Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ
3232 αναγνώστες
Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011
12:06

Η εθνική κυριαρχία ενός κράτους, όπως συνήθως αποκαλείται η πλήρης αυτονομία του, είναι δυνατόν να καταλυθεί από αρνητικές εξελίξεις στο εσωτερικό του, χωρίς να είναι απαραίτητη η στρατιωτική εισβολή στην επικράτεια του


*********************


Η εκλεγμένη κυβέρνηση μας (ουσιαστικά μη παρεξηγήσιμη αφού θέλει αλλά δεν μπορεί, επιλέγοντας από ανάγκη την πιστή υποταγή της στις εντολές της σκιώδους), στα πλαίσια των ενεργειών εκφοβισμού των Ελλήνων, έδωσε στη δημοσιότητα έναν πενταετή προϋπολογισμό, τον οποίο «βάφτισε» κατά τα marketing-πρότυπα των Η.Π.Α., «μεσοπρόθεσμο σχέδιο».


Ο προϋπολογισμός αυτός έχει, για πρώτη φορά σε παγκόσμια κλίμακα, τρεις διαφορετικές «εκδοχές»: (α) χωρίς παρεμβάσεις, (β) με παρεμβάσεις, (γ) με παρεμβάσεις και αποκρατικοποιήσεις (όπου με την ειδική λέξη «παρεμβάσεις» υπονοούνται τα νέα φοροεισπρακτικά και λοιπά μέτρα)  


Χωρίς να αναλωθούμε σε λεπτομέρειες, αφού ο προϋπολογισμός είναι στο σύνολο του φανερά «εκφοβιστικής κατεύθυνσης», με στόχο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές, καθώς επίσης τη λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, θα αναφερθούμε στα μεγέθη του «χωρίς παρεμβάσεις» – στο «σενάριο βάσης» δηλαδή, όπως ορίζεται χαριτωμένα από τους συνδίκους του διαβόλου (Πίνακας Ι). 

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού, χωρίς παρεμβάσεις, σε δις €

 

Μεγέθη

2011

2012

2013

2014

2015

 

 

 

 

 

 

Έσοδα

55.501

54.591

54.814

54.397

54.859

Πρωτογενείς δαπ.

53.468

52.375

53.493

52.660

53.053

Τόκοι

16.002

16.900

20.500

24.400

28.000

Σύνολο δαπανών

81.389

81.277

86.483

88.423

92.956

Έλλειμμα Γ.Κ.

-23.552

-27.499

-30.909

-33.595

-36.183

Έλλειμμα / ΑΕΠ

-10,4%

-12,0%

-13,1%

-13,8%

-14,4%

ΑΕΠ*

225.400

228.400

235.500

242.900

251.900

Χρέος ΓΚ

364.105

399.253

432.378

465.614

501.078

Χρέος / ΑΕΠ

160,6%

174,8%

183,6%

191,7%

198,9%

 

 

 

 

 

 

Μισθοί, συντάξεις**

22.018

21,585

21.622

21.673

21.729

Σημείωση: Τα έσοδα καλύπτουν πλήρως τις πρωτογενείς δαπάνες, αυτές δηλαδή χωρίς τους τόκους. Επομένως τόσο οι μισθοί, όσο και οι συντάξεις, δεν πληρώνονται από το δανεισμό μας.

* ΑΕΠ 2009: 235.017  ΑΕΠ 2010: 230.173

** Συμπεριλαμβάνονται στις πρωτογενείς δαπάνες

Πηγή: Μεσοπρόθεσμο από 10.06.2011

 

Όπως συμπεραίνουμε από τον Πίνακα Ι, τα έσοδα θα μειωθούν ελαφρά σε σχέση με το 2011, παρά την άνοδο του ΑΕΠ (!) - για λόγους που είναι δύσκολο να μην θεωρηθούν «γκεμπελικοί». Εάν όμως στα 225 δις € ΑΕΠ τα έσοδα είναι 55,5 δις €, ήτοι 24,66%, τότε αναρωτιέται κανείς γιατί το 2015 θα μειωθούν στο 21,8%; Εάν απλά παραμείνουν ποσοστιαία ως έχουν (χωρίς νέα υφεσιακά μέτρα κλπ.), δεν θα ανέλθουν στα 62 δις €, αντί 54,8 δις που αναφέρει ο προϋπολογισμός; Αυτό δεν θα περιόριζε αυτόματα τόσο τα ελλείμματα, όσο και το χρέος;


Περαιτέρω, εάν δεν ληφθούν νέα μέτρα, καθώς επίσης εάν δεν ξεπουληθούν οι κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις, δεν θα είναι μεγαλύτερη η αύξηση του ΑΕΠ και των εσόδων (μερίσματα κλπ.); Γιατί λοιπόν το ΑΕΠ στο «μεσοπρόθεσμο», με ή χωρίς «παρεμβάσεις», παραμένει στο ίδιο ύψος; Δεν είναι απλούστατα ντροπή να υποτιμούν οι εισβολείς σε τέτοιο βαθμό τη νοημοσύνη μας; Τέλος, είναι δυνατόν ποτέ να επιβιώσει ένα κράτος πληρώνοντας το 50% των εσόδων του για τόκους, σε τοκογλύφους που δεν θέλουν να περιορίσουν τα κέρδη τους (επιτόκια), αλλά προτιμούν να το λεηλατήσουν;


ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Ανεξάρτητα τώρα από τις παραπάνω «εκτροπές» του προϋπολογισμού, οι οποίες είναι κάτι περισσότερο από εκνευριστικές, όσον αφορά τη βασική «σύλληψη» τους, εμείς οφείλουμε να αναλύσουμε οικονομικά, εάν πράγματι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να εκποιήσει τις δημόσιες επιχειρήσεις της, για να καλύψει τα χρέη της – εάν δηλαδή κάτι τέτοιο θα ήταν πρακτικά ωφέλιμο, παρά το ότι θα ήταν απολύτως αρνητικό για την εθνική μας κυριαρχία, για τη Δημοκρατία, καθώς επίσης για το κοινωνικό κράτος.  


Καταρχάς λοιπόν, είναι δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη σε μία βαθιά ύφεση - αφενός μεν λόγω της ελλειμματικής διαχείρισης της κρίσης χρέους από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της, αφετέρου ένεκα της καταστροφικής πρόκλησης-διαχείρισης της κρίσης δανεισμού, εκ μέρους της παρούσας (άρθρο μας). Τα δραστικά μέτρα λιτότητας δε (μειώσεις δαπανών και μισθών), καθώς επίσης οι υπερβολικές αυξήσεις της φορολογίας, περιορίζουν ακόμη περισσότερο το ΑΕΠ μας - γεγονός που δυσχεραίνει επί πλέον τις προσπάθειες μείωσης των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού και την αποτελεσματική εξυγίανση της οικονομίας μας.


Στα πλαίσια αυτά η «Τρόικα», οι δυτικές δυνάμεις δηλαδή, οι τοκογλύφοι και το ΔΝΤ, θέλουν να μας υποχρεώσουν να εκποιήσουμε τη δημόσια περιουσία μας, υπαγορεύοντας στην κυβέρνηση μας ένα ευρύτατο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο συμπεριλαμβάνει όλες τις κερδοφόρες, κοινωφελείς και μη επιχειρήσεις, καθώς επίσης τεράστιες εκτάσεις γης, άδειες εκμετάλλευσης κερδοφόρων υπηρεσιών, δικαιώματα στο υπέδαφος και πολλά άλλα – έναν κυριολεκτικά τρομακτικό «πίνακα ξεπουλήματος», ο οποίος συνοδεύει το «μεσοπρόθεσμο υποτέλειας και κατοχής» που κατέθεσε η κυβέρνηση. Παράλληλα, επιθυμούν να εγκατασταθούν επίσημα στη χώρα μας, όπως ακριβώς συνέβη στην Τουρκία (1875-1927, 2001 και εντεύθεν), έτσι ώστε να εισπράττουν τα έσοδα από τους φόρους, την ανάπτυξη και τις ιδιωτικοποιήσεις.     


Θεωρητικά τώρα, με την περιουσία του Δημοσίου να υπολογίζεται στα 300-400 δις €, θα μπορούσε να καλυφθεί το δημόσιο χρέος μας, ύψους περίπου 360 δις €, στο μεγαλύτερο μέρος του. Φυσικά το χρέος μίας χώρας μπορεί να αντιπαρατεθεί με τα περιουσιακά στοιχεία της, σε έναν κρατικό Ισολογισμό, όπως έχουμε αναφέρει σε πολλά άρθρα μας – ενώ η αξία των συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων εξαρτάται ουσιαστικά από την απόδοση τους, από την αξιοποίηση και την κερδοφορία τους δηλαδή (κάτι που έχει «αμεληθεί» εγκληματικά από όλες τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις μας, οδηγώντας στην απαξίωση ένα μεγάλο μέρος τους).


Όταν όμως πουλάει κανείς περιουσιακά στοιχεία, περιορίζει μεν τα χρέη του στο παρόν, αλλά ταυτόχρονα μειώνει τα έσοδα του στο μέλλον – όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, εάν η Ελλάδα πουλήσει τη ΔΕΗ, θα εισπράξει σήμερα ένα ποσόν της τάξης των 1,2 δις € (συμμετοχή του δημοσίου κατά 51,5%), αλλά θα χάνει μερίσματα ύψους περί τα 260 εκ. € ετήσια – ενώ η πολυεθνική που θα την εξαγοράσει, θα πληρώνει αφενός μεν λιγότερους φόρους (δια της γνωστής μεθόδου της φοροαποφυγής), αφετέρου θα μειώσει το προσωπικό, επιβαρύνοντας τα δημόσια ταμεία τουλάχιστον με 50-100 εκ. € ετήσια (επιδόματα ανεργίας κλπ.).


Επομένως, παρά το ότι μειώνεται προς στιγμήν το δημόσιο χρέος, επιβαρύνεται στο άμεσο μέλλον ο προϋπολογισμός, τα ελλείμματα του οποίου «εκβάλλουν» ξανά στο χρέος – στην περίπτωση της ΔΕΗ τουλάχιστον με 400 εκ. ετησίως. Από το γεγονός αυτό συμπεραίνεται ότι, τα όποια οφέλη της ιδιωτικοποίησης της θα είναι βραχυπρόθεσμα – ενώ για όλους τους Έλληνες θα σημάνει επί πλέον, σημαντική αύξηση των τιμών ενέργειας (θα διπλασιάζονταν σύντομα, όπως συμβαίνει στη Μ. Βρετανία, στη Γερμανία και αλλού), οπότε μείωση των πραγματικών εισοδημάτων τους.


Ταυτόχρονα, οι Πολίτες θα αναγκάζονταν να επιβαρυνθούν στο μέλλον με υψηλότερους φόρους, έτσι ώστε να καλύψουν τα εκλιπόντα έσοδα της ΔΕΗ –παράλληλα με την αδυναμία «εθνικής» ανάπτυξης της οικονομίας, λόγω έλλειψης δικών μας εταιρειών (κάτι που θα επιδείνωνε αναμφίβολα το δείκτη χρέους προς ΑΕΠ).


Το γεγονός αυτό είναι γνωστό στους επενδυτές (αγορές), οι οποίοι βέβαια το λαμβάνουν σοβαρά υπόψη - αξιολογώντας δυσμενέστερα την πιστοληπτική ικανότητα εκείνης της χώρας, η οποία εκποιεί τις δημόσιες επιχειρήσεις της (πόσο μάλλον σε περιόδους ύφεσης και απαξίωσης του χρηματιστηρίου).


Οι αγορές λοιπόν θα μας εμπιστεύονταν και θα μας δάνειζαν μόνο εάν θα συνεχίζαμε να έχουμε περιουσία - αρκεί βέβαια να τη διαχειριζόμαστε σωστά και κερδοφόρα, έτσι ώστε να αυξάνεται η «χρηματιστηριακή» της αξία. Αντίθετα, εάν τελικά εκποιήσουμε τη δημόσια περιουσία μας, ειδικά στις σημερινές εξευτελιστικές τιμές (το 30% του ΟΤΕ πουλήθηκε περί τα 4 δις € πριν από μερικά έτη, ενώ το 10% μόλις για 400 εκ. € σήμερα), δύσκολα θα δανειοδοτηθούμε από τις αγορές - παραμένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα στον «ορό του ΔΝΤ».      


Ολοκληρώνοντας, παρά το ότι αναμφίβολα οι ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων μειώνουν την πολιτική διαφθορά και το πελατειακό κράτος, οι αρνητικές επιπτώσεις τους στην Οικονομία (μακροπρόθεσμα) είναι τεράστιες. Πρόκειται για έμμεσες φορολογικές επιβαρύνσεις, οι οποίες προκαλούν την υποτίμηση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των κρατών, ακόμη μεγαλύτερες υφέσεις, καθώς επίσης την απόλυτη εξαθλίωση της μεγαλύτερης μερίδας των εργαζομένων.


Βασίλης Βιλιάρδος

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

 

Ολόκληρο το άρθρο στο:

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2364.aspx 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
21 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

13/06 16:09  cornelsen
Είναι σαν λέμε ότι χρωστάω 150% τού εισοδήματός μου σε καταναλωτικά δάνεια, δεν έχω ακίνητη περιουσία και μένω άνεργος. Και να λέω στην μάνα μου -στο σπίτι τής οποίας γυρίζω για να μείνω-: πούλα όσο όσο το σπίτι για να πληρώσω μέρος από το δάνειο και πάμε να μείνουμε στο νοίκι!

"εκλεγμένη κυβέρνηση [...] αφού θέλει αλλά δεν μπορεί"
Μην βάζετε το χέρι σας στην φωτιά γι' αυτούς τούς ανθρώπους.
13/06 20:07  orimos
Οι άνθρωποι μας εξαπατούν συνεχώς, δεν νομίζω ότι δεν γνωρίζουν το πρόβλημα,δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν ή είναι ανίκανοι να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων που οι ίδιοι δημιούργησαν ή ενεργούν με βάση ενός σχεδίου αποδομής της χώρας προς εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων αδιαφορόντας για το κοινωνικό σύνολο, αλλά μόνο το προσωπικό. Το δικό μου ερώτημα είναι αν έχουν από το Σύνταγμα τέτοια εξουσιοδότηση, δηλαδή να εκποιούν το δημόσιο πλούτο της χώρας και την περιουσία μας, αυξάνοντας τους φόρους, μειώνοντας μισθούς και βάζοντας έκτακτους φόρους για σφάλματα και υπαιτιότητα δική τους;Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα μου τσαμπουνάνε μερικοί,ας μου πούνε, πως μπορούμε να τους κλείσουμε μέσα και να παρουμε πίσω αυτά που χάσαμε με υπαιτιοτητά τους, χωρίς βία, αν είναι να ακηθεί βία , τότε τι διαφορά υπάρχει από τα αυταρχικά καθεστώτα; Orimos
14/06 10:52  gdavvetas
Κύριε Βιλιάρδο, το άρθρο σας ήταν πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό.

Θέλω όμως να παρατηρήσω, πως στις πρωτογενής δαπάνες που αναφέρατε, εξ' ορισμού δεν περιλαμβάνονται: πληρωμές για εξοπλιστικές δαπάνες, συντηρήσεις και ανακατασκευές δημοσίων έργων, προμήθειες μηχανολογικού εξοπλισμού και άλλα.

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι πόροι του ΕΣΠΑ (έσοδα), εν γένει δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών (μισθών συντάξεων κλπ.)

Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δυστυχώς, τα έσοδα του κράτους δεν μπορούν να καλύψουν αυτή τη στιγμή τις λειτουργικές του δαπάνες (δαπάνες πλην τόκων). Ας μην εθελοτυφλούμε. Όταν αυτό αλλάξει, τότε ίσως να υπάρξει η δυνατότητα για πιο δυναμικές προτάσεις και λιγότερο παθητικές λύσεις, οι οποίες είναι αναγκαίες.
14/06 11:42  geokalp
"Γιατί λοιπόν το ΑΕΠ στο «μεσοπρόθεσμο», με ή χωρίς «παρεμβάσεις», παραμένει στο ίδιο ύψος;"

συμφωνώ απόλυτα ως προς τις αεριτζήδικες εκτιμήσεις του μεσοπρόθεσμου για το ύψος του ΑΕΠ - γέλαγα (έκλαιγα) όταν είδα την εκτίμηση για το ΑΕΠ 2015
14/06 12:25  Βασίλης Βιλιάρδος
Cornelsen: Με λίγα λόγια περιγράψατε όλο το πρόβλημα – εξαιρετικό. Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για κανέναν.

Orimos: Είναι πιθανόν να συμβαίνει κάτι από τα δύο, ή και τα δύο. Δεν γνωρίζω εάν νομιμοποιούνται από το Σύνταγμα να κάνουν αυτά που αναφέρετε. Εάν όμως δεν έχουν την εξουσιοδότηση ή το δικαίωμα, ποιος θα απαιτήσει να σεβαστούν τους νόμους; Η κοινοβουλευτική δημοκρατία ίσως να μην έχει αδιέξοδα - έχει όμως προφανώς μονόδρομους.

Gdavvetas: Σας ευχαριστώ πολύ. Οι παρατηρήσεις σας είναι σωστές, αλλά η κάλυψη των υπολοίπων που αναφέρετε είναι ουσιαστικά πάρα πολύ εύκολη. Μία πραγματική μείωση των υπερβολικών δαπανών του δημοσίου, καθώς επίσης ένας απλός εξορθολογισμός των εσόδων του (τίποτα από τα δύο δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα, παρά τις πομπώδεις ανακοινώσεις μέτρων από την κυβέρνηση), θα μπορούσαν να καλύψουν τα πάντα.

Geokalp: Κατά την υποκειμενική μου άποψη, δεν πρόκειται για «αεριτζίδικες», αλλά για σκόπιμες «εκτιμήσεις». Στόχος είναι μάλλον ο αποπροσανατολισμός και η υποταγή μας στις απαιτήσεις των εντολέων.
22/06 08:59  ΚΥΠΡΙνΟΣ
Βασίλη το χρέος το 2015 θα πάει στο 198% του ΑΕΠ και μετά τα μέτρα του μεσοπρόθεσμού και την πώληση περιουσίας?

ή αυτό θα είναι το ποσοστό εάν δεν κάνουμε τίποτα?
22/06 11:46  Βασίλης Βιλιάρδος
Κυπρινος: Αυτό θα είναι (θεωρητικά) το ποσοστό, εάν δεν κάνουμε τίποτα.

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις