Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
***ΠΡΟΣΟΧΗ***
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 20 Δεκεμβρίου η υπηρεσία του Capital.gr
Capital Blogs θα αναστείλει τη λειτουργία της για τεχνικούς λόγους.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΛΥΣΗ
4267 αναγνώστες
Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010
16:32

Προφανώς και χρειαζόμαστε τη βοήθεια της Ενωμένης Ευρώπης για να ξεφύγουμε από την «στενωπό» που έχει περιέλθει η χώρα μας – σε καμία περίπτωση όμως την οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας, η οποία απλά θα διαιώνιζε τα «δομικά» της προβλήματα.

 

*****************

 

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει σε προηγούμενες αναλύσεις μας, υπάρχουν αρκετές δυνατότητες για να αποφύγει ένα κράτος την οριστική του χρεοκοπία (μεταξύ άλλων: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ: Η ανάγκη περιστολής των κρατικών δαπανών, η «συγκράτηση» των αμοιβών, η εξισορρόπηση του εμπορικού ισοζυγίου, η κερδοφορία των εθνικών επιχειρήσεων, ο περιορισμός των δημοσίων επενδύσεων και οι απαιτήσεις μας από την ΕΕ  30/1/2010). Εάν όμως δεν υπάρξει, από αρκετό χρονικό διάστημα πριν το «μοιραίο», η ανάλογη σοβαρότητα, καθώς επίσης η απόλυτη «συναίνεση» όλων των εργαζομένων, των συνδικάτων, των επιχειρήσεων και των πολιτικών κομμάτων του, αποφεύγοντας τις «άκαιρες» επαναστατικές κινητοποιήσεις και τις «κοστοβόρες» απεργίες, είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί θετικό αποτέλεσμα.

 

Περαιτέρω, είχαμε αναφέρει σε μία επόμενη ανάλυση μας (Δημόσιο Χρέος: Μήπως θα πρέπει κάποτε να μας εξοφλήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τις υποχρεώσεις της, επιτρέποντας μας να εξοφλήσουμε σωστά τις δικές μας;  23/4/2009), ότι:

 

“Είναι αδύνατον να εξέλθουμε από τα προβλήματα της οικονομίας μας, ακόμη και αν δεν υπήρχε η παγκόσμια οικονομική κρίση, εάν είχαμε την καλύτερη κυβέρνηση του κόσμου, τον ικανότερο λαό, εάν κατορθώναμε να μειώσουμε την όποια φοροδιαφυγή, να περιορίσουμε τη σπατάλη του Δημοσίου κοκ. Επομένως, όχι μόνο είναι αδύνατο να αποπληρώσουμε τα χρέη μας ή να μειώσουμε το έλλειμμά μας, αλλά ούτε καν να σταματήσουμε τη συνεχή αύξηση τους - τουλάχιστον μέχρι το σημείο που δεν θα μπορούμε πια να τα πληρώσουμε, μην κατορθώνοντας κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον να εξασφαλίσουμε τον περαιτέρω δανεισμό μας. 

 

Τι θα έπρεπε να κάνουμε λοιπόν, εάν δεν θέλαμε να αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη τους, να υποδουλωθούμε ή να χρεοκοπήσουμε ανεπιστρεπτί; Πως θα έπρεπε να ενεργήσουμε, για να αμβλύνουμε κάπως τις παρενέργειες του χρέους, να βρούμε το χρόνο για να επιλύσουμε σωστά τα διαρθρωτικά προβλήματα της χώρας μας και να μην υποκύψουμε στο μοιραίο;   

 

Ο J. M. Keynes, κατά τη διάρκεια της διεθνούς συνόδου των Βερσαλλιών το 1919, με αντικείμενο τον τρόπο που θα έπρεπε να συμπεριφερθούν οι νικήτριες δυνάμεις του πρώτου παγκοσμίου πολέμου απέναντι στην ηττηθείσα Γερμανία (η Ελλάδα σήμερα έχει επίσης ηττηθεί - έχει χάσει δηλαδή «κατά κράτος» τη μάχη της ανταγωνιστικότητας, όπως πολλές άλλες «δυτικές» χώρες), είπε τα εξής:

 

«Απαιτήθηκαν 160 δις γερμανικά μάρκα για αποζημιώσεις πολέμου. Η δυνατότητα της Γερμανίας να πληρώσει 160 δις ή, έστω, 100 δις, είναι ανύπαρκτη - δεν βρίσκεται δηλαδή εντός των πλαισίων του εφικτού, με βάση έναν λογικό υπολογισμό. Αυτοί οι οποίοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε η Γερμανία να πληρώνει κάθε χρόνο πολλά δις Μάρκα για να εξοφλήσει, θα έπρεπε να μας εξηγήσουν, μέσω ποιών ακριβώς εμπορευμάτων θα ακολουθούσαν αυτές οι πληρωμές κατά τη γνώμη τους και σε ποιες ακριβώς Αγορές θα μπορούσαν να πουληθούν αυτά τα εμπορεύματα. Μέχρι να μπορέσουν να εκφραστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια και να τεκμηριώσουν αντικειμενικά τις αποφάσεις τους, απαιτώντας πράγματα που είναι δυνατόν να επιτευχθούν, δεν μπορούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας». Κανένας δεν τον άκουσε δυστυχώς, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει το κραχ του 1929 και ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος.

 

Κατ’ επέκταση, αν και όχι κατ’ αναλογία, η ερώτηση που οφείλουμε να θέσουμε σε σχέση με τη χώρα μας και στην οποία θα πρέπει να απαντήσει η Ευρώπη, εάν δεν θέλουμε να αναλωνόμαστε συνεχώς στην περιγραφή προβλημάτων ή θεωρητικών λύσεων, αλλά στις δυνατότητες πρακτικής επίλυσης τους, είναι κατά κάποιον τρόπο αυτή που έκανε τότε ο Keynes:

 

Μέσω της πώλησης ποιών ακριβώς εμπορευμάτων θα μπορέσουμε να μειώσουμε το χρέος και τα ελλείμματα μας, καθώς επίσης σε ποιες ακριβώς Αγορές θα μπορούσαν να πουληθούν αυτά τα εμπορεύματα; Εμείς θέλουμε να δουλέψουμε παραγωγικά, δεν είμαστε «οκνηροί», δεν μας αρέσει να χρωστάμε, δεν επιθυμούμε να είμαστε υπόλογοι σε κανέναν και προφανώς δεν θέλουμε να πουλήσουμε τη δημόσια περιουσία μας. Πώς να το κάνουμε όμως πρακτικά, όταν μας έχουν αφαιρεθεί όλα τα εργαλεία χειρισμού της οικονομίας μας από την ΕΚΤ, ενώ ταυτόχρονα αποκλειόμαστε από όλες τις αγορές του εξωτερικού, σιγά-σιγά και από αυτές της ίδιας μας της χώρας;

 

Εάν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν μας εξασφαλίζουν τις αγορές τους για τα προϊόντα μας αυξάνοντας το ΑΕΠ μας (οπότε θα μπορούσε να μειωθεί αναλογικά το χρέος μας), μας αποκλείουν σταδιακά από τη δική μας (Lidl, Aldi, Makro, Media Markt, Vinci, Hochtief, Carrefour, Unilever, αεροδρόμια, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες κλπ), δεν στέλνουν τους πολίτες τους να κάνουν διακοπές στην Ελλάδα, δεν χρησιμοποιούν τη ναυτιλία μας για τις μεταφορές τους, δεν κάνουν ευρύτερα χρήση του τομέα των υπηρεσιών μας (75% του ΑΕΠ), δεν επενδύουν εδώ σε παραγωγικές μονάδες για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα μας (αλλά μόνο εκμεταλλεύονται τις ανόητες καταναλωτικές μας επιδόσεις), δεν προστατεύουν ενεργά (με δικό τους πολεμικό εξοπλισμό) τα σύνορα μας, δεν μας προσφέρουν χαμηλά επιτόκια και δεν ενδιαφέρονται για την επίλυση των προβλημάτων μας, για τι ακριβώς τους χρειαζόμαστε;

 

Ακόμη και σαν αποικία ή δορυφόρος τους, ειδικά σε μία περίοδο παγκόσμιας ύφεσης (άρθρο μας: Ύφεση L; Η μορφή της κρίσης, τα αποτελέσματα της, οι πραγματικές αιτίες, η αναδιανομή εισοδημάτων, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και η αναγκαιότητα μίας μερικής αποπαγκοσμιοποίησης  16/5/2009), δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να εξασφαλίζουν την επιβίωση και τη μη χρεοκοπία μας, αφού στην κυριολεξία μας απαγορεύουν να δραστηριοποιηθούμε μόνοι μας;

 

Εγκαταστάθηκαν εδώ, δημιούργησαν ολιγαρχίες, διέφθειραν συνειδήσεις (Siemens κλπ), έφτιαξαν δρόμους για την «εισβολή» των επιχειρήσεων τους, απομυζούν τη φορολογική βάση μας (φοροαποφυγή), εξάγουν τα προϊόντα τους εξασφαλίζοντας τις δικές τους θέσεις εργασίας, τοκίζουν με μεγάλα κέρδη τα χρήματα τους, κερδοσκοπούν στο χρηματιστήριο μας, επιβάλλουν τις πολιτικές τους και ταυτόχρονα μας κατακρίνουν διασύροντας μας, για να εισπράξουν ακόμη περισσότερα εις βάρος μας. Ποιος αλήθεια χρειάζεται ποιόν και ποιος τελικά εκμεταλλεύεται ποιόν;”  

 

Επανερχόμενοι στο παρόν διαπιστώνουμε ότι, αυτό που απαιτείται σήμερα δεν είναι ο νέος δανεισμός της Ελλάδας, ο οποίος θα κατευθυνόταν ξανά στην κατανάλωση (στα «συμμαχικά» ταμεία), «υποθηκεύοντας» ακόμη περισσότερο το μέλλον των επομένων γενεών. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι η χρηστή διαχείριση των δημοσίων οικονομικών μας, καθώς επίσης το άνοιγμα των αγορών των πλεονασματικών χωρών της Ευρώπης, οι οποίες θα πρέπει βέβαια να αυξήσουν την εσωτερική τους κατανάλωση – μειώνοντας τη φορολογία των πολιτών τους και αυξάνοντας τις αμοιβές τους, οι οποίες περιορίσθηκαν κατά -14% από την έναρξη της Ευρωζώνης.

 

Ήδη το ΔΝΤ «καλεί» τόσο τη Γερμανία, όσο και την Κίνα, να στηρίξουν την ανάπτυξη στην εσωτερική τους αγορά – να πάψουν να αναπτύσσονται δηλαδή εις βάρος όλων των υπολοίπων χωρών του πλανήτη, καταπιέζοντας τους υπερβολικά πειθαρχικούς, δικούς τους λαούς και δημιουργώντας τεράστιες ανισορροπίες στο σύστημα. Εκτός αυτού, με βάση μία πρόσφατη μελέτη ενός εξαιρετικού Γερμανού δημοσιογράφου, οι αμοιβές των εργαζομένων σε πολλές γερμανικές αλυσίδες λιανικής είναι χαμηλότερες ακόμη και από τις αντίστοιχες στην Τουρκία.         

 

Αντί να αναζητούμε λοιπόν πιστώσεις από τη Γερμανία ή από τη Γαλλία, θα ήταν κατά πολύ προτιμότερο να απαιτήσουμε τη «συμμόρφωση» τους με το πνεύμα μίας πραγματικής Ένωσης. Επί πλέον, να «αιτηθούμε» τη διεξαγωγή ειδικών προωθητικών ενεργειών για τα Ελληνικά τρόφιμα και ποτά από τις αλυσίδες λιανικής των χωρών τους, διαφημιστικές καμπάνιες για τον Ελληνικό τουρισμό, με προαγορά ξενοδοχειακών πακέτων διακοπών, εισαγωγές των βιομηχανικών προϊόντων μας, καθώς επίσης οτιδήποτε άλλο θα δημιουργούσε συνθήκες επαναβιομηχανοποίησης, καλυτέρευσης της ανταγωνιστικότητας και αύξησης των θέσεων εργασίας στην Ελλάδα.

 

Από την άλλη πλευρά, εμείς θα πρέπει να καταναλώνουμε κυρίως Ελληνικά προϊόντα (το «δικαιούμαστε», τουλάχιστον έως ότου εξυγιανθούμε), βοηθώντας έτσι στη δημιουργία νέων επιχειρήσεων, καθώς επίσης στην ανάπτυξη των ήδη υφισταμένων. Η υγιής εσωτερική ζήτηση, σε συνδυασμό με την αύξηση των εξαγωγών μας, είναι άλλωστε η μοναδική δυνατότητα εξισορρόπησης της έντονης μείωσης του ΑΕΠ μας - η οποία θα προκληθεί «νομοτελειακά», από την υπερβολική αύξηση της φορολογίας, καθώς επίσης από τα υπόλοιπα ΔΝΤ-μέτρα (μείωση μισθών κλπ) που επιβλήθηκαν στη χώρα μας.  

 

Στην αντίθετη περίπτωση, όσα δάνεια και αν πάρουμε, έστω με χαμηλά επιτόκια, είναι αδύνατον να αποφύγουμε τη χρεοκοπία και τη μετέπειτα «μετατροπή» μας σε προτεκτοράτο (άρθρο μας: Σύγχρονες αποικίες μέσω οικονομικών κατακτήσεων: Ο αφανής εθνικός κίνδυνος από την υπερχρέωση του ιδιωτικού & δημόσιου τομέα της χώρας μας  8/3/2009).

 

Συνεχίζοντας, ο κίνδυνος με τον οποίο βρισκόμαστε αντιμέτωποι, συνδυάζει ότι πιο καταστροφικό μπορεί να συμβεί σε μία χώρα – τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, με την ταυτόχρονη αύξηση των τιμών. Εκτός αυτού, οι λύσεις «τύπου» ΔΝΤ που ατυχώς «προβάλλονται», όχι μόνο δεν θα επέλυαν το πρόβλημα, αλλά θα το επιδείνωναν τα μέγιστα (άρθρο μας: ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ: Το κυριαρχικό δόγμα του αμερικανικού μονοπωλιακού καπιταλισμού, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ΔΝΤ, οι κρυφές «παγίδες» του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα  14/3/2010).

 

Αρκεί να δει κανείς τα καταστροφικά αποτελέσματα στις χώρες που ζήτησαν πρόσφατα τη «συνδρομή» του ΔΝΤ (Ισλανδία, Ουκρανία, Ουγγαρία, Λετονία, Λευκορωσία, Πακιστάν, Σερβία, Ρουμανία, Τουρκία κλπ), για να καταλάβει πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στη λειτουργία του – παρά το ότι πολλοί ισχυρίζονται ότι ο κ. Strauss-Kahn διαφοροποίησε προς το καλύτερο την πολιτική του.   

 

Ολοκληρώνοντας, είναι δύσκολο να κατανοήσουμε τις ενέργειες της κυβέρνησης, όταν ανακοινώνει συνεχώς πως δεν ζητάει καμία βοήθεια εκ μέρους της ΕΕ. Προφανώς και χρειαζόμαστε τη βοήθεια της Ένωσης, για να ξεφύγουμε από την «στενωπό» που έχει περιέλθει η Οικονομία μας – σε καμία περίπτωση όμως την χρηματική ενίσχυση της Ελλάδας, η οποία απλά θα διαιώνιζε τα προβλήματα της (διαρθρωτικά, πολιτική διαφθορά κλπ), χρεώνοντας την ακόμη περισσότερο.  

 

Αυτά που έχουμε απόλυτη ανάγκη είναι, μεταξύ άλλων, το άνοιγμα των αγορών των ευρωπαϊκών «εταίρων» για τα Ελληνικά προϊόντα, τη διενέργεια παραγωγικών επενδύσεων εκ μέρους τους στην Ελλάδα, την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για την οργάνωση-εξυγίανση του δημοσίου τομέα μας, καθώς επίσης τη συμμετοχή τους στην ομαλοποίηση των σχέσεων μας με την Τουρκία – αν όχι, τότε στα εξοπλιστικά προγράμματα μας, τα οποία απορροφούν διαχρονικά το 4% του ΑΕΠ μας (στη Γερμανία μόλις το 1,3% του ΑΕΠ). 

 

Βέβαια, η Ελλάδα πληρώνει πολλά δισεκατομμύρια για την αγορά όπλων από τη Γερμανία – επίσης η Τουρκία. Σύμφωνα δε με την πρόσφατη αναφορά του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ειρήνης της Στοκχόλμης, η Γερμανία αναρριχήθηκε στην 3η θέση, μεταξύ των χωρών εξαγωγής όπλων, διπλασιάζοντας τις πωλήσεις της - κυριότεροι πελάτες της: η Ελλάδα και η Τουρκία. Είναι φυσιολογικό λοιπόν το ότι, αφενός μεν η Γερμανία δεν έχει καμία διάθεση να διευκολύνει την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, αφετέρου δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση την ομαλοποίηση των σχέσεων των δύο χωρών, αφού κάτι τέτοιο θα μείωνε τις πωλήσεις όπλων εκ μέρους της σε αμφότερες.  

 

Η υπόλοιπη Ευρώπη όμως έχει εντελώς διαφορετικά συμφέροντα από αυτά της Γερμανίας και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να δείξει αδιαφορία για την Ελλάδα, απλά και μόνο επειδή τοποθετήθηκε πρώτη «στο στόχαστρο» (άρθρο μας: ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία  23/1/2010). Αργά η γρήγορα θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες χώρες (όχι μόνο οι μεσογειακές) οι οποίες, κατά την άποψη μας, είναι αδύνατον να αντιμετωπίσουν «αυτοτελώς», τόσο το «αδρανές» κερδοσκοπικό κεφάλαιο, όσο και την σημερινή, «πρωσική» Γερμανία.

 

Κλείνουμε με το μέρος ενός κειμένου του αυστριακού οικονομολόγου κ. Joseph Schumpeter, το οποίο μάλλον επεξηγεί επαρκώς τις προσπάθειες διασυρμού της χώρας μας διεθνώς, από κάποια «στρατευμένα» ΜΜΕ: «Υπάρχει βεβαίως μία μέθοδος για να απαλλαγούμε από τις οφθαλμοφανείς αλλά δυσάρεστες αλήθειες: Η μέθοδος να διασύρουμε. Ο διασυρμός αυτός αντικαθιστά την αντίκρουση, καθώς το μέσο ακροατήριο αγνοεί κατά κανόνα πλήρως το γεγονός ότι, ένας διασυρμός αυτού του είδους καλύπτει συχνά την αδυναμία διάψευσης – ένα υπέροχο παράδειγμα από την ψυχολογία της μάζας».   

 

Αθήνα, 17. Μαρτίου 2010

Βασίλης Βιλιάρδος

viliardos@kbanalysis.com  

 

ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ:

 

ΠΡΩΣΟΙ, ΓΑΛΑΤΕΣ & ΣΑΞΟΝΕΣ: Τα έξι διαφορετικά στάδια της κρίσης, οι ευρωπαϊκές ανισορροπίες, η περιορισμένη διάρκεια των νομισματικών ενώσεων, η «συνεταιριστική» νοοτροπία της Ένωσης, οι φυλετικές διαμάχες και ο Ελληνικός παράγοντας  21/3/2010

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
39 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

17/03 17:06  TRITON
Πρόταση σεναρίου απο ερασιτέχνη.
Πετρέλαια Αιγαίου,ορυκτός πλούτος Θράκης,αιολική ενέργεια,αγωγοί πετρελαίου και αερίου είνια τα οικόπεδα φιλέτα.
Λύση:Αντιπαροχή
Ανάδοχος:USA
Συνιδιοκτήτες:Τουρκία,Fyrom,Ρωσία
Την εκτίμησή μου και τις ευχαριστίες μου για τις αναλύσεις σας!
17/03 17:17  ΚΥΠΡΙνΟΣ
1)τη "μίζα" για φρεγάτες-αεροπλάνα γιατί την πήραν Γερμανία-Γαλλία? αν υποθέσουμε ότι είναι 10%, η βοήθεια θα είναι 40 δις.

2)από αυτούς που φάγανε τα λεφτά, βρέθηκε, τιμωρήθηκε κανείς?ποιός θα πληρώσει, όταν οι κλέφτες κυκλοφορούν ανάμεσά μας?

3)οι τράπεζες θα έχουν αυτούς τους προκλητικούς φορολογικούς συντελεστές?

4)μιά οικονομία έχει μέλλον, με αποπληθωρισμένους μισθούς και πληθωρισμένες τιμές?

5)με αυτούς τους συντελεστές ΦΠΑ, θα ανοίξει η τουριστική περίοδος?

6)άλλαξε κάτι στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Κράτους πχ. ασυλία βουλευτών, ανεξαρτησία δικαιοσύνης, πλήρης ανταγωνισμός αγοράς και διάλυσης των καρτέλ? εδώ δεν πρόλαβαν να αυξήσουν τον ΕΦΚ και οι πετρελαιάδες κάνανε πάρτυ!

7)απέλυσε κανείς όλους τους ΔΥ των τελευταίων 10 χρόνων που εισήλθαν χωρίς ΑΣΕΠ?

8)ενθάρρυνε κάποιος την παραγωγή σε αυτή τη χώρα?

9)είπε κάποιος στην ΕΕ για την ΚΑΠ? μόνο η απαγόρευση καλλιέργειας καπνού , στοίχισε στη χώρα 200 εκ. ετησίως σε εξαγωγές!

10)είπε κάποιος στην ΕΕ, ότι ως μέλος μιάς ένωσης δεν θα ξαναγοράσουμε οπλικά συστήματα μόνοι μας?

11)είπε κάποιος στην ΕΕ , ότι για κάθε μετανάστη που ζει στη χώρα θέλουμε τόσα ευρώ το κεφάλι, για περίθαλψη, φαγητό κλπ. , διαφορετικά τους δίνουμε διαβατήριο να πάνε όπου θέλουν?

12)είπε κάποιος στην ΕΕ, να μην μας τα πρήζουν γενικώς και να κοιτάξουν τα δικά τους χάλια, που ο μέσος πολίτης και κάτω υποφέρει στα Κράτη τους, ενώ στην δική μας , με 500 τμ χωραφάκι και λίγο νερό, μπορεί ο άλλος να μην ψοφάει της πείνας?

13)είπε κάποιος σε όλα αυτά τα καλόπαιδα, ότι δημόσια αγαθά, ρεύμα, νερό, γη, θάλασσα, ΗΛΙΟΣ κλπ. δεν πουλιώνται?

Μϊα είναι η λύση, ΑΜΕΣΑ (το πολύ σε 6 μήνες), αλλαγή ψυχολογίας αγοράς, κίνητρα για αποταμίευση εντός των ελληνικών τραπεζών και μιά νύχτα με φεγγάρι, μάζεμα όλων αυτών και πάνε για αποπληρωμή χρέους, την επόμενη θα έχουμε δραχμή. . . να ησυχάσουν και αυτοί και εμείς.
Μα θα θυσιαστούν οι τράπεζες? καλλίτερα αυτές, παρά να ξεπουληθεί η Ελλάδα, εξάλλου έχουν ευθύνη και α
17/03 17:20  ΚΥΠΡΙνΟΣ
και αυτές για τον εξωτερικό δανεισμό (βλέπε τιτλοποιήσεις). Μα θα χάσουμε τις καταθέσεις (σε αξία)? γιατί τώρα, μπορεί να σου τις δώσει κανείς, άνευ δανείων!.

Οποιος περιμένει θαύματα, εν έτει 2010, κοιμάται όρθιος!ΤΩΡΑ , πριν ξεπουληθούμε. . . μετά δεν έχει νόημα, ούτε για αυτούς, ούτε για εμάς.

ΥΓ.ξέρω διαφωνούμε στο δια ταύτα,αλλά δεν περιμένω να αλλάξουν οι άλλοι,για να φτιάξουν εμένα,ούτε περιμένω το ΔΝΤ να μου φτιάξει το σπίτι μου!.
17/03 21:11  Frixos
"Το ευρώ πιθανότατα δεν θα υπάρχει ως νόμισμα σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, ενώ η στερλίνα θα διολισθήσει σημαντικά τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο πασίγνωστος επενδυτής Jim Rodgers."

Σε κάποιο καφενείο ορεινού χωριού ένας ορεισίβιος, πάνω από 90 ετών γέρος, πρώην τσέλιγκας, σε γενομένη συζήτηση, περί των οικονομικών προβλημάτων της Ευρώπης και της χώρας μας, είπε με βεβαιωτικό τόνο στη φωνή του.

"Μέχρι σήμερα στην ζωή μου ίδρυσα πάνω από 10 τσελιγκάτα τα οποία για χίλιους λόγους διελύθηκαν, γιατί έτσι έπρεπε να γίνει..."

Φεύγοντας και διαβάζοντας τα όσα γράφονται περί των οικονομικών και της ευρωζώνης κλπ σκέφτηκα μήπως είχε δίκαιο ο σοφός γέρος..

Τα υπόλοιπα τα αφήνω στις αντίστοιχες "επιτροπές σοφών" να τα διαχειριστούνε...
17/03 23:14  cornelsen
Μήπως οδηγώντας την Ελλάδα στην χρεωκοπία εξαγοράσουν σε χαμηλότατες τιμές την ελληνική Οικονομία; Μήπως βολεύει την Γερμανία η πτώχευση όχι μόνο τής Ελλάδας αλλά και άλλων χωρών τής Ευρωλάνδης; Και ταυτόχρονα βρουν εργάτες με χαμηλότατους μισθούς, χωρίς αντιστάσεις και δίχως ασφάλιση; Μήπως το Δ' Ράϊχ επανέρχεται όχι με τανκς αλλά με Ευρώ;
18/03 00:58  ΕΝΑΠ
Η καλοκουρδισμένη, πειθαρχημένη, αλλά χοντρόπετση ανθρώπινη Γερμανική μηχανή, δεν είναι τυχαίο εδώ που έφτασε. Στηρίχθηκε στις δικές της δυνάμεις και έκανε το ακατόρθωτο.
Και συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο. Δεν καταλαβαίνει, ούτε πρόκειται να καταλάβει τίποτα. Το συμφέρον της επάνω από όλα.

Οι Έλληνες του "παν μέτρον άριστον" και "του ωραίου του μεγάλου και τ' αληθινού" από την μιά, και της αρπαχτής, της ψευτιάς, του εγωισμού, του προσωρινού, του έτοιμου, της τεμπελιάς και του ωχαδερφισμού από την άλλη. Δέκα από τους πρώτους να μαζεύουν, δεν προλαβαίνουν τον ένα από τους δεύτερους που τα σκορπάει.

Ποιος πιστεύετε ότι θα είναι ο ρόλος των ανωτέρω, στο παγκόσμιο χωριό ιδιοκτησίας του αδρανούς κρδοσκοπικού κεφαλαίου που δημιουργείται;
Πιστεύετε ότι οι σημερινές "ενώσεις" δημιουργήθηκαν για να βοηθήσουν τους αδύνατους, ή για να ενισχύσουν την θέση του ενός ή δύο στο παγκόσμιο χωριό;
18/03 10:41  TRITON
ΕΝΑΠ,
επικροτώ το σχόλιό σου,απέρριτο και ουσιαστικό,αναμένω με πολυ ενδιαφέρον την επαγγελματικά δεδομένη,απάντηση του κου Βιλιάρδου!
18/03 12:24  Βασίλης Βιλιάρδος
Triton: Ειδικά η αναφορά στους «συνιδιοκτήτες» είναι ευρηματική – ερασιτέχνες είμαστε (ευτυχώς) όλοι μας. Η ιδανική λύση τόσο της ΕΕ, όσο και της Ελλάδας, προϋποθέτει μάλλον και τη Ρωσία. Σας ευχαριστώ πολύ για την εκτίμηση.

Κυπρίνος: Συμφωνώ ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κοινωνική συνείδηση, εάν δεν προηγηθεί η τιμωρία (ίσως απλά εξορία, στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων κλπ) των βασικών υπευθύνων. Χωρίς βέβαια υψηλή κοινωνική συνείδηση, δεν πρόκειται να αποφύγουμε το μοιραίο.

Η Οικονομία μας έχει μέλλον, εάν επιλυθούν πολλά από τα προβλήματα που σωστά αναφέρετε – αν και θα ήταν καλύτερο να αποφεύγονται ατυχείς εκφράσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι, το πολιτισμικό έλλειμμα της χώρας μας (η πτώση δηλαδή του ύφους, του ήθους και της έκφρασης τα τελευταία 30 χρόνια, με την ανοχή, αν όχι με τη «σύμπραξη», κάποιων ΜΜΕ), είναι πολύ μεγαλύτερο από το οικονομικό μας έλλειμμα.

Οι τιτλοποιήσεις που αναφέρετε είναι ίσως το νούμερο ένα πρόβλημα των τραπεζών – όχι μόνο των Ελληνικών. Θαύματα δεν περιμένει κανείς – πράξεις όμως περιμένουμε όλοι. Οι διαφωνίες είναι δημιουργικές, εποικοδομητικές και πάντοτε ευπρόσδεκτες.

Frixos: Οι αμερικανοί επιθυμούν προφανώς την καταστροφή του ευρώ – είναι το μοναδικό ίσως νόμισμα (εάν εξαιρέσουμε το γουάν) που απειλεί την παγκόσμια ηγεμονία του δολαρίου. Η «λαϊκή σοφία» είναι πράγματι αναντικατάστατη, αφού προέρχεται από την εμπειρία – δυστυχώς τα «μαθηματικά» μας παρέχουν αποδείξεις, αλλά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις ανθρώπινες διεργασίες (μία από αυτές είναι και η οικονομική πολιτική που επιλέγεται – ουσιαστικά αυθαίρετα).
18/03 13:10  Βασίλης Βιλιάρδος
Cornelsen: Ο δανεισμός, είτε ιδιωτικός, είτε κρατικός, οδηγεί πάντοτε στην υποδούλωση – μέσω αυτής, στην εξαθλίωση. Φυσικά εξυπηρετεί τις ισχυρές χώρες η χρεοκοπία των ασθενέστερων – οι διαπιστώσεις σας είναι απόλυτα σωστές. Ο σημερινός πόλεμος είναι οικονομικός και η (πρωσική) Γερμανία ένας από τους εμπλεκομένους. Εάν οι τράπεζες της δεν είχαν χάσει τόσα πολλά χρήματα από τις Η.Π.Α. (περί το 1 τρις), θα είχε ήδη κυριαρχήσει στην Ευρώπη.

Σημειώστε ότι γνώριζε την αναγκαιότητα ενός Ταμείου Συνοχής στην Ευρωζώνη (όχι εκμετάλλευσης, όπως το ΕΝΤ που σχεδιάζεται σήμερα), αφού της είχε προταθεί πολύ πριν τόσο από η Γαλλία, όσο και από το ΔΝΤ. Εν τούτοις, αρνήθηκε λέγοντας τότε ότι «Όποιο χώρα αντιμετωπίσει οικονομικές δυσκολίες, ας ζητήσει βοήθεια από εμάς». Υποθέτω ότι δεν θα εννοούσε βοήθεια χωρίς υψηλά ανταλλάγματα, τα οποία θα είχε προσχεδιάσει με την απίστευτη μεθοδικότητα και τον ακριβή προγραμματισμό που τη διακρίνει.
18/03 13:26  Βασίλης Βιλιάρδος
ΕΝΑΠ: Δεν στηρίχθηκε μόνο στις δικές της δυνάμεις, αλλά και στην αμερικανική αλληλεγγύη (σχέδιο Μάρσαλ) της μεταπολεμικής εποχής. Επίσης, στις τεράστιες περιουσίες κάποιων ναζί, οι οποίοι σταδιακά επένδυσαν τα «κλοπιμαία» (μεταξύ αυτών και τα δικά μας), ξανά στη χώρα τους.

Υποθέτω ότι δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβει, αφού η σημερινή «εκδοχή» της (πρωσική – καμία σχέση με την εξαιρετική προηγούμενη, τη Γερμανία δηλαδή πριν από το 1990), είναι πιθανότατα πιστός οπαδός του «ολοκληρωτισμού» (κυβερνούν οι εκλεκτοί) στον οποίο, «το Δίκαιο καθορίζεται από τον εκάστοτε ισχυρό». Επομένως, το συμφέρον είναι κυρίαρχο, αυτονόητο μάλλον «συναίσθημα», ενώ το Κράτος πάνω από όλα.

Η έντονη αυτοκριτική του λαού μας είναι μεν σωστή, αρκεί να μην ξεπερνάει τα όρια της υπερβολής - καταλήγοντας στην αυτολύπηση (καταστροφικό συναίσθημα), στη «θυματοποίηση» (είναι γνωστό το ότι, πολλοί Εβραίοι επέστρεφαν μετά τον πόλεμο στη Γερμανία, ζητώντας συγνώμη από τους βασανιστές τους) και στην ατεκμηρίωτη «ενοχοποίηση των πάντων». Αναμφίβολα φταίμε για πάρα πολλά πράγματα – όχι όμως για όλα.

Τα όπλα των Ελλήνων είναι σίγουρα ελάχιστα, σε σύγκριση με αυτά των ισχυρών χωρών του πλανήτη (Η.Π.Α., Κίνα, Ρωσία, Γερμανία κλπ), καθώς επίσης απέναντι στη δυναμικότητα του αδρανούς κεφαλαίου. Επομένως, είναι απολύτως απαραίτητη η συμμετοχή της Ελλάδας σε μία διακρατική «σύμπραξη» ελευθέρων χωρών (πολιτικά, δημοσιονομικά και οικονομικά ενωμένη). Οι σημερινές ενώσεις, αν και ξεκίνησαν θετικά, τείνουν να είναι προς όφελος των εκάστοτε ηγεμονικών χωρών. Είναι πιθανόν όμως, τουλάχιστον στην ΕΕ, να επικρατήσει τελικά η λογική - ακόμη και αν κριθεί απαραίτητο να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη η Γερμανία, υιοθετώντας ξανά το Μάρκο.
18/03 13:41  TRITON
"ακόμη και αν κριθεί απαραίτητο να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη η Γερμανία, υιοθετώντας ξανά το Μάρκο."
Κε Βιλιάρδο,ίσως γίνομαι κουραστικός εκφράζοντας την εκτίμησή μου στο πρόσωπό σας,θεωρώ όμως ότι η ανωτέρω πρότασή σας περιγράφει όλο το θέατρο του παραλόγου που παρακολουθούμε τους τελευταίους 2 μήνες!
Την καλημέρα μου!
18/03 15:08  τσατσαρα
Κε Βιλιάρδο, μήπως τελικά ήταν ένα ωραίο κόλπο, που τους βγήκε καλύτερο από ότι περίμεναν.Η κατάρρευση της Σ.Ε. ήρθε πάνω στην ώρα.Χωρίς αντίπαλο η έτοιμη από καιρό σε θεσμούς, Ε.Ε. έπαιξε με αποφασιστικότητα το σκληρό πόκερ, μάζεψε την μπάνκα και μας στέλνει όλους από εκεί που ήρθαμε.
Το πρωι άκουσα, ότι παλαιότερα επί δραχμής, τα επιτόκια ήταν 25% χωρίς να κινδυνεύουμε από χρεωκοπία. Επίσης η κυβέρνηση καραμανλή δανειζόταν με 5,7% χωρις την παραμικρή υπόνοια χρεωκοπίας. Τελικά αυτή η διαφορά του 0,7 έκανε την Ελλάδα να χρεωκοπήσει.Νομίζω ότι ύπάρχει το ανέξοδο πείραμα, της αντοχής των εργαζομένων στην μείωση του βιοτικού τος επιπέδου, εν όψη του ανταγωνισμού με την Κίνα.
Ευχαριστώ.
18/03 15:23  TRITON
Τσατσαρα,
συμφωνώ μαζι σου,
ευχαριστώ το blog για την φιλοξενία!
18/03 16:42  τσατσαρα
Νομίζω ότι περιγράφετε έναν καρχαρία τον οποίο προτρέπετε να υιοθετήσει τη συμπεριφορά μαμάς που προστατεύει το παιδί-θύμα της, για να το ξαναφάει όταν μεγαλώσει.
Κάτι δηλ. σαν τους κυνηγούς,πρέπει να προσέχουν για να έχουν.

19/03 12:32  Βασίλης Βιλιάρδος
Triton: Σε καμία περίπτωση δεν γίνεσθε κουραστικός. Κατά την άποψη μου, όταν 12 χώρες της Ευρωζώνης (23 της ΕΕ) συμφωνούν με τον «κοινωνικό» (δημοκρατικό) καπιταλισμό και μόλις 4 διαφωνούν (Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Φιλανδία), προκρίνοντας τον «ολοκληρωτικό» καπιταλισμό, τότε είναι λογικό να αλλάξουν αυτές το νόμισμα τους. Έτσι τουλάχιστον «επιτάσσει» η δημοκρατική πλειοψηφία.

Τσατσάρα: Νομίζω ότι, σε τελική ανάλυση, η κρίση ήταν ευχής έργο, αφού εμπόδισε το «μοιραίο». Κανείς δεν πρόκειται να μας «στείλει» πουθενά – υπάρχουν πάρα πολλές λύσεις και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι έχουμε πάρει τα μέτρα μας. Για το «πείραμα» έχετε μάλλον δίκιο – όχι μόνο όσον αφορά την αναδιανομή των εισοδημάτων με «όρους Κίνας», αλλά και την προσπάθεια επιβολής του Δικαίου του ισχυρότερου.

Έχω την άποψη ότι η μειοψηφία, όσο ισχυρή και αν είναι, δεν μπορεί ποτέ να εξελιχθεί σε «καρχαρία-μαμά». Επομένως, η πλειοψηφία είναι φύσει αδύνατον να αποτελέσει το «παιδί-θύμα». Φυσικά θα πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε με την «παραγωγή πλούτου στη χώρα μας. Δείτε επ’ αυτού το http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1607.aspx
20/03 11:34  romanov
Για το διασυρμό από ένα mail που πήρα και ελπίζω να είναι σωστό

“Συγνώμη για την παρανόηση” ζητάει μέσω της εφημερίδας “Πρώτη” απ’ όλους τους Έλληνες, ο Γερμανός αρθρογράφος του “Focus” K. Boetig, που έγραψε το κείμενο στο γερμανικό περιοδικό. “Ποιος μπορεί να καταλάβει τους Έλληνες;”, υποστηρίζοντας πως έπεσε θύμα πλεκτάνης από το περιοδικό.

Υπενθυμίζεται πως ο κ. Boetig είναι ο αρθρογράφος του κειμένου στο Γερμανικό Focus, που προκάλεσε σάλο στην Ελλάδα, καθώς θεωρήθηκε πως είναι ιδιαίτερα προσβλητικό για όλους τους Έλληνες. Ο αρθρογράφος ωστόσο, μετά την πανευρωπαϊκή διάσταση που πήρε το θέμα, αποφάσισε να απαντήσει με επιστολή και δηλώσεις του στην “Π” θέλοντας να αποκαταστήσει την αλήθεια.

Όπως υποστηρίζει ο κ. Boetig, η πρόθεση του σε καμία περίπτωση δεν ήταν να θίξει τους Έλληνες, αλλά να προβάλει τη διαφορετικότητα τους. Ο αρθρογράφος του “Focus” τονίζει παράλληλα πως δεν επιθυμεί να μειώσει τον ελληνικό λαό, αλλά απεναντίας σε όλη του την ως τώρα καριέρα και στο συγγραφικό του έργο, στόχο έχει να επαινεί και να υμνεί τους Έλληνες.

Θύμα πλεκτάνης υποστηρίζει ο κ. Boetig πως έπεσε από το Γερμανικό “Focus”, υποστηρίζοντας πως δεν πρόκειται να γράψει για το συγκεκριμένο περιοδικό ξανά. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Boetig, η συμφωνία που είχε κάνει με τους υπεύθυνους του Γερμανικού “Focus”, ήταν να γράψει ένα εύθυμο άρθρο προς δημοσίευση στην ιστοσελίδα του.
20/03 17:24  periomon
Το ερωτημα ειναι, αν οι πολιτικοι μας με την διαχρονικη ανικανοτητα που εχουν επιδειξει, ειναι ικανοι να διαπραγματευθουν και να απαιτησουν τετοιου ειδους λυσεις απο τους συνεταιρους μας.
22/03 12:00  Βασίλης Βιλιάρδος
Romanov: Είναι δυστυχώς μία χαρακτηριστική περίπτωση, η οποία αναδεικνύει τη «στράτευση» των ΜΜΕ της χώρας, καθώς επίσης το χαμηλό επίπεδο του πολιτισμού της.

Periomon: Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία. Ίσως δεν θα έπρεπε να τα περιμένουμε όλα από τους όποιους πολιτικούς – τα ελληνικά ΜΜΕ, αλλά και διάφοροι άλλοι, χωρίς να εξαιρούμε τους εαυτούς μας, θα μπορούσαν σίγουρα να συμβάλλουν θετικά, έστω στην προβολή των «απαιτήσεων» μας.
22/03 12:37  TRITON
Κύριε Βιλιάρδο,
η "ευρωπαική λύση" έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά γορδίου δεσμού!Θεωρώ ότι η λύση του θ'αναβληθεί για ένα χρόνο περίπου,κάπου μέχρι τα τέλη του 2010.
Στην μελούμενη αυτή επώδυνη λύση,εύχομαι για την Ελλάδα να είναι λύση και όχι το μαρτύριο του δεσμώτη Προμυθέα εν Καυκάσω!
Καλή σας ημέρα!
22/03 16:21  Βασίλης Βιλιάρδος
Triton: Επειδή μας έχει δυστυχώς «ανατεθεί» ο ρόλος του «πειραματόζωου» της ΕΕ, είναι πολύ δύσκολο να εξάγει κανείς ασφαλή συμπεράσματα. Ενδεχομένως λοιπόν να έχετε δίκιο στις διαπιστώσεις σας - αν και μου είναι δύσκολο να φαντασθώ ότι, η κυβέρνηση μας δεν έχει αναζητήσει και δεν έχει εξασφαλίσει άλλες λύσεις.
27/03 17:38  romanov
Ας δούμε τι έγινε στην πόλη Μαρινγκά της Βραζιλίας («Ε», 17.3.2010). Απηύδησαν οι κάτοικοι από την κλοπή του δημόσιου χρήματος και την ατιμωρησία των πολιτικών και τι αποφάσισαν;

Ενώσεις εμπόρων, δικηγόρων, πανεπιστημιακοί και κοινωνικές οργανώσεις διαπραγματεύτηκαν την πρόσβασή τους στα έγγραφα του δήμου. Διέθεσαν τον ελεύθερο χρόνο στη μελέτη τους και η διαφθορά εξαφανίστηκε. Επιπλέον ο δήμος εξοικονόμησε 5 εκατ. δολάρια! Διαβάζουμε στο ρεπορτάζ: «Αλλες 35 πόλεις υιοθέτησαν το παράδοξο αυτό σύστημα».

Γιατί παράδοξο; Αυτονόητο έπρεπε να είναι, ως βασική παράμετρος του ελέγχου της εξουσίας και άκρως δημοκρατική. Οι πολίτες, τοπικά, είτε αντιπροσωπευτικά από όλη την Επικράτεια, οφείλουν να βουλεύονται και να αποφαίνονται για τα ζητήματα της ημερήσιας διάταξης της κυβέρνησης και της Βουλής, εν συνεχεία να εγείρουν ζητήματα ή να ελέγχουν τους φορείς της κρατικής εξουσίας.

Είναι μια αρχή ώστε να πάψει το κράτος να λυμαίνεται το πολιτικό σύστημα και να πάψει επίσης η κοινωνία να είναι αποκλεισμένη απ' αυτό το πολιτικό σύστημα. Αυτόματα εμφανίζεται η δυναμική της πολιτικής συμμετοχής. Η πολιτική δυναμική μετατοπίζεται από τους σαθρούς, παραδοσιακούς πολιτικούς θεσμούς (Κοινοβούλιο, κόμματα) σε κοινωνικές ομάδες διαμεσολάβησης, στο ίδιο το κοινωνικό σώμα. Βοηθάνε σ' αυτό οι δυνατότητες που παρέχει το τεχνοδίκτυο στη λειτουργία της Δημοκρατίας. Πραγματοποιείται κατ' αυτόν τον τρόπο η οριζόντια συνάντηση της κοινωνίας με την πολιτική παράγοντας ταυτόχρονα την αντιπροσώπευση.


Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις