Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ
14286 αναγνώστες
Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011
15:00

Η παλαιά πρακτική των Εβραίων κοσμηματοπωλών, οι δέκα μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης, η υπεροχή των αμερικανικών πιστωτικών ιδρυμάτων, το υγιές Ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ανάγκη εκδίωξης των εισβολέων.

 

*************************

 

«Σύμφωνα με μία παλαιά «πρακτική» των Εβραίων κοσμηματοπωλών, ποτέ δεν διαχωρίζεται το ιδιωτικό από το δημόσιο χρέος – ενώ θεωρείται εκ μέρους τους ότι, ο άνθρωπος ποτέ δεν μαθαίνει αυτόν τον άγραφο κανόνα. Πάντοτε τον ξεχνάει δηλαδή, μετά την πάροδο αρκετών ετών, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να τον επαναλαμβάνουν κάθε πενήντα περίπου χρόνια».

 

Εάν λοιπόν είναι υπαρκτός αυτός ο «ισχυρισμός», εάν δηλαδή η πρακτική των Εβραίων κοσμηματοπωλών συνεχίζει να εφαρμόζεται, πιστά και απαράβατα, από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, τότε οι μεγάλες κρίσεις που παρατηρούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μπορεί κάλλιστα να υποθέσει κανείς ότι, προκαλούνται σκόπιμα και δεν συμβαίνουν από μόνες τους – κάτι που φυσικά είναι πολύ δύσκολο να τεκμηριωθεί, όπως συμβαίνει με όλες τις «θεωρίες συνομωσίας».

 

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, η μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό στο δημόσιο τομέα «συντελείται» με τη βοήθεια των υπερβολικών φόρων – επίσης, με τη σκόπιμη ανεργία, έτσι όπως αυτή «προκαλείται» από το ΔΝΤ, αφού οι άνεργοι επιβιώνουν με την οικονομική στήριξη των εργαζομένων συγγενών τους (υπάρχουν και εφαρμόζονται φυσικά αρκετοί άλλοι τρόποι).                

 

Περαιτέρω, όταν μία χώρα κινδυνεύει να χρεοκοπήσει, τότε οι περισσότεροι Πολίτες της αναζητούν τις αιτίες σε εξωγενείς παράγοντες - «ενοχοποιώντας» τρίτους για όλα τα «δεινά» της οικονομίας τους. Οι κερδοσκόποι, οι «αγορές», οι πολυεθνικές και οι τράπεζες αποτελούν αναμφίβολα τους κεντρικούς «στόχους», στους οποίους κατευθύνονται τα «πυρά» όλων, παρά το ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν λιγότερο υπεύθυνοι οι εργαζόμενοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι επιχειρηματίες, οι πολιτικοί, τα πλεονασματικά κράτη, οι νομισματικές ενώσεις, οι υπερδυνάμεις, η ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση και οι όποιοι άλλοι υπόλοιποι – αφού όλοι μαζί έχουν συμβάλλει στην καταστροφή. 

 

Εν τούτοις, κανείς δεν αμφιβάλλει ότι, «επάνω» από όλους σήμερα, στην κορυφή της πυραμίδας της «δύναμης» δηλαδή, ευρίσκονται οι χρηματοπιστωτικές αγορές, καθώς επίσης οι υπερμεγέθεις πολυεθνικές, οι οποίες δεν πληρώνουν σχεδόν ποτέ φόρους – ενώ από τις τράπεζες (Lehman Brothers), το πρόβλημα των οποίων (subrimes) εξήγαγαν οι Η.Π.Α. στον υπόλοιπο κόσμο, στέλνοντας αμέσως μετά το ΔΝΤ για να «εισπράξει» (εισβολή στην Ευρωζώνη, λεηλασία των μικρών κρατών της, μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό, στο δημόσιο τομέα, σύμφωνα με την ως άνω πρακτική των Εβραίων κλπ), ξεκίνησε ουσιαστικά η απειλητικότερη παγκόσμια κρίση, μετά τη μεγάλη ύφεση του 1929.

 

Αυτοί όμως που καλούνται τελικά να πληρώσουν, δεν είναι οι «κυρίαρχοι των αγορών» (με φωτεινή εξαίρεση την Ουγγαρία, η οποία επέβαλλε φόρους όχι μόνο στις τράπεζες, αλλά και στις ξένες πολυεθνικές του Καρτέλ, αντιμετωπίζοντας την οργή τους), αλλά οι Πολίτες - οι οποίοι, παρά το ότι ασφαλώς «συμμετείχαν» στην καταστροφή (άρθρο μας) με διάφορους τρόπους (υπερκατανάλωση με δανεισμό, ιδιοτέλεια της πολιτικής ψήφου, μειωμένη παραγωγικότητα, οκνηρία, διαφθορά, διαπλοκή, ανευθυνότητα κλπ), οπότε είναι υποχρεωμένοι να «συμβάλλουν», δεν είναι σίγουρα οι μοναδικοί υπεύθυνοι.

 

Έχοντας αναφερθεί αναλυτικά στις ευθύνες όλων, με μία σειρά από άρθρα μας, θεωρούμε ότι αυτό που οφείλει να μας απασχολεί σήμερα είναι κυρίως το εάν η κρίση έχει «προσμετρηθεί», καθώς επίσης εάν έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα αποφυγής ενός δεύτερου «ξεσπάσματος» της, πριν ακόμη μας υποχρεώσουν να αναλάβουμε τη συνολική πληρωμή – χωρίς τη θέληση μας φυσικά, αφού τόσο οι «αγορές», όσο και οι υπερδυνάμεις του πλανήτη, έχουν δυστυχώς τα μέσα για να μας επιβάλλουν τους κανόνες τους. Θα πρέπει βέβαια να αποφύγουμε τις σκόπιμες, τις «θλιβερές» καλύτερα προσπάθειες εξαπάτησης μας (άρθρο μας), απαιτώντας τουλάχιστον να ενημερωθούμε πλήρως, σε σχέση με τις πραγματικές πιθανότητες αποφυγής του «μοιραίου» (χρεοκοπία, έξοδος από την Ευρωζώνη, εξαθλίωση κλπ).

 

Αν και πιστεύουμε λοιπόν ότι η μοναδική λύση για κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων και η δική μας, είναι η διαγραφή των χρεών, τουλάχιστον των «επαχθών» (αυτών δηλαδή που δεν ωφέλησαν την Πολιτεία, αλλά αποκλειστικά και μόνο κάποιους διεφθαρμένους Πολίτες της), γνωρίζοντας φυσικά ότι είναι μία επώδυνη διαδικασία, αλλά όχι το τέλος του κόσμου, θεωρούμε ότι θα άξιζε ίσως τις θυσίες η ανάληψη των συνολικών ευθυνών εκ μέρους μας (άρθρο μας: Ο μηδενισμός του χρέους), υπό την προϋπόθεση φυσικά να αποπληρώσει τα χρέη της η Γερμανία απέναντι μας (άνω των 70 δις €), εάν είμαστε σίγουροι ότι είναι αυτές που έχουμε «ανακαλύψει» ήδη.

 

Όμως, μία απλοϊκή και μόνο ματιά στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, λιγότερο στο Ελληνικό, δεν μας επιτρέπει την παραμικρή αμφιβολία, σε σχέση με τους τεράστιους κινδύνους που «ελλοχεύουν» ακόμη εντός του. Εκτός αυτού, εάν θα έπρεπε κάποτε να πάψει να λειτουργεί η αδυσώπητη τακτική των τοκογλύφων, έτσι όπως την αναφέραμε στην εισαγωγή του κειμένου μας, ο μοναδικός τρόπος θα ήταν η ολοκληρωτική άρνηση της πληρωμής των διογκωμένων από τους τόκους οφειλών, εκ μέρους όλων αυτών που καταδυναστεύονται από την «εγκληματική» λειτουργία τους.   

 

Ας μην ξεχνάμε ότι, όπως αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο μας (Κρατικοποίηση των αγορών), «Στις χρηματοπιστωτικές αγορές δεν παράγονται προϊόντα και δεν δημιουργούνται αξίες – απλά αναδιανέμονται τα υφιστάμενα, μεταξύ των συμμετεχόντων. Αυτοί δε που έχουν τις περισσότερες πληροφορίες, πόσο μάλλον τις «εσωτερικές», κερδίζουν πάντοτε, ενώ όλοι οι άλλοι συνήθως χάνουν - από τους ερασιτέχνες “επενδυτές”, μέχρι τα συνταξιοδοτικά ταμεία.

 

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές καθιστούν ουσιαστικά δυνατή τη διασπορά των κινδύνων, τους οποίους όμως οι ίδιες δημιουργούν. Μέσω δε της συνεχώς γρηγορότερης κερδοσκοπίας (διαδικτυακά καζίνο), αποσταθεροποιούν τελικά τις τιμές των μετοχών, των εμπορευμάτων κλπ - πουλώντας ταυτόχρονα νέα «ασφαλιστικά» προϊόντα (CDS κλπ), με στόχο την εξασφάλιση των “επενδυτών” από τους κινδύνους που οι ίδιες προκαλούν, αποκομίζοντας έτσι τα διπλά κέρδη»

      

ΟΙ ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

 

Σε προηγούμενο άρθρο μας, σε σχέση με την τράπεζα των τραπεζών, καθώς επίσης με την «ταχυδακτυλουργική»  δημιουργία του χρήματος, είχαμε αναφέρει τα εξής: «Εάν συνειδητοποιήσουμε ότι, η άνοδος της δύσης, η ανάπτυξη και η πρόοδος της, κυρίως εις βάρος άλλων λαών, στηρίχθηκε στο τραπεζικό σύστημα, στην πίστωση καλύτερα, με την ταχυδακτυλουργική δημιουργία νέων χρημάτων από το πουθενά, ενδεχομένως να καταλάβουμε ότι τα θεμέλια, επάνω στα οποία οικοδομούμε αδιάκοπα το μέλλον μας, δεν είναι τόσο σίγουρα, όσο νομίζουμε.

 

Ίσως δε κάποια στιγμή να πάψει ο πλανήτης να ανταλλάσσει τα χωρίς αντίκρισμα χαρτονομίσματα, με τα «πραγματικά» προϊόντα της φύσης και με την εργασία, σε μη ισορροπημένες, «χειραγωγημένες» από το Καρτέλ, ισοτιμίες ανταλλαγής – πόσο μάλλον όταν οι συνολικοί τόκοι επί των συνεχώς αυξανομένων χρεών, για τους οποίους δεν «κατασκευάζονται» παραδόξως νέα χρήματα (ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα της διαδικασίας), ξεπεράσουν τα συνολικά κεφάλαια, τα οποία ολόκληρη η ανθρωπότητα οφείλει στους, ελάχιστους σχετικά, κυρίαρχους του σύμπαντος».   

 

Έχοντας την άποψη ότι, ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός, παραθέτουμε τον Πίνακα Ι, ο οποίος αναφέρεται στα βασικά μεγέθη των δέκα μεγαλύτερων Ευρωπαϊκών τραπεζών, συγκρίνοντας τα με το ΑΕΠ των χωρών τους:

 

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Οι 10 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες, με κριτήριο κατάταξης το  σύνολο του Ισολογισμού τους (σε τρις $, το 2007/2008), σε σχέση με τις χώρες τους.

 

Α/Α

Τράπεζα

Σύνολο Ισολογισμού

Ισολογισμός/ΑΕΠ

 

 

 

 

1

UBS CH

1,9

376%

2

Credit Suisse CH

1,1

218%

3

Dexia BE

1,6

180%

4

Fortis BE

1,4

155%

5

RBS GB

3,5

131%

6

Barclays GB

3,0

112%

7

BNP Paribas FR

2,9

101%

8

HSBC GB

2,5

94%

9

Santander ES

1,5

92%

10

Deutsche Bank DE

3,1

84%

Πηγή: Ringier CH

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

 

Όπως διαπιστώνουμε από τον Πίνακα Ι, η Ελβετία δεν είχε σε καμία περίπτωση την πολυτέλεια να επιτρέψει τη χρεοκοπία της UBS - αφού το σύνολο του Ισολογισμού της μεγάλης αυτής τράπεζας, ήταν σχεδόν τετραπλάσιο του ΑΕΠ της χώρας. Ήταν επομένως αναγκασμένη να τη διασώσει, όπως και το έκανε, εάν δεν ήθελε να παρασύρει η τράπεζα ολόκληρη τη χώρα στην καταστροφή. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τη δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Ελβετίας, την Credit Suisse, ο Ισολογισμός της οποίας είναι υπερδιπλάσιος του ΑΕΠ της χώρας της - ενώ απασχολεί (τέλος του 2009) 47.600 άτομα (η UBS 65.233 άτομα).

 

Εκτός αυτού, τα ίδια κεφάλαια της UBS, τα κατατεθειμένα δηλαδή χρήματα από τους μετόχους της, είναι «μόλις» 41 δις ελβετικά φράγκα (το ένα φράγκο σήμερα αξίζει λίγο παραπάνω από το ένα δολάριο), γεγονός που σημαίνει ότι, το σύνολο του Ισολογισμού της ήταν 46 φορές μεγαλύτερο από τα ίδια κεφάλαια της. Ανώτατο όριο είναι, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το 50πλάσιο των καταθέσεων στην Κεντρική Τράπεζα - οπότε κατανοεί κανείς το τεράστιο μέγεθος της κερδοσκοπίας που επιχειρείται.

 

Τα ίδια κεφάλαια της Credit Suisse είναι 48 δις, γεγονός που σημαίνει ότι, το σύνολο του Ισολογισμού της είναι αρκετά λιγότερο «τρομακτικό» (23 φορές μεγαλύτερο από τα ίδια κεφάλαια της). Για σύγκριση με μία οποιαδήποτε άλλη παραγωγική εταιρεία, παραθέτουμε τα αντίστοιχα μεγέθη της Nestlé (Ίδια κεφάλαια 48,9 δις φράγκα - Σύνολο Ισολογισμού 110,0 δις), από τα οποία φαίνεται ότι, το σύνολο του ισολογισμού της είναι μόλις 2,25 φορές μεγαλύτερο από τα ίδια της κεφάλαια.       

 

Συνεχίζοντας παρατηρούμε ότι, στην τρίτη και στην τέταρτη θέση του Πίνακα Ι, εμφανίζονται οι δύο βελγικές τράπεζες (Dexia, Fortis – είσοδος της BNP Paribas, μετά την κρατικοποίηση της), με σύνολα ισολογισμού που ξεπερνούν επίσης το ΑΕΠ της χώρας τους. Γνωρίζοντας πως όλες οι τράπεζες του Βελγίου ήταν θύματα της κρίσης (subrimes), καθώς επίσης πως το δημόσιο χρέος της χώρας τους είναι στα επίπεδα του 100% του ΑΕΠ, μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι, πολύ σύντομα το Βέλγιο θα αντιμετωπίσει ανυπέρβλητες δυσκολίες.

 

Στο ίδιο πίνακα αναφέρονται τρεις βρετανικές τράπεζες οι οποίες, σε συνδυασμό με το τεράστιο συνολικό χρέος της Μ. Βρετανίας (άνω του 500% του ΑΕΠ της, απέναντι στο οποίο δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου), δημιουργούν μία μάλλον τρομακτική εικόνα. Εάν δε προσθέσουμε τα μεγάλα τραπεζικά δάνεια προς την Ιρλανδία, θεωρώντας τα επισφαλή στο μεγαλύτερο μέρος τους, δεν μας επιτρέπεται απολύτως καμία ελπίδα για το μέλλον της χώρας.

 

Η Ισπανία, η Γαλλία και η Γερμανία αντιπροσωπεύονται στον Πίνακα Ι μόνο με μία τράπεζα εκάστη. Εν τούτοις, μόνο η Deutsche Bank έχει σύνολο Ισολογισμού το 2009 ύψους 1,5 τρις €, απέναντι σε ίδια κεφάλαια 36,6 δις € - 40 φορές δηλαδή λιγότερα (το 2008 είχε σύνολο Ισολογισμού 2,17 τρις € και Ίδια κεφάλαια 30,7 δις € - επομένως, 70 φορές λιγότερα).

 

Σημείωση: Επειδή δεν «υποστηρίζονται» πλέον μεγάλα κείμενα εδώ, ολόκληρο το άρθρο στο: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2258.aspx  

 

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 06. Ιανουαρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com      

Facebook   Twitter    Netlog

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
33 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

06/01 15:15  Αναστάσιος Δημόπουλος
Βασίλη κατά την γνώμη μου δεν θα συμβεί τίποτα τραγικό αν πτωχεύσει μια τράπεζα. Στην Ισλανδία που είναι μικρή η χώρα και οι πολίτες ανάγκασαν την κυβέρνηση να κάνει δημοψήφισμα και αποφάσισαν να μην σώσουν τις τράπεζες συνεχίζουν να ζουν οι άνθρωποι κανονικά. Με το να μην αφήνουμε οργανισμούς ιδιωτικούς ή δημόσιους να πτωχεύσουν επιβραβεύουμε τους απρόσεκτους και ανίκανους και τιμωρούμε τους ικανούς και προσεκτικούς. Τον φόβο της υποτιθέμενης "δευτέρας παρουσίας" αν πτωχεύσει μια τράπεζα τον καλλιεργούν οι ιδιοκτήτες και οι διευθυντές των ίδιων των τραπεζών.
06/01 21:21  Βασίλης Βιλιάρδος
Α. Δημόπουλος: Δεν σας γνωρίζω, αλλά δεν αναφέρθηκα πουθενά σε κάποιους φόβους από τυχόν χρεοκοπία κάποιας τράπεζας - μάλλον στο ότι είναι καλύτερη λύση, από το να παρασυρθούν τα κράτη στην καταστροφή. Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.
06/01 21:56  Αναστάσιος Δημόπουλος
Αναφέρομαι στο παρακάτω σημείο:

"Ήταν επομένως αναγκασμένη να τη διασώσει, όπως και το έκανε, εάν δεν ήθελε να παρασύρει η τράπεζα ολόκληρη τη χώρα στην καταστροφή."

Κατά την γνώμη μου δεν θα γινόταν καμιά καταστροφή.
06/01 23:01  strimenosgaidaros
“Έλληνες, πείτε όχι”! Παρακολουθήστε τα 2 video με τη συνέντευξη του Αμερικανού δημοσιογράφου Alex Jones για το στραγγαλισμό που επιδιώκεται εναντίον της Ελλάδος απο τη μαφία του διεθνούς τραπεζικού καρκινώματος.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=bUNhtPAtMBg#at=15

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=fzNBleP9C9U
07/01 13:30  Βασίλης Βιλιάρδος
Α. Δημόπουλος: Σέβομαι την άποψη σας, αν και θεωρώ ότι θα ήταν δύσκολο να αφήσει κανείς να χρεοκοπήσει μία τράπεζα, ο Ισολογισμός της οποίας αντιστοιχεί με το 375% του ΑΕΠ της χώρας του (UBS).

Strimenosgaidaros: Οι απόψεις του κ. A. Jones είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσες. Ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.
07/01 16:51  ΚΥΠΡΙνΟΣ
παίζει αυτό Βασίλη σαν σενάριο?

θα τυπώσει και η ΕΚΤ στην ώρα της, για να γίνει ο παγκόσμιος μύλος.

Λέω εγώ, ο νότος φεύγει από το μεγάλο ευρώ, το οποίο εκτινάσεται στα ύψη.
Οι Γερμανοί αναγκάζονται να αγοράσουν δολάρια για να υποτιμήσουν το ευρώ, η δε Κίνα αγοράζει ευρώ για να το ανατιμήσει.
Κάποια στιγμή θα καταλάβουν όλοι ότι πρέπει να μπεί μιά σειρά σε πλεονάσματα -ελλείμματα και η συνεχής εκτύπωση δεν έχει νόημα σε αυτόν τον δρόμο προς την άβυσο.

Τώρα γιατί εμείς μπήκαμε κολαούζοι σε αυτόν τον χαρτοπόλεμο με εγγύηση σκληρής περιουσίας ,θα μας το πεί αργότερα ο ιστορικός.
08/01 11:13  Βασίλης Βιλιάρδος
Κυπρίνος: Εξαιρετικά πιθανό το σενάριο που αναφέρετε. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα υπάρξει ανάγκη να συμβεί και θα ξεκινήσουμε από το τέλος (σειρά στα πλεονάσματα-ελλείμματα, εντός της ΕΕ και παγκοσμίως).

Το τελευταίο, είναι πραγματικά η μεγάλη απορία όλων όσων δεν θέλουν να πιστεύουν ότι οδηγούμαστε σκόπιμα από κάποιους στη χρεοκοπία.
08/01 11:17  KFWPARTNERS
Παιζουν γιατι εχουν έλεγχο καθε στιγμη
του κρισιμου μεγεθους που απαιτειται
σε καθε δραση η δεδομενο για να αλλαξει
τον βηματισμο τους που ουτως η
αλλως εξαρχης ειναι γεωστρατηγικος και
οχι καθαρα οικονομικοσ
http://www.capital.gr/gmessages/showtopic.asp?id=1274419
08/01 11:47  KFWPARTNERS
ζουμε σε μια καταπληκτικη περίοδο
που αν μπορουσαμε να διεκδικησουμε
παγκοσμιως ενα ελάχιστο ποσοστο απο
τον πλουτο που υπάρχει αλλα και εχει
τυπωθεί εδω και 100 χρόνια τότε η
παγκόσμια πρόοδος θα ήταν απλή
έτσι απλά ε ?
08/01 22:18  romanov
Ο δάσκαλος του πρωθυπουργού σε ένα διασκεδαστικό βίντεο για την ελληνική κρίση http://www.youtube.com/watch?v=AG0zL1ZIw08&feature=player_embedded#!
09/01 11:40  Βασίλης Βιλιάρδος
Kfwpartners: Τα πράγματα δεν είναι τόσο πολύπλοκα, όσο φαίνονται - έχετε δίκιο.

Romanov: Η σοσιαλιστική πλευρά της οικονομίας είναι αυτή που παρουσιάζεται στο βίντεο. Η Ελλάδα όμως πρέπει να δράσει αμέσως. Ένα νέο κείμενο στο http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2259.aspx
11/01 13:45  Βασίλης Βιλιάρδος
Συγκεντρωμένα (σύνδεσμοι) όλα τα κείμενα του 2010 που αφορούν την κρίση στο: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2261.aspx
12/01 17:56  zoumb.y


Ας μην ξεχνάμε ότι, όπως αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο μας (Κρατικοποίηση των αγορών), «Στις χρηματοπιστωτικές αγορές δεν παράγονται προϊόντα και δεν δημιουργούνται αξίες – απλά αναδιανέμονται τα υφιστάμενα, μεταξύ των συμμετεχόντων. Αυτοί δε που έχουν τις περισσότερες πληροφορίες, πόσο μάλλον τις «εσωτερικές», κερδίζουν πάντοτε, ενώ όλοι οι άλλοι συνήθως χάνουν - από τους ερασιτέχνες “επενδυτές”, μέχρι τα συνταξιοδοτικά ταμεία

Ασχολούμαι (ευτυχώς πολύ συντηρητικά) με το ΧΑΑ από το 1996.Πλέον συμφωνώ μαζί σας ότι τι παιχνίδι είναι στημένο εις βάρος μας.Μονά-ζυγά δικά τους.
Όμως επειδή πιστεύω πως το ευρώ καταρρέι ποιά άλλα θεωρείται ασφαλή αποθετικά νομίσματα;
Οι Ελβετικές τράπεζες είναι υπερμοχλευμένες και επικίνδυνες άρα και το ελβετικό φράγκο αρχίζει να έχει ρίσκο. Τι γνώμη έχετε για Καναδά, Νορβηγία,Αυστραλία,Σκανδιναβικές χώρες που διαθέτουν παραγωγή,φυσικό πλούτο;(Καναδάς-Αυστραλία νομίζω έχουν ρίσκο φούσκας ακινήτων).Μήπως πλησιάζει η απόλυτη νομισματική κρίση;
Είναι τυχαίο που οι Μπάφετ.Γκεϊτς,κλπ χάρισαν το ήμισυ της περιουσίας τους σε αγαθοεργίες ή κάτι γνωρίζουν; (Δεν νομίζω να δώρησαν Χρυσό, μάλλον τα πολύποίκιλα χαρτιά τους έσπρωξαν)
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις που μου έχετε δώσει κατα καιρούς.
13/01 00:58  Βασίλης Βιλιάρδος
Zoumb.y: Αν και δεν νομίζω ότι το ελβετικό φράγκο θα παρουσιάσει μεγάλα προβλήματα, αφού η Ελβετία είναι το θυσαυροφυλάκιο του πλανήτη (με την τράπεζα των τραπεζών, την BIS, στη Βασιλεία), θα έλεγα ότι η Σουηδία είναι επίσης σχετικά καλή. Πρόσφατα (1993) ξεπέρασε την κρίση με τις τράπεζες της επιτυχημένα (οπότε δεν θα κάνει τα ίδια λάθη) και ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας της είναι στα επίπεδα του 4% - ενώ εξάγει κυρίως στην Ασία, η οποία αναπτύσσεται ραγδαία (όπως και η Γερμανία).

Εν τούτοις, ο συναλλαγματικός πόλεμος μαίνεται (http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2216.aspx ), οπότε είναι πολύ δύσκολο να έχει κανείς σχετικά ασφαλή άποψη (υποκειμενική φυσικά). Πάντως, οι χώρες με παραγωγή και ιδίως με φυσικό πλούτο (Ρωσία, Βραζιλία κλπ) θα είναι μάλλον οι κερδισμένες.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την επικοινωνία.
13/01 13:12  oberon
Κ. Βιλιάρδο,
Προσπαθώ να καταλάβω.

Αναφέρετε ως κανόνα των Εβραίων κοσμηματοπωλών τον ισχυρισμό : «ποτέ δεν διαχωρίζεται το ιδιωτικό από το δημόσιο χρέος και ο άνθρωπος ποτέ δεν μαθαίνει αυτόν τον άγραφο κανόνα».
Παρακάτω οι νουνεχείς – προφανώς – Εβραίοι «αναγκάζονται να τον επαναλαμβάνουν κάθε πενήντα περίπου χρόνια» διότι ο άνθρωπος «πάντοτε τον ξεχνάει μετά την πάροδο αρκετών ετών».
Τέλος «οι μεγάλες κρίσεις που παρατηρούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μπορεί κάλλιστα να υποθέσει κανείς ότι, προκαλούνται σκόπιμα και δεν συμβαίνουν από μόνες τους».

Επίσης αποφαίνεσθε ότι : «Αυτοί που έχουν τις περισσότερες πληροφορίες, πόσο μάλλον τις «εσωτερικές», κερδίζουν πάντοτε, ενώ όλοι οι άλλοι συνήθως χάνουν - από τους ερασιτέχνες “επενδυτές”, μέχρι τα συνταξιοδοτικά ταμεία».

Πρώτη ερώτηση :
Τι α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς (με μια – δυο φράσεις παρακαλώ) κάνουν οι Εβραίοι στον κανόνα και την εφαρμογή του ;

Δεύτερη ερώτηση :
Τι γνώμη έχετε για το «η καλύτερη πληροφορία είναι η σωστή σκέψη» ;

Τρίτη ερώτηση :
Όταν λέμε «πολλές φορές πάει η στάμνα για νερό, αλλά μια φορά πάει και δεν γυρίζει» εξαιρούμε τις … Εβραϊκές στάμνες ;
13/01 17:34  Βασίλης Βιλιάρδος
Oberon: (α) Ζητούσαν, πολύ λογικά, πίσω τα δάνεια τους, όταν τα ποσά γίνονταν πολύ υψηλά - έπαιρναν την περιουσία πάμφθηνα, από αυτούς που δεν μπορούσαν να τα επιστρέψουν - χρέωναν τεράστια επιτόκια, σε αυτούς που είχαν απόλυτη ανάγκη να δανεισθούν.

(β) Είναι ίσως η δεύτερη καλύτερη. Η πρώτη είναι η εσωτερική - η "πρωτογενής" δηλαδή πληροφόρηση.

(γ) Δεν το γνωρίζω - υποθέτω όμως ότι δεν πηγαίνουν με στάμνα για νερό.
13/01 18:43  oberon
κ. Βιλιάρδο,
αρχίζω να καταλαβαίνω ...

(α) Δεν βλέπω κάτι σχετικό με ιδιωτικό και δημόσιο συμφέρον.

(β) Το "ίσως η δεύτερη" μάλλον εννοείτε "μπορεί και τρίτη" ;
Αν ναι, το "όχι πρώτη" έχει άλλη απόδειξη πέραν της ιστορικής ;
Ή, αν το θέλετε σε ποδοσφαιρικούς όρους, αποκλείετε το ... διπλό ;

(γ) Το ανέκδοτο με τον Έλληνα και τον Τούρκο μπόμπο το ξέρετε ;
13/01 19:07  KFWPARTNERS
εξαγορα μέρους του χρέους μας και τέλος
(απο την KFW προς ισραηλ απο
τον αυγουστο πιθανον δρομολογημένο...) σημαίνει ανάσα
στρατηγικης σημασιας
η ΕΥΡΩΠΗ πιο αμπανιμι αμποε μπε
οπως λέει και ενας ινδος δάσκαλος
"έτσι απλά εεε?"
13/01 19:09  KFWPARTNERS
14/01 12:06  Βασίλης Βιλιάρδος
Oberon: Όταν οι Βασιλείς δεν είχαν χρήματα για να πληρώσουν τα κοσμήματα τους, έπαιρναν από το ταμείο του κράτους. Δεν αποκλείω τίποτα.

Kfwpartners: Η εξαγορά μέρους του χρέους, κατά το παράδειγμα του Ισημερινού (στάση πληρωμών και επαναγορά των δημοσίων ομολόγων, σε χαμηλότερη αξία) είναι μία από τις εναλλακτικές λύσεις.
14/01 17:33  oberon
κ. Βιλιάρδο,

Αν σας πω ότι τελικά κατάλαβα, θα με πιστέψετε ;
15/01 17:46  giotch
Καλησπέρα κ Βιλιάρδε,
Το 2010 υπήρξε ένα μοιραίο έτος για την Ελλάδα κ την οικονομία της. Πρέπει με πολλή πίστη να ελπίζουμε ότι πρόκειται για πρόσκαιρη κατάσταση κ η Ελλάδα θα ξαναγεννηθεί κ θα επαναφέρει οποία απώλεια κοινωνική η οικονομική.
Από αυτή την ιστορική δοκιμασία πρέπει να δημιουργηθούν αξίες, η αξία αποκτά δύναμη κ φωνή σε περιόδους που βάλετε κ τότε ενοποιεί, γίνεται ισχυρή κ βελτιώνει το επίπεδο ζωής τις προοπτικές απασχόλησης κ την ποιότητα της κοινωνίας.
Το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδος είναι υγιές ,εντούτοις AN τα νοικοκυριά περιορίσουν την κατανάλωση το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν θα πέσει η ανεργία θα αυξηθεί θα γίνει μείωση παραγωγής κ θα περιοριστούν τα περιθώρια κέρδους με αποτέλεσμα την μείωση των επενδύσεων _αδυναμία των επιχειρήσεων να εξοφλήσουν τα δάνεια που είχαν συνάψει κ τότε οι τράπεζες θα πάθουν σοκ αντεστραμμένο από της παγωμένες πιστώσεις των επιχειρήσεων, έτσι μπορεί να διαδοθεί ξανά κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας .Αυτόματα η απώλεια εμπιστοσύνης
θα επανέφερε το κράτος σε δύσκολη θέση με ποιο αυξημένο κόστος εξυπηρέτησης χρεών με πολλές επιχειρήσεις να πτωχεύσουν .οπότε ύφεση .καθώς γίνουν όλα αυτά οι τράπεζες θα παραλύσουν (που στην οικονομία μας είναι ο τροχός μεταβίβασης εν θα μειώνουν τα επιτόκια στο κόστος των δανείων και επιπλέον πάλι οι επιχειρήσεις δεν θα δανείζονται για να μην επιβαρύνουν πάλι τις δαπάνες τους .οπότε TO κράτος ΠPEΠEI να εξασφαλίσει ρευστό κ να το ρίξει στην αγορά .Κατά την άποψη μου η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει ένα ασφαλές οικονομικό σύστημα που να προλαμβάνει κ να προστατεύει την
οικονομία της χώρας κ να αντιμετωπίζει τους κινδύνους. Αυτό όμως σημαίνει εξασφάλιση της ταυτότητας πρόσβασης κ κυκλοφορίας των ανθρώπων κ των αγαθών _κοινωνική ασφάλεια, κοινωνική ελαστικότητα, βιομηχανική πολιτική ,διαλειτουργικότητα,(προσδιορισμός ανθρώπων κ περιουσιακών στοιχείων) μια συστηματική προσέγγιση για την ανάπτυξη ...εμπιστοσύνη μεταξύ λαού των θεσμών κ των τεχνολογιών εύκολη διασύνδεση μεταξύ πολιτών
15/01 17:47  giotch
κυβέρνησης κοινωνικών υπηρεσιών ιδρυμάτων κ τεχνολογικών συστημάτων των τοπικών-κοινοτικών κ παγκόσμιων αγορών KAI βέβαια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση .Πιστεύω πως αυτές οι διαρθρωτικές αλλαγές Θα δώσουν στην ελλάδα μια ώθηση προς τα εμπρός.
ευχαριστώ πολύ
16/01 11:48  Βασίλης Βιλιάρδος
Giotch: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Έχετε δίκιο και είναι πολύ σωστά αρκετά, από αυτά στα οποία αναφέρεσθε. Ίσως συμπληρώνει τις απόψεις σας ένα νέο κείμενο μου (Οι προοπτικές της Ευρώπης) στο http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2265.aspx
27/01 13:38  Βασίλης Βιλιάρδος
Πιθανόν να ενδιαφέρει μια νέα ανάλυση στο:

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2270.aspx
28/01 09:12  cornelsen
Για το άρθρο που προτείνετε (27/01 13:38)

Είναι λύση η (επιπλέον) περικοπή των μισθών των ΔΥ –και γενικότερα των μισθών;
Αναφέρετε ότι το μισθολογικό κόστος του Δημοσίου είναι 15,79 δις€. Από αυτά πρέπει να αφαιρέσετε 1,61 δις€ ΦΜΥ και 2, 07 δις€ ασφαλιστικές κρατήσεις εργαζομένων. Και τα δύο αυτά ποσά επιστρέφουν στα κρατικά ταμεία. Επομένως, το κράτος πληρώνει 12,11 δις€. Από αυτά τα χρήματα το 15% περίπου (δλδ. 1,8 δις€) το ξαναεισπράττει το κράτος από φόρους κατανάλωσης. Τελικό ποσό που πληρώνει το κράτος: 10,3 δις €.
Αν μειωθεί κατά 20% επιπλέον το κονδύλι των μισθών το αντίστοιχο καθαρό ποσόν θα γίνει 8,24 δις€.
Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό όφελος δεν θα ήταν 6,3 αλλά 2,06 δις€ (=10,3-8,24). Από πού θα λείψουν αυτά τα χρήματα; Προφανώς από την αγορά. Είναι αυτό το ζητούμενο;
Και κάτι ακόμη. Με την λογική αυτή ο μέσος καθαρός μισθός θα έφτανε τα 1187 € ανά μήνα. Έχετε υπολογίσει σε τι επίπεδο θα έπρεπε να φτάσει ο ελάχιστος μισθός;

Υπάρχει άλλη λύση;
Στην Ελλάδα οι μισθοί και οι συντάξεις (Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) αποτελούν το 30% του ΑΕΠ. Αυτό το 30% του ΑΕΠ, όμως, πληρώνει το 50% των άμεσων φόρων!
Για τα εισοδήματα του 2007 αυτό το 30% του ΑΕΠ πλήρωσε 6,45 δις€ άμεσους φόρους. Αν υπήρχε η ελάχιστη αναλογικότητα όλα τα υπόλοιπα εισοδήματα θα έπρεπε να πληρώσουν 15,05 δις€. Πόσο πλήρωσαν; 7 δις€. Φυσικό, αφού αφενός μεν οι κύριοι με την χλιδάτη ζωή δηλώνουν πένητες και οι επιχειρήσεις έχουν πραγματική φορολογική επιβάρυνση 16% όταν ο μ.ο στην ΕΕ είναι 33% (στην Δανία 45%). Πόσα χρήματα έχασε το κράτος (λόγω φοροαπαλλαγών και φοροδιαφυγής); 8,05 δις€. Να προσθέσω ότι ο μη αποδιδόμενος ΦΠΑ φτάνει τα 6,5 δις€.

Στην Ελλάδα το χρέος μεταφέρθηκε μονομερώς στο κράτος. Πώς; Με την υποφορολόγηση του κεφαλαίου, με τα θαλασσοδάνεια (προς τις επιχειρήσεις), με τις συνεχείς χαριστικές ρυθμίσεις, με τις υπερτιμολογήσεις των «υπηρεσιών» του κεφαλαίου προς κράτος και καταναλωτές. Έτσι, ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες το χρέος μοιράστηκε μεταξύ ιδ
28/01 09:16  cornelsen
...
Στην Ελλάδα το χρέος μεταφέρθηκε μονομερώς στο κράτος. Πώς; Με την υποφορολόγηση του κεφαλαίου, με τα θαλασσοδάνεια (προς τις επιχειρήσεις), με τις συνεχείς χαριστικές ρυθμίσεις, με τις υπερτιμολογήσεις των «υπηρεσιών» του κεφαλαίου προς κράτος και καταναλωτές. Έτσι, ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες το χρέος μοιράστηκε μεταξύ ιδιωτών και δημοσίου στην Ελλάδα φορτώθηκε μόνο στο δημόσιο.

Σχετικό
http://picasaweb.google.com/cornelsen008/SRTiqE#5558596670772841666 (βάλτε σε Πλήρη Οθόνη)
28/01 13:02  Βασίλης Βιλιάρδος
Cornelsen: Λυπάμαι αν δεν έγινα κατανοητός – είναι προφανώς δικό μου σφάλμα. Δεν θεώρησα λύση τη μείωση των μισθών των ΔΥ (θα προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, όπως πολύ σωστά αναφέρετε), αλλά «προέκρινα» τη φορολόγηση των πολυεθνικών, έναντι αυτής:

“Το ίδιο ποσόν χρημάτων θα μπορούσε να «εξοικονομηθεί» από τη φορολόγηση των πολυεθνικών επί του τζίρου τους, κατά το παράδειγμα της Ουγγαρίας – κάτι που θα ήταν ασφαλώς προτιμότερο, αφού δεν θα επιβάρυνε άδικα τους Έλληνες Πολίτες, οπότε δεν θα είχε «επακόλουθα» στην κατανάλωση και στο ΑΕΠ της Ελλάδας”

Ανεξάρτητα από αυτά, για τον ΦΜΥ έχετε απόλυτο δίκιο (όπως και για τους υπόλοιπους υπολογισμούς σας), με εξαίρεση τις ασφαλιστικές κρατήσεις, οι οποίες πηγαίνουν στα ταμεία ασφαλίσεων και δεν μπορούν (ή δεν πρέπει) να θεωρηθούν έσοδα του κράτους. Σε κάθε περίπτωση όμως, πιστεύω ότι, οι μισθοί των ΙΥ δεν πρέπει να είναι χαμηλότεροι από αυτούς των ΔΥ – πόσο μάλλον όταν οι ΔΥ δεν κινδυνεύουν ποτέ να χάσουν τη θέση τους (μονιμότητα).

Η φορολογία στην Ελλάδα δεν είναι σε καμία περίπτωση χαμηλή, όπως η εξουσία ισχυρίζεται για ευνόητους λόγους. Πολύ περισσότερο εάν προσθέσει κανείς τις κατά πολύ λιγότερες υπηρεσίες που απολαμβάνουμε (Υγεία, Παιδεία κλπ). Θεωρώντας «φορολόγηση» τα Φροντιστήρια που πληρώνουμε, τους γιατρούς κλπ, όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερα άρθρα μου, η φορολογία είναι πάρα πολύ υψηλή. Φυσικά υπάρχουν, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου, χτυπητές εξαιρέσεις (γιατροί κλπ). Εν τούτοις, τα κράτη πρέπει να κάνουν ότι μπορούν (περιορισμός της σπατάλης, καταπολέμηση της διαφθοράς κλπ), ούτως ώστε να μπορούν να προσφέρουν στους Πολίτες τους καλύτερες υπηρεσίες, με συνεχώς χαμηλότερους φόρους. Καλό σαββατοκύριακο και ευχαριστώ για τους Πίνακες.
28/01 13:48  cornelsen
Μελετώντας τα στοιχεία (από ΓΓΠΣ και ΓΛΚ) το συμπέρασμα που βγάζω είναι πως ο μέσος μισθός των ΔΥ είναι στο ίδιο επίπεδο με των ΙΥ (οι οποίοι παίρνουν επιπλέον "μαύρες" αμοιβές και κάποιοι παροχές, όπως εταιρικά αυτοκίνητα και κινητά). Απλώς στον Δ.Τ. η ψαλίδα μεταξύ υψηλόμισθων και χαμηλόμισθων είναι μικρή ενώ στον Ι.Τ. είναι πολύ μεγαλύτερη.

Η φορολογία στην Ελλάδα δεν είναι υψηλή για το κεφάλαιο (15,9% έναντι 33% στην ΕΕ) και τούς ελεύθερους επαγγελματίες (όπως φαίνεται στον σχετικό πίνακα). Αντιθέτως, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι πληρώνουν δυσβάσταχτους φόρους.

Έγραψα πριν από λίγο για το ίδιο θέμα:
"Τι ποσοστό τού ΑΕΠ πηγαίνει στην δημόσια εκπαίδευση;
Δανία 8,5%, Κύπρος 5,7%, μ.ο ΕΕ-25 5,3% και, ναι, καλά καταλάβατε στην τελευταία θέση -ποιός άλλος- η Ελλάδα με 3,6%.
http://www.agonsyn.gr/Scholio/apopaidi.htm"Τι συμβαίνει δηλαδή; Το κράτος δεν πληρώνει ούτε για την δημόσια Υγεία ούτε για την δημόσια Παιδεία. Στέλνει τον κόσμο να πληρώσει στις ιδιωτικές.
28/01 13:50  cornelsen
28/01 17:15  Βασίλης Βιλιάρδος
Cornelsen: Πιθανότατα έχετε δίκιο με τους υπολογισμούς σας. Δυστυχώς, οι αδύναμοι είναι αυτοί που πληρώνουν πάντοτε, αφού είναι οι περισσότεροι (σχεδόν το 95% του πληθυσμού).

Αυτό σημαίνει όμως ότι, εισερχόμαστε στο τέταρτο στάδιο της κρίσης (κοινωνικές αναταράξεις), το οποίο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Αν θέλετε, δείτε το http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1426.aspx για τα 6 στάδια. Καλό βράδυ.
30/01 21:01  Βασίλης Βιλιάρδος
ΣΤΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ:

Το βασίλειο των σκιωδών τραπεζών, η αλληλεξάρτηση των ευρωπαϊκών ιδρυμάτων, οι μανιοκαταθλιπτικές αγορές, τα στάδια της κρίσης, τα σενάρια της Ευρωζώνης, ο ελληνικός δρόμος και οι προσπάθειες κατάλυσης της εθνικής μας κυριαρχίας

Link: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2272.aspx
07/02 12:07  Βασίλης Βιλιάρδος
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Μπορεί να ενδιαφέρει. Link: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2277.aspx
07/02 12:19  oberon
Δεν ενδιαφέρει κ. βιλιάρδο ο θανατος !
μήπως έχετε κάτι σε αναγεννηση ;
~~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~
12/02 18:07  Βασίλης Βιλιάρδος
ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ: Η συμμετοχική δημοκρατία είναι ένας τύπος φιλελεύθερης δημοκρατίας, η οποία δίνει έμφαση στην ευρεία εμπλοκή των Πολιτών, στην διεύθυνση και διαχείριση των πολιτικών υποθέσεων

Έχουμε την εντύπωση ότι, αν και μέχρι χθες η Ελλάδα μάλλον είχε την επιλογή της χρεοκοπίας, ήταν ελεύθερη δηλαδή όσον αφορά τη συγκεκριμένη, οδυνηρή απόφαση, η δυνατότητα αυτή έχει πλέον «εκλείψει» – ταυτόχρονα ίσως με την ψευδαίσθηση πως το ΔΝΤ θα δίσταζε να λεηλατήσει τόσο το δημόσιο, όσο και τον ιδιωτικό πλούτο της. Όταν όμως κανείς παίζει σκάκι με το διάβολο, η παρτίδα είναι συνήθως χαμένη. Εάν δε επιτρέψει σε μία εγκληματική οργάνωση να εισβάλλει στο σπίτι του για να τον «προστατεύσει», είναι προφανώς πολύ δύσκολο να αποφύγει ο ίδιος τη ληστεία – ενώ είναι ανόητο να μην την αναμένει. Εν τούτοις, η δύναμη δεν δημιουργεί Δίκαιο και δεν είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούμε παρά μόνο τις νόμιμες δυνάμεις (J.J.Rousseau).

Link: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2280.aspx
20/02 11:26  Βασίλης Βιλιάρδος
Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα», φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα - η οποία πλέον διοικείται μη δημοκρατικά, από μία υπόγεια εξουσία στο παρασκήνιο

Link: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2287.aspx
26/02 15:25  Βασίλης Βιλιάρδος
Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

Οι ελληνικές προκλήσεις, η εξέγερση των πεινασμένων, το όπλο των επιτοκίων, τα ομόλογα, το πετρέλαιο, η ολλανδική νόσος, η Β. Αφρική και η Μ. Ανατολή, η Τουρκία και η Περσία, καθώς επίσης οι παρενέργειες της παγκοσμιοποίησης

Link: http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2290.aspx
26/02 16:34  Apolitic
κ. Βιλιάρδο την άποψη σας,
Παρά την δημιουργική τους λογιστική το πρόβλημα των τραπεζών μας σήμερα είναι, τα δάνεια που είναι στο κόκκινο τα οποία προβλέπουν ότι θα αυξηθούν στο άμεσο μέλλον. Για το λόγο αυτό έλαβαν μέχρι σήμερα 100δις ρευστότητα (αεροχρήμα) και θα λάβουν ακόμα περισσότερα. Έχουν πάρει δηλαδή περίπου το ένα τρίτο του ιδιωτικού χρέους της Ελλάδος.
Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν εάν τα πέρνανε, με την υποχρέωση να διαγράψουν αντίστοιχα, μέρος του χρέους ιδιωτών, αντί να πάρει προνομιούχες μετοχές το κράτος?
Οι τράπεζες θα ξεσκαρτάριζαν τα χαρτοφυλάκια τους.
Ο κόσμος θα ανάσενε.
Μην μου πέιτε ότι θα ενέδινε στην κατανάλωση γιατί με γεννέες περικοπές των μισθών το μοντέλο της εσωτερικής υποτίμησης θα είχε περισότερες πιθανότητες επιτυχίας. Ο ελληνικός λαός δεν θα αισθανόταν ότι τον κλέβουν οι κυβερνήσεις του αλλά ότι δουλεύουν γι΄αυτόν.
Με χαμηλούς μισθούς, μικρό ιδιωτικό χρέος, οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών θα φάνταζαν πανάκριβες και νομοτελιακά θα ακολουθούσαν την κατηφόρα.
Αυτό το μίγμα βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας βελούδινα και θα συνέφέρε τα μάλλα στην ανάπτυξη του ΑΕΠ που με την σειρά του θα μείωνε τις επιπτώσεις του ελλείματος.
Αν σε βάθος τριετίας οι προσλήψεις ΔΥ γινόνται με το 5:1 ή και 7:1 μαζί με όλες τις άλλες προσπάθειες εξορθολογισμού είναι σίγουρο ότι θα είχαμε γρήγορα πλεονάσματα, με ΔΥ και ιδιωτικό τομέα να εργάζονται αποδοτικά, χωρίς κατάθλιψη και μόνο στόχο να μην του πάρουν το σπίτι.
26/02 17:36  cell
Για την Ιστορία, αναφορικά με την "εξέλιξη" των αποπειραθέντων...συνταγματική αποκατάσταση.

Το 1963, ο Πρόεδρος John Kennedy αποφάσισε να κάνει τη μεγάλη δημοκρατική μεταρρύθμιση, και να καταργήσει το Ομοσπονδιακό Τραπεζικό Σύστημα.

Υπέγραψε διάταγμα με το οποίο έδινε εντολή στην κυβέρνηση του, να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη για τον έλεγχο της εκδόσης του αμερικανικού νομίσματος.

Ο Πρόεδρος Kennedy "ατύχησε",
ήταν νεκρός τρεις εβδομάδες αργότερα.

http://www.youtube.com/watch?v=BCIfoau91jM

Όταν ο Πρόεδρος Lyndon Johnson ανέλαβε τα καθήκοντά του, ακύρωσε αμέσως το διάταγμα Kennedy...

Θέλει Αρετή και Τόλμη
[ενίοτε και ...Αυτοθυσία ;]
η αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης όπου δει...οψέποτε!

Σας καλησπερίζω με τα δέοντα 5* ...

27/02 11:08  Βασίλης Βιλιάρδος
Apolitic: Οι σκέψεις σας είναι πάρα πολύ σωστές. Η διαγραφή μέρους των χρεών, δημοσίων και ιδιωτικών, υπό την προϋπόθεση ότι θα επιβαρυνθούν οι «αγορές» (οι οποίες τόσα χρόνια θησαύρισαν από τους τόκους και τις υπερτιμολογήσεις), είναι πράγματι η καλύτερη δυνατή λύση. Ειδικά εάν θέλουμε να διατηρηθεί το καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο απαιτεί ανάπτυξη – ενώ καταστρέφεται από την ύφεση. Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.

Cell: Πράγματι θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία – ενίοτε και αυτοθυσία. Όταν έχεις απέναντι σου εγκληματικές οργανώσεις, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για τα χειρότερα. Οι εκβιασμοί, η «κατάληψη» των ΜΜΕ (πιστεύω ότι είναι ολοφάνερη στην Ελλάδα) και η τρομοκρατία, είναι μερικά μόνο από τα μέσα που χρησιμοποιούν. Καλή σας Κυριακή.
27/02 11:51  Πυθία
Πώς γίνεται οι Γερμανοί, που μας χρωστούν το μισό χρέος, να είναι ελεύθεροι και μέσω των εντολέων τους να μας εκβιάζουν, είναι ένα από τα πολλά ερωτήματα που δεν απασχολούν τους αμοραλιστές πολιτικούς μας. Διότι αν σε μια δημοκρατική χώρα η δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργήσει για τις ανομίες των πολιτικών όταν αυτοί ταυτίζονται με την εκπροσώπηση οικονομικών συμφερόντων που εξαθλιώνουν την καθημερινότητα και υποθηκεύουν ή ξεπουλούν την προοπτική, τότε σε αυτήν τη χώρα η δημοκρατία είναι προσχηματική και ασκείται με μεθόδους αμοραλιστικές, που δηλ. αδιαφορούν για ζητήματα ηθικής τάξης.
27/02 13:18  Βασίλης Βιλιάρδος
Πυθία: Έχετε απόλυτο δίκιο. Όμως, πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ότα οι Πολίτες μία Δημοκρατίας είναι ενεργοί και υπεύθυνοι. Αν θέλετε, δείτε τι εννοώ εδώ http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2291.aspx Καλή σας Κυριακή.
06/03 15:04  Βασίλης Βιλιάρδος
Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΙΙ
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2301.aspx

ΕΛΛΑΔΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2300.aspx
13/03 12:20  Βασίλης Βιλιάρδος
Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΤΟΚΩΝ
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2305.aspx
13/03 15:12  oberon
κ. Βιλιάρδο,

μήπως κάποια στιγμή θα μπορούσατε να βρείτε λίγο ελεύθερο χρόνο να δείτε τις σκέψεις περί τόκων κ.λ.π. του φίλου του ... ερμάκου ;

"Μερικές σωστές [;] σκέψεις για το … [new] deal."
http://ermakos.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=29899&blid=440
23/03 15:52  Βασίλης Βιλιάρδος
ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2315.aspx
24/03 09:37  ΚΥΠΡΙνΟΣ
ΟΝΕ βιώσιμη. . . για να μην τρέφουμε αυταπάτες!

Απαγόρευση δια νόμου των ελλειμμάτων, αλλά και των ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ πλεονασμάτων στα όρια του 3%.
Οπότε στις ελλειμματικές θα περιορίζεται η ρευστότητα για να μειωθεί το έλλειμμα και στις πλεονασματικές θα υποχρεούνται να μειώσουν το πλεόνασμα μέσω αγοράς προιόντων πχ. αγροτικών-τουρισμού μόνο από εντός.


Και ένα πιό προχωρημένο, κάθε μέλος πρέπει να έχει και από 1-2 πρωταθλητές, οπότε αναγκαστικά θα μοιραστούμε τους γερμανικούς πχ. DEUTSHE TELECOM KAI ΒΜW θα φέρουν την φορολογική τους έδρα στην Αθήνα, ομοίως άλλες στην Πορτογαλία κλπ.

Διαφορετικά την ΟΝΕ θα αποτελούν κατ'ουσίαν πέντε πολυεθνικές και 5 τράπεζες της Γερμανίας και οι υπόλοιποι θα κοιτάμε το βάζο με το μέλι.



24/03 12:48  Βασίλης Βιλιάρδος
Κυπρίνος: Οι τοποθετήσεις σας είναι εξαιρετικές. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα συνεχίσει να απειλείται η συνοχή της Ευρωζώνης και ότι δεν θα διαλυθεί.
24/03 12:58  jgeorg
http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=2143702

Σχετικο θεμα ... Ο Μπερλουσκονι αγριεψε και αντιδρα στα σχεδια των βορείων
24/03 14:42  Βασίλης Βιλιάρδος
Jgeorg: Είναι απολύτως σωστό αυτό που κάνουν οι Ιταλοί - συμφωνώ μαζί σας. Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.
Σελίδα 1 από 2Νεότερα σχόλια »Τελευταία σελίδα

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις