεωτικά κάθε χρόνο, στα γραφεία τους. Η νομοθεσία που εισήγαγε θα υιοθετηθεί το 2011 και από την ΕΕ).
15/01 12:29  ΜΥΑΛΟ
Κύριε Βιλιάρδο, όποτε βρείτε χρόνο, σχολιάστε αυτό:

http://www.roubini.com/euro-monitor/258221/that_staggering_greek_deficit_continues_to_stagger_onwards_and_upwards
15/01 12:31  ΜΥΑΛΟ
Και αυτό που είχα γράψει- και πέστε μου αν θεωρούμαι "καταστροφολόγος":

"Είναι ένα συγκλονιστικό άρθρο του Ρουμπίνι για την Ελλάδα.

Δείχνει αυτό που έλεγα με λιγότερο επιστημονικά λόγια, ότι ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ και ότι οδηγούμαστε προς το παγόβουνο.

Με την εξής λογική, θα το επαναλάβω: Πρέπει σε μια 3ετία- όπως μας λένε, αλλά ο ελληνικός λαός είναι άσχετος και ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ- να πάνε το έλλειμα στο 3%.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρουν 7-8 δις την πρώτη χρονιά. Το έχω ξαναγράψει, άντε και τα βρήκαν, με περικοπές. Τη δεύτερη χρονιά όμως πρέπει να βρουν άλλα 7-8 δις να καλύψουν απ' το έλλειμμα! Από πού θα τα βρουν όταν έχει πέσει τσεκούρι τον πρώτο χρόνο; Και άντε και τα βρήκαν. Τρίτη σερί χρονιά πρέπει να βρεθούν άλλα 7-8 δις!

Από μια οικονομία που θα την έχεις πλακώσει στο ξύλο! Είναι σαν να έχεις βιάσει πρώτα μία γυναίκα, μετά να έρχεσαι και να την ξαναβιάζεις και να τη δέρνεις και μετά να βιάζεις και να χτυπάς το πτώμα της.

Ανάπτυξη πώς; Αποπληθωρισμό στην Ελλάδα ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ έγραφα μήνες πριν, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε υποτίμηση για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί. Αυτά λέει και ο Ρουμπίνι. Και σου λέει "ανάπτυξη δεν μπορείς να έχεις με όλα αυτά τα δυσάρεστα, αντίθετα θα μειώνεται το ΑΕΠ με την εσωτερική υποτίμηση" και φέρνει παράδειγμα την Ιαπωνία που λόγω αποπληθωρισμού κλιμακώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια η σχέση χρέους προς ΑΕΠ!

Φανταστείτε τι έχει να γίνει με εμάς που είμαστε και ελλειμματική χώρα στο εμπορικό ισοζύγιο ενώ η Ιαπωνία είναι πλεονασματική!

Οικονομικά δεν εχω σπουδάσει, όταν σκέφτεσαι όμως λογικά και αναλύεις, εξοργίζεσαι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο που διαβάζεις αναλυτές και δημοσιογράφους παπαγάλους να λένε για bull market στην Ελλάδα και ότι θα ακολουθούμε τις ξένες αγορές!

Βρε στην Αργεντινή, βρε bull market! Που η Αργεντινή χρεοκόπησε έχοντας χρέος το μισό από το δικό μας σε σχέση με το ΑΕΠ!

Καιρό πριν ψάχτηκα για ξένη τράπεζα που να βγάζει τα λεφτά μας έξω και να τα διασφαλίζει από τις δ
15/01 12:33  ΜΥΑΛΟ
(το έκοψε)

από τις δραχμές...
15/01 12:43  zachmour
MΥΑΛΟ χαίρομαι που σε βρίσκω και εκτός φόρουμ να σου πω ότι συμφωνούμε απόλυτα. Εγώ τα γράφω απέξω εσύ από μέσα στο φόρουμ. Ελπίζω όπως λέω εδώ και 1-2 χρόνια να αποδειχτεί ότι έχω (έχουμε) άδικο...
15/01 13:41  Βασίλης Βιλιάρδος
τσατσάρα: Πολύ σωστά, το θέμα δεν είναι τόσο οι υπεράριθμοι ΔΥ, όσο η λανθασμένη κατανομή τους. Για παράδειγμα, περισσεύουν σε κάποια υπουργεία και λείπουν από νοσοκομεία. Σχετικά με τα Γιάννενα, η οικονομική κρίση δεν έχει φτάσει ακόμη στους Έλληνες καταναλωτές οι οποίοι, ως συνήθως, «λειτουργούν» στο «παρά πέντε» (αν όχι στο «και πέντε») – αν και στο Ελληνικό δημόσιο η κρίση (λόγω «πρωθύστερων» ενεργειών), προηγείται πολλών άλλων κρατών με αντίστοιχα προβλήματα (με εξαίρεση τις Ουκρανία, Ρουμανία, Λετονία, Σερβία και Ουγγαρία που βρίσκονται ήδη «στον ορό» του ΔΝΤ). Θα φτάσει μάλλον αφού μας τελειώσουν εντελώς τα χρήματα, όταν συγκεκριμενοποιηθεί η ανεργία και εφόσον μειωθεί η οικοδομική δραστηριότητα (το πλέον «τρομακτικό» σενάριο). Δεν καταχράστε ποτέ καμία φιλοξενία. Πρέπει να νοιώθετε «ευπρόσδεκτα και ελεύθερα» - ειδικά όταν εκφράζετε τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες απόψεις σας, για τις οποίες σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

coldplay – Αρκάς: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την θετική σας άποψη στα άρθρα μου.

zachmour: Συμφωνώ με τη άποψη σας σε σχέση με τον ελάχιστο περιορισμό των δαπανών από το ΠΣΑ. Όλοι περιμέναμε πολύ περισσότερα (τα ανακοινωθέντα δεν φτάνουν σε καμία περίπτωση).

cool: Ας μην απογοητευόμαστε, αν και εν πολλοίς δεν είσαστε εκτός πραγματικότητας. Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι μάλλον απίθανο να μας βγάλουν από το «τέλμα», πολύ περισσότερο όταν η χώρα έχει εντελώς αποβιομηχανοποιηθεί. Ο στενός δημόσιος τομέας είναι περίπου το 10% του εργατικού πληθυσμού, με το 30% των συνολικών αμοιβών (εάν ισχύουν τα στοιχεία που έχω στη διάθεση μου). Επομένως, υπερισχύει αρκετά σε αμοιβές, ενώ μάλλον υπολείπεται σε παραγωγικότητα.
15/01 13:49  Κώστας Α.
zachmour

Πραγματικά συμφωνείς με το ΜΥΑΛΟ;
Γιατί και εγώ συμφωνώ μαζί του εν πολλοίς. Όμως εσύ με μένα δεν συμφωνούσες. Το διασκέδαζες μάλιστα.
Και ο δείκτης τότε είχε 2894,15 δηλαδή κορόιδευες στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΟΡΥΦΗ!

Εγώ όπως καταλαβαίνεις, δεν ξεχνώ.

Τι έγινε τώρα και άλλαξες γνώμη;
Χασούρες;

*

"να σαι καλά βρε Κώστας Α.. Είχα μία ανησυχία το πρωί αλλά μόλις είδα ότι άρχισες να γράφεις τα γνωστά και χιλιοειπωμένα περί επερχόμενης διόρθωσης και ενδεχόμενου καταποντισμού ησύχασα... Είμαι 100% ότι αν υπάρχει μαέστρος σε διαβάζει στο φόρουμ! :-)"


Αξιολογήστε το μήνυμα:
6 ψήφοι 15/10/2009 16:52
zachmour


*

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=1058171&pg=1939#1stframe



15/01 14:01  zachmour
@Κώστας Α.
Δεν θα μπω σε αντιπαράθεση μαζί σου ιδίως σε ξένο σπίτι. Θα σου υπενθυμίσω ότι σχεδόν όλες τις φορές που σου απευθύνθηκα έλεγα ότι επί της αρχής συμφωνώ με αυτά που λες αλλά διαφωνώ με τη χρήση παραγώγων και με το στυλάκι που έβγαζες ότι κερδίζεις από παράγωγα όταν κάθε φορά που έκανες πρόβλεψη γινόταν το ανάποδο... Υπάρχουν αρκετοί που έχουν διαβάσει τα γραφόμενά μου και γνωρίζουν καλά αν ταυρίζω ή αρκουδίζω. Δεν πρόκειται να απαντήσω ξανά σε τέτοιου τύπου σχόλια... Βαριέμαι να ψάχνω σχόλια αλλά έχω έρθει σε αντιπαράθεση με παραδοσιακούς ταύρους (verd, haros, nikdan κλπ κλπ) εδώ και 1,5χρόνο. Ρώτα θα μάθεις...
15/01 14:20  Βασίλης Βιλιάρδος
μυαλό: Σωστά αυτά που γράφετε, αν και θα επανέλθω όταν διαβάσω καλύτερα το άρθρο που αναφέρεστε. Ο ρεαλισμός δεν είναι ποτέ καταστροφολογία, κατά την άποψη μου. Αν θέλετε, δείτε και το link http://www.reporter.gr/Ειδήσεις/Οικονομία/item/141133-«H-Γερμανία-είναι-μέρος-του-ελληνικού-προβλήματος-» σε αντιπαράθεση με το http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1640.aspx
15/01 14:34  Κώστας Α.
zachmour

Αφού κερδίζω βρε φίλε, τι θέλεις να κάνω τώρα; Να γυρίσω σε χασούρες για να σε ευχαριστήσω;
Δεν έχεις δει ότι μετά το Μάη του 2009 είχα γυρίσει σε long;
Γραμμένο στις "μαρίδες" είναι.
Αν το θέλεις πολύ, να ψάξω εγώ για σένα και να σου βάλω ένα link.

Θα το ξαναπώ άλλη μια φορά για σένα αλλά και για άλλους που παρακολουθούν.
ΕΙΜΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ TRADER.
Με την έννοια ότι δεν κάνω τίποτε άλλο εκτός από αυτό, για βιοπορισμό.

Στα παράγωγα είμαι από το 2004 και αν ήξερες κάτι από αυτά, θα γνώριζες πως αυτά δεν συγχωρούν λάθη για τόσο εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γιατί πολύ απλά... σε χρεοκοπούν.

Δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση μαζί σου απλά για να έχουμε να λέμε. Όχι. Μια πραγματικότητα θέλω να σου δείξω που μάλλον δεν είσαι έτοιμος να δεχθείς ότι υπάρχει.

Φιλικά.
(το εννοώ)

Κώστας Α.
16/01 10:21  romanov
Σύμφωνα με τον ξένο Τύπο, οι αγορές υποθέτουν από καιρό ότι οι ελληνικές τράπεζες χρηματοδοτούν το έλλειμμα αγοράζοντας ομόλογα του δημοσίου. Αυτό όμως μπορεί να γίνεται μόνο όσον καιρό η ΕΚΤ τα δέχεται σαν εγγύηση για τη δανειοδότηση των τραπεζών. Μόνο η Moodys όμως τα αξιολογεί ακόμη θετικά, με Α2, ενώ όλες οι άλλες με ΒΒΒ+. Η ΕΚΤ δέχεται ομόλογα σαν εγγύηση εάν δεν είναι κάτω από Α-.από μία τουλάχιστον εταιρία αξιολόγησης. Μόνο για το 2010 έχει κάνει εξαίρεση και δέχεται με ΒΒΒ-. Η μοναδική λοιπόν εταιρία που ακόμη επιτρέπει τη δανειοδότηση από την ΕΚΤ είναι η Moodys. Επομένως, ο μελλοντικός δανεισμός της Ελλάδας εξαρτάται από το τι θα πει η Moodys.
16/01 10:48  zachmour
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4555553&ml=1

Μία ενδιαφέρουσα επίσης άποψη...
16/01 14:21  Βασίλης Βιλιάρδος
romanov: Ευχαριστώ πολύ

zachmour: Πολύ ενδιαφέρουσα άποψη. Τη συμπεριέλαβα στο νέο άρθρο μου στο
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1660.aspx
16/01 22:56  romanov
Το μόνο που ακούει κανείς πια από την κυβέρνηση είναι φόροι...φόροι...φόροι. Να δείτε που στο τέλος οι φόροι που θσ εισπραχτούν θα είναι λιγότεροι από πέρυσι. Μου κάνει εντύπωση που δεν το καταλαβαίνουν. Κάνουν ότι μπορούν για να μη θίξουν τους υπαλλήκους τους στο δημόσιο. Αν σταματήσει να μας δίνει δάνεια η ΕΚΤ, τότε μόνο θα κάνουν κάτι.
17/01 12:29  zachmour
Σχετικά με την άποψη ότι φταίνει και οι Γερμανοί που δεν αυξάνουν τους μισθούς τους και την κατανάλωσή τους κρατώντας έτσι χαμηλά το κόστος παραγωγής τους και αποβιομηχανίζοντας τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου ακούγεται σωστή εν μέρει. Ωστόσο οι χώρες της Ε.Ε. δεν είναι μόνες τους στον κόσμο. Οι Γερμανοί μπορεί με τον τρόπο αυτό να μας στραγγαλίζουν αλλά είναι ο μόνος τρόπος να ανταγωνιστούν τα αυτοκίνητα, τις ηλεκτρονικές συσκευές κλπ κλπ που έρχονται από Κίνα και Ιαπωνία. Ήδη ζορίζονται ως ένα βαθμό τι θα γινόταν αν ήταν ας πούμε 20% ακριβότεροι για χάριν των λιγότερο παραγωγικών (το θέτω ευγενικά) χωρών του Νότου? Η αλήθεια πάντως είναι ότι κοινό νόμισμα με διαφορετικές νοοτροπίες και κυβερνητικές πολιτικές είναι μάλλον αδύνατο να σταθεί επί μακρόν...
17/01 21:31  romanov
Το πρόβλημα δεν είναι αν θα έχουμε εμείς ξανά τη δραχμή, αλλά αν θα καταλήξουν να έχουν όλοι το νόμισμα τους. Τα προβλήματα δεν είναι μόνο σε εμάς, αλλά σε όλη την Ευρώπη. Το ίδιο και στη Γερμανία. Όπως διάβασα, η ατμομηχανή της Ευρώπης έχει χάσει πια την ισχύ της. "Το πρόβλημα της Ευρωζώνης είναι ότι χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία έχουν ανάγκη περισσότερο μία άλλη μεγάλη οικονομία, που θα αγοράζει τα αγαθά τους και όχι τόσο μία μεγάλη οικονομία, που τους πωλεί τα αυτοκίνητα και το μηχανολογικό εξόπλισμό της και μάλιστα με πίστωση" (Ναυτ.)

18/01 12:48  zachmour
Διαβάζω συχνά πολλούς ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες να τα βάζουν με τους Δ.Υ. και να λένε πόσο αντιπαραγωγικοί είναι. Επίσης διαβάζω και ακούω ότι πρέπει να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να διατηρηθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που απασχολούν πάρα πολύ κόσμο. Προς όλους αυτούς έχω να πω το εξής:

Το να έχει κάποιος ένα μαγαζάκι όπου πουλάει εισαγόμενα ρούχα, εισαγόμενα είδη υγιεινής, εισαγόμενα αυτοκίνητα, εισαγόμενες τηλεοράσεις, εισαγόμενα κομπιούτερ, εισαγόμενες τροφές για σκύλους, εισαγόμενα φρούτα, εισαγόμενα είδη δώρων, εισαγόμενα παιχνίδια, εισαγόμενα ποδήλατα, εισαγόμενα aircondition, εισαγόμενα ηλεκτρονικά, εισαγόμενα εργαλεία, εισαγόμενα μηχανήματα μπορεί να τον κατατάσσει στους επιχειρηματίες αλλά είναι εξίσου αν όχι περισσότερο επικίνδυνος και προβληματικός για τη χώρα με έναν αντιπαραγωγικό δημόσιο υπάλληλο.

Όταν λέμε επιχειρηματικότητα και αύξηση της πίτας μιλάμε για παραγωγή πλούτου και προστιθέμενες αξίας και όχι για προμήθειες διαμεσολάβησης. Ας κοιταχτούν μεταξύ τους όλοι οι κριτές των πάντων και ας δουν αν έχουν παράγει τίποτα και αν έχουν φέρει έστω και ένα ευρώ στην χώρα και μετά να κάνουν κριτική...
18/01 13:01  Κώστας Α.
zachmour έχεις κάνει επιχειρηματίας έστω και εισαγόμενου είδους;
Εγώ ναι. 21 χρόνια επιχειρηματίας από τα οποία 14 χρόνια εισαγωγέας.
Έχω να σου πω φίλε μου ότι είσαι πολύ βαθιά νυχτωμένος αν φτάνεις στο σημείο να συγκρίνεις την βούρτσα με την…

Τι άλλο θα διαβάσουμε πια;
18/01 13:08  zachmour
Για πες μου καλέ μου. Αν όλοι οι Δ.Υ. ήταν και αυτοί εισαγωγείς επιχειρηματίες η χώρα θα πήγαινε καλά? Αν όλοι γίνουμε επιχειρηματίες εισαγωγείς θα λυθεί το πρόβλημα?

18/01 13:09  Κώστας Α.
Δεν θέλω να πω με το παραπάνω ότι είναι καλό για μια χώρα να εισάγει τα πάντα.
Τουναντίον.
Όμως να φτάνουμε στο σημείο να συγκρίνουμε την επιχειρηματικότητα που παράγει πλούτο με την πλειοψηφία των "δημοσίων υπαλλήλων - αφεντικών" που κατατρώγουν πλούτο αυτών που τον παράγουν, είναι τουλάχιστον κωμικοτραγικό.
Η μπάλα δεν παίρνει όλους τους δημόσιους υπάλληλους. Αλλά αυτούς που δουλεύουν πολύ λίγο και πληρώνονται πάρα πολύ σε σχέση με τα ίδια προσόντα και αποδόσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Και αυτός είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
18/01 13:10  zachmour
Όλοι την έχουν δει εισαγωγείς και αντιπρόσωποι ξένων προϊόντων και κάνουμε και φασαρία γιατί δεν επιχορηγούμε την αγορά αυτοκινήτου πχ που απασχολεί τόσο κόσμο. επομένως αν όλοι αγοράζουμε αυτοκίνητα συνέχεια θα πάει μπροστά η χώρα... Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...
18/01 13:11  zachmour
Τώρα είδα το σχόλιο σου. Το να αγοράζεις ένα προϊόν από Κίνα 5 ευρώ και να το πουλάς 10 εδώ παράγει πλούτο για τη χώρα?????????
18/01 13:12  Κώστας Α.
Τι θα πει αν ήταν;
Δεν υπάρχει τίποτε άλλο;
Δηλαδή ή ΔΥ ή εισαγωγέας στο έχω πια ορκιστεί;
Άλλα επαγγέλματα δεν παίζουν;
18/01 13:15  zachmour
Παίζουν και παρά παίζουν. Και αυτοί που τα κάνουν και παράγουν πλούτο έχουν όντως δικαίωμα να γκρινιάζουν για όλους τους υπόλοιπους. Αλλά πόσοι νομίζεις ότι είναι αυτοί?
18/01 13:16  jgeorg
ZAX ,,,,... αυτο που λες έχει βαση αλλα

Ξερω πολλες επιχειρησεις που ενώ είχαν παραγωγη πλέον εισαγουν απο Βουλγαρια , Τουρκια ή Κινα. Γιατι? Η παραγωγη στην Ελλαδα ειναι υπο διωγμόν. Πες μοπ εσυ πο εαν θυμαμαι καλα εισαι πολ.μηχαικος ποσα χρονια χρειαζομαι σε αδειες εαν θελω να κτισω εργοστάσιο νομιμα χωρις μιζες.
18/01 13:19  Κώστας Α.
zachmour

Μήπως θα προτιμούσες σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον να έρθει ο Γερμανός ή ο Γάλλος και να το πουλήσει στους Έλληνες; (πχ Carrefour, Praktiker, Lidl, Aldi) και να βγάζουν τα χρήματα από τα κέρδη στην πατρίδα τους;
Αυτό θέλεις;
Είτε το θέλουμε είτε όχι η απάντηση στο ερώτημα σου είναι ναι. Παράγει πλούτο που τον ξοδεύει στην Ελλάδα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι οπαδός των εισαγωγών. Αντιθέτως. Λυπάμαι που δεν είμαστε σε θέση να παράξουμε τίποτα.
18/01 13:35  zachmour
@jgeorg
Δίκιο έχεις αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι το επιχειρείν που πρέπει να διαφυλαχτεί (όσο υπάρχει) και κυρίως να αναπτυχθεί, δεν είναι τα κερατιάτικα των εισαγόμενων, ή των διαμεσολαβητών από τον αγρότη στις λαικές, ή ή ή ... αλλά νέες επενδύσεις σε τομείς που είναι παραγωγικοί (πχ. τουρισμός, φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες, βιολογικά φρούτα και λαχανικά, ιατρικός τουρισμός, συνεδριακός τουρισμός, ναυτιλία κλπ κλπ) Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι έτσι ώστε και εκεί να κατευθύνουμε τις δυνάμεις μας και το Κράτος να απλοποιήσει τις διαδικασίες...
18/01 13:38  jgeorg
Αρα ...οποιος ενδιαφερεται για το μελλον της Ελλαδας μπορει να κανει το εξης απλό

ΠΛΗΡΕΣ αφορολογητο σε επιχειρησεις με μεγαλη προστηθεμενη αξία για τον τόπο και διευκολυνση των επιχειρήσεων αωτων σε κάθε επιπεδο με κάθε τρόπο!

Ελα όμως που δρουν ανθελληνικα οι πολιτικοι! Ποιος θα τους ελεγε οχι?
18/01 13:52  Κώστας Α.
Το κράτος πρέπει να φανεί αρωγός για να βγούμε από ένα κατεστημένο. Αυτό του να εισάγουμε τα πάντα.
Όμως το κράτος τόσα χρόνια ευνόησε την αστυφιλία. Δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για την Ελληνική βιομηχανία και την παραγωγή καταπνίγοντας κάθε τι που θα μπορούσε να σταθεί στο διεθνές στερέωμα.
Φτάσαμε στο σημείο μόνο να εισάγουμε και τίποτα να μην παράγουμε.
Φτάσαμε στο σημείο η μισή Ελλάδα να ζει στην Αθήνα.
Φτάσαμε στο σημείο οι κάτοικοι των Αθηνών να ζούμε σε κλουβιά και τα κλουβιά αυτά να τα πληρώνουμε χρυσά.
Φτάσαμε τελικά στο σημείο οι γεννημένοι στην Αθήνα να αναζητήσουμε διέξοδο στην επαρχία για να μπορέσουμε να απολαύσουμε μια στοιχειώδη ποιότητα ζωής.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το κράτος δεν στρέφεται στην αποκέντρωση δίνοντας ισχυρά κίνητρα σε επιχειρήσεις που θα τολμήσουν να μεταφερθούν στη περιφέρεια και να δώσουν πνοή.
Τόσα χρόνια ακόμη δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί ακόμη και το υπουργείο Γεωργίας θα πρέπει να βρίσκεται στην Αθήνα.

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.
18/01 14:11  zachmour
Είδατε που τελικά συμφωνούμε? Είναι τόσα πολλά και προφανή πράγματα που πρέπει να γίνουν για να ξαναδούμε φως. Αυτό της αποκέντρωσης είναι από τα σημαντικότερα. Έχουμε πανέμορφη χώρα που είναι παράδεισος για να ζει κάποιος και εμείς μαζευτήκαμε στην Αθήνα για να πουλάμε εισαγόμενα και υπηρεσίες ο ένας στον άλλο. Μακάρι η κρίση αυτή να είναι η απαρχή για κάτι καλύτερο...
18/01 14:26  Κώστας Α.
zachmour, νομίζω πως θα είναι.
Δεν γίνεται αλλιώς. Πιάσαμε πάτο σα λαός.


(δηλαδή ελπίζω να έχουμε ήδη πιάσει πάτο)
18/01 17:18  Βασίλης Βιλιάρδος
Εξαιρετική η συζήτηση και η ανταλλαγή απόψεων - είμαι σίγουρος ότι όλα βοηθούν στην εύρεση της σωστής λύσης. Προεσθέτω στις σκέψεις ένα παλαιότερο άρθρο μου, σε σχέση με την παραγωγή πλούτου: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1607.aspx
18/01 21:12  romanov
Είναι λυπηρό και απογοητευτικό μαζί για την ελληνική δημοσιογραφία να προβάλλεται μία ανάξια λόγου είδηση, όπως αυτή της DB σήμερα πρώτη σελίδα. Η τράπεζα δεν είπε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο.

Η Αργεντινή και η Ρωσία τότε (πετρελαιο στα 20 $)ήταν δύο υποανάπτυκτες οικονομίες με χαμηλά χρέη, όπως π.χ. η Βουλγαρία σήμερα. Η Ελλάδα όμως είναι μία ανεπτυγμένη οικονομία με δημόσιο χρέος όπωε πολλές άλλες. Τέτοιες ειδήσεις δεν οφελούν και κάνουν μεγάλο κακό στη χώρα και πολύ περισσότερο στο χρηματηστηριο. Για σύγκριση βάζω τα δύο λινκ

http://www.capital.gr/News.asp?id=889721

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1660.aspx
18/01 21:50  epidoxos
εγω παλι δε καταλαβαινω πως "τυχαινει" τετοιες δηλωσεις οπως η σημερινη που λεει ο ρομανοφ..να βγαινουν παντα παραμονη που ειναι να δανειστουμε???? Για κοιτα κατι περιεργα πραγματα...
Σελίδα 1 από 2Νεότερα σχόλια »Τελευταία σελίδα

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις