Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
***ΠΡΟΣΟΧΗ***
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 20 Δεκεμβρίου η υπηρεσία του Capital.gr
Capital Blogs θα αναστείλει τη λειτουργία της για τεχνικούς λόγους.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
8136 αναγνώστες
Τρίτη, 4 Μαΐου 2010
14:52

Η σημερινή εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα υπόλοιπα στάδια της, η επιχειρούμενη μεταφορά «πόρων» στα δημόσια ταμεία, οι συνέπειες των ΔΝΤ-ΕΕ μέτρων και ενισχύσεων, καθώς επίσης τα πλεονεκτήματα μίας ελεύθερης Ελλάδας  

*********************
 
Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το δεύτερο στάδιο της «χρηματοπιστωτικής κρίσης» κορυφώθηκε πιθανότατα το 2008 – ενώ ακόμη δεν γνωρίζουμε την πλήρη έκταση του. Η «υποψία» μας αυτή οφείλεται στο ότι, η «διαδικασία» της παροχής πιστώσεων, με ενυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης, συνεχίζεται ακόμη και σήμερα στις Η.Π.Α. - με διάφορα «τεχνάσματα», καθώς επίσης με τη συμμετοχή των κρατικών κυρίως τραπεζικών ιδρυμάτων (Freddy Mac και Fannie Mae). Φυσικά, στο τέλος θα κληθούν ξανά οι αμερικανοί πολίτες να αναλάβουν τις συνέπειες των «χειρισμών» της κυβέρνησης τους - κρίνοντας από τα τεράστια ελλείμματα (άνω του 1,5 τρις $), το «τύπωμα» χρημάτων, καθώς επίσης από το συνεχώς αυξανόμενο δημόσιο χρέος της υπερδύναμης.  
 
Περαιτέρω, τα διάφορα πιστωτικά ιδρύματα της «δύσης» (τράπεζες κλπ), αφού βρέθηκαν σε πραγματικά άθλια κατάσταση, διασώθηκαν τελικά από τα κράτη - με τη «βοήθεια» των χρημάτων (φορολογικών, πληθωριστικών) των Πολιτών τους, οι οποίοι δυστυχώς αποδέχθηκαν αδιαμαρτύρητα την «καταδίκη» τους (Αμερικανοί, Γερμανοί, Ιρλανδοί κα). Ουσιαστικά λοιπόν, «μεταφέρθηκαν» οικονομικοί πόροι από τους ιδιώτες στις τράπεζες, αυξάνοντας προφανώς το συνολικό ιδιωτικό χρέος. Στη συνέχεια, το τραπεζικό σύστημα αυτονομήθηκε, κατευθύνοντας τα ποσά της «διάσωσης» του όχι στην πραγματική Οικονομία (επενδύσεις, θέσεις εργασίας κλπ), αλλά στις κερδοσκοπικές χρηματοπιστωτικές αγορές - απειλώντας ταυτόχρονα τους «πάλαι ποτέ» σωτήρες του. 
 
Ευρισκόμενοι τώρα στο τρίτο στάδιο της χρηματοπιστωτικής κρίσης (άρθρο μας: ΠΡΩΣΟΙ, ΓΑΛΑΤΕΣ & ΣΑΞΟΝΕΣ: Τα έξι διαφορετικά στάδια της κρίσης, οι ευρωπαϊκές ανισορροπίες, η περιορισμένη διάρκεια των νομισματικών ενώσεων, η «συνεταιριστική» νοοτροπία της Ένωσης, οι φυλετικές διαμάχες και ο Ελληνικός παράγοντας  21/3/2010), διαπιστώνουμε την ύπαρξη πολλαπλών «πολεμικών μετώπων» - προερχομένων κυρίως από τη «διάσωση» των τραπεζών η οποία, όπως αναλύσαμε, προκάλεσε μία τεράστια ανισορροπία στο «δυτικό σύστημα»:
 
(α) Στο πρώτο μέτωπο «εμφανίζεται» το πανίσχυρο χρηματοπιστωτικό σύστημα από τη μία πλευρά, με τα εθνικά κράτη τοποθετημένα απέναντι του – εν πρώτος τα μικρότερα, ενώ τα μεγαλύτερα θα ακολουθήσουν στο τέλος (άρθρο μας: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ: Η επίθεση των κερδοσκόπων στο «σύστημα», η τεράστια απειλή που «ελλοχεύει» για τον πλανήτη, καθώς επίσης η πιθανότητα να εξέλθει η χώρα μας από τη μεγαλύτερη κρίση της Ιστορίας της, χωρίς να υποχρεωθεί σε συμβιβασμό  28/4/2010).
 
Οι υπερμεγέθεις τράπεζες των ισχυρότερων κρατών της «δύσης», όπως η Goldman Sachs και η Deutsche Bank, αυτονομημένες από τις χώρες τους, στοιχηματίζουν τεράστια ποσά εις βάρος των ασθενέστερων Οικονομιών - έχοντας πλέον τη βεβαιότητα πως, είτε θα κερδίσουν τα πολλαπλάσια, είτε θα διασωθούν από τις εθνικές κυβερνήσεις τους. Όμως, οι πρώτες απώλειες είναι ήδη γεγονός, μετά την άρνηση ουσιαστικά της ΕΚΤ να υποκύψει στις αξιολογήσεις των «τριών αδελφών» - τουλάχιστον όσον αφορά τα Ελληνικά ομόλογα.        
 
(β)  Το δεύτερο αφορά τις Η.Π.Α. οι οποίες, πιστές στο αξίωμα του Clausewitz (η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση), τοποθετήθηκαν «πολεμικά» απέναντι στην Ευρωζώνη, προωθώντας τα πιόνια τους ανάλογα, στην παγκόσμια σκακιέρα (άρθρο μας: ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ: Τα όπλα «αιχμής» της αμερικανικής υπερδύναμης, η «επέλαση» στην Ευρώπη, το «ημερολόγιο» της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα «παιχνίδια εξουσίας», το «εξιλαστήριο θύμα», ο ύπατος αρμοστής και τα συμπεράσματα  21/4/2010). Τα συναλλαγματικά οφέλη κυριαρχούν εν πρώτοις, με το δολάριο να κερδίζει άνετα τη μάχη - με «έπαθλο» τη «μονοπωλιακή» διατήρηση του, στο «βάθρο» του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος.
 
(γ) Το τρίτο έχει σχέση με την ίδια την Ευρωζώνη και τις χώρες της (κατ’ επέκταση με ολόκληρη την ΕΕ), οι οποίες αγωνίζονται να αποφύγουν την ηγεμονία της Γερμανίας - την οποία δυστυχώς μόλις αντιλήφθηκαν (άρθρο μας: ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: Η ραγδαία εξελισσόμενη «δημοσιονομική κρίση», σηματοδοτεί το ξεκίνημα ενός επικίνδυνου «εμφυλίου πολέμου» ο οποίος, με αφετηρία την Ευρωζώνη, απειλεί να επεκταθεί σε όλες τις ανεπτυγμένες «δυτικές» οικονομίες  19/1/2010). Η ενδεχόμενη «απόσυρση» της Γερμανίας από το Ευρώ διαγράφεται ήδη «αχνά» στον ορίζοντα, αφού έχει πλέον ολοκληρωθεί η λεηλασία των «εταίρων» της - ενώ η «παραγωγική μηχανή» της είναι μάλλον απαραίτητη σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς τα «εμπόδια» του κοινού νομίσματος.       
 
(δ) Το τέταρτο επικεντρώνεται στους Πολίτες, στο εξωτερικό των χωρών τους. Για παράδειγμα, οι «καταληστευμένοι» από την κυβέρνηση τους Γερμανοί Πολίτες, οι οποίοι πλήρωσαν από τους δικούς τους πόρους τα σφάλματα των τραπεζών τους στις Η.Π.Α., ενώ υπέμεναν μειώσεις μισθών τα τελευταία 10 χρόνια, τοποθετούνται εναντίον των Ελλήνων Πολιτών - στα πλαίσια της «πλύσης εγκεφάλου» που τους ασκείται σκόπιμα, από ορισμένα «στρατευμένα» ΜΜΕ της χώρας τους.
 
Με τον «έξυπνο» αυτό τρόπο, η κυβέρνηση τους κατορθώνει σχετικά εύκολα να τους αποπροσανατολίσει - ισχυριζόμενη ότι, η σημερινή μείωση του βιοτικού επιπέδου τους, οφείλεται στα μελλοντικά δάνεια που ενδεχομένως θα δοθούν στην Ελλάδα – όχι στις ηγεμονικές βλέψεις του «πρωσικού κράτους» τους, όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα.
 
Έτσι, «ξεχνούν» πως οι πραγματικοί μισθοί τους μειώθηκαν πάνω από 15% μετά την είσοδο της χώρας τους στην Ευρωζώνη (ένα απείρως μεγαλύτερο ποσόν, από το μέρος του δανείου που τους αναλογεί για την Ελλάδα), καθώς επίσης ότι οι ίδιοι έχουν κληθεί να πληρώσουν τις επισφάλειες εκατοντάδων εκατομμυρίων € των τοπικών τραπεζών τους - οι οποίες ανήκουν στο γερμανικό δημόσιο και διευθύνονται από, ανεπαρκείς προφανώς, «δημόσιους λειτουργούς».
 
(ε) Το πέμπτο «μέτωπο» ορίζεται από τους «γηγενείς» Πολίτες στο εσωτερικό των χωρών τους (επίσης από τους αυτόχθονες και τους αλλοδαπούς, με έμμεσα επακόλουθα το ρατσισμό ή την ξενοφοβία), οι οποίοι τοποθετούνται έντεχνα, από τις εκάστοτε κυβερνήσεις τους, σε αντιμαχόμενες «παρατάξεις». Για παράδειγμα, στην Ελλάδα διαπιστώνουμε ότι, ο τεράστιος δανεισμός του κράτους δημιουργεί, μέσα από την κρίση, δύο «σύγχρονες» τάξεις, με νέες «ταξικές» διαφορές – γεγονός  που «συμβαδίζει» ουσιαστικά με το γνωστό μας «διαίρει και βασίλευε».
 
Οι τάξεις αυτές είναι ο ευρύτερος δημόσιος τομέας, με περίπου 1.000.000 μόνιμους «μισθοφόρους», «αιρετούς άρχοντες» και έμμισθα κομματικά στελέχη (αυτό που στην ουσία ονομάζουμε «Κράτος»), καθώς επίσης ο ιδιωτικός τομέας, με περίπου 4.000.000 εργαζομένους πολίτες, ελεύθερους επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες. Προς στιγμήν δε φαίνεται να έχει κερδίσει μία μάχη ο ιδιωτικός τομέας, αφού τα άμεσα μέτρα «εξυγίανσης» της Ελληνικής Οικονομίας περιόρισαν τις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων – ενδεχομένως με στόχο να ικανοποιηθεί η μεγαλύτερη ομάδα, ο ιδιωτικός τομέας, ξεχνώντας και αυτός με τη σειρά του ότι, τόσο οι έμμεσοι φόροι, όσο και η ύφεση, θα απαιτήσουν επαυξημένα τη δική του επίσης «συνδρομή», στην «αιμοδοσία» του κρατικού χρέους. 
 
(στ) Το τελευταίο μέτωπο τοποθετείται μεταξύ των κρατών και των πολιτών τους, όπου τα κράτη προσπαθούν να μετακυλήσουν τις ευθύνες τους (διαφθορά, διαπλοκή, κακοδιαχείριση, υπερβολικές δαπάνες κλπ) στους Πολίτες, ενώ αυτοί με τη σειρά τους, τα όποια δικά τους σφάλματα (μειωμένη φορολογική συνείδηση, αδιαφορία για τα κοινά κα), στις κυβερνήσεις τους (άρθρο μας: ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ: Οι καινούργιοι εχθροί των κρατών, οι αντιδραστικές κοινωνίες που αναπτύσσονται ραγδαία, καθώς επίσης οι πολιτικές ηγεσίες, πιθανόν «παραγνωρίζουν» τη σημασία των συνεχώς υψηλότερων χρεών, τα οποία απειλούν «ευθέως ανάλογα» την εμπιστοσύνη των πολιτών στις χώρες τους  6/1/2010). Έτσι, δημιουργείται ένα εκρηκτικό μίγμα στις μεταξύ τους «σχέσεις», το οποίο εμποδίζει «εκατέρωθεν» κάθε προσπάθεια «εξυγίανσης».        
 
ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΤΑΔΙΑ
 
Το ότι ευρισκόμαστε ακόμη στο τρίτο στάδιο, δεν σημαίνει ότι όλα τα υπόλοιπα δεν εξελίσσονται «υπόγεια» - ανεξάρτητα δηλαδή από το εάν έχουν εμφανισθεί στην επιφάνεια ή όχι. Έτσι λοιπόν, οι πολλαπλές «κοινωνικές εξεγέρσεις» (4ο στάδιο) «κυοφορούνται», οι πολιτικές ανακατατάξεις (5ο στάδιο) επίσης, ενώ οι γεωπολιτικές εξελίξεις (6ο στάδιο) είναι μάλλον ορατές - ιδιαίτερα μετά την «επιβολή» του ΔΝΤ στην Ελλάδα (ουσιαστικά μία «πολεμική» βάση των Η.Π.Α., εντός της Ευρωζώνης), καθώς επίσης μετά τις «πιέσεις» που εξασκήθηκαν από τις Η.Π.Α. προς τη Γερμανία, για να αποδεχθεί την οικονομική «ενίσχυση» της χώρας μας.
 
Συνεχίζοντας, η Δημοκρατία ευρίσκεται σε άμυνα, ενώ παρατηρείται μία άνευ προηγουμένου «επέλαση» του Ολοκληρωτισμού - αφού η συγκεκριμένη μορφή πολιτεύματος μπορεί να επιλύσει πολύ πιο εύκολα τα προβλήματα της ανεργίας, καθώς επίσης της αναδιανομής εισοδημάτων (άρθρο μας: PAX GERMANICA: Η φτώχεια μίας Δημοκρατίας είναι πολύ καλύτερη από την υλική ευημερία η οποία, καθώς ισχυρίζονται, συνυπάρχει με τον Ολοκληρωτισμό, όπως ακριβώς η ελευθερία είναι καλύτερη από τη δουλεία (Δημόκριτος)  6/3/2010).  
 
Βέβαια, το ΔΝΤ (Παγκόσμια Τράπεζα) είναι αφενός μεν όργανο της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α., αφετέρου του αδρανούς κεφαλαίου, το οποίο στεγάζεται στη Wall Street. Ως εκ τούτου, η επιλογή της Γερμανίας να καταφύγει στις «δεξιότητες» του, με στόχο την επίλυση του Ελληνικού προβλήματος, είναι μάλλον ατυχής – γεγονός που αποδεικνύει το τεράστιο έλλειμμα ηγεσίας της μεγάλης αυτής χώρας, αλλά και των υπολοίπων κρατών της Ευρωζώνης, τα οποία το αποδέχθηκαν. Εξ αυτού, είναι εμφανές το τεράστιο πρόβλημα της Ε.Ε., η οποία είναι αδύνατον να συνεχίσει μία αυτόνομη πορεία, μη διαθέτοντας ικανή ηγεσία.
 
Πόσο μάλλον αφού, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, πρόθεση του ΔΝΤ (πηγή: Spiegel) είναι να παραμείνει τουλάχιστον δέκα χρόνια στην Ελλάδα, έτσι ώστε να «επιλύσει» ριζικά τα διαρθρωτικά της προβλήματα – ενταφιάζοντας προφανώς τη Δημοκρατία, καταπνίγοντας την Ελευθερία και υποτάσσοντας τους Πολίτες (άρθρο μας: ΤΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: Ο καταμερισμός των ευθυνών της συνθηκολόγησης στους Έλληνες Πολίτες, στους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, στις κυβερνήσεις, στους κερδοσκόπους και στην ΕΕ  25/4/2010). Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, η Ελληνική κυβέρνηση συνετέλεσε τα μέγιστα στην συγκεκριμένη «επιλογή», αφού αυτή πρότεινε αρχικά τη «λύση ΔΝΤ» στην Ευρώπη, η οποία απλά την αποδέχθηκε – ενώ έκανε τα πάντα για να την προκαλέσει (εκλογές, διόγκωση του ελλείμματος, καθυστέρηση των μέτρων κλπ).
 
Φυσικά το ΔΝΤ, εκτός από «όργανο», είναι και μία επιχείρηση, η οποία αποβλέπει σε κέρδη. Όπως δε έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, ευρισκόμενο από το 2007 και μετά χωρίς πελάτες, ήταν υποχρεωμένο να αναζητήσει καινούργιους. Ανεξάρτητα λοιπόν από το πόσο συμμετείχε στις αιτίες που προκάλεσαν τη χρηματοπιστωτική κρίση, η πληθώρα νέων πελατών που του προμήθευσε (Ανατολική Ευρώπη, Ελλάδα κλπ), ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να του συμβεί, μετά τη δύσκολη περίοδο, η οποία ακολούθησε την «καταστροφική» διαχείριση των κρίσεων του ΄90 εκ μέρους του (Ασία, Αργεντινή, Ρωσία, Βραζιλία κλπ) – «διαχείριση» η οποία του κόστισε τη απώλεια του συνόλου σχεδόν των πελατών του. 
 
Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΟΡΩΝ
 
Από την παραπάνω μικρή ανάλυση συμπεράναμε, μεταξύ άλλων ότι, ουσιαστικά «μεταφέρθηκαν» οικονομικοί πόροι από τους ιδιώτες στις τράπεζες, αυξάνοντας προφανώς το συνολικό ιδιωτικό χρέος.
 
Όσον αφορά την Ελλάδα τώρα, επειδή η «αρρώστια» εμφανίσθηκε κατ’ αρχήν στο δημόσιο τομέα της, επιλέχθηκε η μεταφορά περιουσιακών στοιχείων από τους ιδιώτες, στα ταμεία του κράτους. Επειδή όμως οι Έλληνες Πολίτες μάλλον δεν «συναίνεσαν» (μειωμένα φορολογικά έσοδα), ενώ τόσο η κυβέρνηση τους, όσο και η υπόλοιπη Ευρώπη (κυρίως η Γερμανία) ήταν πεπεισμένοι ότι δεν επρόκειτο να αποδεχθούν την «αιμοδοσία», όπως οι «συμπολίτες» τους σε άλλες δυτικές οικονομίες (Η.Π.Α. κλπ), θεωρήθηκε απαραίτητος ο εξαναγκασμός τους - με τη βοήθεια του ΔΝΤ.
 
Άλλωστε, ήταν γνωστές οι υψηλές «φοροδοτικές» ικανότητες των Ελλήνων Πολιτών, όπως πολύ εύκολα συμπεραίνεται από τον Πίνακα Ι που ακολουθεί (ας σημειωθεί εδώ ότι, το αυξημένο ιδιωτικό χρέος υποδουλώνει τους Πολίτες στο κράτος τους, αφού τους καθιστά απόλυτα εξαρτημένους από τις «υπηρεσίες» του):
 
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Συνολικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό
 

Χώρα
Συνολικό Χρέος*
Δημόσιο Χρέος**
Ιδιωτικό Χρέος
 
 
 
 
Ελλάδα
248%
124,90
123,1%
Γερμανία
285%
76,70
208,3%
Ιταλία
315%
116,70
198,3%
Γαλλία
323%
82,50
240,5%
Πορτογαλία
323%
84,60
238,4%
Μ. Βρετανία
466%
80,00
386,0%

Πηγή: Συνδυασμός στοιχείων από Κομισιόν,McKinsey Global Institute και μελέτη της Deutsche Bank, σύμφωνα με την οποία το ιδιωτικό χρέος της Ελλάδας είναι 123% του ΑΕΠ, ενώ της Πορτογαλίας 239%
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
*    Δημόσιο και ιδιωτικό, εσωτερικό και εξωτερικό
**   Πρόβλεψη 2010
 
Όπως φαίνεται καθαρά από τον Πίνακα Ι, το συνολικό ιδιωτικό χρέος των Ελλήνων Πολιτών (νοικοκυριά) είναι πολύ χαμηλότερο, από το αντίστοιχο των υπολοίπων επιλεγμένων κρατών. Μία από τις αιτίες είναι η περιορισμένη «μεταφορά πόρων» εκ μέρους τους στο δημόσιο - πιθανότατα σαν αποτέλεσμα των κατά πολύ χαμηλότερων «υπηρεσιών» που τους προσφέρονται, σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη. Εκτός αυτού, οι Έλληνες αναρωτιούνται (εννοούμε αυτούς που διαθέτουν πράγματι φορολογική συνείδηση), εάν τα χρήματα τους διαχειρίζονται σωστά από το δημόσιο – ότι δεν «αναλώνονται» δηλαδή στη διαφθορά, στο χρηματισμό, στις υπερβολικές δαπάνες ή στην «κάλυψη» των «εισπρακτικών» κενών που προέρχονται από τη φοροαποφυγή των πολυεθνικών (οι οποίες έχουν «αλώσει» τη χώρα τα τελευταία έτη, επιδεινώνοντας το πρόβλημα των δημοσίων εσόδων).        
 
Στα πλαίσια λοιπόν της ενεργοποίησης του ΔΝΤ, αποφασίσθηκε η καταναγκαστική «μετάγγιση», μέσω της αύξησης των εμμέσων φόρων, σε συνδυασμό με τη μείωση των αμοιβών (συντάξεων κλπ) – ανεξάρτητα από την τεράστια ύφεση (Stagflation), την οποία θα προκαλέσει η «θανατηφόρα» αυτή μέθοδος.
 
Στην προκειμένη περίπτωση οι Έλληνες, αντιμετωπίζοντας μελλοντικά έναν πληθωρισμό της τάξης του 5% (λόγω της επίδρασης των εμμέσων φόρων – τα τρομακτικά αποτελέσματα του «στασιμοπληθωρισμού», στα επιτόκια και αλλού, θα ακολουθήσουν πολύ σύντομα), με μειωμένες ή «παγωμένες» αμοιβές, θα αναγκασθούν να ρευστοποιήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία (να δανεισθούν κλπ), έτσι ώστε να αποφύγουν μία δραματική, απότομη πτώση του βιοτικού τους επιπέδου.
 
Επομένως, θα μεταφερθούν έμμεσα τα δικά τους περιουσιακά στοιχεία στο δημόσιο, για την εξόφληση των χρεών του – ανεξάρτητα από το εάν έχουν οι ίδιοι την ευθύνη ή όχι, όπως ακριβώς συνέβη και με τους πολίτες των υπολοίπων χωρών. Δυστυχώς, την ίδια «πορεία» θα ακολουθήσουν και τα περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού Δημοσίου τα οποία, συμπεριλαμβανομένης της ακίνητης περιουσίας του, υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 350 δις € - από τα οποία όμως ένα μικρό μόνο μέρος θα συμβάλλει στην πληρωμή του χρέους (άρθρο μας: Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ: Οι αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στην «παρακμή», η είσοδος του ΔΝΤ, η εφαρμογή του «διαρθρωτικού» προγράμματος του συνδίκου, τα αποτελέσματα του, καθώς επίσης τα διδάγματα για την Ευρώπη και την Ελλάδα  9/4/2010).      
 
Ολοκληρώνοντας, επειδή αναφέρεται ευρύτατα η «οικονομική ενίσχυση» της χώρας μας από την ΕΕ και το ΔΝΤ, σαν κάποιο «δώρο» που μας προσφέρθηκε, παραθέτουμε εν πρώτοις τον Πίνακα ΙΙ.        
 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Λήξη Ομολόγων, με ημερομηνία καταγραφής 29.04.2010*, σε δις €
 

Έτος
Ελλάδα
Ιταλία
Ισπανία
Πορτογαλία
Ιρλανδία
 
 
 
 
 
 
2010*
15,80
251,50
76,50
17,90
8,60
2011
31,30
192,20
84,00
15,90
4,60
2012
31,70
168,20
61,20
8,60
6,00
2013
24,90
100,40
51,50
8,20
6,00
2014
31,60
89,10
46,80
13,60
10,00
2015
21,10
85,40
24,70
9,90
0,20
2016
15,10
51,10
16,10
5,60
8,60
2017
22,10
64,40
29,80
6,20
0,00
2018
9,80
46,20
16,50
6,50
8,20
2019
24,70
86,50
28,70
7,90
14,50
2020
5,30
52,70
8,30
5,00
16,70
 
 
 
 
 
 
Σύνολο
233,40
1.187,70
444,10
105,30
83,40

Πηγή: Bloomberg
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
 
Σύμφωνα με τον Πίνακα ΙΙ, η χώρα μας θα χρειασθεί, απλά για την εξυπηρέτηση του υφιστάμενου δανεισμού της έως το 2013, το ποσόν των 103,7 δις €. Στο ποσόν αυτό, θα προστεθούν οι τόκοι και τα μέχρι τότε ελλείμματα των προϋπολογισμών της, τα οποία υπολογίζουμε αισιόδοξα (με ετήσιο μέσον όρο το 6% επί ΑΕΠ 240 δις € για τέσσερα έτη), στα 14,4 δις € Χ 4 = 57,6 δις €. Συνολικά λοιπόν θα απαιτηθούν, στην καλύτερη των περιπτώσεων, 161,3 δις € δάνεια, από τα οποία έχουν εξασφαλισθεί τα 110 δις € (με βάση την ανακοίνωση του Eurogroup).
 
Προφανώς, τα 110 δις € δόθηκαν επειδή αποφασίσθηκε η «απομάκρυνση» της Ελλάδας από το διεθνές πιστωτικό σύστημα, λόγω των τεράστιων κινδύνων που προβλεπόταν για ολόκληρο τον πλανήτη – μεταξύ άλλων, σαν αποτέλεσμα των επιθέσεων των κερδοσκόπων εναντίον της, τις οποίες ουσιαστικά προκάλεσε η ανεύθυνη (αν όχι σκόπιμη) στάση της Γερμανίας, αλλά και η έμμονη ιδέα της κυβέρνησης μας να αναζητάει παντού δανεικά, αντί να ασχοληθεί με τη λήψη ουσιαστικών «μέτρων» στο εσωτερικό της (άρθρο μας: ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία  23/1/2010).  
 
Δηλαδή, αντί να δανεισθεί αυτό το ποσόν η χώρα μας από τις διεθνείς αγορές, όπως συνέβαινε ανέκαθεν, θα το δανεισθεί από την ομάδα ΕΕ-ΔΝΤ. Εάν βέβαια αργότερα τα καταφέρει, τότε δεν θα χρησιμοποιήσει το δηλητηριώδες «πακέτο» που της προσφέρθηκε. Φυσικά, τα 110 δις € οφείλουν να επιστραφούν στους δανειστές με τόκους – ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρη η «επάνοδος» της Ελλάδας στο διεθνές πιστωτικό σύστημα, από το οποίο θα χρειαστεί σύντομα τα υπόλοιπα 51,3 δις € (161,3 – 110,0).
 
Ακόμη λιγότερο σίγουρη είναι η επίλυση των προβλημάτων της, αφού κατέφυγε αναγκαστικά στη μείωση των ονομαστικών αμοιβών (σχεδόν ποτέ στην Ιστορία δεν έχει γίνει αποδεκτή από τους εργαζομένους) και στην αύξηση των φόρων, εν μέσω παγκόσμιας και εγχώριας ύφεσης – μη έχοντας τη δυνατότητα μίας «ανταγωνιστικής» υποτίμησης του νομίσματος της (άρθρο μας: Δημόσιο Χρέος: Μήπως θα πρέπει κάποτε να μας εξοφλήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τις υποχρεώσεις της, επιτρέποντας μας να εξοφλήσουμε σωστά τις δικές μας;  23/4/2009).  
 
Πολύ περισσότερο, επειδή η μείωση των αμοιβών αφορά μόνο το δημόσιο τομέα, ο οποίος δεν ανταγωνίζεται τις υπόλοιπες χώρες - ενώ ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να ανταπεξέλθει με τεράστιες πληθωριστικές πιέσεις, οι οποίες πολύ πιθανόν θα «αποδεκατίσουν» έναν μεγάλο αριθμό μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας, αποβιομηχανοποιώντας την ολοσχερώς (άρθρο μας: Πληθωριστικός αποπληθωρισμός: Ένα ιδιαίτερα σκοτεινό και οξύμωρο υποθετικό σενάριο γα τις μικρές Οικονομίες  5/3/2009).  
 
Επομένως, η «αντιστροφή της τάσης» μέσω των «κλασσικών» ΔΝΤ-μεθόδων είναι εξαιρετικά αμφίβολη - με αποτέλεσμα τα «μέτρα» που λήφθηκαν να αποβούν στην κυριολεξία καταστροφικά, «εγκληματικά» ίσως για τη χώρα μας.
 
ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ  
 
Το βασικότερο πλεονέκτημα μας, είναι αναμφίβολα το μεγαλύτερο πρόβλημα μας: το διογκωμένο δημόσιο δηλαδή, το οποίο είναι η πηγή των περισσοτέρων «δεινών» μας. Ειδικότερα, από τον Πίνακα ΙΙΙ που ακολουθεί, φαίνεται καθαρά ότι, όλες οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου (αλλά και οι Η.Π.Α., η Μ. Βρετανία, η Ιαπωνία κα), έχουν αντίστοιχα προβλήματα με την Ελλάδα. Εν τούτοις, καμία από αυτές δεν έχει τόσο μεγάλα περιθώρια διορθωτικών κινήσεων, όσο η χώρα μας, ενώ από καμία χώρα δεν ζητήθηκε να αυτοκτονήσει – με την κυβέρνηση της να το αποδέχεται άνευ όρων.   
 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Δημόσιο χρέος 2007 - Πρόβλεψη δημοσίων χρεών προς ΑΕΠ το 2010 στην Ευρωζώνη – Έλλειμμα 2009
 

Χώρα
Δ. Χρέος 2007 / %
Δ. Χρέος 2010 / %
Έλλειμμα / %
 
 
 
 
Ελλάδα
81,70
124,90
-12,20
Ιταλία
105,60
116,70
-5,30
Βέλγιο
86,10
101,20
-5,80
Πορτογαλία
65,80
84,60
-8,00
Ιρλανδία
21,10
82,90
-14,70
Γαλλία
66,60
82,50
-8,20
Γερμανία
65,30
76,70
-5,00
Αυστρία
61,00
73,90
-5,70
Μάλτα
60,00
70,90
-4,40
Ισπανία
35,70
66,30
-10,10
Ολλανδία
47,70
65,60
-6,10
Κύπρος
61,50
58,60
-5,70
Φιλανδία
32,90
47,40
-4,50
Σλοβενία
25,70
42,80
-7,00
Σλοβακία
34,80
39,20
-6,00
Λουξεμβούργο
2,60
16,40
-4,20
 
 
 
 
Μέσος Ευρωζώνης
53,38
84,00
-6,90

Πηγή: ΕΕ – Κομισιόν - IQ
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
 
Για παράδειγμα, η Πορτογαλία, αποβιομηχανοποιημένη πολύ περισσότερο από την Ελλάδα (ουσιαστικά, η βιομηχανία της περιορίζεται στα τσιμέντα, καθώς επίσης στην παραγωγή ξύλου και χαρτιού), έχει ελάχιστες δυνατότητες περιορισμού των δημοσίων δαπανών της, καθώς επίσης μηδαμινή δημόσια περιουσία. Εκτός αυτού, τα χρέη του ιδιωτικού τομέα της είναι ύψους 239% επί του ΑΕΠ της - ενώ τα αντίστοιχα των Ελλήνων είναι περί το 123% του ΑΕΠ. Όσον αφορά δε το κόστος εργασίας, αυξήθηκε 5% από την είσοδο της στην Ευρωζώνη – της Ελλάδας παρέμεινε σταθερό, ενώ της Γερμανίας μειώθηκε κατά 15%.   
 
Επομένως, η Ελλάδα μπορεί πολύ πιο εύκολα να διορθώσει τα λάθη της, χωρίς να υποχρεωθεί στον τεράστιο στασιμοπληθωρισμό (πληθωριστικός αποπληθωρισμός), με τον οποίο «απειλείται» από το ΔΝΤ - απλά περιορίζοντας τις δαπάνες (άρθρο μας: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ: Η ανάγκη περιστολής των κρατικών δαπανών, η «συγκράτηση» των αμοιβών, η εξισορρόπηση του εμπορικού ισοζυγίου, η κερδοφορία των εθνικών επιχειρήσεων, ο περιορισμός των δημοσίων επενδύσεων και οι απαιτήσεις μας από την ΕΕ  30/1/2010). Εάν όμως «υποκύψει» στις «ΔΝΤ-μεθοδεύσεις», τότε οι δυνατότητες της μηδενίζονται - αφού το ΑΕΠ θα υποχωρήσει κάτω από τα 200 δις €, με το χρέος να εκτοξεύεται στα 400 δις € (200% του ΑΕΠ). Κατά την άποψη μας, μία λογική ηγεσία είναι αδύνατον να ακολουθήσει αυτό το δρόμο – εκτός εάν υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες ή γνωρίζει πληροφορίες που εμάς μας διαφεύγουν.   
 
Στο ίδιο παράδειγμα, η Πορτογαλία, με εξαγωγές περίπου 50 δις $, είναι πολύ δύσκολο να τις αυξήσει – πόσο μάλλον με κύριο αποδέκτη των προϊόντων της την Ισπανία, η οποία πλήττεται σε τεράστιο βαθμό από την ανεργία (άνω του 20%). Η Ελλάδα όμως, με εξαγωγές περί τα 17 δις $ (τρείς φορές λιγότερες από την Πορτογαλία), είναι πολύ πιο εύκολο να τις αυξήσει – ειδικά επειδή έχει τη δυνατότητα να επεκταθεί στη Ρωσία, καθώς επίσης στις Αραβικές και λοιπές χώρες της «Ανατολής».  
 
Ένα επόμενο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι ο τραπεζικός τομέας της, ο οποίος έχει πληγεί ελάχιστα από την κρίση – σε σύγκριση τουλάχιστον με την Ιρλανδία, η οποία υποχρεώθηκε να αναλάβει χρέη 80 δις € των τραπεζών της, ή με την Ισπανία, η οποία ήδη «φοβάται» την κατάρρευση κάποιων τραπεζών της (λόγω της «υπερτιμολόγησης» των κατασκευαστικών δανείων κλπ). Επίσης οι εισηγμένες εταιρείες της οι οποίες, κάτω από ομαλές συνθήκες, θα αξιολογούνταν τουλάχιστον δύο φορές παραπάνω (ποσόν που υπερβαίνει τα 70 δις €, σε σχέση με τη σημερινή τους κεφαλαιοποίηση ).  
 
Τρίτο πλεονέκτημα είναι η οικοδομική δραστηριότητα και οι σχετικά ομαλές τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα – σε σύγκριση με την αντίστοιχη κατάσταση της Ισπανίας, η οποία έχει υποχρεωθεί σε τεράστια ανεργία λόγω της, στηριγμένης στα ακίνητα, ανάπτυξης της οικονομίας της (άρθρο μας: Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ: Η μαζική επίθεση των κερδοσκόπων στην Ελλάδα, οι δέκα μεγαλύτεροι πιστωτές της, καθώς επίσης αναφορές στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Γαλλία  4/3/2010).
 
Τέταρτο πλεονέκτημα είναι οι καταθέσεις των Πολιτών της, οι οποίες υπερβαίνουν τα 200 δις € - οπότε θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν εσωτερικά το δημόσιο χρέος, κατά το παράδειγμα της Ιαπωνίας (δημόσιο χρέος 200% του ΑΕΠ). Ειδικά όσον αφορά αυτό το σημείο, αδυνατούμε να καταλάβουμε την άρνηση της κυβέρνησης μας να εκδώσει Εθνικά Ομόλογα – κάτι που είχαμε προτείνει τόσο εμείς, όσο και πολλοί άλλοι, έγκαιρα στο παρελθόν (άρθρο μας: ΕΘΝΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ: Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, η «διττή» τους ωφέλεια και ο ευρύτερος προβληματισμός των τραπεζών, ο οποίος ενδεχομένως θα σημάνει το οριστικό τέλος της «συστημικής» παντοδυναμίας τους  30/10/2009). Ελπίζουμε κάποια στιγμή να εξηγήσει η κυβέρνηση μας τη στάση της, η οποία έχει «προβληματίσει» τους Έλληνες σε μεγάλο βαθμό.       
 
Πέμπτο πλεονέκτημα είναι η συνειδητοποίηση της Γερμανίας ότι, τυχόν χρεοκοπία χωρών της ΕΕ, θα έχει δυσμενή αποτελέσματα, όχι μόνο για το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, αλλά και για τις επιχειρήσεις – μείωση των γερμανικών εξαγωγών και απώλεια πιστώσεων. Ήδη η χώρα κατακλύζεται από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της, οι οποίες αναζητούν εξασφάλιση των εξαγωγικών τους πιστώσεων από το κράτος τους (Πίνακας IV):
 
ΠΙΝΑΚΑΣ IV: Γερμανικές εξαγωγές 2009 και ασφάλειες στις 28.02.10
 

Χώρα
Εξαγωγές σε δις €
Ασφάλειες σε δις €
Ποσοστό Ασφάλισης
 
 
 
 
Ελλάδα
6,65
1,30
19,55%
Πορτογαλία
6,17
1,30
21,06%
Ισπανία
31,30
7,10
22,68%
Ιταλία
51,05
12,10
23,70%
 
 
 
 
Σύνολα
95,18
21,80
22,90%

Πηγή: Σύνδεσμος Ασφαλιστών Γερμανίας (GDV)
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
Σημείωση: Οι συνολικές εξαγωγές της Γερμανίας το 2009 ήταν 803,9 δις € - επομένως, οι εξαγωγές στις τέσσερις παραπάνω χώρες αποτελούν το 11,84% του συνόλου
 
Χωρίς να επεκταθούμε περισσότερο, φαίνεται καθαρά ότι η χώρα μας έχει αρκετά πλεονεκτήματα - εάν αποφάσιζε να λύσει μόνη της τα προβλήματα της, χωρίς τη βοήθεια «εξωθεσμικών» οργανισμών. Επομένως, η προσφυγή της στο ΔΝΤ είναι αναμφίβολα ένα τεράστιο λάθος, αν όχι μία εγκληματική ενέργεια (άρθρο μας: ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ: Οι σχεδιασμοί της Κομισιόν, η ανεξέλεγκτη αποβιομηχανοποίηση και ο ανατροφοδοτούμενος φαύλος κύκλος του χρέους, «προδιαγράφουν» την ολοκληρωτική απώλεια της ανεξαρτησίας μας  29/12/2009), η οποία θα έπρεπε να εμποδιστεί με κάθε τρόπο – ενδεχομένως ακόμη και με την κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων εναντίον της προσφυγής στο ΔΝΤ από τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα τα οποία, όπως τουλάχιστον ανακοινώνουν, δεν συμφωνούν, στο σύνολο τους, με μία τέτοια ενέργεια της κυβέρνησης μας.    
 
Ολοκληρώνοντας, οι Έλληνες Πολίτες δεν έχουν εκλέξει το ΔΝΤ για να τους κυβερνήσει ενώ, εάν η σημερινή πολιτική ηγεσία αδυνατούσε να ανταπεξέλθει με τις απαιτήσεις μίας χρηστής, ορθολογικής και ανεξάρτητης διοίκησης ενός κράτους, τότε δεν είχε κανένα λόγο να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές. Η «άγνοια» των πραγματικών μεγεθών της Ελληνικής Οικονομίας που «ισχυρίζεται» (αν και αμφιβάλλουμε τεκμηριωμένα, αφού ήταν σε όλους γνωστές οι Εκθέσεις της ΤτΕ και του ΔΝΤ από τον Αύγουστο του 2009), δεν αποτελεί προφανώς καμία δικαιολογία, αφού είναι υποχρεωμένη να ανταπεξέλθει με τα πραγματικά δεδομένα – ενώ δεν επιτρέπεται καν να σκέφτεται μία νέα, πρόωρη προσφυγή στους εκλογείς, υπό τις σημερινές, αντίξοες συνθήκες (όπως δυστυχώς έπραξε η προηγούμενη κυβέρνηση μας, οδηγώντας την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας)   
 
Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
Αθήνα, 04. Μαΐου 2010
Αξιολογήστε το άρθρο 
63 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

04/05 15:35  jgeorg
Συμφωνουμε σε παρα πολλα εκτός απο τα λαικα ομολογα. Λογω του σπαταλουκαι διεφθαρμενου κρατος εαν εκδιδοντουσταν λαικα ομολογα το κρατος μας θα "δαγκωνε" και ελληνες ιδιώτες. Αμφιβαλει κανενας οτι εαν το κρατος μας δανειζονταν 60δις φετος εσσωτερικα θα "εσκαγε" του χρονου? Επισης απο που θα βρισκοντουσταν τα 60δις αυτα? Μηπως τα εχουμε ραψει στο στρωμα μας ή ειναι κατατεθημενα σε τραπεζες? Μηπως οι τραπεζες μας ειναι πλεον ελλειματικες και ανεπνεουν μονο με μηχανικη υποστηριξη απο την ΕΚΤ.

Κατα την αποψη μου ... το συμπερασμα ειναι το εξης. Πτωχευσε το ελληνικο μοντελο και το "παγωναμε" φετος θα το βρισκαμε μπροστα μας σε 6 , 12 ή 18μηνες. Η πτωχευση για εμενα ηταν αναποφευκτη μετα τους σπαταλους ολυμπιακους αγώνες.
04/05 15:35  jgeorg
Περα απο τις ενστασεις μου ... συγχαρητηρια για το αρθρο σας.
04/05 15:36  epidoxos
Τα ειπατε ολα μεστα κα τεκμηριωμενα για αλλη μια φορα...αμφιβαλλω αν βεβαια οι κυριοι Παπανδρεου και Σαμαρας πχ αλλα και οι περισσοτεροι απο τους 300 της Βουλης θα μπορουσαν ή θα ηθελαν να καταλαβουν εστω τα μισα απο αυτα τα οποια γραφετε...Η λυση του ΔΝΤ ηταν ο τροπος ωστε να διευθετηθουν οι τελευταιες πτυχες του Βαλκανικου ζητηματος (στη Γιουγκοσλαβια αυτο εγινε με αποσχισεις και εμφυλιο) και να εδραιωθει η PAX AMERICANA...Εννοειται οτι για να πεσουμε τελικα στην παγιδα φροντισαν εντεχνα οι ιδιοι οι Ελληνες μεσω των πολικων τους επιλογων και της κοινωνικης τους αποχαυνωσης...Ειμαι σιγουρος οτι με το υπαρχον ξενοδουλο και ανικανο πολιτικο κατεστημενο το μελλον ειναι προδιαγεγραμμενο...
04/05 17:14  Skakistis
Διαβασα το παραπανω αρθρο και στο site σας casss.gr κ.Βιλιάρδο και οπως ολα τα αρθρα που δημοσιευετε το βρηκα εξαιρετικα ενδιαφερον.(Αν και θα μπορουσε να χαρακτηρισθει απο καποιον αυτο οπως και αλλα αρθρα σας ως θεωρια συνομοσιας).Για την οικονομια της συζητησης ομως ας δεχτουμε οτι σε ολα τα παραπανω εχετε δικιο.Πειτε μου τοτε σας παρακαλω χωρις το ΔΝΤ πως θα πληρωναμε τα ομολογα που ληγουν στις 19? Αν κυρηξουμε πτωχευση δε θα μας διωξουν απο την ΟΝΕ? Με τη δραχμη το ποσοστο κατω απο την φτωχεια δε θα εκτιναχθει? Το ΔΝΤ δεν ειναι η καταστροφη,ειναι η τελευταια ευκαιρια που μας δινετε πριν την χρεοκοπια και την καταστροφη.Εδω που φτασαμε δεν υπαρχουν περιθωρια,ο σκοπος ηταν να μην φταναμε ως εδω.Τωρα...Εν πασει περιπτωση νομιζω ουτε το ΔΝΤ μας φταει, ουτε η ΗΠΑ, ουτε η Μερκελ, ουτε κανενα σχεδιο εξοντωσης μας απο κανεναν δεν μας φταει περισσοτερο απο το ξερο μας το κεφαλι που φτασαμε να εχουμε στον ΟΣΕ περισσοτερους υπαλληλους απο επιβατες και τωρα τον πουλαμε 1ευρω! Και πολυ ειναι!
04/05 18:05  τσατσαρα
Oπως πάντα τακτική θαμώνας σας.
στο παρακάτω άρθρο αναφέρονται στοιχεία ότι μόνο το 3,6% του χρέους οφείλονται στους μισθους των δυ. είναι αλήθεια ?
επίσης ο αριθμός δυ, στην γαλλία και στην γερμανία λέγεται οτι είναι μεγαλύτερος απο ότι στην ελλάδα.
ευχαριστώ από πριν, ακόμη και αν δεν έχετε χρόνο για να μου απαντήσετε.

http://frapezitis.wordpress.com/2010/05/04/%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%ba%ce%ac%cf%86%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%84%cf%8e%cf%81%ce%b1-%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b9%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%81/#more-2773
04/05 19:11  Albus Genius
Μην πολεμάς χρησιμοποίησε τη δύναμη του αντιπάλου. Παλαιά συνταγή.Μόνο που οι δικοί μας είναι νεήλιδες.
04/05 23:49  geokalp
έχω κι εγώ την ένσταση του jgeorg περί τραπεζών
κατά τα άλλα, όλοι γνωρίζουν τις δυνατότητες που υπάρχουν αλλά και το "λίπος" προς κάψιμο
στο σκεπτικό σας - που καταλήγει να θεωρεί το ΔΝΤ μη ορθή επιλογή - ένας άλλος θα έλεγε ότι είναι η καλύτερη επιλογή για να αντιμετωπιστεί το εγχώριο πελατειακό σύστημα: πλέον οι συνεντεύξεις για θέσεις στο δημόσιο θα γίνονται στα αγγλικά, ενώπιον ΔΝΤ

τέλος, δυστυχώς η εύκολη λύση βλέπω να περνάει από τους ανατολικούς μας γείτονες, είτε εντός είτε εκτός ΟΝΕ
05/05 01:28  Cool
Είναι μεγάλη μου χαρά, όταν τις ημέρες αυτές που επικρατεί η μπουρδολογία (από πολλές πλευρές δυστυχώς), η παραπληροφόρηση και η προσπάθεια αποχαύνωσης των πολιτών αυτής της χώρας, να διαβάζω άρθρα σαν το δικό σας. Συμμερίζομαι σχεδόν απόλυτα τις απόψεις σας, αλλά αυτή τη στιγμή πρωτεύει να βρούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.

Θα είχε νόημα να μιλάγαμε για το παρελθόν αν άμεσα:
α. γινόταν δήμευση των περιουσιακών στοιχείων των πολιτικών. Δηλαδή, έλεγχος πόθεν έσχες πριν την είσοδο τους στη Βουλή και πόθεν έσχες τώρα (+πόθεν έσχες συγγενών πρώτου βαθμού +offshore ιδιοκτησίας τους) και ότι δεν δικαιολογούνταν βάση των εισοδημάτων τους, να γινόταν κυριότητα του κράτους άμεσα
β. υποχρεώνονταν οι δέκα οικογένειες που τα τελευταία 30 χρόνια έλαβαν όλα τα μεγάλα έργα από το δημόσιο, σε μεγάλη υποχρεωτική έκτακτη εισφορά ανάλογα με τα ποσά που κέρδισαν αυτήν τη τριακονταετία. Στη παρέα θα έπρεπε να συμπεριληφθεί και η εκκλησία η οποία και από το κράτος έχει πολλές φορές ωφεληθεί αλλά και τους πιστούς της, συνεχώς τους ελαφρώνει από τα υλικά αγαθά τους, εκατονταετίες τώρα
γ. επιβάλλαμε στις τράπεζες μεγάλες έκτακτες εισφορές για όλα αυτά τα χρόνια της ανάπτυξης που η φορολογία τους ήταν σε γελοία επίπεδα

Επειδή όμως βρισκόμαστε στην Ελλάδα και ακόμα Έλληνες πολιτικοί μας κυβερνούν (αν και ακόμα μέσα μου πολεμάνε οι δύο διαφορετικές απόψεις, δηλαδή ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και πρέπει να κυβερνάτε από αυτούς ή αν είναι καλύτερα να μπουν στο τιμόνι της Ελλάδας ξένοι για να βγούμε από την πολιτική σαπίλα μέσα στην οποία επί δεκαετίες έχουμε εγκλωβιστεί) , οπότε και τίποτα από τα παραπάνω δεν θα γίνει, πρέπει να συγκεντρωθούμε στο ποια είναι τα πλεονεκτήματα που ακόμα διαθέτουμε για να καταπολεμήσουμε τη κρίση και να γίνουμε και εμείς ως χώρα πιο υπεύθυνοι, πιο οργανωμένοι και ποιο παραγωγικοί.
05/05 01:30  Cool
Αυτή τη στιγμή εγώ βλέπω τρία πράγματα που αξίζει να επικεντρωθούμε:
α. Μείωση δημόσιου τομέα και παραγωγικότητα. Το να απολύσεις 10 ή 20 ή 100 ή 200.000 Δ.Υ. είναι πολύ εύκολο να το γράψεις σε μια πρόταση, πρέπει όμως κανείς να είναι πολύ ανεύθυνος για να τη γράψει αυτή τη πρόταση. Μιλάμε για οικογένειες που έχουν πάρει δάνεια, που έχουν κάνει ένα προγραμματισμό και που αν χάσουν τη δουλειά τους, με τις συνθήκες που θα επικρατήσουν εντός Ελλάδας, είναι απίθανο να μπορέσουν να βρουν άλλη. Το οποίο σημαίνει πεινασμένες οικογένειες, άνθρωποι στο δρόμο και εν τέλει διαλυμένες οικογένειες. Δέχομαι ότι κακώς μπήκαν όλοι αυτοί στο δημόσιο, αλλά δεν μπορείς να τους πετάξεις και έξω τόσο απλά. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι η μείωση των αποδοχών των ανώτερα αμειβόμενων ΔΥ στα επίπεδα των 1800 €. Μόνη περίπτωση να παίρνει κάποιος παραπάνω είναι αν είναι πολύτεκνος, διαφορετικά με την κρίση, τα μωρά θα γίνουν είδος προς εξαφάνιση στην Ελλάδα. Αυτό όμως που δε μπορώ να δεχτώ είναι από τη στιγμή που υπάρχουν τόσοι ΔΥ να μην υπάρχει και η ανάλογη εξυπηρέτηση. Πρέπει να υπάρχει μια αρμόδια αρχή που να μπορεί ένας πολίτης να απευθύνεται όταν βλέπει σε μια υπηρεσία ότι δεν εξυπηρετείτε, ότι οι υπάλληλοι χαζεύουν ή ότι λείπουν αδικαιολόγητα. Μαζικές απολύσεις όχι, αλλά τέτοιοι υπάλληλοι στο δημόσιο δεν πρέπει να υπάρχουν. Θα πρέπει ο καθένας να σέβεται το ψωμί που τρώει, αλλά και αυτούς που τον πληρώνουν, όπως γίνεται στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης πρέπει να εξορθολογηστεί ο τρόπος που δίνονται οι συντάξεις. Δε μπορεί κάποιος να έχει στη τράπεζα 100.000€ ή να παίρνει από ενοίκια 5000€ το μήνα και να παίρνει και σύνταξη από το κράτος. Αυτές οι συντάξεις πρέπει να κοπούν όπως και πρέπει να μειωθεί και το μέγιστο ποσό στη σύνταξη γύρω στα 1200€. Δε μπορεί ο συνταξιούχος (που έχει μακράν λιγότερες ανάγκες) να παίρνει περισσότερα λεφτά από έναν νέο εργαζόμενο. Αυτό είναι έγκλημα.
05/05 01:32  Cool
β. Παραγωγή και κατανάλωση. Όπως η κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει τους πολίτες να αποκτήσουν φορολογική συνείδηση, το ίδιο επιτακτική ανάγκη είναι να αποκτήσουν και καταναλωτική συνείδηση. Το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να μάθουμε να προτιμάμε προϊόντα του τόπου μας. Άντε και δέχομαι ότι έγιναν πολλά λάθη στην γεωργική πολιτική της χώρας και έχουμε χάσει σχεδόν όλες τις χώρες που εξάγαμε προϊόντα. Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να αγοράζουμε αντίστοιχα προϊόντα παραγωγής μας από άλλες χώρες αυτό είναι το λιγότερο ντροπή. Αν πάει κάποιος σε νησί του Αιγαίου, θα διαπιστώσει ότι τα πιο πολλά προϊόντα είναι από Τουρκία. Επίσης είναι προτιμότερο να πηγαίνεις σε αλυσίδα σούπερ μάρκετ ξένης προέλευσης και να αγοράζεις Ελληνικά προϊόντα από το να πηγαίνεις σε Ελληνικής ιδιοκτησίας σούπερ μάρκετ (που λίγα έχουν μείνει τέτοια πλέον) και να αγοράζεις αντίστοιχα ξένα προϊόντα. Πρέπει επίσης να σταματήσουμε τις διακοπές στο εξωτερικό. Ενίσχυση των Ελληνικών τουριστικών προορισμών. Γενικά να μάθουμε να αγαπάμε την Ελλάδα και τα προϊόντα της. Από τη στιγμή που μεγάλο μέρος ευθύνης για το ότι φτάσαμε στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα οφείλετε στις εισαγωγές και στο μικρό αριθμό εξαγωγών μας, τουλάχιστον να μάθουν οι παραγωγοί (χωρίς όμως να αισχροκερδούν) να παράγουν τα προϊόντα που χρειάζεται η Ελληνική αγορά και να μάθουν και οι καταναλωτές να τα προτιμούν.
05/05 01:35  Cool
γ. Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο που το μοναδικό προϊόν το οποίο ’παράγει’ εντατικά και με κέρδος η Ελλάδα να είναι ο τουρισμός. Κακά τα ψέματα, το αν και το πότε θα βγούμε από τη κρίση κατά το μεγαλύτερο ποσοστό εξαρτάται από τον τουρισμό. Αν δηλαδή έχουμε έκρηξη στο τουρισμό φέτος (ας πούμε διότι θα μας λυπηθούν οι Ευρωπαίοι για τα μέτρα που πήραμε) αυτό θα έχει πιο ευεργετικά αποτελέσματα από το να πάμε το ΦΠΑ στη βενζίνη, στο νερό και στο ρεύμα στο 50%. Από τη στιγμή όμως που υπάρχει ένας τόσο σημαντικός τομέας για την οικονομία μας, πρέπει όλες οι προσπάθειες και οι πόροι μας να συγκεντρωθούν σε αυτό το τομέα. Οτιδήποτε κεφάλαιο μπορεί να διαθέσει το κράτος για ανάπτυξη πρέπει να δοθεί σε αυτή τη κατεύθυνση. Πρέπει όμως και να σκεφτούμε και κάποιες καινοτόμες και έξυπνες στρατηγικές μάρκετινγκ.
Για παράδειγμα θα μπορούσε η Ελλάδα να πει στους πολίτες της κάθε χώρας της ΟΝΕ: επειδή στη δύσκολη στιγμή για τη χώρα μας, εσείς σταθήκατε δίπλα μας και μας δώσατε τα χρήματα που χρειαζόμασταν σαν αντάλλαγμα εμείς θα επιδοτήσουμε τη διαμονή σας στη χώρα μας και θα κάνετε τις διακοπές σας στη μισή τιμή. Ότι λεφτά είναι δηλαδή να ξοδέψουμε για ανάπτυξη να πάει μόνο προς αυτή τη κατεύθυνση (στους ξενοδόχους δηλαδή, με την υποχρέωση από τη πλευρά τους να αναβαθμίσουν τις υπηρεσίες και το σέρβις που αυτοί προσφέρουν στο τουρίστα). Και βέβαια αυτή η προσφορά δεν θα περιλαμβάνει το κλασσικό all inclusive που είναι η καταστροφή του τουρισμού και μόνο οι ξένοι πράκτορες επωφελούνται. Με τον τρόπο και θα ανεβάσουμε κατακόρυφα τον αριθμό των τουριστών στη χώρα μας και λόγω της μείωσης του all inclusive τα οφέλη θα διαχυθούν στις τοπικές οικονομίες αφού οι τουρίστες δεν θα κλείνονται στο ξενοδοχείο τους.
Ένα δεύτερο είναι η δημιουργία ενός μεγάλου θεματικού πάρκου. Επειδή βέβαια τα κεφάλαια που απαιτούνται για να ένα τέτοιο έργο είναι τεράστια θα απαιτούνταν η σύμπραξη του κράτους με τον ιδιωτικό τομέα όπως και με έναν ιδιώτη από το εξωτερικό που θα έχει το know-how. Δεν έχω πά
05/05 01:36  Cool
Δεν έχω πάει ποτέ μου σε Disneyland, όμως έχω πάει στη Κολωνία στη Phantasialand και πιστεύω ότι κάτι αντίστοιχο θα μπορούσαμε και άνετα να το φτιάχναμε και θα οδηγούσε και σε κατακόρυφη αύξηση του τουρισμού, από τη στιγμή ειδικά που έχουμε την Ελληνική μυθολογία με το μέρος μας και θα μπορούσε το πάρκο να βασιστεί σε αυτήν. Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και πολλά άλλα που θα μπορούσαν να γίνουν, σημασία όμως έχει να λάβει ο τουρισμός τη προσοχή που του αρμόζει. Δυστυχώς είναι το μόνο προϊόν που παράγουμε πλέον

Σας ζητάω μόνο συγνώμη για τη κατάχρηση του χώρου σας, αν και δε συνηθίζω να γράφω τόσο μεγάλα μηνύματα δεν ξέρω τι με έπιασε απόψε,
Γ. Γιώργος
05/05 13:14  Βασίλης Βιλιάρδος
Jgeorg: Σας ευχαριστώ πολύ. Ίσως να έχετε δίκιο σε σχέση με αυτά που λέτε. Όμως, εάν παίρναμε κάποια από τα μέτρα του «Ταμείου» μόνοι μας, χωρίς να προκληθεί στασιμοπληθωρισμός, σε συνδυασμό με την έκδοση εθνικών ομολόγων και τη «στήριξη» της Ευρώπης, θα είχαμε κάποια πιθανότητα να αποφύγουμε τη χρεοκοπία.

Epidoxos: Συμμερίζονται πάρα πολλοί τις απόψεις σας, σε σχέση με το «πολιτικό κατεστημένο». Ας ελπίσουμε ότι, όλα αυτά που παρατηρούμε ήταν/είναι σφάλματα και όχι «φόνος εκ προμελέτης».

Skakistis: Σέβομαι την άποψη σας, αν και δεν βλέπω καμία θεωρία συνομωσίας – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγνοώ την πιθανότητα λάθους εκ μέρους μου. Υπέρ της επαναφοράς της δραχμής δεν εκφράσθηκα ποτέ – θα ήταν εντελώς ανεύθυνο. Η πτώχευση δεν μας υποχρεώνει σε έξοδο από την ΟΝΕ – μία «τέτοια» κίνηση βέβαια, θα κατέστρεφε ολόκληρο το «δυτικό» σύστημα. Σε σχέση με το ΔΝΤ, το οποίο φυσικά δεν παρεξηγώ, αφού κάνει τη δουλειά του, πιστεύω ότι αποτελεί τη χειρότερη επιλογή από όλες τις άλλες.

Εάν έπρεπε να επιλέξουμε μεταξύ δύο κακών το καλύτερο, της στάσης πληρωμών δηλαδή και του ΔΝΤ (αν και έχουμε ακόμη πολύ καλύτερες επιλογές), τότε θα έλεγα ότι, το ΔΝΤ είναι προτιμότερο για τους Πιστωτές του κράτους μας, ενώ η στάση πληρωμών για τους Πολίτες – οι οποίοι θα κληθούν να εξοφλήσουν υποχρεώσεις, τις οποίες δεν δημιούργησαν οι ίδιοι (εξαιρώντας την «εγκληματική ανοχή» όλων μας, απέναντι στη διαφθορά κλπ που διαπιστώναμε καθημερινά). Σε σχέση με τα προβλήματα που πιθανόν θα δημιουργούνταν στις τράπεζες, υπενθυμίζω απλά τις ενέργειες της Σουηδίας, η οποία βρέθηκε σε ανάλογη θέση με τη δική μας το 1993: τις κρατικοποίησε.
05/05 13:21  Βασίλης Βιλιάρδος
Τσατσάρα: Το μέγεθος που αναφέρετε σημαίνει ότι, στα 300 δις € δημόσιο χρέος, η «ευθύνη» των ΔΥ είναι ύψους 10,8 δις €. Οι ετήσιοι μισθοί όμως των ΔΥ του στενότερου δημόσιου τομέα (512.000 άτομα) είναι περίπου 19 δις € (2009), χωρίς τις ασφάλειες – δηλαδή, το 6,3% του χρέους ετήσια. Επομένως, οι αριθμοί που αναφέρετε μάλλον δεν έχουν σχετικότητα μεταξύ τους.

Albus Genius: Έχετε απόλυτο δίκιο. Εν τούτοις, η δική μας δύναμη σήμερα είναι παραδόξως το τεράστιο δημόσιο χρέος μας το οποίο, εκπεφρασμένο σε ομόλογα, στα οποία «στοιχηματίζονται» πολλαπλάσια ποσά μέσω των CDS-ανοιχτών πωλήσεων, βρίσκεται διεσπαρμένο σε ολόκληρο τον κόσμο. Μία αλυσιδωτή αντίδραση, ειδικά στην Ευρώπη των συγκοινωνούντων δοχείων, θα κατέστρεφε τα πάντα – τους δυνατούς «αντιπάλους» μας δηλαδή οι οποίοι, πολύ σωστά, αναζητούν «εναγωνίως» τρόπους να μας «διασώσουν».

Geokalp: Για το εγχώριο πελατειακό σύστημα έχετε ενδεχομένως δίκιο. Όμως, είναι μάλλον σφάλμα να αποδέχεται κανείς ότι, έχει ανάγκη από έναν ξένο «λύκο», για να φυλάξει τα «πρόβατα».

Cool: Χαίρομαι που «καταχραστήκατε» το χώρο και σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που διαθέσατε. Έχετε απόλυτο δίκιο σε αυτά που λέτε – είναι πράγματι «δρόμοι», για να λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματα μας, χωρίς κανέναν ξένο «εισβολέα». Ο μοναδικός τρόπος για να επιδεινωθεί η κατάσταση, είναι δυστυχώς αυτός που επιλέχθηκε σήμερα – ο στασιμοπληθωρισμός.
05/05 16:46  romanov
Τα αημερινά γεγονότα δείχνουν ότι οι κοινωνικές εξεγέρσεις ξεκινούν από την Ελλάδα με το χειρότερο τρόπο. Μακάρι να διαψευσθούν οι προβλέψεις και να επικρατήσει η κοινή λογική.
05/05 18:44  Skakistis
Κ.Βιλιαρδο σε περιπτωση πτωχευσης θα πρεπει να γινει αναδιαρθρωση του χρεους που νομοτελειακα οδηγει σε εξοδο απο το ευρω.Γιατι θα μας πει ο γερμανος και θα χει και δικιο δηλαδη:κυριοι δε μπορουμε να εκδιδουμε ομολογα στο ιδιο νομισμα και σεις να πληρωνετε ενα μερος ενω εμεις ολο το ποσο.Τωρα όσον αφορα τις εναλλακτικες πολυ θα θελα να μου τις αναφερετε επιγραμματικα.Προσωπικα δεν βλεπω καμια εναλλακτικη και σιγουρα οχι τη χρεοκοπια.Δεν ειναι αληθες οτι η χρεοκοπια κανει ζημια μονο στους πιστωτες,πως θα πληρωθουν οι μισθωτοι και συνταξιουχοι? Θα τους πληρωσουμε σε κονφετι? Αν υπαρχει εναλλακτικη αντι για ΔΝΤ θα θελα πολυ να την ακουσω αλλα να συνοδευεται και απο προταση για το πως θα πληρωσουμε τα ομολογα που ληγουν σε λιγες μερες.Το μονο που βλεπω οτι μπορει να γινει αυτη τη στιγμη για να αποφυγουμε εγγυες νεκρους(παναγια μ) ειναι να υπαρχουν κοινωνικα δικαια μετρα που να ριχνουν το βαρος στη φοροδιαφυγη,φοροκλοπη και φοροαποφυγη.Δεν ειναι δυνατον να κοβουμε στο μισθωτο και συνταξιουχο των 1000ευρω και λιγοτερο, και ο γιατρος να δηλωνει 15000 και να καλυβει την πισινα με χλοοταπιτα για να μην αεροφωτογραφειται! Ελεος πια.Αυτα βλεπει ο κοσμος και τρελενεται.Ευχαριστω για το διαλογο
06/05 13:32  Βασίλης Βιλιάρδος
Romanov: Όταν ξεκινήσει μία εξέγερση, πολύ δύσκολα σταματάει. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί, δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν αποδεκτά από Πολίτες – όχι μόνο από τους Έλληνες, αλλά από κανέναν στον κόσμο. Δυστυχώς ευρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου και ο πόλεμος συνοδεύεται πάντοτε από αθώα θύματα.

Skakistis: Θερμή παράκληση να παραμένει η επικοινωνία μας σε πολιτισμένα επίπεδα – χωρίς «κομφετί» δηλαδή. Οι Γερμανοί είναι αυτοί που εκμεταλλεύθηκαν τα μέγιστα την ΕΕ, με τη βοήθεια χρηματισμών και άλλων μεθόδων – οπότε δεν επιτρέπεται να σκέφτονται με τον τρόπο που αναφέρετε (κείμενο μου: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1720.aspx

Ευτυχώς βέβαια, δεν το κάνουν, αφού πλέον στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι υπέρ της μεταφοράς χρημάτων, από τις πλεονασματικές χώρες, στις ελλειμματικές. Σε γενικές γραμμές τα ΜΜΕ της χώρας φαίνεται να έχουν τις ίδιες απόψεις με το άρθρο μου: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1590.aspx

Η στάση πληρωμών, η οποία είναι μία από τις εναλλακτικές λύσεις (όπως και αυτή που πηγάζει από το παραπάνω άρθρο μου), σε σχέση με το ΔΝΤ, σημαίνει απλά ότι δεν θα μπορούμε να δανειζόμαστε στο μέλλον – κάτι που σχεδόν όλοι μας το επιθυμούμε, αφού τα δάνεια του παρελθόντος οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση. Απλούστατα, το κράτος θα πρέπει να ανταπεξέρχεται με τις υποχρεώσεις του (συντάξεις κλπ) με τα έσοδα που εισπράττει ετήσια από τους Έλληνες φορολογουμένους.

Βέβαια, η επώδυνη αυτή λύση είναι προτιμητέα μόνο από αυτούς που επιλέγουν την «υλικά φτωχή» δημοκρατία, την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία, από την υποδούλωση σε ξένους κατακτητές – για όλους τους υπόλοιπους, ειδικά για τους εισοδηματικά ισχυρότερους, είναι ενδεχομένως καλύτερο το ΔΝΤ.
06/05 18:56  Skakistis
Χαριτολογωντας μιλησα για κομφετι,αν παρεξηγηθηκα ζητω συγνωμη.Επισης προσωπικα μονο θεωριες συνομοσιας δεν θεωρω τα αρθρα σας αλλα αντιθετως ειναι πανεξυπνα και ρεαλιστικα αφου αντικατοπτριζουν πληρως την παρουσα κατασταση αλλα προβλεπουν ευστοχα και τις μελλοντικες εξελιξεις,η γνωμη που ανεφερα ηταν ενος καθηγητη(αν και νομιζω οτι απλα δεν μπορει να δεχτει την αληθεια που περιγραφεται).Τα πραγματα οντως ειναι πολυ δυσκολα πλεον.Οσον αφορα για τις εναλλακτικες λυσεις που να αποφευγουμε το δντ δεν τις αναφερατε γι αυτο θα μπορουσατε να με παραπεμψετε σε παλαιοτερο αρθρο σας με ενα link για τις δω.Κατα τη γνωμη μου παντως η πτωχευση δεν ειναι επιλογη μας για τον απλουστατο λογο οτι δεν θα μας επιτρεψουν οι εταιροι μας να το κανουμε.Ειναι μια καμικαζι λογικη που θα οδηγησει σε ντομινο effect.Οπως το περιγραφεται παντως συμφωνω τελικα οτι θα ταν προς το συμφερον του λαου να μη πληρωσει τα σπασμενα πολιτικων αποφασεων απο ανεπαρκη πολιτικο προσωπικο!
07/05 12:03  giotch
Καλησπέρα κύριε βιλιάρδο
Από την κρίση αναδείχτηκε μια ενοποιητική δυναμική στην εε τόσο από πρακτική πλευρά αλλά και από τούς πολιτικούς διάλογους γεννηθήκαν νέες εκδοχές που κάνουν ακόμα ποιο δυνατή την ενοσιακή δυναμική (η το αντίθετο).
Η κρίση από εθνική –δημοσιονομική μεταφράζετε ΄΄ πλέον ευρωπαϊκή ,φέρνει ποιο κοντά και αναζωπυρώνει την ενότητα της εε τόσο για την αντιμετώπιση ΄΄ εχθρικών ΄΄ νομισμάτων αλλά και σαν αντίβαρο στο δολάριο ΗΠΑ όσο και για άλλες σημαντικές άξιες.
Η Ελλάδα σε αυτή την νέα πολυεπιπεδη κατάσταση με την εε και το δ.ν.τ. δεν πρέπει να εκτοπίσει το κράτος της αλλά να συνειδητοποιήσει ότι το καθιστά με νέους όρους ..πρέπει να προσαρμόσει εννοιολογικά αυτό το νέο μόρφωμα που μέχρι τώρα κάποιο άλλο τέτοιο παράδειγμα δεν υπάρχει και να κάνει μια εσωτερική συγκρότηση την όποια να αναπροσαρμόζει στο πέρας του χρόνου και να εξελίσσει το μηχανισμό αυτό και να μπορεί να το μεταβάλει ανάλογα με το χρόνο και με τις προκείμενες ιστορικές εξελίξεις .
Συντονισμένα πάλι η ζώνη της εε πρέπει να μειώσει πιθανόν κίνδυνο μελλοντικών κρίσεων έχοντας επίκεντρο τις ρυθμιστικές και εποπτικές δομές στο σύνολο τους προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος συστημικης μεταφοράς αυτής. Επιπλέον εκτός του συνόλου και η κάθε μια ξεχωριστά πρέπει να στοχεύει στην μείωση των πιθανών κίνδυνων εντελώς ανεξάρτητα από της συνέπειες μια τέτοιας αποτυχίας και για το χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά και της οικονομίας στο σύνολο της.
Στην ειδική περίπτωση της Ελλάδας η συνεργασία κεντρικών τραπεζών ,εποπτικών αρχών και οικονομικών ΄΄ υπουργείων ΄΄ στο να διατηρήσουν σταθερότητα τιμών αλλά και ένα καλύτερο σύστημα πληρωμών ίσως προσφέρει ικανότερη ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα και ενίσχυση της λειτουργιάς της αγοράς .επι πλέον η προστασία των ελληνικών τραπεζικών επενδύσεων στις γειτονικές χώρες της βαλκανικής χερσονήσου πρέπει να αποκτήσουν σαφή κατανομή ρόλων και ευθυνών ώστε να αποφευχθεί η μεταφορά της κρίσης και εκεί με το αντίκτυπο των αποτελεσμάτων ..ευχαριστώ πολύ
08/05 09:31  Βασίλης Βιλιάρδος
Skakistis: Κανένα πρόβλημα – πιθανότητα το παρεξήγησα εγώ. Η «λύση» ΔΝΤ είναι η χειρότερη δυνατή, αφενός μεν επειδή μία χώρα της Ευρωζώνης δεν έχει κανένα λόγο «προσφυγής» σε ξένο «ταμείο», αφετέρου δε επειδή οι σημερινές συνθήκες της οικονομίας των συγκοινωνούντων δοχείων μάλλον δεν θα επέτρεπαν τη χρεοκοπία μίας χώρας (άρθρο μου: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2091.aspx).

Επομένως, θα μπορούσαμε να διαπραγματευθούμε κάτι που πραγματικά μας συμφέρει (http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1674.aspx) και όχι να παραδώσουμε τα κλειδιά της χώρας μας - μεταθέτοντας τη χρεοκοπία για το χρονικό εκείνο σημείο, στο οποίο δεν θα ενοχλήσει το παγκόσμιο σύστημα, έχοντας «ουδετεροποιηθεί».

Giotch: Οι τοποθετήσεις σας είναι σωστές σε αρκετά σημεία τους. Έχουμε πράγματι την υποχρέωση να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις του παρόντος - χωρίς όμως να καταφύγουμε στον «ορό», περιμένοντας να μας λύσουν τρίτοι τα προβλήματα. Επ’ αυτού το κείμενο μου http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2087.aspx
11/05 10:24  ZULUS
Ολα τα αρθρα σας ειναι πηγη γνωσης,συγχαρητηρια.Θα ηθελα αν ειναι δυνατον να σας κανω δυο ερωτησεις,Η μια ειναι αν γνωριζετε απο το 2001 -2010 ποσο ανεβηκαν τα ακινητα στην Αργεντινη.Η δευτερη ποσο ηταν το δημοσιο και ιδιωτικο χρεος της Αργεντινης σε ποσοστο του ΑΕΠ
11/05 10:40  oberon
"όχι στις ηγεμονικές βλέψεις του «πρωσικού κράτους» τους"

Συγχωρήστε μου αγαπητέ την "προβοκάτσια" :

Ξέρετε ότι το κοινωνικό κράτος της Γερμανίας επιδοτεί τις ανύπανδρες μητέρες;

Το ξέρετε και - φυσικά - σας φαίνεται παράξενο που το σχολιάζω ! Τί σχέση έχει το επίδομα με τις ηγεμονικές βλέψεις ; Καλή ερώτηση !

Δώστε βάση :

Πόσο υγιής είναι η σχέση μάνας - παιδιού, όταν η μάνα ζει από το επίδομα του παιδιού ; Αυτό κάνουν χιλιάδες φρικιά στη Γερμανία.

Όταν π.χ. είναι σε κίνδυνο η ζωή του παιδιού τί τρέχει α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς;
Η μάνα σκέφτεται μόνο τη ζωή του παιδιού της ή β-α-θ-ε-ι-ά μέσα της λέει "αν πεθάνει, πώς θα ζήσω χωρίς επίδομα;"

Και τί σόι σύστημα είναι αυτό που δίνει κίνητρα για παιδιά χωρίς πατέρα;

Μην σας κουράζω άλλο με επιχειρήματα : Μόνο Γερμανοί μπορεί, όχι μόνο να επινοήσουν, αλλά και να συνεχίσουν αυτό το σύστημα. Για τις "ηγεμονικές βλέψεις" φυσικά !

Τελειώνω : Σκεφθείτε πώς βλέπουν την κοινωνία τα αγόρια που μεγάλωσαν με αυτό τον, φαινομενικά "κοινωνικό", αλλά στην ουσία απάνθρωπο τρόπο.
11/05 11:48  romanov
Από το Έθνος-Δελαστήκ για την προδοσία

ΔΝΤ: Επιλογή μας από την αρχή!

Αποκαλυπτικές ήταν οι δηλώσεις του υφυπουργού Οικονομικών Φ. Σαχινίδη στη ΝΕΤ. Πραγματική πολιτική βόμβα! "Οταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο", είπε και χαρακτήρισε το ΔΝΤ ως "πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά"! Αυτό που καταλαβαίνει ο κοινός νους από τις υφυπουργικές δηλώσεις είναι ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου, αμέσως μόλις ανέλαβε, διαμόρφωσε την άποψη ότι πρέπει να μας οδηγήσει στο ΔΝΤ και ότι απλώς επειδή τα χρήματα του ΔΝΤ δεν επαρκούσαν, προσπάθησε να βάλει και την ΕΕ να "τσοντάρει". Πικρές αλήθειες...
11/05 15:26  Βασίλης Βιλιάρδος
Zulus: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Για τα ακίνητα και το ιδιωτικό χρέος δεν έχω καμία πηγή. Το δημόσιο χρέος ήταν, το 2007, 59% του ΑΕΠ. Για άλλα μεγέθη, δείτε το κείμενο μου http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1649.aspx

Oberon: Αυτά που αναφέρετε είναι πραγματικά πολύ σημαντικά. Έχω απόλυτη γνώση, σε σχέση με τον απίστευτα εχθρικό τρόπο που αντιμετωπίζουν αυτά τα αγόρια την κοινωνία. Θεωρώ επίσης ότι, αυτό το πρόβλημα είναι κατά πολύ σημαντικότερο, από το «οικονομικό» δικό μας.

Romanov: Ο συντάκτης του κειμένου είναι εξαιρετικός. Ας ελπίσουμε ότι οι Πολίτες της χώρας μας είναι πλέον ώριμοι και καταλαβαίνουν που ακριβώς οδηγούνται.
11/05 19:18  Frapezitis
κ. Βιλιάρδο

Τώρα πρόσεξα ένα σχόλιο σας για ένα Link που σας παράθεσε η τσατσάρα την οποία δηλώνω αν και την ξέρω σαν εργαλείο δεν την γνωρίζω ως ιντερνετική ή φυσική φιγούρα. Για να σας θυμήσω το link ήταν
http://frapezitis.wordpress.com/2010/05/04/%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%ba%ce%ac%cf%86%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%84%cf%8e%cf%81%ce%b1-%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b9%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%81/#comment-1038

Στο σχολιασμό σας γράφετε ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν διότι η επιβάρυνση ΟΛΩΝ των Δημόσιων υπαλλήλων είναι μπλα μπλα μπλα
Θα ήθελα να σας υποδείξω κάτι που αν και είναι έυκολα κατανοητό από το άρθρο: ότι αναφέρομαι στην επιβάρυνση του Δημόσιου χρέους από προσλήψεις Δημοσίων υπαλλήλων για το επίμαχο χρονικό διάστημα που αναφέρουν οι δημοσιοκάφροι και όχι από το 1821 μ.Χ και τίποτα παραπάνω. Αν δεν το έχετε καταλάβει σηκώνω το φράπέ μου και τον ρουφώ.

Με εκτίμηση
Frapezitis
12/05 12:49  Βασίλης Βιλιάρδος
Frapezitis: Δεν είχα καμία απολύτως πρόθεση να σας προσβάλλω, όπως διαπίστωσα από τις εκφράσεις σας «μπλα, μπλα», «αν δεν το έχετε καταλάβει…» κλπ. Αν και δεν θεωρώ φυσικά ότι, οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι οι κύριοι υπαίτιοι της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας, η «επιβάρυνση» τους στο ΑΕΠ συμπεραίνεται από το κείμενο μου (http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1674.aspx )

Ο πίνακας που υπάρχει μέσα στο κείμενο προέρχεται από τα επίσημα στοιχεία των προϋπολογισμών της κυβέρνησης, ενώ αφορά το στενότερο δημόσιο τομέα. Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.
12/05 20:59  Frapezitis
κ. Βιλιάρδο
Αν σας ζητήσω συγνώμη και επιπλέον σας πω ότι είμαι αυτό που δηλώνω με το nick μου, ΕΣΕΙΣ θα σταθείτε τρία λεπτά μπροστά από τπ PC σας να απαντήσετε στο αν η μομφή μου προς της απάντησή σας κι όχι προς το πρόσωπό σας έχει βάση χωρίς να καταφύγετε σε link σεντόνι;
Σας υπενθυμίζω ότι ΕΣΕΙΣ στο αρχικό σας ατυχή (κατ' εμένα) σχολιασμό σας για το επίμαχο άρθρο το στείλατε στο πυρ το εξώτερον διότι ΟΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι λέτε ότι απομυζούν τον κρατικό προυπολογισμό κατά ΧX εξοντωτικό ποσοστό. ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ σ' αυτό. Όμως κ. Βιλιάρδο οι γονείς μου έχουν μάθει να συγκρίνω μήλα με μήλα κάτι που δεν το βλέπω να το εφαρμόζεται. ΕΓΩ κ. Βιλιάρδο στο επίμαχο άρθρο σχολιάζω την επιβάρυνση των δημοσίων υπαλλήλων που προσλήφθηκαν την επίμαχη περίοδο και ΟΧΙ όλων των Δημόσιων υπαλλήλων που δουλεύουν (όσων δουλεύουν) για το κράτος. Ο δικός μου σχολιασμός είχε ως αφετηρία τα σχόλια δημοσιογράφων και διαγράμματα δημοσιογράφων που έλεγαν σε γνωστό κανάλι ότι για την ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΘΡΟΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ 2003-2009. Σας παρακαλώ διαβάστε το σχόλιο μου προσεκτικά και μη μου πείτε κι εσείς πόσο κοστίζουν ΟΛΟΙ οι Δημόσιοι υπάλληλοι διότι αυτό δεν το ξέρουν ούτε οι καθ' ύλην αρμόδιοι υπουργοί ποσό δε μάλω εσείς κι εγώ.
Σε κάθε περίπτωση σας ευχαριστώ που τουλάχιστον ανέχεστε τον αντίλογο από ένα frapeziti.

Με εκτίμηση
Frapezitis
13/05 11:37  milkman
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΩΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΑΛΛΟΤΡΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!
Ο Άγγελος έχει ένα 10ετες ομόλογο του ελληνικού δημοσίου που αγόρασε το 2008 και το οποίο κρατά για να σπουδάσει τα παιδιά του. Έρχεται ο Ξερόλας και του λέει. Άγγελέ μου, θέλεις να μου δανείσεις το ομόλογό σου για ένα μήνα? Σου υπόσχομαι πως θα στο επιστρέψω πλυμένο γυαλισμένο και ατόφιο και μάλιστα για τον κόπο σου θα σου δώσω κι ένα μικρό ποσό που θα το συμφωνήσουμε από τώρα (ας πουμε 20ευρώ). Ο Άγγελος συμφωνεί και έτσι το ομόλογο έρχεται στα χέρια του Ξερόλα που για ένα μήνα μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει, φτάνει στο τέλος του μήνα να το επιστρέψει στον Άγγελο μαζί με το ποσό που συμφωνήσανε. Αυτό είναι ένα ρέπο.
Spread: τα ομόλογα, περίπου όπως και οι προθεσμιακές καταθέσεις έχουν ένα επιτόκιο το οποίο καθορίζεται τη στιγμή της έκδοσής τους. Όταν λέμε 5ετές ομόλογο 1000 ευρώ με απόδοση 5%, εννοούμε πως αυτός που θα το αγοράσει για τα επόμενα 5 χρόνια θα βγάζει 50 ευρώ το χρόνο. Το spread είναι η διαφορά του επιτοκίου που πληρώνει ένα κράτος σε σχέση με το επιτόκιο που πληρώνει ένα άλλο κράτος το οποίο θεωρούμε ως βάση. Δηλαδή εάν η γερμανία για το 5ετες ομόλογο πληρώνει σήμερα 3% και η Έλλάδα 5%, τότε το spread είναι 2% ή 200 μονάδες βάσης (πρακτικά 200εκατοστά).
Εδώ δεν θα εξηγήσω κάτι για να μη μακρυγορούμε και μπλεκόμαστε, όχι όμως γιατί είναι δύσκολο να εξηγηθεί: Η τιμή ενός (παλιού) ομολόγου, πέφτει όσο ανεβαίνει το σημερινό επιτόκιό της ίδιας τάξης ομολόγων. Με λίγα λόγια, όταν ανεβαίνουν τα spread στα 5ετη ομόλογα, αυτόματα ο πρώτος χαμένος δεν είναι το δημόσιο, αλλά όλοι όσοι έχουν στα χέρια τους παλιότερα ομόλογα της ίδιας τάξης (δηλαδή 5ετή). Το δημόσιο, ζημιώνεται έμμεσα με δύο τρόπους. Α) από τη μειωμένη αξιοπιστία του (όσοι αγοράζουν τα ομολογά του χάνουν) και Β) όταν ξαναβγεί στην αγορά να εκδόσει καινούργια ομόλογα, επειδή τα ομόλογα αυτά θα έχουν υψηλότερο επιτόκιο.
Short Selling: Ο Ξερόλας με το δανεικό ομόλογο του Άγγελου στα χέρια του, πάει στη
13/05 11:39  milkman
πουλάει 1000 ευρω. Περιμένει μερικές μέρες, και η τιμή του ομολόγου πέφτει στην αγορά. Τότε ξανα-αγοράζει ένα ίδιο ομόλογο (10ετες εκδόσεως 2008) με μολις 900 ευρώ. Ο Ξερόλας λοιπόν, πούλησε ένα δανεικό ομόλογο 1000 ευρώ, αγόρασε το ίδιο ομόλογο 900 ευρώ μερικές μέρες αργότερα, και τώρα έχει στα χέρια του ένα ομόλογο ίδιο με αυτό που έχει δανειστεί, συν 100 ευρώ στην τσέπη (1000-900=100). Επιστρέφει στο τέλος του μήνα το ομόλογο στον Άγγελο, του δίνει και τα συμφωνημένα 20 ευρώ από τα 100 που κέρδισε και κρατά τα 80 για τον δικό του κόπο.
Από την παραπάνω διαδικασία, καταλαβαίνουμε πως ο πρώτος χαμένος είναι ο Άγγελος που έχει το ομόλογο στα χέρια του και ο πιο κερδισμένος είναι ο Ξερόλας που κέρδισε από αυτή την πτώση.
Naked Short Selling: Επειδή ο Ξερόλας είναι φύσει άπληστος και θέλει να κερδίσει παραπάνω από τα 100 ευρώ που κέρδισε με την παραπάνω διαδικασία κάνει το εξής. Ενώ έχει δανειστεί από τον Άγγελο μόλις ένα 5ετες ομόλογο αξίας 1000ευρώ, πάει στην αγορά και πουλάει 10 ομόλογα αξίας 1000ευρώ το καθένα. Στην ουσία τα 9 από αυτά τα ομόλογα που πούλησε δεν υπάρχουν, είναι δηλαδή γυμνά (naked). Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη πρακτική short selling, καθώς δεν μπαίνει κανένα όριο στα πόσα γυμνά ομόλογα μπορεί κάποιος να πουλήσει. Στο απλό short selling, το όριο είναι τα πόσα ομόλογα υπάρχουν διαθέσιμα για πρόχειρο δανεισμό (repo).
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια εικονική υπερπροσφορά ομολόγων στην αγορά και η ίδια αυτή η υπερπροσφορά να ρίξει τις τιμές. Πρακτικά η πτώση των τιμών γίνεται μια αυτο-εκπληρούμενη προφητεία και αυτός που εκτέλεσε την γυμνή πώληση το μόνο που έχει να κάνει, είναι -εκμεταλλευόμενος τον πανικό που δημιούργησε- να αγοράσει αυτά τα 10 ομόλογα πίσω σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές.
Τώρα η Τράπεζα της Ελλάδος, μετά από μία μακροσκελή και επίτηδες δυσνόητη επιστολή παραδέχθηκε πως η παραπάνω πρακτική (το naked short) ήταν ανεκτή με ένα παραθυράκι που είχε αφήσει και θα εξηγήσουμε αμέσως.
13/05 11:39  milkman
Όταν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο στην αγορά (Ηλεκτρονικη Δευτερογενης Αγορα Τίτλων που ανήκει στην ΤτΕ), είναι υποχρεωμένος μέσα σε διάστημα 3 ημερών να το παραδώσει στους διαπραγματευτές, προκειμένου να περιέλθει στα χέρια του αγοραστή. Αυτό είναι το λεγόμενο Τ+3. Υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα, να πουλήσεις ένα ομόλογο σήμερα που δεν διαθέτεις. Αρα χρωστάς στον διαπραγματευτή ένα ομόλογο και πρέπει να το παραδώσεις σε 3 μέρες. Αν το ξανα-αγοράσεις μετά από δύο μέρες από τον ίδιο διαπραγματευτή, τότε ο διαπραγματευτής κάνει τα στραβά μάτια και πρακτικά ακυρώνει το χρέος σου (διότι ένα ομόλογο πουλησες, ένα αγόρασες, το άθροισμα σε ομόλογα είναι μηδέν).
Αυτό πρακτικά είναι μία πράξη naked short selling καθώς την ώρα που πουλούσες το ομόλογο, δεν είχες την υποχρέωση να το διαθέτεις (εστω και δανεικό όπως περιγράψαμε με τα repo).
Επειδή 3 μέρες είναι συνήθως ένα μικρό διάστημα για να αλλάξουν οι τιμές των ομολόγων σε κανονικές συνθήκες, κανείς δεν ασχολείται με το να κάνει naked short selling με αυτόν τον τρόπο. Για να κερδίσεις από μια τέτοια κατάσταση, πρέπει να πέσει αρκετά η τιμή μέσα σε μόλις 3 μέρες.
Η μπαλκονόπορτα της ΤτΕ
Αυτή είναι η κανονική διαδικασία. Όμως σε αυτή τη διαδικασία υπήρχε ένα παραθυράκι που η ΤτΕ είχε αφήσει ανοιχτό. Και αυτό το παραθυράκι ονομαζόταν failed εντολές. Όταν λοιπόν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο, πρέπει σε 3 μέρες να το παραδώσει. Εάν δεν το κάνει, τότε η συναλλαγή θεωρείται failed, δηλαδή αποτυχημένη. Αποτυχημένη όμως δεν σημαίνει πως ακυρώνεται, διότι η πώληση έχει γίνει και υπάρχει ένας αγοραστής που περιμένει το ομόλογό του. Άρα στην ουσία η εντολή παραμένει εκκρεμής μέχρι ο πωλητής να φέρει το ομόλογο που έχει υποσχεθεί. Εάν ο πωλητής κάνει τον κινέζο, αυτό μπορεί να παραμείνει μέχρι και για 10 μέρες. Εάν το παρακάνει, τότε ο διαπραγματευτής έχει υποχρέωση να αγοράσει ένα ομόλογο ο ίδιος, να το δώσει στον αγοραστή και να στείλει τον λογαριασμό στον πωλητή. Όμως αυτό συνήθως δεν γίνεται διότι ο πωλητής που κάνει τον κινέζο, ξέρε
13/05 11:41  milkman
ξέρει μέχρι που τον παίρνει.
Με αυτόν τον τρόπο, ένας πωλητής ελληνικών ομολόγων μπορούσε να διατηρεί τη θέση του ανοιχτή για 10και μέρες χωρίς να έχει στα χέρια του το ομόλογο που είχε πουλήσει. Πρακτικά μπορούσε δηλαδή να έχει μια naked short εντολή χωρίς σχεδόν κανείς να τον ελέγχει.
Τον Οκτώβρη του 2009 η ΤτΕ πήρε μία απόφαση να απλοποιήσει ακόμα περισσότερο αυτή τη διαδικασία, διευκολύνοντας θεωρητικά οποιονδήποτε ήθελε να παίξει με αυτό το παραθυράκι. Τώρα, επειδή πιο πάνω εξηγήσαμε πόσο επικίνδυνο και πρακτικά παράνομο παιχνίδι είναι οι naked short εντολές. Εάν το συνδυάσουμε και με τη μπαλκονόπορτα που άνοιξε η ΤτΕ και τα απανωτά δημοσιεύματα για την ελληνική κρίση, καταλαβαίνουμε πως αυτό ήταν μία συνταγή που επέτρεπε σε οποιονδήποτε να εκτελέσει naked short εντολές για τουλάχιστον 10 συνεχείς ημέρες.
Αυτό συνεχίστηκε για κάμποσο, μέχρι που στις 8 Απρίλη το πράγμα ξεχείλωσε. Τότε, η επιτροπή που ελέγχει τον ΗΔΑΤ αποφάσισε να κλείσει το παράθυρο των failed εντολων με τον εξής απλό τρόπο. Για κάθε εντολή πώλησης, ο πωλητής θα πρέπει να προσκομίζει ένα ρέπο ημέρας αντίστοιχου ομολόγου (ένα δανεικό ομόλογο μίας ημέρας δηλαδή) μέχρι να προσκομίσει το πραγματικό ομόλογο που έχει στα χέρια του.
13/05 11:41  milkman
Πόρισμα πρώτο:
Η ΤτΕ είχε αφήσει ανοικτό ένα πολύ επικίνδυνο παράθυρο στην αγορά ομολόγων. Είτε το έκανε τον Οκτώβρη, είτε πιο πριν, αυτό το παράθυρο είχε τη δυνατότητα σε συνθήκες κρίσης να δημιουργήσει καταστάσεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας στην αγορά ελληνικών ομολόγων. Άρα ο κ.Προβόπουλος είναι απολύτως υπεύθυνος γιαυτό το παράθυρο και θα πρέπει να παραιτηθεί.
Εάν δεν μπορούσε να καταλάβει τις συνέπειες αυτού του παράθυρου, είναι ανίκανος. Εάν ήξερε, τότε είναι συνένοχος και θα πρέπει να μιλήσει με τον εισαγγελέα.
13/05 12:47  Βασίλης Βιλιάρδος
Frapezitis: Ο δικός σας σχολιασμός και η αφετηρία του είναι ενδεχομένως σωστός – το «ενδεχομένως», επειδή δεν έχω την αντίστοιχη με εσάς πληροφόρηση. Δεν ισχυρίσθηκα ποτέ ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι «απομυζούν» τον κρατικό προϋπολογισμό – ούτε φυσικά ότι οι προσλήψεις είναι η κύρια αιτία της σημερινής κρίσης. Τέλος, συμφωνώ απόλυτα με τους γονείς σας, όπως και με την αμοιβαία χρησιμότητα του διαλόγου, για τον οποίο σας ευχαριστώ πολύ.

Milkman: Σας ευχαριστώ πολύ για την ανάλυση του (εθνικού και διεθνούς) προβλήματος των ανοιχτών και ακάλυπτων ομολόγων.
13/05 19:52  milkman
θεωρω χρεος μου να προτεινω και πρακτικες λυσεις για την επιλυση των προβληματων.
Μου ζητηθηκε να υποβαλλω μια μελετη που να περιλαμβανει και προτασεις μηδενικου κοστολογιου για τον εξορθολογισμο της αλυσιδας των γαλακτοκομικων προιοντων στον ελληνικο χωρο.Σας παρουσιαζω ενα μικρο μερος μονο.Ελπιζω να μην κουρασω.
Το μεγαλυτερο προβλημα στο χωρο ειναι η πολιτικη λειτουργιας των μεγαλων αλυσιδων λιανεμποριας και κατα δευτερο ρολο το <<καρτελ>> στο χωρο του γαλακτος αλλα εκρινα οτι στην παρουσα φαση ειναι προς το γενικο συμφερον η προστασια της μεταποιητικης βιομηχανιας στον τοπο μας δινοντας της μια ευκαιρια να συνετιστει αυτοβουλως.
Αποτελει ευρωπαικη νομοθεσια και κατ'επεκταση και ελληνικη οτι τα φρεσκα και νωπα προιοντα πρεπει να πληρωνονται σε 35 ημερες πραγμα που δεν ισχυει στην ελλαδα???.Η απλη και μονο εφαρμογη του μετρου θα ενισχυε σημαντικα την ρευστοτητα των επιχειρησεων στο χωρο και οι κτηνοτροφοι θα πληρωνοταν εκπροθεσμα.
Ειμαστε μια απο τις ελαχιστες χωρες στην ευρωπη που ισχυει ο θεσμος της επιστροφης στο λιανεμποριο.Με τον εξορθολογισμο των παραγγελιων εκ μερους των λιανεμπορικων αλυσιδων που διαθετουν το know-how για την διαχειρηση τετοιων καταστασεων θα εξελειπε η επιβαρυνση 10-15λεπτων ανα λιτρο γαλακτος που υπαρχει σημερα με εμφανη πλεονεκτηματα για ολους.
Η προσωρινη η καλυτερα η μονιμη καταργηση του ΦΠΑ σε βασικα ειδη τροφιμων οπως τα γαλακτοκομικα τα οποια παραγει η χωρα μας(γαλα,τυρι,γιαουρτι)θα μειωνε κατακορυφα τις εισαγωγες γαλακτος απο το εξωτερικο η οποια συμβαινει εκτος των αλλων λογω της απαλλαγης ΦΠΑ στις ενδοκοινοτικες συναλλαγες με αποτελεσμα οι εταιριες να μην χανουν ρευστοτητα.
13/05 19:53  milkman
Η ενδεχομενη απωλεια εσοδων εκ μερους του κρατους δεν υφισταται παρα μονο λογιστικως και οχι ταμειακα διοτι ο καταναλωτης θα δαπανησει αφενος το επιπλεον ποσο που σημερα φτανει 12%επι της τιμης σε αλλα προιοντα αφετερου διατηρωντας ενεργη την παραγωγικη μηχανη μιας χωρας εισπρατεις πολυ παραπανω εσοδα απο εμμεσους φορους λογω λειτουργιας της παραγωγικης αλυσιδας(ΔΕΗ,ΕΦΚ λογω υπαρξης εκτεταμενου δικτυο εισκομισης γαλακτος πανελλαδικα,ΦΜΥ λογω απασχολισης,απωλεια συναλλαγματος η λιστα ειναι ατελειωτη!).
Η πολλαπλασιαστικη ισχυ του τομεα του γαλακτος σε μια οικονομια ειναι απο τις υψηλοτερες παγκοσμιως περιπου 1 με 10 δηλαδη εαν στην Ελλαδα τα 250εκΕ αρχικη αξια αγελαδινου γαλακτος αποδιδει αθροιστικα 2,5δσκΕ!
Εξαλλου ειναι προφανες οτι σε καμια χωρα ΠΟΤΕ δεν υπηρξε επιλογη να απωλεσει την εθνικη της παραγωγη γαλακτος οχι μονο για οικονομικους λογους!
Ενας απο τους βασικους δεικτες ευμεριας σε μια χωρα ειναι η καταναλωση ΦΡΕΣΚΟΥ ΠΑΣΤΕΡΙΩΜΕΝΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ το τονιζω αυτο(διοτι το υψηλης παστεριωσης εκτος το οτι δεν ειναι υψηλης ποιοτητας μπορει να παραγεται φασον σε οποιαδηποτε απο τις γειτονικες χωρες με χαμηλοτερο παραγωγικο κοστος πραγμα που δεν μπορει να γινει με το φρεσκο) οπως και ποσο ανεπτυγμανη ειναι η κτηνοτροφια της.

Ζητω συγνωμη για την ελλειψη τονισμου
Ελπιζω να ηταν ενδιαφερον

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις