Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


Η ΥΠΕΡΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
7074 αναγνώστες
Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010
11:20

Το 2011 θα είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο έτος για πάρα πολλά κράτη, με την πιθανότητα μίας νέας παγκόσμιας ύφεσης, καθώς επίσης μίας χρηματιστηριακής κατάρρευσης, σημαντικά αυξημένη.

******************************************

Σε σχέση με το τεράστιο πρόβλημα της υπερχρέωσης, το οποίο αντιμετωπίζει ολόκληρη η «δύση» και όχι μόνο η Ελλάδα, οι παρακάτω δύο Πίνακες (Ι, ΙΙ) από την πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ είναι χαρακτηριστικοί:


ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΑΕΠ 2007 σε δις δολάρια, Ώριμο (ληξιπρόθεσμο) χρέος προς ΑΕΠ 2010, ‘Έλλειμμα προς ΑΕΠ 2010 και συνολικά απαιτούμενη χρηματοδότηση (Ώριμο χρέος + Έλλειμμα) προς ΑΕΠ 2010

 

Χώρα

ΑΕΠ 2007

Ώριμο χρέος*

Έλλειμμα**

Συν. χρηματοδότησης

 

 

 

 

 

Ιαπωνία

5.103,0

43,4%

9,6%

53,0%

Ιρλανδία***

219,7

6,5%

31,9%

38,4%

Η.Π.Α.

13.750,0

15,4%

11,1%

26,5%

Ιταλία

1.862,0

20,3%

5,1%

25,4%

Βέλγιο

388,4

17,8%

4,8%

22,6%

Γαλλία

2.244,0

14,3%

8,0%

22,3%

Ισπανία

1.153,0

10,8%

9,3%

20,1%

Πορτογαλία

184,2

11,6%

7,3%

18,9%

Ελλάδα

237,9

10,3%

7,9%

18,2%

Καναδάς

1.144,0

13,1%

4,9%

18,0%

Μ. Βρετανία

2.472,0

5,3%

10,2%

15,5%

Γερμανία

3.024,0

8,5%

4,5%

13,0%

Φιλανδία****

210,5

9,1%

3,4%

12,5%

Σουηδία

394,5

4,1%

2,2%

6,3%

Αυστραλία

687,9

1,5%

4,6%

6,1%

 

 

 

 

 

Μεσοστ. Όρος

 

17,0%

9,1%

26,1%

Πηγή: IMF  - ΑΕΠ 2007 IQ

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

*      Προβλέψεις Bloomberg από τον Ιανουάριο του 2010

**     Προβλέψεις (WEO) από τον Οκτώβριο του 2010

*** Το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας είναι αυξημένο, σύμφωνα με τις δηλώσεις της χώρας για διάσωση των τραπεζών της (bank recapitalization), την οποία η κυβέρνηση τοποθέτησε στα 30 δις € ή στο 20% του ΑΕΠ της.

**** Μείωση του ΑΕΠ κατά 8% το 2009, ενδεχομένως ξανά ύφεση το 2010 (πηγή:MM)

 

Σύμφωνα με τον Πίνακα Ι, η Ιαπωνία θα χρειασθεί για ολόκληρο το 2010 συνολική χρηματοδότηση (ληξιπρόθεσμα χρέη συν ελλείμματα προϋπολογισμού) ίση με το 53% του ΑΕΠ της – ένα πραγματικά τεράστιο ποσόν (κυριολεκτικά και ποσοστιαία), αφού είναι σχεδόν τριπλάσιο (ποσοστιαία) από το αντίστοιχο της Ελλάδας. Επομένως, η χώρα θα αντιμετωπίσει σύντομα μεγάλα προβλήματα, παρά το ότι έχει θετικό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών.   

 

Ακολουθεί η Ιρλανδία, μετά την (ατυχή κατ’ εμάς για τους δύστυχους Πολίτες της) διάσωση των τραπεζών της, με 38,4% του ΑΕΠ. Κατά την άποψη μας δε, η διάσωση των τραπεζών της θα κοστίσει τελικά πολύ περισσότερα, από τα 30 δις € που ανακοίνωσε η κυβέρνηση της, εκτός εάν απαιτήσει διαγραφή μεγάλου μέρους των χρεών τους – ενώ η προσφυγή της στο μηχανισμό στήριξης (ΔΝΤ) φαίνεται μάλλον αναπόφευκτη. Στη συνέχεια έρχονται οι Η.Π.Α. με 26,5% του ΑΕΠ - ένα μάλλον «αστρονομικό» ποσόν, κρίνοντας από το ύψος του ΑΕΠ της υπερδύναμης. Η Ιταλία είναι η αμέσως επόμενη στον Πίνακα, με το Βέλγιο, την Γαλλία, την Ισπανία (ο οικονομολόγος κ.Rogoff θεωρεί ότι θα χρεοκοπήσει, με πιθανότητα 95%) και την Πορτογαλία να ακολουθούν «κατά πόδας».

 

Τουλάχιστον από εδώ βλέπουμε τις τεράστιες αδυναμίες της Γαλλίας, σε σχέση με τη Γερμανία, γεγονός που επεξηγεί τους ουσιαστικά συνεχείς συμβιβασμούς της στα ευρωπαϊκά θέματα. Απορούμε όμως με την αλαζονεία της, όταν γνωρίζει πολύ περισσότερο από κάθε άλλον (άρθρο μας) ότι, δυστυχώς, δεν έχει καμία απολύτως δυνατότητα να ανταγωνισθεί τη Γερμανία. Όπως βλέπουμε, η Ελλάδα είναι κάπου στο μέσον, ενώ ο Πίνακας ΙΙ που ακολουθεί απεικονίζει τα ίδια μεγέθη για το 2011:

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙI: ΑΕΠ 2007 σε δις δολάρια, Ώριμο (ληξιπρόθεσμο) χρέος προς ΑΕΠ 2011, ‘Έλλειμμα προς ΑΕΠ 2011 και συνολικά απαιτούμενη χρηματοδότηση (Ώριμο χρέος + Έλλειμμα) προς ΑΕΠ 2011

 

Χώρα

ΑΕΠ 2007

Ώριμο χρέος*

Έλλειμμα**

Συν. χρηματοδότησης

 

 

 

 

 

Ιαπωνία

5.103,0

48,9%

8,9%

57,8%

Ιρλανδία

219,7

6,1%

11,8%

17,9%

Η.Π.Α.

13.750,0

18,1%

9,7%

27,8%

Ιταλία

1.862,0

18,2%

4,3%

22,5%

Βέλγιο

388,4

18,4%

5,1%

23,4%

Γαλλία

2.244,0

16,0%

6,0%

22,0%

Ισπανία

1.153,0

11,0%

6,9%

17,9%

Πορτογαλία

184,2

15,5%

5,2%

20,7%

Ελλάδα

237,9

16,5%

7,3%

23,8%

Καναδάς

1.144,0

13,3%

2,9%

16,2%

Μ. Βρετανία

2.472,0

7,5%

8,1%

15,6%

Γερμανία

3.024,0

9,1%

3,7%

12,8%

Φιλανδία

210,5

9,3%

1,8%

11,1%

Σουηδία

394,5

4,5%

1,4%

5,9%

Αυστραλία

687,9

2,0%

2,5%

4,5%

 

 

 

 

 

Μεσοστ. Όρος

 

 

 

 

Πηγή: IMF  - ΑΕΠ 2007 IG

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

*      Προβλέψεις Bloomberg από τον Ιανουάριο του 2010

**     Προβλέψεις (WEO) από τον Οκτώβριο του 2010

Σημείωση: Για το 2011, το «ώριμο» χρέος βασίζεται στις προβλέψεις της Bloomberg από τις 21.09.2010, συν την «προβολή» των βραχυπρόθεσμα ληξιπρόθεσμων χρεών για το υπόλοιπο του 2010 - τα οποία ενδεχομένως θα προστεθούν στο χρέος που «ωριμάζει» το 2011 (εκτός εάν χρηματοδοτηθεί με μακροπρόθεσμο δανεισμό πριν το 2011). Διαφορετικά δεν είναι εφικτές οι συγκρίσεις.     

 

Από τον Πίνακα ΙΙ είναι σαφές ότι, τόσο η ανάγκες χρηματοδότησης της Ιαπωνίας, όσο και αυτές των Η.Π.Α. παραμένουν σε τρομακτικά επίπεδα, για τα μεγέθη των οικονομιών τους, όπως επίσης αυτές των υπολοίπων χωρών. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, το 2011 θα είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο έτος για πάρα πολλά κράτη, με την πιθανότητα μίας νέας παγκόσμιας ύφεσης σημαντικά αυξημένη. Ενδεχομένως δε να οδηγήσει στο δεύτερο, πολύ πιο καταστροφικό στάδιο, τον πρώτο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο (άρθρο μας).

 

Κάτι τέτοιο θα είχε φυσικά αντίκτυπο τόσο στα χρηματιστήρια, όσο και σε πολλές άλλες χώρες - ειδικότερα στη Γερμανία, η οποία φαίνεται να ανησυχεί, παρά την ανάπτυξη στο περίπου 3% που υπολογίζεται για την οικονομία της το 2010. Έχει άλλωστε ήδη καταγράψει τα πρώτα ανησυχητικά δείγματα, αφού υποχωρούν οι παραγγελίες στη βιομηχανία της από την ΕΕ (λόγω των μέτρων λιτότητας που έχουν υιοθετήσει οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες), όπου η Γερμανία πραγματοποιεί το 70% των εξαγωγών της. Με την Κίνα δε στις παρυφές της ΕΕ (άρθρο μας), όπου η Ελλάδα διαδραματίζει έναν σημαντικότατο ρόλο, καθώς επίσης μετά την απόβαση του ΔΝΤ, όπου ξανά η Ελλάδα πρωταγωνιστεί, τα πράγματα δεν φαίνονται τόσο αισιόδοξα για την ηγέτιδα δύναμη της Ευρωζώνης.

 

Φυσικά, για τις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού νότου οι οποίες, μαζί με τα μεγάλα ελλείμματα των προϋπολογισμών τους, την ανεργία, την κρίση σημαντικών τομέων των οικονομιών τους (τράπεζες, ακίνητα κλπ), αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα τεράστια προβλήματα στα εμπορικά τους ισοζύγια, κυρίως λόγω της χαμηλής ανταγωνιστικότητας τους (άρθρο μας), η κατάσταση θα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη - ενώ η χρηματοδότηση των ληξιπρόθεσμων ομολόγων τους αρκετά επίπονη, γεγονός που φαίνεται από τον Πίνακα ΙII που ακολουθεί:         

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙII: Λήξη Ομολόγων, με ημερομηνία καταγραφής 29.04.2010*, σε δις €

 

Έτος

Ελλάδα

Ιταλία

Ισπανία

Πορτογαλία

Ιρλανδία

 

 

 

 

 

 

2010*

15,80

251,50

76,50

17,90

8,60

2011

31,30

192,20

84,00

15,90

4,60

2012

31,70

168,20

61,20

8,60

6,00

2013

24,90

100,40

51,50

8,20

6,00

2014

31,60

89,10

46,80

13,60

10,00

2015

21,10

85,40

24,70

9,90

0,20

2016

15,10

51,10

16,10

5,60

8,60

2017

22,10

64,40

29,80

6,20

0,00

2018

9,80

46,20

16,50

6,50

8,20

2019

24,70

86,50

28,70

7,90

14,50

2020

5,30

52,70

8,30

5,00

16,70

 

 

 

 

 

 

Σύνολο

233,40

1.187,70

444,10

105,30

83,40

Πηγή: Bloomberg

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

 

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙII, τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα όλων των χωρών του νότου και ειδικά της Ιταλίας, δεν είναι αμελητέα – πολύ περισσότερο εάν δεχθούμε ότι οι «αγορές», κατανοώντας πλήρως τόσο το πρόβλημα, όσο και την ισχύ τους, θα αυξήσουν δραματικά τα επιτόκια δανεισμού (Spreads, CDS κλπ). Φυσικά η φυγή των κεφαλαίων προς τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι οποίες υπόσχονται αυξημένη κερδοφορία, είναι ήδη δεδομένη - οπότε η τοκογλυφική «αφαίμαξη» της δύσης (συνεχώς αυξανόμενα επιτόκια δανεισμού) φαίνεται σαν την πλέον κερδοφόρα χρηματοπιστωτική στρατηγική του «κτήνους».   

 

Το πρόβλημα αυτό (φυγή κεφαλαίων) φαίνεται ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. όπου, παρά το ότι η Fed τυπώνει αδιάκοπα χρήματα, δεν κατευθύνονται στην πραγματική οικονομία από τις επιχειρήσεις που τα λαμβάνουν, αλλά «προωθούνται» είτε στις εξαγορές μικρότερων εταιρειών, είτε επενδύονται στις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Ο Πίνακας V που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικός:

 

ΠΙΝΑΚΑΣ V: Δάνεια επιχειρήσεων στις Η.Π.Α., με μηδαμινά επιτόκια. 

 

Εταιρεία

Δάνειο

Επιτόκιο

Χρήση

 

 

 

 

Wal-Mart

5,00 δις $

0,75%

Εξαγορά της Massmart στη Ν. Αφρική

Microsoft

4,75 δις $

0,87%

Εξαγορά εταιρειών εκτός Η.Π.Α.

Pepsi

2,25 δις $

 

Εξαγορά εταιρειών εκτός Η.Π.Α.

E-Bay

 

1,00%

Εξαγορά εταιρειών εκτός Η.Π.Α.

Πηγή: Reuters

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

* Σύμφωνα με την Moodys, οι υπόλοιπες εταιρείες στις Η.Π.Α. εκτός του χρηματοπιστωτικού κλάδου, διατηρούν χρηματικά αποθέματα (ταμείο) ύψους 1 τρις $, για εξαγορές ανταγωνιστών τους – κυρίως εκτός Αμερικής.        

 

Την ίδια στιγμή βέβαια διαφαίνεται μία νέα τάση στις Η.Π.Α., όπου τα νοικοκυριά μειώνουν δραστικά τις τοποθετήσεις τους στη Wall Street, ενδεχομένως σαν αποτέλεσμα της τελευταίας κρίσης και των τεράστιων απωλειών που υπέστησαν – αλλά και της μειωμένης πλέον εμπιστοσύνης τους στις χρηματαγορές.  

 

Σημείωση: Επειδή δεν «υποστηρίζονται» πλέον μεγάλα κείμενα από τα capital blog, ολόκληρο το άρθρο στο:

 

ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ: Η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας, η υπερχρέωση της δύσης, η αμερικανική πρόταση εξόδου από την κρίση και η ελπίδα για το μέλλον  7/11/2010 

 

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

viliardos@kbanalysis.com      

Facebook   Twitter    Netlog

Αξιολογήστε το άρθρο 
37 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

09/11 11:33  cornelsen
Φυσικά η φυγή των κεφαλαίων προς τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι οποίες υπόσχονται αυξημένη κερδοφορία, είναι ήδη δεδομένη - οπότε η τοκογλυφική «αφαίμαξη» της δύσης (συνεχώς αυξανόμενα επιτόκια δανεισμού) φαίνεται σαν την πλέον κερδοφόρα χρηματοπιστωτική στρατηγική του «κτήνους».

Το ερώτημά μου: και οι αναπτυσσόμενες χώρες σε ποιόν θα πουλούν τα προϊόντα τους αφού οι ΕΕ, ΗΠΑ, Ιαπωνία είναι καταχρεωμένες;
09/11 11:50  oberon
cornelsen με πρόλαβες ! Τυχαίο ?????

Συμπληρώνω :
"όλες οι υπερχρεωμένες/μη ανταγωνιστικές χώρες της ζώνης του ευρώ να προβούν σε μία μεγάλη διαγραφή χρεών (αν όχι να τα αρνηθούν εντελώς), ταυτόχρονα με την αναδιάρθρωση των υπολοίπων - σε συνδυασμό με τη μαζική έξοδο τους από την Ευρωζώνη, καθώς επίσης με την αυτόματη μετατροπή των οφειλών τόσο του δημοσίου (υπολοίπων), όσο και του ιδιωτικού τομέα τους, στο νέο νόμισμα. Στην περίπτωση αυτή, το πλήγμα για το «χρηματοπιστωτικό κτήνος» θα ήταν «ακαριαίο» - η μοναδική ίσως λύση των «χρεωστικών» προβλημάτων παγκοσμίως"

Να το κάνουμε - χωρίς ίσως - κ. Βιλιάρδο ;
09/11 18:14  Βασίλης Βιλιάρδος
Cornelsen: Η εναλλακτική δυνατότητα των αναπτυσσομένων χωρών είναι προφανώς οι εσωτερικές τους αγορές, τις οποίες έχουν «παραμελήσει», για χάρη των εξαγωγών – κάτι που έχει εφαρμόσει επίσης η Γερμανία, από τις δυτικές οικονομίες. Οι δυνατότητες τους είναι τεράστιες, αφού εκεί ζει το συντριπτικό ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού - κάτι που είναι απόλυτα κατανοητό στο χρηματοπιστωτικό Κεφάλαιο.

Oberon: Αυτό θα ήταν η πλέον αποτελεσματική «διαδήλωση» - η μοντέρνα αντίδραση καλύτερα, απέναντι στην επερχόμενη σκλαβιά. Παρεμπιπτόντως, έλαβα το βιβλίο σας, το διάβασα και σας ευχαριστώ πολύ.

Σημείωση: Για τεκμηρίωση της άθλιας οικονομικής κατάστασης της Μ. Βρετανίας, ο παρακάτω σύνδεσμος http://www.telegraph.co.uk/earth/countryside/8082756/Ministers-plan-huge-sell-off-of-Britains-forests.html?ref=nf
09/11 18:56  oberon
κ. Βιλιάρδο,

Ο πληθυσμός των αναπτυσσομένων χωρών αποκτά τέτοιες δυνατότητες αντικατάστασης των εξαγωγών με εσωτερική κατανάλωση ;
Σε τι ποσοστό χοντρικά ; Πότε ;

Η "πλέον αποτελεσματική «διαδήλωση»" είναι εφικτή ;
Αν ναι, από ποιούς, πώς και πότε ;


Για το βιβλίο μου να περιμένω γράμμα σας ;
10/11 13:22  Βασίλης Βιλιάρδος
Oberon: Σε πολύ μεγάλο ποσοστό και σχετικά σύντομα (περίπου 5 έτη). Δείτε μόνο τους πληθυσμούς της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας και της Ινδονησίας.

Είναι εφικτή από εκείνους τους Πολίτες διεθνώς που δεν θέλουν να πληρώσουν ούτε τα «λάθη» των τραπεζών, ούτε της πολιτικής τους ηγεσίας (δείτε την αντίδραση των κατοίκων της Ισλανδίας, οι οποίοι οδήγησαν στο δικαστήριο τον πρωθυπουργό τους).
10/11 14:19  nhad
Χωρίς να αμφισβητώ στο ελάχιστο το μέγεθος του προβλήματος του χρέους για πάρα πολλές χώρες, θα ήθελα να επισημάνω ότι η απλή παράθεση αριθμών δεν επαρκεί για να βγουν συμπεράσματα και να γίνουν συγκρίσεις. Υπεισέρχονται και πολλοί ακόμη παράγοντες, όπως πχ (στην περίπτωση της Ελλάδας) το ότι το ώριμο χρέος δεν είναι τόσο μεγάλο γιατί απλούστατα βρισκόμαστε πλέον υπό την εποπτεία των εταίρων μας και του ΔΝΤ, οι οποίοι μας δανείζουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το Δεκέμβριο του 2009, το ώριμο χρέος της Ελλάδς ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Άλλος παράγων, είναι φυσικά η παραγωγικότητα της οικονομίας. Άλλες δυνατότητες εξυπηρέτησης του χρέους έχει μια οικονομία με ισχυρή παραγωγή, και άλλες μία που δεν παράγει σχεδόν τίποτε. Για να δώσω ένα ακραίο παράδειγμα, ας δούμε πχ τα στοιχεία του παγκοσμίου χρέους από εδώ:

http://www.economist.com/content/global_debt_clock

Σύμφωνα με ό,τι βλέπουμε, οι καλύτερες οικονομίες είναι οι Αφρικανικές που είναι πιο πράσινες από την Κίνα! Ενώ είναι γνωστό ότι σε πολλές εξ αυτών οι κάτοικοί τους θα πέθαιναν από πείνα αν δεν τους τάιζαν οι δυτικές οικονομίες. Δε χρωστούν επειδή τα χρήματα τούς χαρίζονται, δεν τα δανείζονται. Η Βενεζουέλα επίσης είναι πράσινη ενώ έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα χρεωκοπίας.
Τα νούμερα λοιπόν θέλουν ιδιαίτερη προσοχή πριν μας οδηγήσουν σε συμπεράσματα.
10/11 15:01  oberon
κ. Βιλιάρδο,

Οι πληθυσμοί δεν λένε κάτι από μόνοι τους. Το ζητούμενο είναι - νομίζω - η αγοραστική τους δύναμη.
Αλλιώς : Τι ποσοστό έχει η εσωτερική κατανάλωση στο ΑΕΠ τους και πού θα μπορούσε χοντρικά να πάει σχετικά σύντομα ;
Ή ακόμη πώς κινείται αυτό το ποσοστό τα τελευταία χρόνια.
Φοβάμαι ότι χωρίς τέτοια νούμερα δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε βάσιμα τις προοπτικές να υποκαταστήσουν επαρκώς τις εξαγωγές με εσωτερική κατανάλωση.

Ως προς το Ισλανδικό παράδειγμα, παρ' ότι έχει αναμφισβήτητα την αξία του, θα έλεγα ότι επρόκειτο για περιφερειακό ζήτημα.
Όχι για καίριο πλήγμα στο κτήνος που - τόσο παραστατικά - περιγράφετε.
11/11 12:33  Βασίλης Βιλιάρδος
Nhad: Συμφωνώ σε γενικές γραμμές με τη θέση σας. Όμως, σε σχέση με την Ελλάδα, δεν έχουν ουσιαστικά διαφοροποιηθεί τα μεγέθη, συγκριτικά με το 2009 (με εξαίρεση την αύξηση του χρέους από τα ελλείμματα – κρυφά και φανερά) αφού οι ΔΝΤ-ΕΕ δεν μας χαρίζουν χρήματα, αλλά μας τα δανείζουν (με τοκογλυφικό επιτόκιο).

Για την παραγωγικότητα (ανταγωνιστικότητα) της Ελλάδας έχετε απόλυτο δίκιο. Στην πραγματικότητα, τα προβλήματα μας δεν προήλθαν εξ ολοκλήρου από την πολιτική (λοιπή) διαφθορά, αλλά, κυρίως, από την «απόβιομηχανοποίηση» μας - τόσο από τη Γερμανία (οι μισθοί εκεί μειώθηκαν κατά 5% από το 2000, ενώ σε εμάς, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, αυξήθηκαν κατά 25%), όσο και από την Κίνα (ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας, αρνητικό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών κλπ).

Φυσικά δεν είναι λογικό να κατακρίνει κανείς αυτές τις χώρες, επειδή δεν ήταν «ανεπαρκής» η πολιτική τους ηγεσία και συμπεριφέρθηκαν πολύ πιο «έξυπνα» από εμάς - αν και η Γερμανία δεν θα έπρεπε να υποσκάπτει μεθοδικά, όπως έκανε, τα θεμέλια της Ευρωζώνης. Βέβαια, η ωφέλεια της σήμερα είναι τεράστια – όχι μόνο σε επίπεδο δανεισμού (εξοικονομεί ετήσια πάνω από 4 δις €, λόγω του μειωμένου επιτοκίου), αλλά και χρηματοδότησης της πραγματικής της οικονομίας.

Oberon: Υπολογίζεται ότι σύντομα 2 δις καταναλωτές από τις αναπτυσσόμενες χώρες θα «προωθηθούν» στη μεσαία τάξη (κατά κεφαλήν εισοδήματα μεταξύ 10 και 30 χιλ. $ ετησίως) – οπότε θα υπερκαλυφθεί η «δυτική» κατανάλωση.

Έχετε δίκιο, όταν χαρακτηρίζετε το Ισλανδικό παράδειγμα σαν περιφερειακό. Εάν ακολουθήσει όμως η Ελλάδα (Ιρλανδία, Πορτογαλία κλπ), πριν προλάβει να εγκαταλείψει το πλοίο που βυθίζεται το Κεφάλαιο, το πλήγμα θα είναι «καίριο».
11/11 12:37  oberon
κ. Βιλιάρδο,

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα έχετε την καλοσύνη να μας δώσετε χειροπιαστά στοιχεία.
11/11 12:41  gsf
κ. Βιλιαρδο

πιστευετε οτι οι καταθεσεις στις ελληνικες
τραπεζες κινδινευουν;
11/11 15:42  ΕΝΑΠ
Καλησπέρα.
Πολύ ωραίο και "χρήσιμο" άρθρο.

Πιστεύετε πως υπάρχει πιθανότητα η Γερμανία να "συναινέσει" στη πολιτική, ή έστω δημοσιονομική ένωση των χωρών της Ο.Ν.Ε, η οποία θα έλυνε εκ των πραγμάτων τα οικονομικά μας-τους προβλήματα;
Αν ναι, με τί χρονικό ορίζοντα;
Μπορείτε επίσης να μας αναλύσετε τους λόγους της θετικής ή αρνητικής απάντησης;

Ευχαριστώ.
12/11 12:01  Βασίλης Βιλιάρδος
Gsf: Οι ελληνικές τράπεζες (με κάποιες γνωστές εξαιρέσεις) είναι από τις ασφαλέστερες στην ΕΕ. Εν τούτοις, εάν επιδεινωθεί η ύφεση, θα αυξηθούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (πιστωτικές κάρτες κλπ), σε επικίνδυνο βαθμό - γεγονός που θα δυσκολέψει τον περαιτέρω δανεισμό τους από την ΕΚΤ (95 δις € μέχρι πρόσφατα). Πραγματικά μεγάλα προβλήματα όμως θα αντιμετωπίσει ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος εάν διευρυνθεί η κρίση στην αγορά ακινήτων. Στη θεωρητική αυτή περίπτωση, τίποτα δεν θα είναι πλέον ασφαλές.

ΕΝΑΠ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Η Γερμανία θα μπορούσε να συναινέσει, υπό την προϋπόθεση να ελέγχει (προεδρία) την ΕΚΤ, καθώς επίσης όλες τις υπόλοιπες χώρες, από τα «κεντρικά» του Βερολίνου (με τη «διακοσμητική» συνεργασία της Γαλλίας). Ενδεχομένως βέβαια να υποχρεωθεί, εάν κλιμακωθεί ο νομισματικός πόλεμος και δεν μπορεί πλέον να ρυθμίζει την ισοτιμία του Ευρώ, με τη βοήθεια των εσωτερικών κρίσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι έχει απόλυτη ανάγκη την ΕΕ, για τις εξαγωγές των προϊόντων της (εξάγει το 70%).

Έχω την άποψη ότι, οι όποιες αλλαγές θα επιταχυνθούν, αφενός μεν λόγω της τεράστιας αμερικανικής κρίσης, αφετέρου λόγω της επεκτατικής πολιτικής της διαρκώς ισχυροποιούμενης Κίνας. Επομένως, εάν τελικά επιλεχθεί από τη Γερμανία η δημοσιονομική ένωση της Ευρωζώνης, υπό την ηγεσία της βέβαια, θα συμβεί εντός των επομένων δύο ετών.
13/11 09:58  ΚΥΠΡΙνΟΣ
Βασίλη,ωραίο αυτό που κάνουν στις ΗΠΑ,τυπώνουν αεροχρήμα και πάνε και αγοράζουν εταιρείες παραγωγικές,υποδομές,τηλεπικοινωνίες κλπ. ανά τον κόσμο.
δηλ.με χατροπόλεμο αγοράζουν πραγματική περιουσία!
Και θα αφήσει πχ. η Γερμανία ή η Κίνα να κατρακυλήσουν οι τιμές στα χρηματιστήρια,ώστε να αγοράσουν την DT πχ.;


13/11 16:16  Βασίλης Βιλιάρδος
Κυπρίνος: Εξαιρετική η διαπίστωση. Φυσικά και δεν πρόκειται να το επιτρέψουν, κάτι που φαίνεται από την εξέλιξη των χρηματιστηρίων τους.
13/11 20:14  Νemo
κε Βιλιάρδο, κάποια στιγμή θα πρέπει να αποπληρωθεί το τυπωμένο χρήμα. Ακόμα και αν -αντέξει να- υπάρξει και τριτο και τριακοστό QE.

Αν δεν υπάρξει κάποια απίστευτη καινοτομία...μέχρι πού θα συνεχιστεί το τύπωμα και ποιά η αξία του αν δεν προάγει καινοτομία και ανάπτυξη?

Ευχαριστώ
14/11 00:51  oberon
Σιγά το κατόρθωμα !
14/11 01:04  oberon
Κάτσε να του βρω και νύφη !
14/11 03:53  shareholder-cs
Καλησπέρα ή καλημέρα,
Πολύ ωραίο αρθρο , οπως πάντα.
Μια παρήγορη παρατήρηση:
Μεσα σ όλα, το μικρό μας μέγεθος ως χώρα και οικονομία, σε σχέση με τα ευρωπαικά και παγκόσμια μεγέθη, καθώς και το ελάχιστο της σημερινής μας παραγωγής, μας δίνουν ένα πλεονέκτημα που δεν έχουν οι μεγάλες ώριμες Δυτικές οικονομίες:
Το παρήγορο είναι ότι ξεκινάμε τη βελτίωση της παραγωγής της οικονομίας μας σχεδόν απ το μηδέν. Αν μπορέσουμε με ανάπτυξη να παράγουμε για παράδειγμα 50% περισσότερα ανταγωνιστικά νέα προϊόντα και υπηρεσίες, απ όσα παράγουμε σήμερα, μπορεί όχι μόνο να υποκαταστήσουμε πολλές εισαγωγές μας , αλλά και να τα εξάγουμε.

Αυτό λόγω μεγεθών δεν μπορεί να το κάνει μια ώριμη μεγάλη οικονομία πχ Αμερικάνικη , Γερμανική κλπ. (με ποιές πρώτες ύλες, και ποιες αγορές να απορροφήσουν πχ μια αύξηση της Γερμανικής παραγωγής κατά 50%... δεν γίνεται)

Και στο τουρισμό, δεν είναι απίθανο να μπορούμε να αυξήσουμε (πχ με άρση της βίζας) κατά 5 εκατ άτομα τις επισκέψεις απο Ρωσία, Τουρκία, Κίνα, Ανατολικές και αναπτυσσόμενες χωρες κλπ
14/11 10:29  nhad
Σχετικά με τη χρεωκοπία: Ως γνωστόν δύο χρόνια πριν είχα γράψει στο Capital ότι η Ελλάδα θα προσφύγει στο ΔΝΤ - τότε ακριβώς που οι περισσότεροι οικονομολόγοι θεωρούσαν ότι η Ελλάδα τα καταφέρνει εν μέσω κρίσης καλύτερα από τις άλλες χώρες. Ήδη όμως από τον Ιούνιο είχα γράψει ότι τελικά έχουμε σοβαρές πιθανότητες να αποφύγουμε τη χρεωκοπία:
http://www.capital.gr/gmessages/postRedir.asp?id=1717258&pid=1717290#post1717290

Ας εξηγήσω εδώ πιο αναλυτικά το γιατί. Πρώτον η Ελλάδα έχει κάποια χαρακτηριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει εντελώς από άλλες χώρες, και τα οποία οι οικονομολόγοι συχνά ξεχνούν: Πέραν από το γεγονός ότι υπάρχει εισροή χρημάτων από την ΕΕ (αυτό δεν είναι πια τόσο σπάνιο μεταξύ των χωρών ούτε τόσο έντονο στην Ελλάδα), έχει το μεγαλύτερο στόλο του κόσμου. Συγκρινόμενος μάλιστα με το μέγεθος της χώρας, αυτό είναι απολύτως μοναδικό φαινόμενο και αποτελεί τις περισσότερες χρονιές το σημαντικότερο παράγοντα εισροής χρήματος στη χώρα. Έχει πολύ αναπτυγμένο τουρισμό, ο οποίος παρά τις δυσλειτουργίες έχει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης, κυρίως λόγω Κίνας. Οι Έλληνες αγνοούν ότι η χώρα τους είναι σχεδόν μυθική στην Κίνα, και το όνειρο πολλών Κινέζων είναι να την επισκευθούν (είναι κάτι που λόγω συχνών ταξιδιών στην Ανατολή το ξέρω καλά).
Άλλος σημαντικός παράγων είναι ότι, επειδή ακριβώς έχουμε πιάσει πάτο, υπάρχουν τεράστια περιθώρια βελτίωσης σε πολλούς τομείς. Μην τα αναφέρω, τα ξέρετε.
Βεβαίως, υπάρχει κάτι ανησυχητικό, και αυτό είναι η απόλυτη ασχετοσύνη των υπευθύνων. Όταν ακούω τη πρώτη δήλωση του Χρυσοχοίδη (που κατά τα άλλα εκτιμώ) όταν ανέλαβε υπουργός ανάπτυξης, ότι θα πατάξει την αισχροκέρδια, ανατριχιάζω. Μα ακόμα δεν κατάλαβε, ο παλαιοπασόκος, ότι η αισχροκέρδια αναπτύσσεται αν και μόνον αν δεν υπάρχει ανταγωνισμός; και άρα υπεύθυνο είναι το υπουργείο του και όχι οι κακοί επιχειρηματίες τους οποίου κατεδείκνυε η δήλωσή του; Αφήστ
14/11 10:31  nhad
Αφήστε τα παλαιότερα φληναφήματα του Λοβέρδου (τα οποία προέβαλλαν μάλιστα οι εφημερίδες) ότι οι επιχειρήσεις που δεν πληρώνουν το ΙΚΑ απειλούνται με λουκέτο! Δεν πειράζει, όλοι, και αυτοί και η Ελληνική κοινωνία, σιγά-σιγά μαθαίνουν.

ΥΓ. Είδα το "αισχροκέρδια" που έγραψα και μάλιστα δυο φορές, και ανατρίχιασα επίσης...
14/11 14:03  Βασίλης Βιλιάρδος
Nemo: Πολύ σωστή η τοποθέτηση και πολύ δύσκολη η απάντηση. Ίσως βοηθάει μία νέα ανάλυση μου στο http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2226.aspx

Shareholder: Ευχαριστώ πάρα πολύ. Οι διαπιστώσεις είναι όπως πάντα απόλυτα σωστές – και οι ελπίδες μας μεγάλες.

Nhad: Συμφωνώ με πολλά από αυτά που αναφέρετε – επίσης με το ότι, η «ποιότητα» των εκάστοτε κυβερνώντων είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα μας.
18/11 21:14  Βασίλης Βιλιάρδος
Η απόβαση στην Ευρώπη δυστυχώς συνεχίζεται, με δεύτερο θύμα την Ιρλανδία. Υπενθυμίζω το http://www.x-hellenica.gr/PressCenter/Articles/2108.aspx
19/11 10:19  geokalp
πολύ ωραίος, διάβασα και την αμερικάνικη πρόταση, από όπου σαφέστατα προκύπτει ότι οι μόνοι συνασπισμοί που μπορούν να σταθούν είναι πλεονασματικές εναντίον ελλειμματικών, με πλεονασματικές Γερμανία-Κίνα...
19/11 11:08  oberon
http://www.youtube.com/watch?v=RgdyKNqf4mg

Μαύρε είναι πολλά τα λεφτά.
Loyalty, unless you can choose competense.
19/11 15:28  Βασίλης Βιλιάρδος
Geokalp: Ευχαριστώ πολύ - σωστά τα συμπεράσματα.

Oberon: Δυστυχώς χρειάζονται πράγματι πάρα πολλά χρήματα.
20/11 23:15  Ερμάκος
Ωχ ! Δηλαδή δεν ... έχουμε ;
21/11 11:19  Βασίλης Βιλιάρδος
Ερμάκος: Δεν είμαστε οι μοναδικοί που δεν έχουμε, ενώ δεν είαστε οι χειρότεροι. Αν θέλετε, δείτε ένα νέο κείμενο στο http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2231.aspx
21/11 11:59  KFWPARTNERS
Βασιλη αψογο!
21/11 12:02  KFWPARTNERS
Εχεις αποψη σεναριο για την συμμετοχη ιδιωτων
(ήτοι αμερικανοι και κινεζοι κανουν τα δολλαρια ευρω)
σε ευρωπαικο ομολογο ?
22/11 13:08  Βασίλης Βιλιάρδος
KFWPARTNERS: Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Η συμμετοχή των ιδιωτών δεν είναι στο Ευρωπαϊκό ομόλογο, αλλά στις ζημίες (διαγραφές) που τυχόν θα προκύψουν, όταν κάποιες χώρες δηλώσουν αδυναμία ολικής εξόφλησης των ομολόγων τους.
22/11 13:09  oberon
Δηλαδή ... εμείς ;
22/11 13:18  Βασίλης Βιλιάρδος
Oberon: Σε τελική ανάλυση, πολύ σωστά. Οι πολυεθνικές δεν πληρώνουν φόρους (βλ. Ιρλανδία), κερδίζουν πολλαπλάσια, μας δανείζουν τα κέρδη τους από τη φοροαποφυγή, εισπράττουν τόκους από εμάς και στο τέλος μας βάζου να πληρώνουμε ακόμη και για τα επενδυτικά λάθη τους. Καλό απόγευμα.
22/11 13:24  oberon
http://www.youtube.com/watch?v=vKUHqi4Klws

Βασίλη τι γ-ν-ώ-μ-η έχεις για αυτή την ιδέα ;
22/11 23:04  τσατσαρα
Σε τελική ανάλυση, πολύ σωστά. Οι πολυεθνικές δεν πληρώνουν φόρους (βλ. Ιρλανδία), κερδίζουν πολλαπλάσια, μας δανείζουν τα κέρδη τους από τη φοροαποφυγή, εισπράττουν τόκους από εμάς και στο τέλος μας βάζου να πληρώνουμε ακόμη και για τα επενδυτικά λάθη τους. Καλό απόγευμα. (ΚαλΉ νύχτα)

Τόσο απλό είναι τελικά?

Κε Βιλλιάρδο, θα ήθελα να διαβάσω άρθρα σας σχετικά με την σημερινή οικομική κατάσταση και τις οικονομικές προοπτικές που διαμορφώνονται στα κράτη της Λατινικής Αμερικής και ίσως στις πρώην ασιατικές τίγρεις.

ευχαριστώ.
23/11 13:09  giotch
Καλησπέρα σας
Τα ευρωπαϊκά δημόσια πράγματα εξαρτώνται και από την πορεία των εθνικών δημοσίων πραγμάτων – δηλαδή από έντιμες και αξιόπιστες χώρες και πολιτικές αυτών .Το αντίθετο δημιουργεί πλασματική μορφή ενότητας και τότε μιλάμε για Ευρώπη ενναλασομενης γεωμετρίας με όλα τα επακόλουθα.
Από το 2008 έως και τώρα οι χώρες της Ευρώπης προκειμένου να αντιμετωπίσουν της συνέπιες της χρηματοπιστωτικής κρίσης αύξησαν τις δημοσιές δαπάνες για να αντισταθμίσουν τις αρνητικές συνέπιες στην παράγωγη και την απασχόληση ,χωρείς αποτελέσματα .Το 2010 στραφήκαν σε αξιόπιστες στρατηγικές για την μείωση των ελλειμμάτων με αύξηση φόρων και μείωση των δημοσίων δαπανών με μετρά για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου κόστους για την γήρανση του πληθυσμού πράγμα που απαιτεί συνδυασμό αποταμιεύσεων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων επίσης και αύξηση ορίων ηλικίας συντάξεων .δημιούργησαν εποπτικά όργανα στην Ευρώπη κ ο στόχος της φαίνεται να είναι η νομισματική πολιτική ως μέσο σταθεροποίησης .
Κατά τη γνώμη μου η Ευρώπη πρέπει να χωριστεί σε 3 εποπτικές ζώνες
1. Βέλγιο ,Βουλγαρία , Κύπρος , Ελλάδα , Ολλανδία , Ιρλανδία , Ιταλία , Λετονία , Πορτογαλία ,ρουμάνια , Σλοβενία , Σλοβακία ,Ισπανία , Τσεχία , γερμάνια.
2. Εσθονία , Φιλανδία , γάλλια , Λουξεμβούργο ,Αυστρία
3. Δανία , Λετονία ,Μάλτα, πολώνια ,Αγγλία ,Σουηδία ,Ουγγαρία.
Ο διαχωρισμός έγινε από ποσοτικές και ποιοτικές συνιστώσες …εκεί πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα εποπτείας από τη ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα κ την προεδρία της ΕΕ κ μια ειδικής διάπραξης , και ένα σύστημα μικρό προστασίας μέσα στην κάθε χωρα που θα λειτούργει σαν έγκαιρη προειδοποίηση για κίνδυνους ..Οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να κάνουν την επομένη οικονομική επανάσταση και να στραφούν στην κοινωνία της γνώσεις ,η τεχνογνωσία και η τεχνολογία που διαθέτει η εε επιτρέπει πλέον χαμηλές τιμές προϊόντων με ποιότητα και διαφάνεια για όλους .
Η Ελλάς πρέπει με επιστημονική ακρίβεια να ανασυγκροτήσει το κράτος να παραδειγματιστεί από αποφάσεις του ε.δ. όπως (
23/11 15:03  ΑΡΚΟΥΔΟΠΕΤΡΑ
ω ρε μια πτωσαρα παλι σημερα...
αφιερωμενη στο σοϊ...
24/11 12:48  Βασίλης Βιλιάρδος
Τσατσάρα: Τα περισσότερα προβλήματα είναι πολύ πιο απλούστερα, από όσο μας παρουσιάζονται.

Giotch: Πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις σας και δεν θα έλεγα ότι είναι μη ρεαλιστικές. Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.
24/11 20:38  τσατσαρα
Tα κράτη έχουν μετατραπεί σε εταιρείες.
Οπως είπε ο Στουρνάρας, η καλύτερα Στουρνάρης, χρειαζόμαστε στην Ελλάδα έναν καλό μάνατζερ.
Δηλ οι πολίτες μετατρέπονται σε αρνητικά στοιχεία για το κράτος, δεν υπολογίζεται η άποψή τους.Οι πολιτικοί εκπρόσωποι τους είναι πλήρως απαξιωμένοι, άρα ότι καλύτερο για την τελική και τυπική κατάργηση της δημοκρατίας.
25/11 22:56  Βασίλης Βιλιάρδος
Τσατσαρα: Δυστυχως πολύ σωστά. Εξαιρετικά επιτυχημένος ο χαρακτηρισμός σας. Ίσως σας ενδιαφέρει μία πρόσφατη εξέλιξη στο http://www.x-hellenica.gr/PressCenter/Articles/2234.aspx
03/12 20:00  δανειοδάνειο
κύριε ΒΙΛΙΑΡΔΕ,
από τότε που διαβασα το αρθρό σας που αφορουσε τα ασφαλιστρα κίνδύνου που πρέπει να πληρωθούν σε περίπτωση στάσησ πληρωμών

τησ Ελλαδασ το έχω υποψη μου για να προσπεράσω αρθρα και αποψεισ οι οποιες ειτε είναι αφελείς ειτε εσκεμμένα

προπαγανδιστικές.Π,Χ οι απειλες για μη καταβολή απο την τροικα τησ 3 η 4 δόσης .(το τελευταιο βέβαια το κατανοεί κάποιος απο

την πίεση που ασκήθηκε στην ΙΡΛΑΝΔΙΑ να πάρει τα λεφτά!)Επειδη όμως κανείς αλλος δεν μιλάει για το θέμα θα ηθελα καπόιες

διευκρινεισεις.
1.αυτα τα cds είναι ορισμένης χρονικης διαρκειάς,δηλαδη λήγουν κάποια στιγμη?
2.ΟΙ τρεισ μεγαλές τραπέζες jp morgan,g.sachs,Deutsche Bank που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος των cds θα βγάλουν λέφτα απο

μία πτωχευση τησ χώρασ μασ?Γιατι τοτέ ο ΑΚΕΡΜΑΝ βραυέυει τον ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ αποκαλύπτωντας ετσί οτι μάλλον δεν τον σύμφερει

?Κερδιζουν χρονο και θα τους συμφέρει αργότερα?
Θα εκτιμουσα καποια λινκ πάνω στο θεμα.
05/12 11:48  Βασίλης Βιλιάρδος
Δανειοδάνειο: Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία. Όλα αυτά βέβαια ίσχυαν λίγους μήνες πρίν, αφού οι "αγορές" είναι εξαιρετικά κινητικές. Δεν γνωρίζω τη διάρκεια των ασφαλίστρων, αλλά πιστεύω ότι οι τράπεζες κερδίζουν από παντού (στην αντίθετη περίπτωση, φορτώνουν εμάς με τις ζημίες τους). Ο χρόνος δε δουλεύει πάντοτε υπέρ τους. Αν θέλετε, δείτε ένα νέο μου κείμενο στο http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2241.aspx

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις