Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΔΡΑΧΜΗ Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ;
3705 αναγνώστες
Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011
12:07

Δεν φαίνεται να αποφεύγουμε το μοιραίο με το καινούργιο πρόγραμμα – αντίθετα, θα εξουδετερωθεί η βόμβα της ελληνικής χρεοκοπίας, η οποία απειλεί όχι μόνο την Ευρωζώνη, αλλά ολόκληρο τον πλανήτη

 

***************************

 

Είναι προφανές ότι η «βοήθεια» εκ μέρους της Ευρώπης, στην οποία συμμετέχει μετά από την ακατανόητη πρόσκληση της Γερμανίας το ΔΝΤ, όχι μόνο δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αλλά, αντίθετα, έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε μία καταστροφική ύφεση, η οποία μέρα με την ημέρα επιδεινώνεται.

 

Αν και τα λάθη της κυβέρνησης δεν είναι ασήμαντα, αφού κατά τη διάρκεια της περασμένης χρονικής περιόδου δεν έχει επιτύχει απολύτως τίποτα (όσον αφορά τουλάχιστον την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, τον εξορθολογισμό του δημοσίου τομέα, την αστάθεια του «επιχειρησιακού-φορολογικού» περιβάλλοντος, την εγκατάσταση ενός Κράτους Δικαίου κλπ.), το υπερτιμημένο «ελληνικό ευρώ» είναι σε μεγάλο βαθμό συνυπεύθυνο για την μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, καθώς επίσης για την αδυναμία ανάπτυξης της οικονομίας μας.  

 

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι, η υιοθέτηση ενός εθνικού νομίσματος θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα στην έξοδο από την κρίση, μέσα από την υποτίμηση που θα ακολουθούσε – όπως ακριβώς έχει συμβεί σε πολλές άλλες χώρες. Αρκετοί αναλυτές δε, συγκρίνοντας τη χώρα μας με την Αργεντινή, όπου η σύνδεση του νομίσματος της με το δολάριο είχε σαν αποτέλεσμα τη χρεοκοπία της (αν και εμείς θεωρούμε ότι η πολιτική του ΔΝΤ ήταν η κύρια αιτία), είναι σχεδόν πεπεισμένοι ότι αποτελεί τη μοναδική μας δυνατότητα. Εν τούτοις, σύσσωμη η ηγεσία της Ευρωζώνης και της ΕΚΤ δεν φαίνεται να συμμερίζεται τις απόψεις αυτές, κυρίως για δύο λόγους:      

 

(α) Η υιοθέτηση και η υποτίμηση της δραχμής αμέσως μετά, η οποία υπολογίζεται στο -50%, θα είχε σαν αποτέλεσμα την ανάλογη αύξηση του δημοσίου χρέους μας, αφού τα ομόλογα του δημοσίου έχουν εκδοθεί σε ευρώ (αντίστοιχη θα ήταν και η αύξηση του ιδιωτικού εξωτερικού χρέους, εφόσον είναι σε ευρώ η σε άλλο «συνάλλαγμα»). Κατ’ επέκταση, το δημόσιο χρέος μας θα ξεπερνούσε κατά πολύ το 250% του ΑΕΠ μας, δεν θα ήταν πλέον σε καμία περίπτωση διαχειρίσιμο και η Ελλάδα θα αναγκαζόταν να χρεοκοπήσει.

 

(β)  Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, εκτός από τα προβλήματα που έχουμε ήδη αναλύσει (άρθρο μας), θα δημιουργούσε μία αλυσιδωτή αντίδραση, παρασέρνοντας τις υπόλοιπες ελλειμματικές ή υπερχρεωμένες χώρες της ζώνης του Ευρώ (Ιταλία, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία κλπ.) - οι οποίες θα υποχρεώνονταν επίσης να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα. Σε τελική ανάλυση λοιπόν θα διαλυόταν ολόκληρη η Ευρωζώνη – με τον πλανήτη ακόμη μία φορά στις φλόγες, ειδικά λόγω των τεράστιων αδυναμιών των Η.Π.Α.      

 

Αναλύοντας τώρα την πρώτη περίπτωση, κατά την οποία η επιστροφή της χώρας μας στη δραχμή θα είχε τις συνέπειες που αναφέραμε, θα διαπιστώσουμε ότι η Ελλάδα διαθέτει πολύ περισσότερα «όπλα» – χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως πρέπει να τα χρησιμοποιήσει.

 

Η Ελλάδα λοιπόν, σε σύγκριση με προηγούμενα υπερχρεωμένα κράτη, έχει μία μεγάλη διαφορά, ένα σημαντικότατο πλεονέκτημα καλύτερα: Το 95% των ομολόγων του δημοσίου έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το ελληνικό Δίκαιο - γεγονός που σημαίνει ότι, το ελληνικό κοινοβούλιο έχει τη δυνατότητα να αλλάξει, με την ψήφιση ενός νόμου, τη «συναλλαγματική μορφή» των ομολόγων.

 

Ειδικότερα, εάν η Ελλάδα εγκατέλειπε την Ευρωζώνη υιοθετώντας τη δραχμή, θα είχε την απόλυτα νόμιμη δυνατότητα, πριν ακόμη απελευθερώσει την ισοτιμία του νομίσματος της, να μετατρέψει τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου σε δραχμές - με την ισοτιμία των 340 δρχ. ανά €, η οποία ίσχυε την περίοδο της εισόδου της στη νομισματική ένωση (ΟΝΕ). Στη συνέχεια, θα μπορούσε να «απελευθερώσει» τη συναλλαγματική ισοτιμία της δραχμής, η οποία πιθανότατα θα υποτιμούταν αμέσως – εις βάρος όμως των δανειστών της και χωρίς να επηρεαστεί αρνητικά το δημόσιο χρέος. 

 

Δηλαδή, εάν το νέο νόμισμα της Ελλάδας υποτιμούταν κατά 50% (η υποτίμηση στη χρεοκοπημένη τότε Τουρκία ξεπέρασε το 90%), οι δανειστές της χώρας θα εισέπρατταν ουσιαστικά μόλις το 50% των απαιτήσεων τους – αναγκαζόμενοι να διαγράψουν το υπόλοιπο 50% («συναλλαγματικές διαφορές»). Επομένως, θα προέκυπτε χωρίς καμία προσπάθεια και εντός των πλαισίων του νόμου, χωρίς καν να χρειαστεί να διαπραγματευθούμε με κανέναν, μία αυτόματη «πληθωριστική διαγραφή» (haircut) των οφειλών του ελληνικού δημοσίου, της τάξης του 50% - οπότε το πραγματικό δημόσιο χρέος μας θα περιοριζόταν στα 180 δις € ή στο 78% του ΑΕΠ μας, εξασφαλίζοντας την έξοδο μας στις αγορές και τον περαιτέρω δανεισμό μας, καθώς επίσης την αποφυγή της χρεοκοπίας.

 

Φυσικά η εξόφληση των ομολόγων, των τόκων και των χρεολυσίων δηλαδή που οφείλουμε, θα ήταν εξασφαλισμένη, αφού θα ήταν σε δραχμές – ένα νόμισμα που θα μπορούσαμε να εκτυπώσουμε στις αναγκαίες ποσότητες (φυσικά πληθωριστικές), χωρίς να υποχρεωθούμε σε στάση πληρωμών (χρεοκοπία).   

 

Όσον αφορά το ιδιωτικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι αυτό των εμπορικών τραπεζών η χώρα μας, εάν επέστρεφε στη δραχμή, θα «επέτρεπε» σε κάποιες, σε αυτές δηλαδή που δεν θα είχαν τη δυνατότητα να ανταπεξέλθουν, να πτωχεύσουν - αντί να χρεοκοπήσει η ίδια. Στη συνέχεια θα τις εθνικοποιούσε, έτσι ώστε να εξασφαλιστούν οι αποταμιεύσεις ή τα ομόλογα των Πολιτών της, κατά το παράδειγμα της Ισλανδίας.

 

Φυσικά θα χρεοκοπούσαν επίσης οι εκτεθειμένες σε μεγάλο εξωτερικό δανεισμό επιχειρήσεις και κάποια νοικοκυριά, αφού δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους σε ευρώ. Σε τελική ανάλυση λοιπόν θα «διαγραφόταν» ένα μεγάλο μέρος του συνολικού, του δημοσίου δηλαδή και του ιδιωτικού εξωτερικού χρέους μας – κάτι εξαιρετικά επώδυνο, αλλά με μάλλον ευεργετικές συνέπειες για το μέλλον της χώρας μας.   

 

Συνεχίζοντας, τα γεγονότα αυτά μάλλον θα οδηγούσαν πολλά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ευρώπης ή των Η.Π.Α. (της ΕΚΤ συμπεριλαμβανομένης) σε τεράστια προβλήματα - εάν όχι σε αρκετές χρεοκοπίες. Προφανώς, κάτι τέτοιο δεν θα αποτελούσε «πιστωτικό γεγονός» (credit event), όσον αφορά το κράτος, οπότε δεν θα είχε αντίκτυπο στην αγορά των CDS.    

 

Παρά το ότι λοιπόν θεωρούμε ότι δεν πρέπει να εκβιάζουμε κανέναν, ενώ είναι προτιμότερη η έντιμη αποπληρωμή των υποχρεώσεων μας (αρκεί φυσικά να μην είναι εις βάρος της βιωσιμότητας του κράτους μας, καθώς επίσης υπό την προϋπόθεση να μην εκποιηθούν οι κοινωφελείς/στρατηγικές δημόσιες επιχειρήσεις μας και να μην επιβαρυνόμαστε με τοκογλυφικά επιτόκια), έχουμε την άποψη πως οι αγορές αντιμετωπίζονται μόνο με τα δικά τους όπλα – πόσο μάλλον όταν οι ίδιες πιστεύουν ακράδαντα ότι, σημασία έχει το κέρδος ανεξαρτήτως κόστους, ηθικής και θυμάτων.

 

Όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση, την αλυσιδωτή αντίδραση δηλαδή που θα προκαλούσε η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη ή η άτακτη χρεοκοπία της, αρκεί ίσως να αναφέρουμε ότι, μόνο οι τράπεζες, οι ασφάλειες και τα υπόλοιπα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Γερμανίας έχουν απαιτήσεις (σε ομόλογα δημοσίου) απέναντι στις υπερχρεωμένες χώρες-μέλη του ευρώ, περισσότερες από 500 δις € - ενώ οι απαιτήσεις αφενός μεν των γαλλικών, αφετέρου των βρετανικών ιδρυμάτων, ξεπερνούν συνολικά τα 800 δις € (πηγή: H.Schmidt).

 

Τόσο ο χρηματοπιστωτικός κλάδος λοιπόν, όσο και η ΕΚΤ θα υποχρεώνονταν σε τεράστιες ζημίες, οι οποίες θα οδηγούσαν ενδεχομένως σε ανυπολόγιστες χρεοκοπίες, στη διάλυση της Ευρωζώνης και στην κατάρρευση του Ευρώ - στο οποίο είναι σήμερα τοποθετημένο το 30% των συναλλαγματικών αποθεμάτων του πλανήτη, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το μέλλον.   

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Ολοκληρώνοντας, αναφέρουμε ξανά ότι, η Ελλάδα έκανε μεν πάρα πολλά λάθη στο παρελθόν (ιδίως κάποιοι πολιτικοί της - τους οποίους όμως δεν μπορεί κανείς να παραλληλίσει με τους ναζί, όσο ανεπαρκείς ή διεφθαρμένοι και να ήταν), αλλά δεν σκότωσε κανέναν. Δεν οδήγησε δηλαδή τον κόσμο σε δύο παγκόσμιους πολέμους όπως η Γερμανία, για τους οποίους, αντί να τιμωρηθεί, βοηθήθηκε από τις Η.Π.Α. και την Ευρώπη για να ανακάμψει - ταυτόχρονα με τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των οφειλών της.

 

Όσον αφορά δε τη σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας, το πρόβλημα μας δεν είναι μόνο το μνημόνιο: το πρόβλημα μας είναι το ΔΝΤ και το «μεσοπρόθεσμο» που θέλει να μας επιβάλλει απολυταρχικά – ιδιαίτερα δε οι ιδιωτικοποιήσεις των κοινωφελών μας επιχειρήσεων, καθώς επίσης ο «εφαρμοστικός» νόμος-πλαίσιο, χωρίς δημοψήφισμα.

 

Η δημόσια περιουσία ανήκει σε όλους τους Έλληνες, οπότε αυτοί πρέπει να αποφασίσουν – πόσο μάλλον όταν η σημερινή κυβέρνηση δεν ενημέρωσε κανέναν με το εκλογικό της πρόγραμμα (2009), σε σχέση με τον τρόπο που θα διαχειριζόταν την εξουσία που της εμπιστεύθηκαν οι Έλληνες Πολίτες.  

 

Ολόκληρο το άρθρο στο:

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2368.aspx 

 

Βασίλης Βιλιάρδος

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Αξιολογήστε το άρθρο 
20 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

22/06 14:52  jgeorg
Καλησπερα

Κακως δεν ανεβασατε τον πινακα που εχετε στο κυριο αρθρο

Εκει λοιπον προβλεπει το μεσοπροθεσμο
ΑΕΠ
2011 225.400
2012 228.400

Αυτη η υπερτιμηση του ΑΕΠ ειναι και το "κολπο" που κανουν. Με την υφεση στο Α' εξαμηνο να τρεχει ανω του 5% το ΑΕΠ θα προσγειωθει στα 222..224δις ευρω. Επισης αφου το κρατος θα εφαρμοζει λιτοτητα και το εμπορικο μας ισοζυγιο θα συνεχισει να ειναι αρνητικο εγω θα εβαζα προβλεψη για το 2012 υφεση απο 3% (ελαχιστο) εως και 7-8% εαν στραβωσουν τα πραγματα.

Με αλλα λογια εαν τα καταφερουν κατ'ευχη θα προσγειωσουν το 2013 το ΑΕΠ περιπου στο 210δις ευρω , τους τοκους στο 10% του ΑΕΠ και το χρεος στο 180% του ΑΕΠ. Μιλαω για το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σεναριο οπου ολα πανε "ρολοι" στο μεσοπροθεσμο
22/06 15:34  Frixos
Κύριε Βιλιάρδο,

Ένα ζευγάρι μισθωτών που αγόρασε ένα σπίτι με δάνειο σε ευρώ και κυμαινόμενο επιτόκιο σε τι νόμισμα θα πληρώνει το δάνειο στην περίπτωση επαναφοράς της δραχμής?

Ευχαριστώ

22/06 22:46  memories
Δραχμή φυσικά.. Αν είχες ένα δανείο προ 2000 σε δραχμές στο γύρισμα ευρώ χρώσταγες σκέψου το έτσι
22/06 22:47  memories
Συγνώμη για την σφήνα ..
23/06 07:38  Frixos
Ευχαριστώ memories
23/06 10:12  ZULUS
Συγχαρητηρια για το βιβλιο η κριση των κρισεων που μολις κυκλοφορησε παντα τετοια.
23/06 10:36  ZULUS
frixos και memories το θεμα δεν ειναι η δραχμη αλλα η ισοτιμια της δηλαδη θα χρωστας πχ για ενα δανειο 100000 ευρω 341000 δρχ η 600000 δρχ εκει ειναι το θεμα μας
23/06 12:32  plinakos
Λογικα Αλματα,

Κε Βιλιαρδε, κατ’ αρχας να σας συγχαρώ για τις προσπάθειες που καταβάλετε διαφωτισμού του κόσμου,

Αλλά θεωρώ ότι κάνετε επικίνδυνα λογικά άλματα η λάθη που θέλω να ελπίζω δεν είναι εκ του πονηρού!

Παράδειγμα:

Δηλαδή, εάν το νέο νόμισμα της Ελλάδας υποτιμούταν κατά 50% (η υποτίμηση στη χρεοκοπημένη τότε Τουρκία ξεπέρασε το 90%), οι δανειστές της χώρας θα εισέπρατταν ουσιαστικά μόλις το 50% των απαιτήσεων τους – αναγκαζόμενοι να διαγράψουν το υπόλοιπο 50% («συναλλαγματικές διαφορές»). Επομένως, θα προέκυπτε χωρίς καμία προσπάθεια και εντός των πλαισίων του νόμου, χωρίς καν να χρειαστεί να διαπραγματευθούμε με κανέναν, μία αυτόματη «πληθωριστική διαγραφή» (haircut) των οφειλών του ελληνικού δημοσίου, της τάξης του 50% - οπότε το πραγματικό δημόσιο χρέος μας θα περιοριζόταν στα 180 δις € ή στο 78% του ΑΕΠ μας, εξασφαλίζοντας την έξοδο μας στις αγορές και τον περαιτέρω δανεισμό μας, καθώς επίσης την αποφυγή της χρεοκοπίας.

http://viliardos.capitalblogs.gr/listArticles.asp


Δεν θα υπήρχε καμία διαγραφή του χρέους όσον άφορα την Ελλάδα καθόσον ο Π/Υ θα ήταν σε δραχμές! Με την αποτίμηση 50% θα χρειάζονταν 100% επιπλέον δραχμές να πληρώσουν το χρέος οι οποίες θα έπρεπε να εκτυπωθούν! Επίσης το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ σε Ευρώ δεν θα έπεφτε γιατί και το ΑΕΠ θα επανυπολογιζετο σύμφωνα με τη νέα ισοτιμία!

Παράδειγμα

Χρέος 1.000.000 Ευρώ χ 340 = 340.000.000 δρχ. ΑΕΠ = 1.000.000 ευρώ = 340.000.000 δρχ, σχέση = 100%

Υποτίμηση 50%

Χρέος 340.000.000 αφου θα εχει μετατραπεί αρχικά σε δρχ ΑΕΠ = 340.000.000 δρχ, σχέση = 100% σε δραχμές!

Σε Ευρώ 340.000.000 /680= 500.000, ΑΕΠ σε ευρώ 340.000.000 /680 = 500.000 πάλι 100% !


Μετά επιβάρυνση με τόκους από αυξημένα επιτόκια λογω υποτιμημένου νομίσματος και αύξησης επιτοκίων για κάλυψη νομισματικών κινδύνων και εσωτερικού πληθωρισμού???

Απλά θα μπορούσαμε τότε να πληρώσουμε γιατί εκτυπώνοντας παραπάνω δραχμ
23/06 12:34  plinakos
... Συνεχεια ...

Απλά θα μπορούσαμε τότε να πληρώσουμε γιατί εκτυπώνοντας παραπάνω δραχμές θα μπορούσαμε να καλύψουμε τοκοχρεολύσια, Πλην όμως αυτο θα συνεπαγετο επιπλέον υποτίμηση του νομίσματος, υπέρμετρες αυξησεις επιτοκίων δανεισμού, υπερπληθωρισμό και καταστροφή του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων.


Πρέπει να επανορθώσετε το συντομότερο, μη παραπλανάτε τους αναγνώστες σας!

23/06 12:42  plinakos
για να γινει αυτο που λετε και να εχουμε διαγραφη χρεους κατα 50% πρεπει το χρεος να παραμεινει σε Ευρω και να γινει ανατιμηση ισοτιμιας της δραχμης κατα 100% μετα την αρχικη μετατροπη και να εξοφληθει ολο το χρεος αμεσα. Πραγμα ομως αδυνατο!
23/06 12:58  plinakos
και ενα δικο μου λαθος λογικης:
αρχικα δεν θα χρειζοντουσαν επιπλεον 100% δραχμες αφου θα ειχε μετατραπει το χρεος σε δρχ.
Σημασια εχει οτι η σχεση χρεους/ ΑΕΠ δεν αλλαζει σε τρεχουσες τιμες και ισοτιμιες!
23/06 15:05  ks
αν εχω ενα σπιτι στο Λονδινο και η λιρα υποτιμηθει 50% τοτε η αξια του σπιτιου μου υποτιμηθηκε 50%. Νομιζω πως αυτο περιπου λεει για τα ελληνικα ομολογα ο Β Βιλλιαρδος, κατι του οποιου τη νομιμοτητα ή εφαρμοσιμοτητα δεν μπορω εγω να κρινω.
23/06 15:54  Βασίλης Βιλιάρδος
Jgeorg: Το ΑΕΠ το 2010 ήταν 230,17 δις €. Επομένως, είναι πολύ πιθανόν να έχετε δίκιο με τις παρατηρήσεις σας. Έχω επίσης την άποψη, όπως και εσείς, ότι ενδεχόμενα νέα μέτρα θα μειώσουν ακόμη περισσότερο το ΑΕΠ – οπότε θα επιδεινώσουν όλους τους υπόλοιπους δείκτες.

Frixos: Πιθανολογώ σε δραχμές, με μία ορισμένη ισοτιμία ανταλλαγής - η οποία θα εξαρτιόταν από τους νόμους που θα ψήφιζε η Βουλή, καθώς επίσης από τις αποφάσεις των δικαστηρίων (το επιτόκιο ανάλογα).

Στην περίπτωση της Αργεντινής αποφασίσθηκε από το κράτος, τα δάνεια σε συνάλλαγμα να αποπληρωθούν καταρχήν με ισοτιμία 1:1 του πέζο με το δολάριο, παρά το ότι η υποτίμηση του πέζο «νομοθετήθηκε» στο -28%. Δηλαδή, για κάθε 1 δολάριο χρέους, οι πολίτες έδιναν 1 πέζο - αν και με βάση τη «νόμιμη» υποτίμηση θα έπρεπε να δίνουν 1,28 πέζο (ασύμμετρη πεζοποίηση).

Εάν λοιπόν συνέβαινε κάτι ανάλογο στην Ελλάδα και καθοριζόταν υποθετικά μία ισοτιμία ευρώ-δραχμής στο 1:340, τότε για κάθε ευρώ χρέους θα δίναμε 340 δρχ. (οπότε θα συνέφερε τους δανειολήπτες).

Στη συνέχεια όμως τα δικαστήρια της Αργεντινής αποφάσισαν ισοτιμία ίση με 1:1,40 συν τον πληθωρισμό (μάλλον κέρδισαν τη δίκη οι τράπεζες). Στο υποθετικό παράδειγμα της Ελλάδας λοιπόν, εάν η υποτίμηση υπολογιζόταν στο -50% τότε τα δικαστήρια θα μπορούσαν να αποφασίσουν να αποδίδονται 510 δρχ. για κάθε ευρώ δανείου, συν τον πληθωρισμό.

Κατά την άποψη μου βέβαια, η «ζημία της υποτίμησης» οφείλει να μοιράζεται δίκαια, μεταξύ δανειστών και οφειλετών. Στην ως άνω περίπτωση λοιπόν (-50% υποθετική υποτίμηση), για κάθε ευρώ 425 δρχ.
23/06 16:56  Βασίλης Βιλιάρδος
Zulus: Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια - ειδικά σε σχέση με το βιβλίο μου.

Memories: Κανένα πρόβλημα – άλλωστε βοηθήσατε.

Plinakos: Ευχαριστώ για την εκτίμηση των προσπαθειών μου. Αν και πιθανολογώ ότι η πρόθεση σας είναι καλοπροαίρετη, ίσως θα έπρεπε να αποφεύγατε τους χαρακτηρισμούς. Όσον αφορά τις παρατηρήσεις σας, υποθέτω ότι δεν καταλάβατε - ειδικά το θέμα της αλλαγής της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Μάλλον θα έπρεπε να το διαβάζατε πιο προσεκτικά.

Ks: Τόσο απλό δεν είναι, αλλά είσαστε στη σωστή κατεύθυνση. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη βοήθεια.
23/06 23:19  oberon
Κύριε Βιλιάρδο δύο ερωτήσεις :

Πρώτη : Τί σας κάνει να πιστεύετε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι στη βάση του οικονομικό και όχι κάτι άλλο με σύμπτωμα τα οικονομικά προβλήματα που τόσο εμπεριστατωμένα αναλύετε ;
Είμαι βέβαιος ότι, αν συμφωνείτε στη δεύτερη εκδοχή, μάλλον θα συμφωνείτε και στο ότι πρέπει να "μιλήσουμε για την ταμπακέρα".

Δεύτερη [λίγο αδιάκριτη] : Πότε έχετε προγραμματίσει την καλοκαιρινή σας άδεια ;
24/06 10:09  plinakos
κε Βιλιαρδο: εχετε δικιο για την οξυτητα μου και ανακαλω. Ωστοσο το οτι οι δανειστες θα γραψουν 50% ζημια σε Ευρω, των εκπεφρασμενων σε δραχμες πλεον δανειων σε περιπτωση υποτιμησης δραχμης δεν συνεπαγεται οτι το Ελληνικο κρατος θα ωφεληθει κατα 50% με αντιστοιχη μειωση των οφειλων του εκτος -και μονο εκτος- εαν διαθετει ισοποσα (δηλ. το συνολο του χρεους, πχ 350 δις Ευρω) συναλλαγματικα αποθεματα πριν απο την υποτιμηση! Πραγμα ομως που δεν προκειται να ισχυσει εκτος αν εννοειται οτι η Ελλαδα με την μετατροπη θα "κρατησει" και επανακυκλοφορησει ολα τα Ευρω της επικρατειας της προβαινοντας ετσι σε ουσιαστικη εκτυπωση Ευρω (περιπου 200 δις Ευρω αντιστοιχουντα στις καταθεσεις στις Ελληνικες τραπεζες)
Επιτρεψετε μου:
1. Να μην αρκουμαι σε ασκησεις επι χαρτου οντας κατοχος δανειου σε YEN απο την εποχη της δραχμής!
2. Να το εχω διαβασει αρκετα προσεκτικα και
3. Να σας ζητησω ειτε να το επανεξετασετε , ειτε αν εχετε την καλοσυνη να το αναλυσετε περαιτερω.
24/06 10:26  plinakos
@ks -> δεν διαφωνω σε αυτο αλλα η υποτιμηση ειναι σχετικη, παλι ενα Αγγλος θα θελει το ιδιο ποσο λιρων για να αγορασει το σπιτι! Απλα ακομα και στη λυση δραχμη και μετατροπη ολου του χρεους σε δραχμη παλι κουρεμα (ειτε της αξιας των ομολογων,ειτε των επιτοκιων) χρειαζεται! Το δε βιοτικο επιπεδο των Ελληννω ισως γινει πολυ χειροτερο απο οτι τωρα με τις περικοπες και απο οτι ηταν παλαια στη δραχμη γιατι τωρα θα ειναι ενα νομισμα ενος κρατους που εφτασε / ουσιαστικα χρεωκοπησε, μετα πο 10 χρονια μπορει οι αγορες να επανακτησουν εμπιστοσυνη. Μεχρι τοτε θα εχουμε τρελλο υπερπληθωρισμο και επιτοκια δανεισμου εκτος αν εχουμε δημοσιονομικο πλεονασμα και μηδενικο ελλειμμα τρεχουσων συναλλαγων. (ονειρα θερινης νυκτος δηλαδη)
24/06 13:37  Βασίλης Βιλιάρδος
Oberon: Τίποτα δεν με κάνει να το πιστεύω, αφού το πολιτισμικό μας πρόβλημα είναι επίσης μεγάλο. Απλά ο τομέας μου είναι τα οικονομικά και συνήθως αποφεύγω να αναφέρομαι σε πράγματα που δεν έχω ολοκληρωμένες γνώσεις.

Plinakos: Κανένα πρόβλημα – συμβαίνει κάποιες φορές. Για να μην σας κουράζω με λεπτομέρειες, συγκρίνετε το με τον πληθωριστικό τρόπο, με τον οποίο χειρίζονται οι Η.Π.Α. το χρέος τους, σε συνδυασμό με το φόβο της Κίνας, για το QE1 και QE2 – σημειώνοντας ότι η Κίνα αποτελεί το μεγαλύτερο δανειστή των Η.Π.Α., έχοντας τοποθετήσει τα χρήματα της σε αμερικανικά ομόλογα. Πάντως, όλοι οι πόλεμοι έχουν απώλειες οι οποίες κοστίζουν λιγότερο, συγκρινόμενες με την εθνική κυριαρχία, την ελευθερία και την ανεξαρτησία ενός κράτους.
27/06 12:15  romanov

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις