Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ
7688 αναγνώστες
Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010
11:43

Τα όπλα «αιχμής» της αμερικανικής υπερδύναμης, η «επέλαση» στην Ευρώπη, το «ημερολόγιο» της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα «παιχνίδια εξουσίας», το «εξιλαστήριο θύμα», ο ύπατος αρμοστής και τα συμπεράσματα   

 
*********************
 
Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης δύο μεγάλων δυνάμεων: των Η.Π.Α. και της Γερμανίας (άρθρο μας: ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία  23/1/2010). Το «λάφυρο» της αντιπαράθεσης τους είναι φυσικά η Ευρώπη - μεταξύ άλλων τα πλεονεκτήματα που μπορούν να προκύψουν από ένα μελλοντικό, παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
 
Στα πλαίσια αυτά, οι «κινήσεις» που απαιτούνται εκ μέρους της χώρας μας είναι εξαιρετικά πολύπλοκές, ενώ οφείλουν να συμμετέχουν επαυξημένα όλοι ανεξαιρέτως οι Πολίτες - αφού αυτοί κυρίως έχουν «έννομο» συμφέρον να προστατεύσουν την Ελλάδα: το βιοτικό επίπεδο δηλαδή, τις ελευθερίες, το μέλλον και τα ιδανικά τους. Η συνεχής ενημέρωση μας λοιπόν από εκείνες τις «πηγές» που δεν εξυπηρετούν σκοπιμότητες, που δεν «διέπονται» δηλαδή από ιδιοτελείς επιδιώξεις και δεν τοποθετούν «παγίδες» στο «δρόμο» μας, καθώς επίσης η δραστηριοποίηση μας στα κοινά, αποτελεί απόλυτη υποχρέωση - εάν δεν θέλουμε φυσικά να είμαστε εμείς, αυτοί  που στο τέλος θα επιβαρυνθούν με τις «παράπλευρες απώλειες» μίας «αιματηρής σκακιστικής παρτίδας».
 
Φυσικά οι δύο μεγάλες «δυτικές» δυνάμεις, ο νικητής και ο ηττημένος ουσιαστικά του 2ου παγκοσμίου πολέμου, διαθέτουν διαφορετικής φύσεως, ποιότητας και «αιχμής» όπλα - τα οποία χρησιμοποιούν στην μεταξύ τους οικονομική «σύρραξη». Επίσης, «παρόμοια» διαφορετικά πολιτικά συστήματα, τα οποία έχουμε περιγράψει αρκετές φορές σε προηγούμενα κείμενα μας (Πρώτος παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος: Ενδιάμεσος απολογισμός της θηριώδους μάχης στο χρηματοπιστωτικό κυβερνοχώρο – μέρος Α!  22/3/2009).
 
Τέλος, τοποθετούν τα «πιόνια» τους στη σκακιέρα, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες που διαμορφώνονται παγκοσμίως, αφού δεν βρίσκονται μόνες τους στον πλανήτη. Τουλάχιστον η Κίνα και η Ρωσία φαίνεται ότι μάλλον «επαγρυπνούν οχυρωμένες», παρακολουθώντας ήρεμα και προσεκτικά το «παιχνίδι εξουσίας» που διαδραματίζεται - αφού δεν έχουν καμία διάθεση να υποστούν τις όποιες συνέπειες του.
 
Επισημαίνοντας ότι οι αναφορές μας στις Η.Π.Α. (όπως και στη Γερμανία), δεν επικεντρώνονται στους απλούς αμερικανούς πολίτες, οι οποίοι βιώνουν επίσης σαν «εξιλαστήρια» θύματα τη διαμάχη (όπως ακριβώς και εμείς), θεωρούμε ότι τα σημαντικότερα όπλα της υπερδύναμης, οι «Πύργοι της σκακιέρας», δεν είναι άλλα από τα παρακάτω βασικά «εργαλεία» του Bretton Woods. Δηλαδή, από
 
(α) τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO), εναντίον του οποίου έχουν υπάρξει πάρα πολλές διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις,
 
(β) την Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank), η οποία λειτουργεί επιτελικά, στο «σκοτεινό» παρασκήνιο καλύτερα, καθώς επίσης από
 
 
Σε γενικές γραμμές, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου «ορίζει» την κυκλοφορία των «ροών» των εμπορευμάτων διεθνώς, ενώ οι «μισθοφόροι» της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ ασχολούνται με τις «διαπλανητικές χρηματικές ροές». Φυσικά, «πίσω» από τους τρείς αυτούς «οργανισμούς», στο δεύτερο παρασκήνιο δηλαδή, ευρίσκεται η Wall Street: ο χώρος που στεγάζεται το διεθνές και άπατρις «κερδοσκοπικό» Κεφάλαιο, προερχόμενο τόσο από «νόμιμες» διαδικασίες (αποταμιεύσεις, συνταξιοδοτικά ταμεία), όσο και από παράνομες (τυχερά παιχνίδια, οργανωμένο έγκλημα κλπ).
 
Συνεχίζοντας, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας διορίζεται από τις Η.Π.Α. - ενώ στο ΔΝΤ, ο πρόεδρος τοποθετείται από την Ευρώπη. Η κατανομή των ψήφων στο διοικητικό συμβούλιο της Παγκόσμιας Τράπεζας, είναι ανάλογη της «κεφαλαιακής» συμμετοχής του εκάστοτε κράτους. Ο κατωτέρω «Πίνακας Ι» εμφανίζει τα ποσοστά συμμετοχής:
 
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Μερίδια ψήφου στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα (2006)
 

Χώρες-μέλη
Μερίδια ψήφου WB
Μερίδια Ψήφου IMF
 
 
 
Η.Π.Α.
16,38%
16,77%
Ιαπωνία
7,86%
6,02%
Γερμανία
4,49%
5,88%
Γαλλία
4,30%
4,86%
Μ. Βρετανία
4,30%
4,86%

Πηγή:IMF        
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος     
 
Το ΔΝΤ απασχολεί 2.700 άτομα, ενώ η Παγκόσμια Τράπεζα (ουσιαστικά η IBRDInternational Bank for Reconstruction and Developmentκαι η IDAInternational Development Association) περίπου 10.000 - ως επί το πλείστον οικονομολόγους. Σε σχέση τώρα με τη χρήση και τις «ιδιαιτερότητες» των συγκεκριμένων «όπλων αιχμής», θα αναφερθούμε μόνο σε κάποιες ημερομηνίες, οι οποίες είναι κατά τη γνώμη μας αρκετά «εύγλωττες» - αναφορικά με τις κινήσεις της υπερδύναμης στην παγκόσμια σκακιέρα, μέρος της οποίας αποτελεί η Ευρώπη.
 
ΜΑΡΤΙΟΣ 2005 (πηγή: faz)
 
Ευρισκόμαστε ακριβώς στην εποχή που φαίνεται πλέον καθαρά ότι, η πολιτική χαμηλών επιτοκίων της Fed δεν έχει μειώσει την ανεργία που προκάλεσε η κατάρρευση των εταιρειών διαδικτύου - ενώ οδεύει προς το τέλος της η μείωση του κόστους της ώρας εργασίας στις Η.Π.Α., με τη Γερμανία να παίρνει τη «σκυτάλη». Ειδικότερα, όπως έχουμε αναφέρει (άρθρο μας: Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ: Το μεγάλο πρόβλημα της απασχόλησης, οι διάφορες μορφές «έλλειψης» της, οι θεωρητικές ερμηνείες της ανεργίας, τα οικονομικά αποτελέσματα, καθώς επίσης οι καταστροφικές συνέπειες της για τη φυσική και την ψυχική υγεία του ανθρώπου  14/2/2010) τα εξής:
 
Το πραγματικό κόστος (σε αγοραστική αξία δηλαδή ανά ώρα) εργασίας στις Η.Π.Α., στο βιομηχανικό κλάδο, αυξήθηκε μεταξύ των ετών 1982 και 2002 κατά μόλις 4%, ενώ στην Ολλανδία κατά 20% και στη (δυτική) Γερμανία κατά 38%. Αντίστοιχα αυξήθηκε και ο «παρεχόμενος» χρόνος εργασίας στο ίδιο χρονικό διάστημα - στις Η.Π.Α. κατά 36%, στην Ολλανδία κατά 24% και στη Γερμανία παρέμεινε σταθερός (χωρίς όμως να υπολογίζεται η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού στις Η.Π.Α. και η πολύ περιορισμένη στη Γερμανία). Μέχρι εκείνο το σημείο λοιπόν (2002) οι Η.Π.Α. αύξαναν συνεχώς την ανταγωνιστικότητα τους, σε σύγκριση με την Ευρώπη (όχι όμως και με την Κίνα) - γεγονός που τότε προβλημάτισε αρκετά την «ηγετική» δύναμη της ΕΕ. 
 
«Αντιδρώντας» η Γερμανία, αποφάσισε τη «συγκράτηση» των μισθών των εργαζομένων της - κάτι που, σε συνάρτηση με την αύξηση της παραγωγικότητας τους, είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση των πραγματικών αμοιβών στη βιομηχανία της χώρας κατά 14% από το χρόνο εισόδου της στην Ευρωζώνη. Έτσι, σε συνδυασμό με την καθιέρωση του κοινού νομίσματος (), καθώς επίσης με την επεκτατική πολιτική της στην Ευρώπη, μέσω των επιχειρήσεων της, κατόρθωσε να «καταλάβει» την πρώτη θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές (την τρίτη στις πωλήσεις πολεμικού εξοπλισμού). Αναλυτικότερα στο άρθρο μας: Β! Μέρος - Πρώτος παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος: Ενδιάμεσος απολογισμός της θηριώδους μάχης στο χρηματοπιστωτικό κυβερνοχώρο!  29/3/2009).
 
Αντίθετα, οι Η.Π.Α. προσπάθησαν να «μεγεθύνουν» το ΑΕΠ τους «εσωτερικά», μέσω της καταναλωτικής επέκτασης των αμερικανικών νοικοκυριών, στα οποία προσέφεραν τη δυνατότητα (ακόμη και στα πολύ χαμηλά «εισοδηματικά στρώματα») να «κερδοσκοπήσουν» - με τη βοήθεια των χαμηλών επιτοκίων δανεισμού, της αυξημένης ποσότητας χρήματος και της αγοράς κατοικιών (ενυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης, «δομημένα» χρηματοπιστωτικά προϊόντα κλπ).          
 
Εκείνη ακριβώς την εποχή, η Βραζιλία ανακοίνωσε ότι δεν χρειάζεται πλέον τη στήριξη του ΔΝΤ, λόγω της θετικής οικονομικής της ανάπτυξης - σαν αποτέλεσμα της αύξησης των ενεργειακών και λοιπών πρώτων υλών παγκοσμίως (η χώρα διαθέτει τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές). Ο υπουργός οικονομικών του μεγαλύτερου κράτους της Λατινικής Αμερικής είπε πως «Το καταστατικό του ΔΝΤ προβλέπει τη στήριξη, με στόχο την καταπολέμηση των κρίσεων του εμπορικού ισοζυγίου, καθώς επίσης του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών. Η συγκεκριμένη βοήθεια δεν είναι πλέον αναγκαία για τη Βραζιλία».
 
Η συμφωνία της Βραζιλίας με το ΔΝΤ από το 2002, ύψους 30 δις $, παρουσίαζε υπόλοιπο 23,2 δις $, το οποίο όφειλε να εξοφληθεί έως το 2007 (άρθρο μας: Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ: Οι αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στην «παρακμή», η είσοδος του ΔΝΤ, η εφαρμογή του «διαρθρωτικού» προγράμματος του συνδίκου, τα αποτελέσματα του, καθώς επίσης τα διδάγματα για την Ευρώπη και την Ελλάδα  9/4/2010). Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι υπήρξαν αντιρρήσεις, σε σχέση με την εξόφληση, τόσο εκ μέρους της Βραζιλίας, όσο και της Αργεντινής – χώρες για τις οποίες το ΔΝΤ θεωρείται στην κυριολεξία σαν το «Συνδικάτο του Διαβόλου».
 
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2006 (πηγή: W.Bello, βραβείο Νόμπελ)
 
Την ημερομηνία αυτή διενεργήθηκε το καθιερωμένο «ανοιξιάτικο» συμβούλιο της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον. Οι δύο διεθνείς «οργανισμοί» ευρίσκονταν εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης στην ιστορία τους - όπου στην περίπτωση του ΔΝΤ, η κρίση ήταν πολύ πιο εμφανής. Το «Ταμείο» δεν είχε καταφέρει ακόμη να ξεπεράσει τα προβλήματα που του είχαν δημιουργηθεί, μετά τον καταστροφικό χειρισμό της ασιατικής κρίσης (1997) εκ μέρους του. «Τότε, το ΔΝΤ έχασε ολοσχερώς τη “νομιμοποίηση” του», σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του κέντρου παγκόσμιας ανάπτυξης κ. Dennis de Tray.
 
Ειδικότερα, από την ασιατική κρίση και μετά, οι βασικοί «πελάτες» του ΔΝΤ, όπως η Ταϊλάνδη, οι Φιλιππίνες, η Κίνα και η Ινδία, φοβόντουσαν να ζητήσουν νέα δάνεια, διατηρώντας ακόμη «νωπή» στις μνήμες τους την καταστροφή του παρελθόντος - τα επακόλουθα δηλαδή των τρομακτικών προγραμμάτων απελευθέρωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών τους, τα οποία είχαν αποδεχθεί, μετά από «υπόδειξη» του ΔΝΤ, πολλές ασιατικές χώρες.
 
Επί πλέον αυτών, είχε προστεθεί μία εντυπωσιακή «κίνηση» αρκετών κρατών της Λατινικής Αμερικής, υπό την ηγεσία της Βραζιλίας και της Αργεντινής, με στόχο την ολοσχερή αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ. Τελικός στόχος τους ήταν η ολική «απεξάρτηση» τους από το «Ταμείο», το οποίο ήταν εξαιρετικά μισητό σε ολόκληρη την περιοχή.
 
Ουσιαστικά λοιπόν επρόκειτο για ένα «μποϊκοτάρισμα» του ΔΝΤ - για ένα «εμπάργκο» καλύτερα, εκ μέρους μερικών εκ των μεγαλύτερων «πελατών» του. Το γεγονός αυτό είχε οδηγήσει το ΔΝΤ σε μία έντονη κρίση «προϋπολογισμού», αφού η λειτουργία του, τις τελευταίες δύο δεκαετίες, χρηματοδοτούταν όλο και περισσότερο από τις πληρωμές των χρεών των «πελατών» του. Ειδικότερα, όπως μας λέει ο J. Ziegler:
 
“Η ενίσχυση των «αδύναμων» χωρών του «τρίτου κόσμου», απαιτούσε στην αρχή εκροές χρημάτων προς τις φτωχές χώρες, με «αντίτιμο» την υποχρέωση εξυγίανσης των οικονομιών τους – την ιδιωτικοποίηση δηλαδή των κρατικών εταιρειών τους. Στη συνέχεια, παρά τις θυσίες αυτών των χωρών, εξελίχθηκε σε εισροές προς τις ανεπτυγμένες – βλ. Έκθεση Ο.Η.Ε. από το 1992, η οποία αποκάλυψε ότι, από το 1983 έως το 1990, η καθαρή εκροή Κεφαλαίων από τον «τρίτο κόσμο»,  με προορισμό τις πλούσιες χώρες, έφτασε τα 150,5 δις $.
 
Συμπερασματικά επομένως, τα έξοδα (κόστος) της δραστηριοποίησης του ΔΝΤ, προέρχονταν από τα χρήματα των αναπτυσσομένων οικονομιών που «βοηθούσε» - πολύ λιγότερο από τις εισφορές των «μετόχων» του, από τις πλούσιες δηλαδή «δυτικές» οικονομίες. Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, «μετατόπιζαν» συνειδητά το οικονομικό βάρος της διατήρησης του ΔΝΤ στους «ώμους» των οφειλετών του - σε αυτούς που του χρωστούσαν δηλαδή. Εάν λοιπόν οι σημαντικότερες χώρες-πελάτες του διέκοπταν εντελώς την οικονομική τους «σύνδεση» με το ΔΝΤ, τότε από πού θα χρηματοδοτούταν στο μέλλον το «Ταμείο»;   
 
Σύμφωνα με τη ειδική σε θέματα «ΔΝΤ/Παγκόσμιας Τράπεζας» κυρία N.Woods (Οξφόρδη), το ΔΝΤ υπολόγιζε ότι οι εισπράξεις του (τόκοι και χρηματοπιστωτικά έξοδα), θα μειωνόταν κατά το ήμισυ (από 3,19 δις $ το 2005 στα 1,39 δις $ το 2006), ενώ μέχρι το 2009 θα περιορίζονταν άλλο τόσο – εάν δεν λάβαινε έγκαιρα τα μέτρα του. «Το γεγονός αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα μία καταστροφική εικόνα του προϋπολογισμού του, από την οποία πολύ δύσκολα θα μπορούσε να συνέλθει ξανά», κατά την κυρία Woods.
 
Με κριτήριο τώρα τις απόψεις άλλων ειδικών, η Παγκόσμια Τράπεζα ήταν επίσης σε δυσχερή οικονομική θέση - αν και δεν κατηγορούταν, όπως το ΔΝΤ για την αποτυχία στην Ασία ή για «μεθοδεύσεις», ανάλογες με αυτές του «Ταμείου».  Όμως, οι συνολικές εισπράξεις της, από τόκους και χρηματοπιστωτικά έξοδα, είχαν περιορισθεί ανησυχητικά – από 8,1 δις $ το 2001, στα 4,4 δις $ το 2004. Επίσης, τα έσοδα της από επενδύσεις ήταν μειωμένα – από 1.5 δις $ το 2001, στα 304 εκ. $ το 2004. Η Κίνα, η Ινδονησία, το Μεξικό, η Βραζιλία και πολλές άλλες «ανεπτυγμένες αναπτυσσόμενες» χώρες, αναζητούσαν ήδη νέους χρηματοδότες.
 
Εν τούτοις, η κρίση στον προϋπολογισμό (budget) της Παγκόσμιας Τράπεζας, ήταν η μία όψη μόνο του προβλήματος. Η Παγκόσμια Τράπεζα ευρισκόταν συνολικά σε κρίση, αφού οι ενέργειες των οικονομολόγων της χαρακτηρίζονταν όλο και περισσότερο σαν «ελλιπείς» - σε σχέση με την αποτελεσματικότητα τους στην επίλυση των προβλημάτων των αναπτυσσομένων οικονομιών. Το πρόβλημα της βρισκόταν κυρίως στο τμήμα της «ειδικής έρευνας» - κεντρική υπευθυνότητα του οποίου ήταν η «παραγωγή» κορυφαίων (top), επίκαιρων τεχνικών εργασιών στον τομέα της Οικονομίας, σε στενή συνεργασία με τον ακαδημαϊκό κόσμο της «δύσης».
 
Γνώση όμως, η οποία θα μπορούσε να μετατραπεί σε πρακτική εφαρμογή, δεν «παραγόταν» από τους 10.000 οικονομολόγους της Παγκόσμιας Τράπεζας, οπότε δεν της έμενε τίποτα άλλο, από τη δραστική μείωση των εργαζομένων της – κατά περίπου 40%.
 
Σύμφωνα τώρα με την κ. Woods και τον κ. de Tray, οι κυριότερες εσωτερικές «επικρίσεις», σε σχέση με τους δύο οργανισμούς, συνοψίζονταν στο ότι, τόσο οι συνεργάτες του ΔΝΤ, όσο και της Παγκόσμιας Τράπεζας ήταν πολιτικά άπειροι. Διέθεταν δηλαδή διδακτορικό τίτλο στα μακροοικονομικά ή στα χρηματοπιστωτικά, αλλά δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένοι στο να ανταπεξέλθουν με την πολύπλοκη και βρώμικη λειτουργία των πολιτικών συστημάτων, μέσα στα οποία εργάζονταν.
 
«Η απέχθεια τους απέναντι στην Πολιτική κάνει αυτούς τους ανθρώπους ανίκανους να αντιπαρατεθούν με τον ανεπτυγμένο κόσμο. Οι περισσότεροι “εθελοτυφλούν” σε σχέση με εκείνη την Πολιτική, η οποία επηρεάζει άμεσα τις λειτουργίες τόσο του ΔΝΤ, όσο και της Παγκόσμιας Τράπεζας – μία Πολιτική με τεράστιες επιπτώσεις, σε σχέση με την απλή πολυπλοκότητα των αναπτυσσομένων οικονομιών», ανέφερε η κυρία Woods, συνεχίζοντας:
 
«Η πρώτη συμφωνία με μία ανεπτυγμένη οικονομία, την οποία υπόγραψαν το 1997 τόσο το ΔΝΤ, όσο και η Ν. Κορέα, χαρακτηριζόταν από μία πληθώρα προϋποθέσεων, οι οποίες απεδείκνυαν ξεκάθαρα τη συμμετοχή της κυβέρνησης των Η.Π.Α. Κατά τη διάρκεια όλης της δεκαετίας του 1990, εξασκήθηκε τεράστια πίεση εκ μέρους των G7 προς την Παγκόσμια Τράπεζα, για την παροχή δανείων προς τη Ρωσία.
 
Τα δάνεια αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ από τη Ρωσία (αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη του «κομμουνιστικού καθεστώτος»), αν και πληρώθηκαν οι επιβαρύνσεις (έξοδα). Παρ’ όλα αυτά εξασκήθηκε πίεση προς το ΔΝΤ, να μην ενδιαφέρεται για την αποτυχία του εγχειρήματος. Επίσης, πολύ συχνά καθορίζουν υφιστάμενες κρυφές συμφωνίες μεταξύ πολυεθνικών επιχειρήσεων – με την κάλυψη ισχυρών κυβερνήσεων και πιστωτών – τον τρόπο με τον οποίο ποια ακριβώς  προγράμματα της Παγκόσμιας Τράπεζας υλοποιούνται».  
 
Απλούστερα, οι «μισθοφόροι» του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας μπορούσαν να εφαρμόσουν εύκολα τα προγράμματα τους στις αναπτυσσόμενες οικονομίες επειδή, αφενός μεν οι Πολίτες τους ήταν χαμηλού μορφωτικού επιπέδου (οπότε δεν είχαν τη δυνατότητα να κατανοήσουν τα «τεκταινόμενα» και να αντιδράσουν δυναμικά, ενώ ήταν συνηθισμένοι στην «ανέχεια»), αφετέρου δε οι πολιτικές ηγεσίες τους (συχνά δικτάτορες) ήταν εντελώς διεφθαρμένες (οπότε εξαγοράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα). Για παράδειγμα, η παρακάτω αναφορά στην Ινδονησία:  
 
«Περίπου κάθε τρίτο δολάριο, το οποίο έδινε η Παγκόσμια Τράπεζα στο καθεστώς του Suharto για ένα χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τα 30 έτη, δηλαδή από το μέσον της δεκαετίας του ’60 έως το μέσον της δεκαετίας του ’90, οδηγούταν απ’ ευθείας στους ιδιωτικούς λογαριασμούς των ανθρώπων της κυβέρνησης – ένα ποσόν που υπολογίζεται στα 10 δις $, από τα 30 δις $ του δανείου που έδωσε η Παγκόσμια Τράπεζα στην Ινδονησία». 
 
Αντίθετα τώρα, στις οικονομίες που αναπτύσσονταν πλέον, υιοθετώντας συνήθως δημοκρατικά πολιτεύματα (πόσο μάλλον στις ανεπτυγμένες οικονομίες), η εφαρμογή των «ΔΝΤ-προγραμμάτων» απαιτούσε αυξημένες γνώσεις Πολιτικής, καθώς επίσης εξαιρετικά εκλεπτυσμένες μεθόδους. Για παράδειγμα, δημόσιες σχέσεις (καταχωρήσεις στις εφημερίδες, «θετικά» άρθρα από επιφανείς δημοσιογράφους, «ευμενείς» αναλύσεις από οικονομολόγους κλπ) με στόχο την ωραιοποίηση της «εισβολής», «λεπτές» πολιτικές διαπραγματεύσεις με έναν μεγάλο αριθμό «ιθυνόντων», θετική αντιμετώπιση εκ μέρους της «τοπικής» ελίτ και των Πολιτών κοκ.        
 
Η πρόθεση λοιπόν των δύο εργαλείων του Bretton Woods να ενεργοποιηθούν στις ανεπτυγμένες οικονομίες, «υπό την αιγίδα» των G7, μετά την «εκδίωξη» τους από τις αναπτυσσόμενες, ήταν ήδη τότε προγραμματισμένη – γεγονός που «ενδυναμώθηκε» ακόμη περισσότερο μετά την οικονομική «δυσπραγία», στην οποία βρέθηκαν οι δύο αυτοί οργανισμοί το 2005.
 
ΙΟΥΛΙΟΣ 2007 (πηγή: mm)
 
Δέκα χρόνια μετά την ασιατική κρίση, ο παγκόσμιος Τύπος αναφερόταν στη θλιβερή επέτειο, υπενθυμίζοντας μας τα παρακάτω: «Ο ΟΟΣΑ συζητούσε τότε, το 1997, εάν θα εξαιρούσε τυπικά τη Ν. Κορέα η οποία, λίγους μήνες πριν την κρίση, είχε συμπεριληφθεί στο κλαμπ των πλουσίων χωρών. Το ΑΕΠ της χώρας, υπολογιζόμενο σε δολάρια, είχε μειωθεί, (με τη «βοήθεια» του ΔΝΤ), μέσα σε ένα έτος κατά -41%. Το ΑΕΠ της Ινδονησίας περιορίσθηκε ακόμη περισσότερο, στο -60%, ενώ τόσο το ΑΕΠ, όσο και τα Χρηματιστήρια των δύο μεγάλων αυτών χωρών, δεν έχουν επανέλθει ακόμη στα επίπεδα πριν από την κρίση».
 
Συνεχίζοντας, «….Το ότι τα χρηματιστήρια της Μπανγκόκ, της Σεούλ και της Σιγκαπούρης κατέρρευσαν, ήταν το μικρότερο κακό. Η μαζική φτώχεια επεκτάθηκε σε όλες τις πληγείσες χώρες της περιοχής, μετά την φυγή των ξένων κεφαλαίων και τα τρομακτικά «μέτρα εξυγίανσης» που επιβλήθηκαν από το ΔΝΤ. Η Ινδονησία αποχαιρέτησε την εποχή της δικτατορίας του Suharto με αιματηρές συγκρούσεις, οι οποίες είχαν σαν αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς. Η αλυσιδωτή αντίδραση ξεπέρασε κατά πολύ την ήπειρο.
 
Η τιμή του πετρελαίου κατέρρευσε, γεγονός που παρέσυρε στην κρίση τη Ρωσία, καθώς επίσης ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη. Η Λατινική Αμερική πλήγηκε ανεπανόρθωτα, αφού τα διεθνή κεφάλαια εγκατέλειψαν και τις δικές της αγορές. Σε όλες αυτές τις χώρες, δεν ήταν πλέον δυνατόν να διατηρηθεί η στρατηγική που τους επιβλήθηκε από το ΔΝΤ: Η απελευθέρωση δηλαδή των χρηματοπιστωτικών και εμπορικών αγορών τους, σε συνδυασμό με την σταθεροποίηση των νομισμάτων τους».
 
Ίσως οφείλουμε εδώ να προσθέσουμε ότι η Αργεντινή (άρθρο μας: Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ: Ιστορικά στοιχεία, παραλληλισμοί, οι αιτίες της κρίσης, η μεγάλη ύφεση, η υπερχρέωση, η στάση πληρωμών, τα καταναγκαστικά μέτρα της κυβέρνησης και τα αποτελέσματα τους  3/1/2010), μετά από πολλά χρόνια «εμπειρίας» με το ΔΝΤ (σε αντίθεση με τη Βραζιλία, θεωρήθηκε καλός «μαθητής» του Ταμείου), κατέφυγε τελικά στη χρεοκοπία - παρά τα όσα δεινά μέχρι τότε είχαν υποφέρει οι Πολίτες της, από τα συνεχή «προγράμματα σταθερότητας και ανάπτυξης» που είχαν εφαρμοσθεί εις βάρος τους.   
 
Συμπληρώνουμε επίσης ότι οι Η.Π.Α. τότε (Goldman Sachs, Lehman Brothers κλπ), είχαν αυξήσει στο κατακόρυφο τις πωλήσεις «δομημένων» προϊόντων (CDOS) σε ολόκληρο τον κόσμο, με κυριότερο αποδέκτη την Ευρώπη και δη τις γερμανικές τράπεζες των ομοσπονδιακών κρατιδίων, οι οποίες διοικούνταν από δημόσιους λειτουργούς – συνήθως εντελώς άπειρους στα πολύπλοκα αυτά χρηματοοικονομικά προϊόντα, τα οποία τους προσφέρονταν «ωραιοποιημένα» (με αξιολογήσεις ΑΑΑ κλπ), κατά τη διάρκεια των επισκέψεων τους στη Νέα Υόρκη.  
 
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008
 
Η χρεοκοπία της Lehman Brothers θεωρείται από πολλούς σαν το μεγαλύτερο λάθος του αιώνα – ένα μεγάλο σφάλμα της κυβέρνησης των Η.Π.Α. Ήταν όμως «σφάλμα», ή απλά μία πανέξυπνη στρατηγική κίνηση στην παγκόσμια σκακιέρα; Το «πάτημα του κόκκινου πλήκτρου» ίσως, με το οποίο ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση (countdown); Μήπως θυσιάστηκε σκόπιμα ένας «Αξιωματικός», για να οδηγήσει τον αντίπαλο σε λανθασμένες κινήσεις (λεηλατώντας τον ταυτόχρονα «ατιμώρητα», όπως ήδη τεκμηριώνεται από τα «ξαφνικά», υπέρογκα κέρδη της Citibank μετόχου της Lehman Brothers και της Goldman Sachs), οι οποίες θα του στοίχιζαν την παρτίδα;
 
Η τράπεζα θα μπορούσε να είχε διασωθεί «μόνο» με 10 δις $ (πηγή: Spiegel - σημειωτέον ότι ο γνωστός Warren Buffet ήθελε να επενδύσει στην τράπεζα, μετά την ανακοίνωση των πρώτων ζημιών της και την «επίθεση» που δέχτηκε από την ανοιχτή πώληση μετοχών της εκ μέρους του David Einhorn, αλλά ο Fuld απέρριψε την πρόταση του, όπως και αντίστοιχες άλλων τραπεζών), σε συνδυασμό με 70 δις $ εγγυήσεις εκ μέρους του αμερικανικού δημοσίου, αφού είχε εκδηλωθεί ενδιαφέρον (λίγο πριν «πτωχεύσει») για την εξαγορά της από τη βρετανική Barclays.
 
‘Όμως, η αμερικανική κυβέρνηση δεν συμφώνησε - κάτι που έχει θεωρηθεί σαν το αποτέλεσμα της έχθρας του τότε Υπουργού Οικονομικών και πρώην διευθυντή της Goldman Sachs, του κ. Henry Paulson, με το διευθυντή της Lehman, τον κ. Richard Fuld(δεν μοιάζουν όλα αυτά αλήθεια με κινήσεις «αντιπερισπασμού» των αντιπάλων – κυρίως των Ευρωπαίων, οι οποίοι έχασαν δισεκατομμύρια από την «κρίση» των ενυπόθηκων δανείων χαμηλής εξασφάλισης των Η.Π.Α.; Δεν τεκμηριώνεται ήδη σήμερα επαρκώς, μετά την αγωγή που κατατέθηκε εναντίον της Goldman Sachs;)     
 
Ενδεχομένως λοιπόν να ήταν μόνο «παραπέτασμα καπνού» για τις χώρες που ζημιώθηκαν (εξαπατήθηκαν) από τη Lehman και τις Η.Π.Α. - οι οποίες πιθανότατα μετέφεραν (διέσπειραν) ηθελημένα το πρόβλημα τους παγκοσμίως, με απώτερο ίσως στόχο να το επιλύσουν, επιβαρύνοντας ισόποσα όλους τους υπόλοιπους «συνεργάτες» τους. Ας σημειωθεί εδώ ότι, στις Η.Π.Α. η Lehman δεν διέθετε κανενός είδους προϊόντα σε ιδιώτες (ήταν η πλέον διεθνής όλων των αμερικανικών επενδυτικών τραπεζών, αφού το 50% των συνολικών δραστηριοτήτων της ήταν εκτός Η.Π.Α.), οπότε η χρεοκοπία της δεν αποτελούσε πρόβλημα για την πολιτική (και για τους πολιτικούς) της χώρας. 
 
Σε κάθε περίπτωση, η Γερμανία θεώρησε τότε πως δέχθηκε πολεμική επίθεση με οικονομικά εργαλεία, παρομοιάζοντας την με την κήρυξη του Πρώτου Παγκοσμίου Οικονομικού Πολέμου. (άρθρο μας: Η Γερμανία απέναντι στις Lehman Brothers, Citibank, Citigroup, Ernst & Young: Ο πρώτος παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος σε εξέλιξη; Updated  12/3/2009).
 
Ολοκληρώνοντας, στα τέλη του 2008 είχε εκλεγεί στην προεδρία της Αμερικής ο κ. B. Obama, ο οποίος (υποθέτουμε μη συνειδητά), συνετέλεσε τα μέγιστα στον «εφησυχασμό» των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, καθώς επίσης της κοινής γνώμης - μετά τις τεράστιες απώλειες από τη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών που υπέστησαν (άρθρο μας: Η μεγαλύτερη και μάλιστα νόμιμη ληστεία στην ιστορία της ανθρωπότητας: Είναι αλήθεια οι τράπεζες, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, βιώσιμες επιχειρήσεις;  17/2/2009).  
 
Έτος 2009
 
Ουσιαστικά το 2009 πραγματοποιήθηκε η «άλωση» της Ανατολικής Ευρώπης από το ΔΝΤ (Ουγγαρία, Ουκρανία, Ρουμανία, Λετονία κλπ), το οποίο ανέλαβε τη μία μετά την άλλη χώρα «υπό την προστασία» του. Όπως δε είναι πλέον σε όλους γνωστό, όλες αυτές οι χώρες οδηγήθηκαν σε οικονομικές υφέσεις τεράστιων διαστάσεων - παρά τους σύγχρονους «ισχυρισμούς», σύμφωνα με τους οποίους η πολιτική του ΔΝΤ έχει «βελτιστοποιηθεί», μετά την ανάληψη της ηγεσίας του από τον κ. S. Kahn.  
 
Δεκέμβριος 2009
 
 
Κατά την άποψη μας,η αμερικανική εταιρεία αξιολόγησης, την οποία θα παρομοιάζαμε με τον «Ίππο» σε μία σκακιστική παρτίδα, «προωθήθηκε» για να υποβοηθήσει τις κινήσεις του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας - αφού η «υποτίμηση» της Ελλάδας σταματάει την άνοδο του Ευρώ, επαναφέρει το δολάριο σε ανοδική πορεία (παρά τη συνεχή εκτύπωση νέων χαρτονομισμάτων και το τεράστιο έλλειμμα στον προϋπολογισμό των Η.Π.Α.), ενώ τοποθετεί ταυτόχρονα μία ωρολογιακή βόμβα μεγάλης ισχύος στα θεμέλια της Ευρωζώνης.     
 
Ιανουάριος 2010
 
Η Ευρώπη φαίνεται να χάνει τον έλεγχο του παιχνιδιού (άρθρο μας: ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: Η ραγδαία εξελισσόμενη «δημοσιονομική κρίση», σηματοδοτεί το ξεκίνημα ενός επικίνδυνου «εμφυλίου πολέμου» ο οποίος, με αφετηρία την Ευρωζώνη, απειλεί να επεκταθεί σε όλες τις ανεπτυγμένες «δυτικές» οικονομίες  19/1/2010). Η Γερμανία υποχωρεί «άτακτα», αφού γίνονται πλέον κατανοητές τόσο οι «μεθοδεύσεις» της, όσο και η «επεκτατική» πολιτική της, σε όλους τους Ευρωπαίους «εταίρους» της – ειδικά στη Γαλλία και στην Ιταλία.
 
Δυστυχώς για την ίδια, «εμφανίζονται στο φως της δημοσιότητας» πολλοί από τους τρόπους, με τους οποίους η Βιομηχανία της «λεηλατούσε» παραγγελίες μηχανολογικού εξοπλισμού - χρηματίζοντας θρασύτητα τους «κρατικούς λειτουργούς» πολλών χωρών (άρθρο μας: ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑ Α.Ε. : Οι ιδιαιτερότητες της γερμανικής οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια», η ιστορία της, η φιλοσοφία που την διέπει, η χρηματοδότηση, οι στόχοι, οι μέθοδοι λειτουργίας, τα συμπεράσματα και η απειλή μιας «τευτονικής ευρωένωσης»  7/4/2010).
 
Μάρτιος 2010
 
Προκρίνεται η λύση στο Ελληνικό θέμα, με τη συμμετοχή του ΔΝΤ (άρθρο μας: Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ: Η μαζική επίθεση των κερδοσκόπων στην Ελλάδα, οι δέκα μεγαλύτεροι πιστωτές της, καθώς επίσης αναφορές στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Γαλλία  4/3/2010 ). Η απόφαση αυτή μοιάζει ουσιαστικά με τη θυσία ενός πιονιού εκ μέρους της ΕΕ, με στόχο την εξασφάλιση χρόνου - έτσι ώστε να «οχυρωθεί» απέναντι στις νέες συνθήκες, αφού προηγουμένως τις «αφομοιώσει».   
 
Η μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας, η Daimler Benz, κατηγορείται από τον «παγκόσμιο αστυνομικό», από τις Η.Π.Α. δηλαδή, για «διαπλανητική» πολύ-διαφθορά, ενώ αναγκάζεται να πληρώσει ένα τεράστιο πρόστιμο στο αμερικανικό δημόσιο - παρά το ότι ο «χρηματισμός» δεν αφορούσε καθόλου τις κρατικές ή άλλες Υπηρεσίες της υπερδύναμης, αλλά τον υπόλοιπο κόσμο.
 
Την ίδια εποχή περίπου ερευνάται η επίσης γερμανική Ferrostaal, με την συνήθη πλέον κατηγορία της διαφθοράς. Η εταιρεία αυτή, σε συνεργασία με την ναυπηγική HDW, κατασκεύασε (και πούλησε) τα ελαττωματικά υποβρύχια στην Ελλάδα, χρηματίζοντας μία σειρά Ελλήνων «δημόσιων λειτουργών». Φυσικά, τα σκάνδαλα Siemens συνεχίζονται - ενώ δεν φαίνεται να έχουν τέλος.               
 
Απρίλιος 2010 (πηγή: Zeit)
 
Το ΔΝΤ αυξάνει τα κεφάλαια του - από 50 δις $ σε 550 δις $. «Αποτελεί μία σημαντική προσφορά για την παγκόσμια σταθερότητα», αναφέρει ο γενικός διευθυντής του, «Το ΔΝΤ αποκτά έτσι ορθολογικές πηγές χρηματοδότησης, με στόχο να βοηθήσει τις χώρες, οι οποίες είναι ευαίσθητες σε οικονομικές κρίσεις. Το έτος της χρηματοπιστωτικής κρίσης, το 2009, το ΔΝΤ βοήθησε πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Αφρικής να ανταπεξέλθουν με τα οικονομικά προβλήματα που τους προκάλεσε η κρίση».
 
Το ΔΝΤ εμφανίζεται για πρώτη φορά (μετά την καινούργια του «ιδιότητα», την αλλαγή των στόχων του δηλαδή, μετά το έτος 1970), σαν ο «σωτήρας» μίας ανεπτυγμένης οικονομίας – πολύ περισσότερο μίας χώρας της Ευρωζώνης: της Ελλάδας. Οι «φιλοδοξίες» του φυσικά «συντηρούνται» από τα διαρκώς αυξανόμενα spreads των ελληνικών ομολόγων, τα οποία «εκτινάσσονται κατ’ εντολή» - για να εμποδίσουν τυχόν «αναξιοπρεπείς» ενέργειες ή ενδεχόμενη «απειθαρχία», εκ μέρους της κυβέρνησης και των Πολιτών της χώρας μας.  
 
Ο Γάλλος πρόεδρος του ΔΝΤ επιδιώκει την άμεση «διαπραγμάτευση» με την Ελλάδα – στην έδρα του,  χωρίς την «παρεμβολή» της Κομισιόν. Την ίδια χρονική στιγμή τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) «φαίνεται» να μετακινούνται προς τη Γαλλία – κατά δεύτερο λόγο στις «ενδιάμεσες στάσεις», στην Πορτογαλία και στην Ισπανία δηλαδή. Έχει έλθει μήπως η κατάλληλη χρονική στιγμή της τοποθέτησης του πρώτου «Ύπατου Αρμοστή» των Η.Π.Α. στην Ευρώπη;     
            
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
 
Οι σημερινές καπιταλιστικές κρίσεις, εφόσον συντελούνται σε κράτη με δεδομένη υπερχρέωση, όπως όλα ανεξαιρέτως τα «δυτικά» (Πίνακας ΙΙ), είναι κυρίως «κρίσεις εμπιστοσύνης» (άρθρο μας: Εμπορική πίστη: Κινδυνεύει να καταστραφεί ο βασικός πυλώνας του καπιταλισμού, η γέφυρα που συνδέει τα συμφέροντα του ατόμου με την ευημερία της κοινωνίας  2/3/2009). Στην προκειμένη περίπτωση, όταν δηλαδή το «έδαφος» είναι εκ των πραγμάτων «πρόσφορο» (υπάρχουν διαρκώς αυξανόμενα χρέη, δημόσια ελλείμματα κλπ), οι κερδοσκοπικές επιθέσεις μπορούν να αυτοεκπληρώνονται - οπότε, το να ακολουθεί κανείς μία οικονομική πολιτική που στηρίζεται στα θεμελιώδη μεγέθη της Οικονομίας του, δεν αρκεί για να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη της «αγοράς» (γεγονός που αποδεικνύεται από την κίνηση των «ελληνικών spreads»).
 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Συνολικό χρέος 2009 (δημόσιο και ιδιωτικό)*
 

Χώρα
Χρέος προς ΑΕΠ
 
 
Γερμανία
285%
Η.Π.Α.
296%
Ιταλία
315%
Γαλλία
323%
Μ. Βρετανία
466%

Πηγή: McKinsey Global Institute 
* Εξωτερικό χρέος της Ελλάδας (δημόσιο και ιδιωτικό) περίπου 165% του ΑΕΠ
Πίνακας:Β. Βιλιάρδος
 
Αντίθετα, η ανάγκη μίας χώρας να κερδίσει τη χαμένη εμπιστοσύνη της αγοράς, μπορεί στην πραγματικότητα να την εμποδίσει να εφαρμόσει «λογικές πολιτικές». Είναι δηλαδή πιθανόν να την αναγκάσει να ακολουθήσει πολιτικές οι οποίες, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα ήταν εντελώς παράλογες – για παράδειγμα, προγράμματα σταθερότητας του είδους που προτείνει συνήθως το ΔΝΤ, εν μέσω παγκόσμιας κρίσης, τα οποία οδηγούν με «ασφάλεια» σε εξαιρετικά επικίνδυνες, σε καταστροφικές καλύτερα υφέσεις.
 
Παρά το ότι λοιπόν ο στόχος μίας χώρας που δέχεται «κερδοσκοπική» επίθεση οφείλει να είναι ο «κατευνασμός» της αγοράς και η ανάκτηση της εμπιστοσύνης της, επειδή οι «επενδυτές» που αναμένουν κρίσεις τις προκαλούν ταυτόχρονα, η υγιής οικονομική πολιτική (μείωση των δαπανών, καταπολέμηση των ελλειμμάτων κλπ), δεν αρκεί για να κερδίσει το κράτος την εμπιστοσύνη της αγοράς. Πόσο μάλλον αφού «εξ ορισμού», μία χώρα που ανακοινώνει επίσημα την πρόθεση της να καταφύγει στο ΔΝΤ για βοήθεια, προσελκύει τα μέγιστα τις κερδοσκοπικές επιθέσεις του Κεφαλαίου - εισερχόμενη σε έναν καθοδικό σπειροειδή κύκλο «άμυνας», ο οποίος την οδηγεί με ασφάλεια σε μία ήττα «κατά κράτος».         
 
Δυστυχώς, η χώρα μας έκανε πάρα πολλά στρατηγικά σφάλματα στη «διαχείριση της κρίσης» - δημιουργώντας μόνη της εκείνες τις προϋποθέσεις, οι οποίες «προσέλκυσαν» μαζικά τις οργανωμένες επιθέσεις του αιμοβόρου κερδοσκοπικού κεφαλαίου. Ταυτόχρονα, άνοιξε την «κερκόπορτα» που οδηγεί στην άλωση της Ευρωζώνης η οποία, δυστυχώς για όλους μας, με απόλυτη υπαιτιότητα της Γερμανίας (άρθρο μας: Η ιδανική υποψήφια χώρα για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων «εταίρων» της Ευρωζώνης: Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ή μήπως μία δίκαιη απόφαση για την υπεράσπιση του ευρώ;  12/4/2009), παραμένει ακόμη διάπλατα ανοιχτή.
 
Εάν λοιπόν δεν συμβεί κάτι πολύ πιο «ισχυρό» από αυτό που απαιτούνταν μέχρι σήμερα (για παράδειγμα, η ενίσχυση της με πολύ μεγαλύτερα κεφάλαια, από τα μέχρι πρότινος απαραίτητα, καθώς επίσης με «συλλογικά ευρωπαϊκά μέτρα» στήριξης της οικονομικής της ανάπτυξης), η Ελλάδα θα χάσει τη μάχη. Πιθανότατα, τότε ακριβώς θα χάσει και η Ευρώπη την πλέον κρίσιμη παρτίδα της μεταπολεμικής Ιστορίας της – την παρτίδα με τις Η.Π.Α.      
 
ΕΠΙΛΟΓΟΣ   
 
Ολοκληρώνοντας, τυχόν «εγκατάλειψη» της Ελλάδας στα «πλοκάμια» του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, παρά τα αναμφισβήτητα λάθη της, θα είναι έγκλημα εκ μέρους της Ευρώπης – ενώ θα αποτελέσει την αρχή του τέλους της. Επίσης έγκλημα θα είναι μία ενδεχόμενη συμφωνία εκ μέρους της Ελλάδας, η οποία θα επιτρέπει την εισβολή του ΔΝΤ στο εσωτερικό της. Είναι άλλωστε εμφανές το ότι, εάν παραδώσει κανείς τα κλειδιά του σπιτιού του, (πόσο μάλλον το ταμείο του κράτους) στον οποιονδήποτε «ξένο», πολύ δύσκολα θα εμποδίσει το «μοιραίο».    
 
Αν και είμαστε λοιπόν σίγουροι ότι, είναι αδύνατον να συμφωνήσει η οποιαδήποτε Ελληνική Κυβέρνηση σε μία τέτοια «παράδοση» της χώρας, πόσο μάλλον αφού υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές (έστω και «λύσεις εσχάτης ανάγκης», όπως η στάση πληρωμών), θεωρούμε ότι οφείλουν όλοι οι Πολίτες να «επαγρυπνούν», εάν δεν επιθυμούν να αφήσουν στις επόμενες γενιές μία χώρα βομβαρδισμένη, πάμπτωχη, γεμάτη ερείπια, χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, κλειστά σχολεία, εγκαταλειμμένα νοσοκομεία και ανθρώπινη δυστυχία.       
 
Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
Αθήνα, 21. Απριλίου 2010
 
Αξιολογήστε το άρθρο 
60 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

21/04 12:01  χορδιστής συναισθημάτων
Πρωτα πεντάστερο και μετά διάβασμα.
Γεια σου Βασίλειε Μέγα...
~~~@~~
21/04 12:35  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Πρώτα πεντάστερο,
κατόπιν στοίχοι για την παρτίδα BlckJack η οποία στη συνέχεια γυρίζει σε σκάκι μεταξύ Χριστού και Διαβόλου (Συγγνώμη για το μέγεθος) από το Spanish train του Chris be Burgh και κατόπιν διάβασμα...

There's a Spanish train that runs between
Quadalquivir and old Seville
And at dead of night the whistle blows
And people fear she's running still...

And then they hush their children back to sleep
Lock the doors, upstairs they creep
For it is said that the souls of the dead
Fill that train ten thousand deep!

Well a railwayman lay dying with his people by his side
His family were crying, knelt in prayer before he died
But above his head just awaiting for the dead
Was the Devil with a twinkle in his eye
Well God's not around and look what I've found
this one's mine

Just then the Lord himself appeared in a blinding flash of light
And shouted at the devil Get thee hence to endless night
But the Devil just grinned and said I may have sinned
But there's no need to push me around,
I got him first so you can do your worst
He's going underground

But I think I'll give you one more chance
Said the Devil with a smile
So throw away that stupid lance
It's really not your style
Joker is the name
Poker is the game
We'll play right here on this bed,
And then we'll bet for the biggest stakes yet
The souls of the dead

And I said Look out, Lord, he's going to win,
The sun is down and the night is riding in,
That train is dead on time
many souls are on the line
Oh Lord, he's going to win

Well the railwayman he cut the cards
and he dealt them each a hand of five
And for the Lord he was praying hard
For that train he'd have to drive...
Well the Devil he had three aces and a king
And the Lord he was running for a straight
He had the queen and the knave and the nine and ten of spades
All he needed was the eight

And then the Lord he called for one more card
But he drew the diamond eight
And the Devil said to the son of
21/04 12:38  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
And the Devil said to the son of God
I believe you've got it straight
So deal me one for the time has come
To see who'll be the king of this place
But as he spoke from beneath his cloak
He slipped another ace

Ten thousand souls was the opening bid
And it soon went up to fifty-nine
But the Lord didn't see what the Devil did
and he said that suits me fine
I'll raise you high to hundred and five
And forever put an end to your sins
But the Devil let out a mighty shout, My hand wins

And I said Lord, oh Lord, you let him win
The sun is down and the night is riding in
That train is dead on time, many souls are on the line
Oh Lord, don't let him win...

Well that Spanish train still runs between
Quadalquivir and old Seville
And at dead of night the whistle blows
And people hear she's running still

And far away in some recess
The Lord and the Devil are now playing chess
The Devil still cheats and wins more souls
And as for the Lord, well, he's just doing his best

And I said Lord, oh Lord, you've got to win
The Sun is down and the night is riding in
That train is still on time
Oh my soul is on the line
Oh Lord, you've got to win


http://www.youtube.com/watch?v=7yKVhbIBgso
21/04 13:08  periscopio
Καλημέρα σας
Πολλά αστέρια και πολλά ευχαριστώ!
Ολα σας τα αρθρα είναι τυπωμένα για μελέτη.
Συγχαρητήρια για την έγκυρη, περιεκτική και κατανοητή γραφή σας !
Σήμερα αποφάσισα να εκτυπώσω το παρόν και να το μοιράσω σε συναδέλφους, στο χώρο μαθησιακής διαδικασίας στον οποίο εργάζομαι. Η διάδοση της γνώσης-πληροφορίας
είναι δύναμη τη στιγμή αυτή.
Συνεχίστε
Με εκτίμηση
21/04 13:17  doji star
21/04 16:54  geokalp
δεν φαίνεται ότι πάει για εγκατάλειψη: για χρησιμοποίηση τεχνογνωσίας και απόκτηση πείρας δείχνει ότι πάει, ώστε να επανακάμψει το "διευθυντήριο" των βρυξελλών, ελέγχωντας καλύτερα τις χώρες ΟΝΕ/ΕΕ και μην αφήνωντας περιθώρια για νέα ψευδή στοιχεία από μέρους των κυβερνήσεων, οι πολιτικές των οποίων πρέπει να συγκλίνουν
και εκεί εισέρχεται το "πειραματόζωο", που μάλλον δεν μπορεί να πτωχεύσει ούτε να κυρήξει στάση πληρωμών αφού έχει "μηχανισμό" για να πληρώσει τους πιστωτές
21/04 18:32  TRITON
Τελικά μάλλον η Γερμανία θαφήσει την Ευρώπη στην τύχη της και όχι η ΕΕ την Ελλάδα!
Αλλού τ'όνειρο κι αλλού το θαύμα!
Καλή σας ημέρα και συγχαρητήρια για το άρθρο!
21/04 22:24  BOTTOP
αν και άργησα να το διαβάσω πολύ ενδιαφέρον και το άρθρο σας Αποπληθωρισμός: Το πλέον τρομακτικό σενάριο της οικονομικής κρίσης
22/04 03:01  Αναστασιος
Κυριε Βιλιαρδο τα λεφτα σας να τα πονταρετε στην εοκ .Τα γερακια της Φρανκφουρτης θα κερδισουν την παρτιδα ενω πολυ φοβαμαι οτι η Τουρκια θα ανοιξει τους ασκους του αιολου μεσα απο το κυπριακο
22/04 10:19  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Μέσα σε όλα τα παίγνια των ισχυρών, πιστεύω ότι πρέπει να επισημανθεί και η τρομερή στρέβλωση που προκαλει σκόπιμα η Κίνα, ο ρόλος της οποίας δεν είναι διόλου αμελητέος.

Οι ΗΠΑ και η Γερμανία παίζουν τα δικά τους χαρτιά, αλλά το πονηρό κινέζικο κράτος σκάβει διαρκώς το λάκο των 2 πρώτων "παικτών".
Δε ζητάνε οι ΗΠΑ τυχαία ανατίμηση του Γουάν σε σχέση με το δολάριο (αφού δεν υπάρχει πιθανότητα να αυξηθούν οι μισθοί των κινέζων εργατών).

Αναλύουμε όλοι τις κινήσεις των ΗΠΑ και της Γερμανίας, αλλά ο πονηρότερος και ισχυρότερος από τους παίκτες είναι η Κίνα, η οποία πιστεύω ότι αφήνει σιωπηλά το χρόνο να δουλεύει υπέρ της και στο τέλος θα βρεθεί θριαμβέβουσα.
Ένας τέτοιος όμως θρίαμβος στον οικονομικό πόλεμο, μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο με όπλα.
22/04 14:07  Βασίλης Βιλιάρδος
Χορδιστής συναισθημάτων: Ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη, πριν ακόμη από το διάβασμα.

Periscopio: Έχω και εγώ την άποψη ότι, η έννοια «Πολίτης» είναι αξίωμα - το οποίο όμως δεν παρέχεται δωρεάν, αλλά αποκτάται από την διαρκή επιμόρφωση και την ενημέρωση, σε σχέση με τα κοινά. Ευχαριστώ.

Doji star: Δεν έχω τη γνώμη βέβαια ότι έχει έλθει το τέλος του κόσμου. Ζούμε απλά σε μία εποχή αναταράξεων, όπως συνήθως συμβαίνει στην Ιστορία.

Geokalp: Δεν είμαι υπέρ των «ωραιοποιήσεων», όπως αυτή του «μηχανισμού». Η ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ δεν μεταφράζεται σαν την υιοθέτηση ενός νέου «μηχανισμού».

Triton: Πιθανότατα έχετε δίκιο. Ευτυχώς που τουλάχιστον η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία (ακολουθούν και άλλες χώρες), έχουν διαφορετικές απόψεις από τη Γερμανία.

Bottop: Ευχαριστώ πολύ. Φυσικά απεύχομαι το σενάριο. Όπως διαπιστώνεται όμως από τις σημερινές εξελίξεις («διόρθωση» ελληνικού ελλείμματος, spreads, ευρώ), η «επίθεση» κορυφώνεται.

Αναστάσιος: Ίσως δεν πρέπει να υποτιμάει κανείς το ενδεχόμενο που αναφέρετε, αν και νομίζω ότι είναι αδύνατον να αντιμετωπισθεί με επιτυχία το κερδοσκοπικό κεφάλαιο.

Ανήσυχος Πατέρας: Η Κίνα είναι πάρα πολύ προσεκτική, αφού ήδη οχυρώνεται πίσω από τα τείχη της. Φυσικά δεν έχει την πρόθεση να ανατιμήσει το νόμισμα της, αφού δεν θέλει να υποχρεωθεί ποτέ στην υποτίμηση του.
22/04 16:00  cr3stfall
Κυριε Βιλιαρδο, συγχαρητηρια, πρωτα απο ολα, για το κουραγιο σας να κανετε μακροσκελεις και εμπεριστατωμενες οικονομικοπολιτικες αναλυσεις.

Θα σταθω σε μερικα σημεια που διαφωνω και θα ηθελα να σας δωσω και μια αλλη οπτικη:

1)"Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης δύο μεγάλων δυνάμεων: των Η.Π.Α. και της Γερμανίας"

Δεν νομιζω οτι υπαρχει καμια πραγματικη κοντρα. Η Γερμανια επιθυμει ενα αδυναμο ευρω γιατι ειναι μια εξαγωγικη δυναμη με μεγαλη εσωτερικη βιομηχανικη παραγωγη. Δε φανταζομαι να της αρεσει να δει τα εργοστασια της να κλεινουν και την ανεργια να εκτοξευεται. Οι ΗΠΑ, απο την αλλη, ενω βολευονταν μεχρι πριν λιγα με ενα αδυναμο δολαριο, πλεον πιστευω οτι τις ΣΥΜΦΕΡΕΙ ενα σταθερο-ισχυρο δολαριο. Ενας λογος ειναι οτι το χρημα που τυπωνουν σαν μανιακες πρεπει να εχει καποια αξια ωστε οι ξενοι να αγοραζουν τις ομολογιες τους. Ηδη οι Κινεζοι μειωσαν το τελευταιο εξαμηνο 2 φορες τις θεσεις του στο αμερικανικο χρεος. Δε νομιζω οτι θελουν να δυσαρεστησουν τον μεγαλυτερο πιστωτη τους.

Ο δευτερος λογος ειναι, οτι το μεγαλυτερο κομματι του χρεους παγκοσμιως ειναι σε δολαρια και οταν αυτο χρειαστει να αποπληρωθει, οι δανειζομενοι θα αναζητησουν δολαριο για να το εξοφλησουν.

Τελος, οι ΗΠΑ εχουν καταντησει μια χωρα υπηρεσιων με συνεχως μειουμενη βιομηχανικη παραγωγη η οποια εχει μεταναστευσει στην Ασια και το εμπορικο τους ισοζυγιο ειναι μονιμως ελειμματικο λογω των κινεζικων, κυριως, εισαγωγων.

2)"Το «λάφυρο» της αντιπαράθεσης τους είναι φυσικά η Ευρώπη - μεταξύ άλλων τα πλεονεκτήματα που μπορούν να προκύψουν από ένα μελλοντικό, παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα."

Το παγκοσμιο αποθεματικο νομισμα, προφανως, θα ερθει αλλα αυτο θα γινει αργοτερα παρα συντομοτερα. Οταν θα βρεθουμε στο peak του καταστροφικου υπερπληθωρισμου που μας ετοιμαζει η τραπεζικη κλεπτοκρατικη ολιγαρχια, τοτε, ναι, ο Σωτηρας (Κοινο Νομισμα) θα εμφανισθει.

3)"Τέλος, τοποθετούν τα «πιόνια» τους στη σκακιέρα, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκε
22/04 16:02  cr3stfall
3)"Τέλος, τοποθετούν τα «πιόνια» τους στη σκακιέρα, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες που διαμορφώνονται παγκοσμίως (Κινα-Ρωσια)"

Δε θα ονομαζα καμια απο τις 2 πιονι, οταν μαλιστα η Κινα συναγωνιζεται στη 2η θεση πλουτου την Ιαπωνια με τη Γερμανια να βρισκεται σαφως χαμηλοτερα. Παρα τα μυρια οσα προβληματα του Κινεζικου μοντελου αναπτυξης, η Κινα αποτελει ρυθμιστη στο Αμερικανικο Χρεος. Οσο για τη Ρωσια με τον πλουτο των πρωτων υλων και το πετρελαιο και τον ευρυτερο ρολο στην περιοχη της Ευρασιας, δε θα εβαζα στοιχημα οτι αποτελει πιονι. Αν πει πως κοβει το φυσικο αεριο, θα καταντησουμε να αναβουμε φωτιες στους δρομους για να ζεσταθουμε σε ολοκληρη την Ευρωπη.

4)"Η χρεοκοπία της Lehman Brothers θεωρείται από πολλούς σαν το μεγαλύτερο λάθος του αιώνα – ένα μεγάλο σφάλμα της κυβέρνησης των Η.Π.Α. Ήταν όμως «σφάλμα», ή απλά μία πανέξυπνη στρατηγική κίνηση στην παγκόσμια σκακιέρα;"

"Η τράπεζα θα μπορούσε να είχε διασωθεί «μόνο» με 10 δις %body%quot;

"ο γνωστός Warren Buffet ήθελε να επενδύσει στην τράπεζα"

Η χρεοκοπια της Lehman ηταν μια στρατηγικη, πραγματι, κινηση. Αλλα οχι για την παγκοσμια σκακιερα, αλλα μαλλον για την εσωτερικη. Ετσι, βρηκε νομιμοποιηση το bailout plan του Paulson που τρομαζε τη Γερουσια με αρμαγεδδωνικες προβλεψεις, ωστε να σωσει την αγαπημενη του GS και το υπολοιπο τραπεζικο κατεστημενο με τα χρηματα των δυσμοιρων αμερικανων φορολογουμενων.

Η Lehman δεν θα μπορουσε να διασωθει με 10 δισ μονο. Μια τραπεζα με μοχλευση 1-50, ζημιες δεκαδων δισ $ και bad assets πολλων εκατονταδων δισ $ επισης, δε σωζεται ετσι.

Ο Βuffet λεγεται οτι ενοχληθηκε απο τον Fuld για να επενδυσει στη Lehman και οχι το αντιθετο. Οταν εστειλε ανθρωπους του και πληροφορηθηκε την πραγματικη κατασταση της εταιριας εφυγε τρεχοντας και φωναζοντας. Δεν ειναι χαζος ο γερο-Γουωρεν.

5)"Το ΔΝΤ αυξάνει τα κεφάλαια του - από 50 δις $ σε 550 δις $. "

Αυτο εμενα με κανει να τρεμω για αυτο που προκειται να ερθει.. Και σιγουρα δεν ειναι πληθωρισμος.

6)"Ολοκληρώνοντας, στα τ
22/04 16:02  cr3stfall
6)"Ολοκληρώνοντας, στα τέλη του 2008 είχε εκλεγεί στην προεδρία της Αμερικής ο κ. B. Obama, ο οποίος (υποθέτουμε μη συνειδητά), συνετέλεσε τα μέγιστα στον «εφησυχασμό» των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, καθώς επίσης της κοινής γνώμης.."

Ο Ομπαμα, κατα την πολυ ταπεινη μου γνωμη, αποτελει μια θλιβερη μαριονετα που εξυπηρετει τα συμφεροντα της μικρης ελιτ του 3% στις ΗΠΑ. Πειτε μου, εσεις, ενας νοημων ανθρωπος, πως ειναι δυνατον να λυθει το προβλημα απο τους Summers, Geithner, Bernanke, Greenspan, Pelosi, Frank και λοιπη κομπανια, οταν οι ιδιοι ανθρωποι ηταν αυτοι που πηραν τις αποφασεις που οδηγησαν το συστημα σε αυτο το σημειο??
Μην εχετε καμια αμφιβολια, η προσφατη νομικη επιθεση κατα της GS αποτελει smoke & mirrors στην ολοενα μειουμενη δημοτικοτητα του Ομπαμα, στην μειωμενη αγοραστικη δυναμη των αμερικανων καταναλωτων που βιωνουν την χειροτερη μεταπολεμικη Υφεση και στις παλινωδιες του μεταρυθμιζομενου συστηματος υγειας...

Ο μαυρος Προεδρος που τα βαζει με την κακια Wall Street (την ιδια στιγμη που με το αλλο χερι την τα'ί'ζει αφειδως)

Καλως ηρθατε στο τσιρκο του 21ου αιωνα.
22/04 22:47  geokalp
δεν ξέρω που βλέπετε την "ωραιοποίηση": εάν είχαμε δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στο ΔΝΤ, θα είχαμε πρώτα νόμισμα να υποτιμήσουμε και ένα 30-60% των πουλημένων ομολόγων να πληρώσουμε τους πιστωτές
το πρώτο δεν μπορούμε να το κάνουμε καθώς δεν μας ανήκει το νόμισμα και βλέπω κομματάκι δύσκολο να "κουρέψουμε" από το χρέος μας, πουλημένο κατά 75% σε Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία και Ελλάδα - παρκαρισμένο κατά 50% στην ΕΚΤ
είμαστε νομίζω σε κάπως πιο δύσκολη κατάσταση
23/04 10:04  τσατσαρα
Kε Βιλιάρδο, επειδή τα κείμενα σας δεν είναι πια απλώς ενημερωτικά, αλλά κάτι σαν μαθηματα οικονομίας υψηλού επιπέδου. Μήπως είναι εύκολο να κάνετε μια ανάλυση και για τον θεσμό και τον ρόλο των τραπεζών στην εποχή μας, στην κατάχρηση που έχει γίνει σε βάρος της πραγματικής παραγωγής, και σε ποιές νομοθεσίες βασίστηκε αυτή η εκτροπή;
Πως μπορεί να περιοριστεί αυτή η δράση τους;Nομίζω ότι όλοι αυτοί που πιστεύουν στον φιλευθερισμό, δεν αναφέρονται στην σημερινή κατάντια του συστήματος που ωδήγησε στην δικτατορία χρηματιστηριακού-παρασιτικού κεφαλαίου, αλλά σε προγενέστερες εποχές που το κεφάλαιο είχε πρώτο σκοπό το κέρδος αλλά από παραγωγικές επενδύσεις.Επίσης πως προέκυψε τύποι σαν τον Σόρος, ανύπαρκτοι θεσμικά, να παρεμβαίνουν σε θεσμοθετημένες, δημοκρατικές κοινωνίες και να τις εκβιάζουν άμεσα ή έμμεσα;Πως γίνεται να έχουν λόγω, λέσχες τύπου μπιλντ... Εδώ φαίνεται σαν να παρακάμπτεται η δημοκρατία.
Ευχαριστώ.
23/04 11:13  zachmour
Καλημέρα σας,
προσωπικά έτσι όπως τα αντιλαμβάνομαι τα πράγματα αυτά που συμβαίνουν είναι φυσιολογικά επακόλουθα της παγκοσμιοποίησης. Όταν έχουμε γίνει ένα μεγάλο παγκόσμιο χωριό όπου αντί να παράγουμε τα ρούχα μας, τα αυτοκίνητά μας γενικά τα αγαθά μας στη χώρα μας αλλά τα παράγουμε εκεί που είναι φθηνότερα νομίζω ότι είναι εξαιρετικά απλό να καταλάβει κανείς ότι οι ανισορροπίες στο βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων που συμμετέχουν στο παγκόσμιο αυτό χωριό θα τείνουν να εκλείψουν.

Αν σκεφτεί κανείς αυτό που συνέβαινε ίσαμε τώρα ήταν τελείως μα τελείως παράλογο. Είχαμε εμείς οι Δυτικοί τους χαμάληδες τους Κινέζους, Ταιβανέζους, Ταιλανδούς, Κορεάτες, Ινδούς, Πακιστανούς, Ιάπωνες να δουλεύουν πειθαρχημένα, συντεταγμένα και με μισθό 30$ το μήνα και αν και εδώ διορίζαμε δημόσιους υπάλληλους να τρώνε και να πίνουν στην υγειά των κορόιδων.

Αυτό που λέτε ότι το ΔΝΤ είναι εξαιρετικά πιθανό να φέρει την καταστροφή όπως το έχει καταφέρει με απόλυτη επιτυχία στις χώρες όπου ανακατεύτηκε είναι αλήθεια. Λέτε επίσης ότι μας εγκλωβίζουν - εκβιάζουν με τα υψηλά spread τα οποία πράγματι δείχνουν δυσανάλογα υψηλά. Ρωτώ όμως το εξής: Οι Αμερικάνοι και οι Γερμανοί που τους θεωρούμε κακούς ανθρώπους έκαναν τις εσωτερικές υποτιμήσεις τους πριν πεινάσουν εμείς θεωρείτε με βάση τα δεδομένα ίσα με τώρα ότι υπάρχει περίπτωση να τις κάναμε από μόνοι μας? Η ΠΝΟ απεργεί και κλείνει την ακτοπλοΐα σε κρίσιμες στιγμές όταν ένας απλός ναύτης στο πλοίο της γραμμής Πειραιάς - Σύρο Τήνο Μύκονο καθαρίζει 4000 χιλιάρικα το μήνα και παίρνει σύνταξη στα 20 χρόνια υπηρεσίας. Γιατί δηλαδή αυτοί οι κακοί Γερμανοί και Αμερικάνοι να κάνουν πρώτοι τη δίαιτά τους και να μας ενοχλεί που μας λένε και εμάς να κάνουμε? Αν αυτοί ήταν μες την τρελή χαρά και παίρνανε 7-10% αυξήσεις το χρόνο όπως παίρναμε εμείς οι αργόσχολοι άντε και να στεκόταν λίγο το επιχείρημα αλλά όταν οργανωμένες κοινωνίες σαφώς πιο παραγωγικές από εμάς κάνουν κράτει, όταν το 60% του πλανήτη αν όχι παραπάνω δουλεύει με ημερομίσθια Κινέζου ποιοι
23/04 11:13  zachmour
είμαστε εμείς οι Έλληνες που απαιτούμε να παίρνουμε 100 φορές το μισθό του μέσου Κινέζου παράγοντας το 1/100 αυτού που παράγει. Είπαμε ότι είμαστε ευλογημένος τόπος και το πιστεύω αλλά συν Αθηνά και χείρα κίνει...
23/04 11:30  jgeorg
Κατα την αποψη μου υπάρχουν καποια "προβληματικα" σημεια στον συλλογισμό. Χωρες οπως η Τουρκια , Ρωσσια , Βραζιλια ... αφου απεκτησαν ΣΟΒΑΡΗ ηγεσία μετά την παρεμβαση του ΔΝΤ ΕΚΤΟΞΕΥΣΑΝ το ΑΕΠ τους τα επομενα χρονια.

Εγω επιμένω... οι ξενοι κανουν την δουλεια τους και την κανουν καλα βαση του συμφεροντος τους. Εμεις δεν κανουμε καλα την δουλεια μας και εχουμε στειλει στην ΒΟΥΛΗ το ΚΑΤΑΚΑΘΙ της ελληνικης κοινωνιας που κανει οτι χειροτερο μπορει για το μελλον της χωρας. Και τα 2 μεγαλα κομματα εχουν ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ευθυνες και η αριστερα της συμφορας με τις δεξιες-κρατικοδιετες τσεπες της.
23/04 11:32  jgeorg
Εγω ειμαι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ απαισιοδοξος για το κοντινο μελλον. Εαν αποκτησουμε ΣΟΒΑΡΗ ηγεσια και αλλαξουμε ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ κατα την αποψη μου σε 10 χρόνια μπορουμε να γινουμε η ΕΛΒΕΤΙΑ της Μεσογιου αφου ο τοπος μας ειναι ευλογημενος απο την φύση και απλα θελει ορθολογικη αξιοποιηση.
23/04 11:34  jgeorg
Εαν τα δανεικα τα παρουμε απο πλουτοκρατορες , εμπορικες τραπεζες , ΔΝΤ , ΕΕ ή απο αρειανους ειναι λεπτομερια που δεν αλλαζει την καταντια μας.
23/04 12:14  Βασίλης Βιλιάρδος
Cr3stfall: Σας ευχαριστώ πολύ για την κοινοποίηση των απόψεων σας, τις οποίες σέβομαι απολύτως. Δεν εννοούσα φυσικά ότι η Κίνα ή η Ρωσία είναι πιόνια – το αντίθετο ακριβώς (πιόνια είναι οι «δορυφορικές» χώρες, όπως η δική μας – για όσο χρόνο βέβαια το ανέχονται).

Geokalp: Με τη λέξη «ωραιοποίηση» αναφερόμουν στην έννοια «μηχανισμός», η οποία χρησιμοποιείται για να καλύψει το πραγματικό νόημα μίας «ντροπιαστικής» προσφυγής. Φυσικά είμαστε σε δύσκολη θέση, όταν δεχόμαστε τέτοια επίθεση, χωρίς να έχουμε τα μέσα να αντισταθούμε.

Τσατσάρα: Οι «δυτικές» οικονομίες στηρίζονται δυστυχώς περισσότερο στα χρηματοοικονομικά και λιγότερο στην πραγματική οικονομία (ειδικά οι Η.Π.Α., στις οποίες αποτελεί το 45% του ΑΕΠ). Εξαιρετική η έκφραση σας «παρακάμπτεται η δημοκρατία». Σας ευχαριστώ πολύ για την υπόδειξη ενός ενδιαφέροντος θέματος για ανάλυση.

Zachmour: Γα την (άναρχη) παγκοσμιοποίηση και τα αποτελέσματα της έχετε απόλυτο δίκιο. Δεν θεωρώ κανέναν «κακό άνθρωπο» - απλά ισχυρό αντίπαλο, με (θεμιτές) «βλέψεις», οι οποίες όμως δεν είναι προς το δικό μας συμφέρον. Η Ελλάδα είναι πράγματι ευλογημένη χώρα. Έχετε δίκιο όμως για το «συν Αθηνά και χείρα κίνει».

Jgeorg: Σεβαστή η θέση σας. Η Τουρκία όμως, εξ όσων γνωρίζω, «έδιωξε» το ΔΝΤ, η Ρωσία αθέτησε τα χρέη του «κομμουνιστικού καθεστώτος» (αρνήθηκε να εξοφλήσει τις οφειλές της δηλαδή και δεν πήρε βοήθεια από το ΔΝΤ), ενώ η Βραζιλία, με τόσες πλουτοπαραγωγικές πηγές, έχει κατά κεφαλή εισόδημα 9.700 $ (άρθρο μου: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1722.aspx ). Συμφωνώ απόλυτα με το ότι δεν κάνουμε καλά τη δουλειά μας.
23/04 12:35  zachmour
Τι χώρα είμαστε:
http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/579727/Article.aspx

Τίτλος άρθρου Προτάσεις ΦΩΤΙΑ από το ΔΝΤ. Διαβάστε το άρθρο και πείτε μου τι ακριβώς αποτελεί πρόταση φωτιά? Αυτοί είμαστε αυτούς τους δημοσιογράφους έχουμε, αυτή τη νοοτροπία έχουμε και γι αυτό πάμε κατά διαόλου. Τίποτα και κανένας άλλος δεν μας φταίει. Βρίσκουν και τα κάνουν...
23/04 13:15  jgeorg
Καταρχην για να μην παρεξηγηθω θεωρω τα αρθρα σας σοβαρά και θαυμασια ευκαρια γονιμης αντιπαραθεσης.

Η Τουρκια το "εδιωξε" αφου εστρωσε τα οικονομικα της. Πως τα εστρωσε? Χρησιμοποιοντας φθηνα δανεια απο το ΔΝΤ και κανοντας συνετη-ορθολογικη οικονομικη πολιτική.

Η Ρωσία εκανε πραγματι χρεοστασιο. Σημασία εχει οτι απο τοτε που χρησιμοποιησε τελευταια φορα το ΔΝΤ μεχρι σημερα εχει αυξησει το ΑΕΠ σε αξιοθαυμαστο βαθμο! Πως? χρησιμοποιοντας φθηνα δανεια απο ΔΝΤ και βαζοντας ως κυβερνηση κάποιον πατριωτη που νοιαζεται για το μελλον της χωρας και οχι μονο για την τσεπη την δικια του και της κλικας του.

Η Βραζιλια μπορειτε να βρειτε ποσο ΑΕΠ/κατοικο ειχε οταν πηρε την μεγαλη βοηθεια απο το ΔΝΤ πριν λιγα χρονια? Εχει ή δεν εχει εκτοξευτει το ΑΕΠ της? Μια τριτοκοσμικη χωρα δεν γινεται σε 5-6 χρονια να γινει Λουξεμβουργο!
23/04 13:17  zachmour
και στο capital παρόμοιο άρθρο από όπου αντιγράφω:

http://www.capital.gr/News.asp?id=952397

Πικρή συνταγή του ΔΝΤ για την οικονομία
Ούτε λίγο, ούτε πολύ το ΔΝΤ μας βγάζει άχρηστο το φορο-εισπρακτικό μας σύστημα, όπως επίσης όλους τους θεσμούς που διαχειρίζονται τα δημοσιονομικά της χώρας.

Άκου να δεις αυτοί οι κακοί οι ξένοι μας βγάζουν άχρηστο το φοροεισπρακτικό μας σύστημα. Μα είναι τόσο κακοί άνθρωποι τελικά? Είναι δυνατόν να λένε απροκάλυπτα τέτοια πράγματα????
23/04 13:17  jgeorg
Να επιμεινω στον συλλογισμο μου λοιπον και να πω.

Σε οποια χωρα υπηρχε σοβαρη κυβερνηση που εβαλε το συμφερον της χώρας πανω απο το συμφερων της κλικας που λυμενονταν την χώρα εκτοξευσε το ΑΕΠ και βγηκε ΠΟΛΛΑΠΛΑ κερδισμενη απο το ΔΝΤ.

Εαν με ρωτατε την αποψη μου οι δικοι μας πολιτικοι-δικαστικοι μοιαζουν με της Αργεντινής και προτιμουν να ζησουν οι Ελληνες επι δεκαετιες στην φτωχεια παρα να θιξουν τα συμφεροντα της κλικας που τους στηριζει.
23/04 13:20  jgeorg
Οποτε οποιος και να μας δανεισει ή να μας χαρισει χρήματα ή οτιδηποτε αλλο με τετοιας ποιοτητας ηγεσια ειμαστε χαμενοι απο χέρι!

Ο μονος τροπος να ξεφυγουμε ειναι να ξεβρωμισει η χωρα απο το 90% δικαστικων & πολιτικών που διατηρουν την χωρα μεσα στην ανομία.
23/04 14:18  zachmour
Φίλε Γεωργίου κάνεις λάθος. Αν καταστραφούμε θα φταίνε αυτοί οι κακοί άνθρωποι που μας συκοφαντούν λέγοντας ότι δεν λειτουργούν οι εισπρακτικοί μας μηχανισμοί και απαιτούν να υπάρχει συντονισμός όλων των εμπλεκόμενων φορέων όταν φτιάχνεται ένας προϋπολογισμός.

Με τέτοιες ΠΙΚΡΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ (capital) και ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΦΩΤΙΑ (euro2day) θα μας καταστρέψουν 100%. Τόσα χρόνια που βγάζαμε προϋπολογισμούς που δεν τηρούσαμε, που δεν ξέραμε ποιοι είναι ζωντανοί και ποιοι πεθαμένοι, ποιοι ανάπηροι, ποιοι συνταξιούχοι, ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι ζούσαμε τέλεια και είμασταν πρώτοι σε αναλογία CAYENNE ανά κάτοικο. Τώρα με τους αγροίκους αυτούς βλέπω να καταστρεφόμαστε...
23/04 14:19  Βασίλης Βιλιάρδος
Jgeorg: Σέβομαι τις απόψεις σας, παρά το ότι η τεκμηρίωση σας δεν βρίσκει σύμφωνο. Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σας.

Zachmour: Επιτρέψτε μου, να προσθέσω μέρος ενός κειμένου μου, σαν απάντηση:

“Οι κυβερνήσεις φαίνεται να λειτουργούν διαχρονικά, με έναν εντελώς παράδοξο τρόπο: Αφού έχουν στη διάθεση τους ένα ορισμένο «budget», έτσι όπως εμφανίζεται στον εκάστοτε ετήσιο προϋπολογισμό (προερχόμενο από φόρους, από τα κέρδη των κοινωφελών επιχειρήσεων, από τα «ενοίκια» της δημόσιας περιουσίας κλπ), δεν ξοδεύουν, όπως ο κάθε συνετός «εισοδηματίας» (και ο κάθε απλός διαχειριστής πολυκατοικίας – πόσο μάλλον όταν πλέον «κατοικούμε» σε ένα συγκρότημα 27 πολυκατοικιών), το ποσόν που ευρίσκεται στη διάθεση τους, αλλά δανείζονται πολύ περισσότερα - χωρίς καθόλου να ρωτήσουν τους Πολίτες που εκπροσωπούν. Υπενθυμίζουμε εδώ την απίστευτα μεγάλη αυθαιρεσία κάποιων κυβερνήσεων, όπως αυτήν της Ισλανδίας, να δανειστούν για να «διασώσουν» τις ιδιωτικές, χρεοκοπημένες τράπεζες της χώρας τους, με τα χρήματα των Πολιτών τους – αφενός μεν πτωχεύοντας το κράτος τους, αφετέρου δε, χωρίς τη συμφωνία των κυβερνωμένων!

«Μετονομάζοντας» λοιπόν τις ζημίες σε ελλείμματα, συσσώρευσαν κακοδιαχείριση ετών, δημιουργώντας εκ του μηδενός τεράστια δημόσια χρέη τα οποία, τοκιζόμενα, απειλούν να πτωχεύσουν πολλά κράτη. Ακόμη περισσότερο οι κυβερνήσεις, αντί να μειώνουν τα έξοδα τους (ενδεχομένως απολύοντας πλεονάζων προσωπικό, εξοικονομώντας από περιττές δαπάνες, περιορίζοντας αμοιβές, λειτουργώντας με κέρδος τις δημόσιες εταιρείες κλπ), ρίχνουν το βάρος των χρεών και των «ελλειμμάτων», των ζημιών δηλαδή, στους Πολίτες τους, κατηγορώντας τους επί πλέον για ελλιπή φορολογική συνείδηση, για μειωμένη παραγωγικότητα, για οκνηρία, για σπατάλη και για τόσα πολλά άλλα”.
23/04 14:35  zachmour
Και κατηγορώντας συμπληρώνω το ΔΝΤ ή τη Μέρκελ που έρχονται κάποια στιγμή και λένε ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡΕΚΕΙ...

Θα συμπληρώσω επίσης ότι σε μεγάλο βαθμό φταίνε και οι πολίτες της χώρας γιατί όσο τους δίνονται απολαβές που με στοιχειώδες μυαλό θα έπρεπε να κρίνουν ότι δεν τις αξίζουν δεν μιλάνε, όσο διορίζονται και κω...βαράνε και πέφτει κανονικά ο μισθός δεν μιλάνε μόλις όμως κάποιος του πει ότι πρέπει να μαζευτούμε μιλάνε για κεκτημένα που κερδήθηκαν με θυσίες και αγώνες (όχι όμως δυστυχώς με τον ιδρώτα της δουλειάς τους...)
23/04 18:13  milkman
Αυτός ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός περιγράφεται στα δημόσια οικονομικά ως η χιονοστιβάδα του χρέους (dept avalanche). Η χιονοστιβάδα του χρέους είναι ένα φαινόμενο το οποίο προκύπτει όταν ο ρυθμός μεταβολής του ονομαστικού ΑΕΠ είναι μικρότερος από το μεσοσταθμικό επιτόκιο δανεισμού, οπότε ο λόγος του δημόσιου χρέους ως προς το ΑΕΠ αυξάνει, καθώς ο αριθμητής του κλάσματος αυξάνεται γρηγορότερα από τον παρονομαστή. Το φαινόμενο της χιονοστιβάδας του χρέους γίνετε πιο έντονο σε περιόδους ύφεσης της οικονομίας καθώς η συρρίκνωση του ΑΕΠ όχι μόνο δεν επιτρέπει την αποπληρωμή των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους, αλλά αυξάνει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ακόμα και όταν δεν υπάρχει νέος δανεισμός πέρα της εξυπηρέτησης των τόκων.
24/04 17:42  τσατσαρα
Διάβασα και το εξής απίστευτο, τι είναι στα οικονομικά ο όρος, βιωσιμότητα του χρέους;
Το χρέος είναι κάτι που προσπαθούμε να σώσουμε;
ευχαριστώ
25/04 03:43  Skakistis
Υπεροχο αρθρο για ακομη μια φορα αν και απορω πως κανετε τετοιες μακροσκελεις οικονομικοπολιτικες αναλυσεις και ειστε ακομη εδω!Θα πρεπε να ειστε στο μαξιμου:) Να ρωτησω μονο το εξης: πως γινεται ολη η ευρωπη,η αμερικη,η ιαπωνια ακομη και η κινα να χρωστανε?σε ποιον χρωστανε? προφανως οχι σε αρειανους.Αρα χρωσταμε ο ενας στον αλλο? Δηλαδη αν για παραδειγμα η γαλλια χρωσταει π.χ. στην γερμανια αλλα εχει παραλληλα δανεισει την ελλαδα, τελικα καθαρα ποσοτικα ειναι χρεωμενη η οχι? Και κατι ακομα λετε στο αρθρο σας οτι η σταση πληρωμων ειναι προτιμοτερη απο το δντ.Η κυβερνηση εχει αλλη γνωμη.Θα λεγα χαριτολογωντας ειναι ενα διλλημα αναμεσα σε μεσα αυτοκτονιας(κρεμαλα ή πιστολι).Με το δντ οντως παραδινομαστε αλλα με σταση πληρωμων η υφεση θα να χειροτερη διοτι δεν παραγουμε τιποτα και εκει διαφερουμε με την Αργεντινή! Δεν θα επανακαμψουμε ποτε λογω ανεπαρκειας παραγωγικης δραστηριοτητας. Αυτο πιστευω προσωπικα τουλαχιστον.Αραγε γιατι δν καναμε ποτε τιποτα για να αποκτησουμε βιομηχανια,ειμαστε χειροτεροι απ την τουρκια? Γιατι ας πουμε δεν ειπε ποτε καμια κυβερνηση ελατε να επενδυσετε και τα πρωτα 5 χρονια δεν σας φορολογω με ελευθερο οριο απολυσεων και λογικες εργοδοτικες εισφορες? Να στε καλα και συνεχιστε τις οξυδερκεις αναλυσεις σε βαθος!
26/04 12:17  Βασίλης Βιλιάρδος
Zachmour: Προφανώς εμείς οι Πολίτες είμαστε οι κυριότεροι υπεύθυνοι της Ελληνικής τραγωδίας.

Milkman: Έχετε απόλυτο δίκιο με τις διαπιστώσεις σας. Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.

Τσατσάρα: Σε κάθε περίπτωση, το δικό μας χρέος δεν είναι «βιώσιμο». Απλά θα μπορούσαμε να είχαμε χειρισθεί διαφορετικά το πρόβλημα.

Σκακιστής: Σας ευχαριστώ πολύ για την εκτίμηση. Δεν χρωστάει απλά το ένα κράτος στο άλλο, αλλά όλοι μαζί στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα (τράπεζες, επενδυτές, Hedge funds κλπ). Ενδεχομένως να έχετε εσείς δίκιο με τις διαπιστώσεις σας. Για τον καταμερισμό των ευθυνών δείτε, αν θέλετε, ένα νέο μου κείμενο στο http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2087.aspx
27/04 02:34  Skakistis
Κ.Βιλιάρδο οπως και εσεις ο ιδιος σωστα αναφερεται και άλλες χώρες έχουν σοβαρα προβλήματα στις οικονομίες τους.Συγκεκριμένα η Ιταλία εχει ενα παρόμοιο δημοσιονομικο ελλειμα με την Ελλάδα,ένα παρεμφερές δημόσιο χρεος που ξεπερνά το 100% του ΑΕΠ της και ένα εξωτερικό χρέος πολύ μεγαλύτερο της Ελλάδας(315% έναντι 165% της Ελλάδας)! Η ερώτηση μου είναι πολύ απλή.Γιατί οι αγορές διάλεξαν να επιτεθούν στην Ελλάδα και όχι στην Ιταλία? Γιατί η Ιταλία δεν εχει πρόβλημα δανεισμού και αναχρηματοδότησης του χρέους της ενω εμείς δεν εχουμε πλεον προσβαση στις αγορες? Τα κριτήρια τελικα των κερδοσκόπων και των αγορών είναι αμιγως μακροοικονομικά όπως διατίνονται ή μηπως είναι περισσότερο πολιτικα και γεωπολιτικα?
27/04 03:21  Skakistis
Διάβασα και το άρθρο σας που αναφέρεται παραπάνω για τον καταμερισμό ευθυνών και μου άρεσε πολυ το νομικό κομάτι στο τέλος που προτείνει ποινικοποιηση της πολιτικής ζωης.Ειναι προφανες οτι ετσι θα πρεπε να γινεται στη χωρα αυτη αλλα δυστηχώς υπαρχει ενας επαισχυντος νομος περι ευθύνης υπουργων.Αληθεια ειναι δυνατον να μιλαμε για διαφανη λειτουργια του πολιτικου μας συστηματος και για καταλογισμο ευθυνων όταν σ αυτη την χωρα όχι υπουργός αλλα ουτε κλητηρας υπουργειου δεν εχει παει ποτε φυλακη για υποθεση διαφθορας? Ρητορικο το ερωτημα.
27/04 08:55  oberon
Don't make questions and I 'll tell you no lies.
27/04 12:53  Βασίλης Βιλιάρδος
Skakistis: Είμαστε δυστυχώς η μοναδική χώρα, σε σχέση με αυτές που πολύ σωστά αναφέρετε, η οποία «κοινοποίησε» τα προβλήματα της προς τα έξω, χωρίς να πάρει ταυτόχρονα κανένα «διαρθρωτικό» μέτρο (μείωση των δημοσίων δαπανών, απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων κλπ).

Το χειρότερο δε από όλα είναι το ότι, ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός μας, αντί να αφιερωθεί στην επίλυση των προβλημάτων της οικονομίας μας, γυρίζει όλο τον κόσμο ζητώντας δανεικά και βοήθεια – όχι μόνο εξευτελίζοντας μας διεθνώς, αλλά και εντείνοντας την «κρίση εμπιστοσύνης» των αγορών απέναντι μας. Εάν δεν βοηθηθούμε μόνοι μας, δεν πρόκειται να μας βοηθήσει κανένας άλλος – με το δίκιο του φυσικά.

Oberon: Εξαιρετικό το απόφθεγμα. Οι αλήθειες όμως πρέπει να λέγονται, χωρίς να απαιτούνται αυτονόητες ερωτήσεις.
27/04 16:33  romanov
Όλοι αυτοί που έχουν αγοράσει ασφάλιστρα κινδύνου CDS, προσπαθούν να μας χρεοκοπήσουν, για να κερδίσουν δις. Είναι σαν να αγοράζεις μία ασφάλεια για το σπίτι του γείτονα σου. Η ασφάλεια κοστίζει 400 € και το σπίτι 1 εκ. €. Αν καταστραφεί το σπίτι, θα πάρεις 1 εκ. €. Αν όμως δεν καταστραφεί, θα χάσεις 400 €. Μεγαλύτερο κίνητρο από αυτό δεν υπάρχει.

Σε αυτή την περίπτωση, το να μιλάμε για διαρθρωτικά μέτρα, είναι σαν να θέλουμε να φυτέψουμε ντομάτες στον κήπο, για να έχουμε σοδειά τον άλλο χρόνο, όταν ο άλλος προσπαθεί να μας καταστρέψει το σπίτι, όπως γίνεται τώρα με το χρηματιστήριο που καταρρέει από τις επιθέσεις, για να χρεοκοπήσουμε. Τη στιγμή που θα δηλώσουμε αδυναμία πληρωμών, τότε αυτοί που έχουν αγοράσει CDS θα γίνουν δισεκατομμυριούχοι. Είναι λοιπόν τουλάχιστον παράδοξο να μην το καταλαβαίνουμε και να συζητάμε περί ανέμων και υδάτων.
27/04 18:24  milkman
Mε την κρίση ολες οι κεντρικές τράπεζες ανα τον κόσμο αγορασαν ευρώ γιατι επρεπε να πουλήσουν τα νομίσματά τους για να αυξήσουν το money supply τους.Δεν μπορούσαν να αγοράσουν δολλάρια αφού ολα τα ειχαν σε δολλάρια. Η αποθεματοποίηση ήταν ενας λογος που ανέβασε το ευρώ στο 1,52.Τώρα το ευρώ μπορεί να υπαρχει σε αναλογία 60 ευρώ και 30 δολλαρια που σημαίνει οτι τα κέρδη διπλασιάζονται για τους Γερμανους στο 1:1 χωρίς να υπολογίζoυμε το σορτάρισμα που κανουν τώρα στο ευρώ και το long που θα γυρίσουν στο 1:1 οταν θα ξαναγοπουλάνε ευρώ στους ξένους.
Στο 1.52 η ΕΚΤ, πουλησε ευρώ στις ξένες κεντρικές τράπεζες πανω απο 2 τρις ευρώ. Με την πτώχευση της ελλάδας και οταν το ευρώ πάει 1:1 θα αγοράσουν τα ευρώ πισω τζάμπα με πάνω απο 700 δις κέρδος για τους Γερμανούς και την Ευρώπη! Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Και ετσι θα αποπληρώσει στους Αμερικάνους τα χρήματα που έχασε η Ευρώπη απο επενδύσεις στην Αμερική μετά την πτώση της Lehman Brothers.
Τα ελληνικά ομολογα δεν θα σκάσουν στα χέρια των Γερμανών γιατί τα εχουν σε μετατρέψει σε ευρώ αφού αντλησαν εναντι ρευστότητα απο την ΕΚΤ. Δεν τους νοιάζει αν χρεοκοπήσει η Ελλαδα και καταστραφει αφού εχουν ξεφορτώσει τα ομολογα στην ΕΚΤ. Πόσο μαλλον επιθυμούν να ξεκουμπιστεί η Ελλάδα απο το ευρώ για να μην δώσει δεκάρα τσακιστή.
Εαν σε αυτο το σεναριο προσθεσουμε και τα CDS που πρεπει να πληρωθουν σε περιπτωση χρεωκοπιας καταλαβαινουμε γιατι ονομαζονται κερδοσκοποι!
27/04 18:28  milkman
ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΣ Η ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ
Μια στρατηγικη Φ ειναι κερδοσκοπια Αν και μονον αν .. ( διπλη συνεπαγωγη) Φ αποδεκτη στρατηγικη και
Vo(Φ)=0 (Η αξια του αρχικου κεφαλαιου)
Vn(Φ)>0 ( Η αξια του κεφαλαιου μετα απο n μερες)
Δηλαδη Ρ[Vo(Φ)=0]=1 ( Η πιθανοτητα, να εχεις μηδενικο αρχικο κεφαλαιο ειναι 1 ) ΚΑΙ Ρ[Vn(Φ)>=0]=1 ( H πιθανοτητα, το κεφαλαιο σου μετα απο n μερες να ειναι μεγαλυτερο η ισο του μηδενος ειναι παλι 1) ΚΑΙ Ρ[Vn(Φ)>0]>0 (H πιθανοτητα, το κεφαλαιο σου μετα απο n μερες να ειναι μεγαλυτερο του 0 ειναι μεγαλυτερη του 0)
Οι τιμες που παιρνουν οι πιθανοτητες ειναι απο 0 εως 1 . δεν ειναι εκφρασμενες επι τις % δηλαδη. Αρα το 1=100% Συμπερασμα. Μια στρατηγικη ειναι κερδοσκοπια αν με μηδενικη αρχικη τιμη εχεις μη μηδενικη τελικη τιμη. Αρα κερδος ανευ κινδυνου. Οποτε αν καποιος ξεκιναει με αρχικη τιμη α σημαινει οτι υπαρχει ενας κινδυνος.Αρα δεν ειναι κερδοσκοπος.
27/04 21:01  Skakistis
Κ.Βιλιαρδο ευχαριστω που απαντάται άμμεσα,ομολογώ μαθαίνω πως μαθαίνω αρκετα πράγματα.Λέτε σωστά οτι κοινοποιήσαμε τις στατιστικες απατεωνιές μας και μπηκαμε στο ματι του κυκλώνα,όμως δεν ειναι αυτος ο λόγος της επίθεσης των αγορών.Οι αγορές προφανώς και γνωρίζουν τους οικονομικους δείκτες όλων των κρατών της ευρωζώνης.Οπότε επανέρχομαι με το ίδιο ερώτημα που έθεσα παραπάνω:Γιατί την Ελλάδα? Γιατι όχι την Ιταλία? Εκτος και αν οπως ειπα τα κριτηρια τους δεν ειναι αμιγως οικονομικα αλλα παιζουν επεκτατικα πολιτικα παιχνιδια.Το μονο ενδεχομενο παντως που σκεφτομαι εγω είναι οτι μετα απο μας θα στραφουν και προς τα υπολοιπα PIGS:)
28/04 15:53  Βασίλης Βιλιάρδος
Romanov: Συμφωνώ σε γενικές γραμμές. Άλλωστε, οι περισσότερες «συνταγές» στην Οικονομία είναι σε άμεση σχέση με το χρόνο επιλογής τους. Δηλαδή, κάτι που ήταν σωστό χθες (για παράδειγμα, η αναδιάρθρωση της οικονομίας μας), είναι λάθος σήμερα (προηγείται σαφώς η εξασφάλιση ρευστότητας).

Milkman: Πολύ ενδιαφέρουσα η «μαθηματική» τοποθέτηση σας. Κατά την άποψη μου, κερδοσκόπος είναι αυτός που έχει στόχο τον υπερδιπλασιασμό της επένδυσης του. Έτσι όπως το περιγράφετε εσείς, δεν υφίσταται καθόλου η έννοια – η οποία φυσικά δεν είναι παρεξηγήσιμη, αφού είναι «καπιταλιστικός οικονομικός κανόνας» η μεγιστοποίηση του κέρδους, με τη χαμηλότερη δυνατή επένδυση.

Skakistis: Κατά την άποψη μου, επιλέχθηκε η Ελλάδα, επειδή δυστυχώς «πληρούσε» τις ιδανικές προϋποθέσεις: Μεγάλο χρέος, Υψηλά ελλείμματα, κακό παρελθόν, μειωμένη εμπιστοσύνη, πρόωρες εκλογές, άπειρη κυβέρνηση κλπ

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις