Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
***ΠΡΟΣΟΧΗ***
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 20 Δεκεμβρίου η υπηρεσία του Capital.gr
Capital Blogs θα αναστείλει τη λειτουργία της για τεχνικούς λόγους.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ
2739 αναγνώστες
Κυριακή, 13 Μαΐου 2012
10:05

Η μοναδική δυνατότητα της χώρας μας δεν είναι άλλη, από την τοποθέτηση ακόμη περισσότερων ψηφοφόρων, πίσω από εκείνα τα κόμματα, τα οποία φαίνεται να σέβονται την απόφαση της πλειοψηφίας – επειδή, όπως έχουμε αναφέρει, “η «πολιτική δύναμη» και ο έλεγχος της αποτελεί το κλειδί της προστασίας μας, απέναντι στις προσπάθειες της οικονομικής μας υποδούλωσης”.

 

********************************

 

Εάν τοποθετούμαστε απέναντι σε ένα δίλημμα, όπου θα είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε μεταξύ:


(α)
του μνημονίου - δηλαδή ύφεσης, λεηλασίας της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας, εξαθλίωσης, καμίας προοπτικής εξόδου από την κρίση, «καθαίρεσης» του κοινωνικού κράτους και


(β)
της δραχμής, ασφαλώς θα προτιμούσαμε τη δραχμή – παρά το ότι είμαστε απολύτως σίγουροι ότι, θα οδηγούμαστε σε μία εξαιρετικά επώδυνη χρεοκοπία, η οποία θα κατάστρεφε τα πάντα στη χώρα μας.


Εν τούτοις, επειδή δεν τίθεται τέτοιο δίλημμα (πρόκειται για "πλύση εγκεφάλου"), αφού κανένας δεν μπορεί να μας
υποχρεώσει να εγκαταλείψουμε την Ευρωζώνη, ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα (όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές), ακόμη και αν δεν τηρήσουμε κανέναν από τους όρους του μνημονίου, «επιλέγοντας» την πολύ λιγότερο οδυνηρή χρεοκοπία εντός του ευρώ, θεωρούμε εντελώς ανόητη την τυχόν «πρωτοβουλία» υιοθέτησης της δραχμής εκ μέρους μας.


Έχουμε την υποψία όμως ότι κάποιοι Ευρωπαίοι, όπως ο κ. Σόϊμπλε, προσπαθούν να μας πείσουν «γκεμπελικά» να αυτοκτονήσουμε, επειδή δεν μπορούν να μας «δολοφονήσουν» – λόγω του ότι οι συνέπειες μίας τέτοιας πράξης θα ήταν καταστροφικές για τους ίδιους τους επίδοξους «δολοφόνους» μας (η πιθανότερη αιτία είναι το ότι, μόνο εμείς έχουμε αντισταθεί, μέχρι στιγμής, στα όποια σχέδια τους – με κίνδυνο να εξεγερθούν και οι υπόλοιποι).

 

Ας μην ξεχνάμε δε ότι, το ευρώ ήταν ανέκαθεν ένα πολιτικό νόμισμα, το οποίο ουσιαστικά υποχρεώθηκε να υιοθετήσει η Γερμανία, έναντι της ένωσης της - γεγονός που πιθανόν να σημαίνει πως θέλει πια να απεγκλωβιστεί από το κοινό νόμισμα, με τη βοήθεια της πυροδότησης κρίσεων σε όλους τους "εταίρους" της, παραμένοντας φυσικά ενωμένη. 


Από την άλλη πλευρά ορισμένοι "Αγγλοσάξονες", με τη βοήθεια των διατεταγμένων
οικονομολόγων τους, μας συστήνουν επίσης το δρόμο της δραχμής – έτσι ώστε να ενισχύεται το δολάριο και να καλύπτονται τα τεράστια προβλήματα της αμερικανικής οικονομίας, της βρετανικής επίσης, πίσω από την κρίση χρέους της Ευρωζώνης (ας μην ξεχνάμε ότι, ο Δούρειος Ίππος, με τον οποίο «αποβιβάσθηκε» στην Ευρωζώνη το ΔΝΤ, ήταν η Ελλάδα - ενώ μέχρι το 2008 ο μοναδικός πελάτης του ΔΝΤ ήταν η Τουρκία).


Η τρίτη πλευρά, η οποία επίσης συστήνει (συνειδητά) την έξοδο μας από το ευρώ και την ΕΕ, την υιοθέτηση της δραχμής λοιπόν, είναι αυτή που πιστεύει στην κεντρικά κατευθυνόμενη οικονομία – είτε στον κομμουνισμό, είτε στον εθνικισμό.


Αυτό που εμείς πιστεύουμε, σεβόμενοι φυσικά τις διαφορετικές απόψεις, είναι το ότι, πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία και την υπομονή μας, μη επιτρέποντας να επηρεαστούμε από τις «προτροπές» για εθελούσια έξοδο από το ευρώ – πόσο μάλλον όταν έχουμε σχεδόν μηδενίσει το πρωτογενές έλλειμμα (αν και, έτσι ή αλλιώς, με βάση το μνημόνιο είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα - ενώ τα δάνεια, σε έναν ειδικό λογαριασμό, είναι αποκλειστικά και μόνο για την αποπληρωμή των προηγουμένων), με αποτέλεσμα να είναι σχετικά μικρότερος πλέον ο κίνδυνος
εσωτερικής χρεοκοπίας (πληρωμή μισθών και συντάξεων κλπ.).


Παράλληλα, να σταματήσουμε εντελώς να δεχόμαστε την εκταμίευση των δόσεων εκ μέρους της Τρόικας, με τις οποίες ουσιαστικά πληρώνονται μόνο οι δανειστές μας – αφού ο μοναδικός ίσως τρόπος για να αποφύγουμε την υποθήκευση της πατρίδας μας, την οποία αποδέχθηκαν οι (δήθεν) εκπρόσωποι μας στη Βουλή, είναι να μην πάρουμε τα δάνεια που εγκρίθηκαν, με τους γνωστούς «εγκληματικούς» όρους.


Όπως ήδη αναφέραμε, αυτό θα σήμαινε τη αναβολή των πληρωμών προς τους πιστωτές μας (
χρεοκοπία εντός του ευρώ) – γεγονός που όμως θα τους ανάγκαζε να διαπραγματευθούν μαζί μας, προτείνοντας μία λογική αποπληρωμή του χρέους μας (καμία διαγραφή, επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης, χαμηλά επιτόκια κλπ.), καθώς επίσης βιώσιμες συνθήκες για την Ελλάδα και τους Έλληνες.


Οφείλουμε λοιπόν να κλείσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες της επιστροφής στη δραχμή, παύοντας ταυτόχρονα να ακολουθούμε τις εντολές της Γερμανίας και των διεθνών τοκογλύφων – προτείνοντας παράλληλα ένα δικό μας σχέδιο εξόδου από την κρίση, αφού η επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της πάμπλουτης, πολλαπλά προικισμένης χώρας μας, είναι κάτι παραπάνω από εφικτή (εάν όχι πανεύκολη).


Αργότερα, όταν σταθεροποιηθεί η οικονομία μας και εφόσον η Ευρωζώνη των τραπεζών δεν αλλάξει πορεία, παραμένοντας υπό την απολυταρχική ηγεμονία της πρωσικής Γερμανίας, θα ήταν ίσως σκόπιμο να επιστρέψουμε συνειδητά στο εθνικό νόμισμα, με δική μας πρωτοβουλία – χωρίς φυσικά να περιθωριοποιηθούμε και εάν το θεωρήσουμε σωστό (όχι μόνο από οικονομικής, αλλά και από γεωπολιτικής πλευράς).

 

Κλείνοντας, όπως πολύ σωστά επισήμανε ένας φίλος μας, "Τοποθετώντας τη γεωπολιτική παράμετρο στην, πολύπλοκη έτσι κι αλλιώς, εξίσωση, οι απαντήσεις σε σχέση με την βέλτιστη εύρεση του νομίσματος (ευρώ ή δραχμή), το οποίο θα μπορούσαμε να επιλέξουμε, γίνονται ακόμα πιο αβέβαιες.


Εάν υποθέσει (βασίμως) κανείς ότι, οι νικητές του 2ου Παγκοσμίου πολέμου (Η.Π.Α. - Μ. Βρετανία) δημιούργησαν την Ε.Ε., με μοναδικό σκοπό τη χαλιναγώγηση της Γερμανίας από μία μελλοντική επανάκαμψη και προσπάθεια κυριαρχίας της στην Ευρώπη, (αυτό που λέμε δηλαδή εξευρωπαϊσμός της Γερμανίας), τότε βρισκόμαστε στην τελική φάση του παιγνίου, όπου έχοντας ανακάμψει η Γερμανία, προσπαθεί να θέσει υπό τον πλήρη έλεγχό της ολόκληρη την Ε.Ε. - ειδικότερα, προς το παρόν, τις χώρες της Ευρωζώνης.


Από την άλλη πλευρά, οι αγγλοσάξονες (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία) πιέζουν να δοθεί ως (δήθεν) λύση στο πρόβλημα, η δημιουργία υπερεθνικών δομών, οι οποίες δεν θα ελέγχονται από την Γερμανία.


Όσο όμως η Γερμανία αντιστέκεται στην παράδοση ενός βασικού πυλώνα της ανεξαρτησίας της (όπως, για παράδειγμα, τα ευρωομόλογα), τόσο θα εντείνονται οι προσπάθειες εκ μέρους των αγγλοσαξόνων να δημιουργούν προβλήματα στην Ευρωζώνη - προβλήματα που βεβαίως δημιουργούμε εμείς, καθώς επίσης οι πολιτικές και οι οικονομικές επιλογές μας".

 

ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ

 

Όπως έχουμε επισημάνει αρκετές φορές, αλλά και σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt κ. Gabor Steingart, σε μία συνέντευξή του στον ΚτΕ, ελαφρά διαμορφωμένη από εμάς, η Ελλάδα πρέπει αμέσως να αλλάξει δρόμο:

 

Οι δυτικές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ αγοράζουν χρόνο, κάτι που δεν σας βοηθάει καθόλου. Η Ελλάδα χρειάζεται μία πραγματική λύση, αφού δεν είναι συνετό να καταπολεμάς μία κρίση χρέους με τεράστια, νέα χρέη…… Τα παιδιά του Σικάγου πήγαν στη Μόσχα, με σκοπό να «συνεφέρουν» την οικονομία με αυστηρή λιτότητα. Η χώρα διαλύθηκε. Οι Γερμανοί αποφασίσαμε στην ενοποίηση ότι, δεν έχει νόημα να μειώνεις συνεχώς τις δαπάνες και να αυξάνεις τους φόρους. Επενδύσαμε πολύ, αυξήσαμε τις εργατικές αμοιβές στην ανατολική Γερμανία. Είχαμε πολύ καλά αποτελέσματα.

 

Το πρόγραμμά μας δούλεψε γιατί ήταν στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από όσα κάνετε στην Ελλάδα….. Δόθηκε πίστωση 110 δις € στην Ελλάδα. Στην Αν. Γερμανία, για την αναδιοργάνωση της οικονομίας της, δίναμε 160 δις € κάθε χρόνο, πάνω από δέκα χρόνια. Το ελληνικό πρόβλημα δεν πρέπει να γίνει πρόβλημα του Ευρώ και της ΕΕ. Η Ελλάδα αντιπροσωπεύει μόνο το 2,5% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, δεν είναι πρόβλημα.

 

Χρειαζόσαστε περισσότερη αυτοπεποίθηση, αφού χωρίς αυτοπεποίθηση δεν θα βρείτε τη σωστή λύση - η οποία δεν είναι «τεχνικό ζήτημα». Πρέπει οι άνθρωποι να επιστρέψουν στην παραγωγική δουλειά και στην ανάπτυξη…. Η κυβέρνησή σας, ο πρωθυπουργός σας, πρέπει να αλλάξουν κατεύθυνση.

 

Είμαι σίγουρος ότι τελικά όλοι θα αλλάξουμε κατεύθυνση. Μεταπολεμικά, οι ΗΠΑ εφάρμοσαν το σχέδιο «Morgenthau» για να διαλύσουν τη γερμανική κοινωνία, καταστρέφοντας την τεχνολογία και τη βιομηχανία μας - αυτό κάνουμε στην Ελλάδα τώρα…. .Προσπαθούμε να τιμωρήσουμε τους Έλληνες. Θα καταστρέψουμε την ικανότητα της Ελλάδας να επιστρέψει στην ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ πήγαν από το σχέδιο «Morgenthau» στο σχέδιο «Marshall» (European Recovery Program). Η Ελλάδα πρέπει να πάει από τη λιτότητα στην ανάκαμψη και ανάπτυξη. Ελπίζω να μη γίνει πολύ αργά”.(G.Steingart)

 

Ολοκληρώνοντας, για να μπορέσει να απαιτήσει η Ελλάδα ένα νέο πρόγραμμα για την ανάπτυξη της Οικονομίας της, οφείλει να χρησιμοποιήσει όλα της τα όπλα. Παράλληλα, οφείλει να υπενθυμίζει στον μερκαντιλιστή εταίρο της ότι, τουλάχιστον η Ελλάδα έκανε μεν πολλά λάθη στο παρελθόν, αλλά δεν σκότωσε κανέναν. Απλούστερα, δεν οδήγησε τον κόσμο σε δύο παγκόσμιους πολέμους όπως η Γερμανία, για τους οποίους, αντί να τιμωρηθεί, βοηθήθηκε από τις Η.Π.Α. για να ανακάμψει - ταυτόχρονα με τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των οφειλών της.

 

Επομένως, η Ελλάδα οφείλει να βοηθηθεί από τους εταίρους της, παράλληλα με την εκδίωξη του ΔΝΤ από την επικράτεια της, το γρηγορότερο δυνατόν. Στην αντίθετη περίπτωση, δεν πρέπει ούτε στιγμή να διστάσει - παίρνοντας τις οδυνηρές μεν, αλλά απόλυτα υποχρεωτικές αποφάσεις που χρειάζονται, για την εξασφάλιση της ευημερίας των Πολιτών της. Ας μην ξεχνάμε ότι, η πατρίδα μας είναι μία πλούσια, πολλαπλά προικισμένη χώρα, η οποία μπορεί να συντηρηθεί μόνη της – αρκεί να δραστηριοποιηθούν οι Πολίτες της, διακρίνοντας προοπτικές και χωρίς βέβαια να επιδιώκει την απομόνωση της.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

  

Η Ελλάδα, για τρίτο διαδοχικό χρόνο, συνεχίζει να βρίσκεται στο μάτι του κυκλώναμε τα «πυρά» ολόκληρης της Δύσης, υποκινούμενα από τις πανίσχυρες αγορές, να στρέφονται μαζικά εναντίον της, απλά και μόνο επειδή οι Πολίτες της αμφισβήτησαν τη νέα τάξη πραγμάτων.  

 

Παρά το ότι λοιπόν η ετυμηγορία των Ελλήνων είναι ξεκάθαρη (άρθρο μας), η σύσταση μίας κυβέρνησης, η οποία θα εκφράζει την κοινή βούληση, εμποδίζεται από έναν απαράδεκτο εκλογικό νόμο, ο οποίος διαστρεβλώνει εντελώς τα αποτελέσματα – ενώ το ελληνικό και διεθνές «κατεστημένο», συνεπικουρούμενο από κάποια διατεταγμένα ΜΜΕ, προσπαθεί να επιβάλλει μία πολιτική εξουσία, η οποία θα εφαρμόσει τα αντίθετα, από όλα όσα ζήτησε η πλειοψηφία των Πολιτών.

 

Στα πλαίσια αυτά, η μοναδική δυνατότητα της χώρας μας δεν είναι άλλη, από την τοποθέτηση ακόμη περισσότερων ψηφοφόρων (σε ενδεχόμενες νέες εκλογές), πίσω από εκείνα τα κόμματα, τα οποία φαίνεται να σέβονται την απόφαση της πλειοψηφίας – επειδή, όπως έχουμε αναφέρει, “η «πολιτική δύναμη» και ο έλεγχος της αποτελεί το κλειδί της προστασίας μας, απέναντι στις προσπάθειες της οικονομικής μας υποδούλωσης”.

 

Η δυνατότητα τους (στελέχωση, επάρκεια) να κυβερνήσουν ή όχι, καθώς επίσης οι ευρύτερες πολιτικές τους πεποιθήσεις, οφείλουν στην προκειμένη περίπτωση να τοποθετηθούν σε δεύτερη μοίρα – αφού αυτό που προέχει σήμερα δεν είναι άλλο, από τη δημιουργία ενός ισχυρού κοινωνικού μετώπου, απέναντι στις αγορές και στους υπαλλήλους τους (άλλωστε η Ελλάδα κυβερνάται τα δύο τελευταία χρόνια από τους δανειστές της, από τα παιδιά του Σικάγου και τις ακριβέστατες οδηγίες τους, οι οποίες είναι καταγεγραμμένες στα αλλεπάλληλα «μνημόνια» - από τη σκιώδη εξουσία στο παρασκήνιο).  

 

Έχουμε την άποψη λοιπόν ότι, τα κόμματα που σέβονται τις επιθυμίες των Ελλήνων Πολιτών, αρκεί να υπερασπίζονται τα συμφέροντα της πατρίδας μας, να μην υποκύπτουν στις έξωθεν πιέσεις, να μην καταρρακώνουν την υπερηφάνεια μας και να μη μας εξευτελίζουν διεθνώς, για να αξίζουν την ενίσχυση μας – με κάθε δυνατό τρόπο.

 

Ολόκληρο το άρθρο στο:

http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2597.aspx 

 

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 12. Μαΐου 2012

http://www.facebook.com/viliardos  

Αξιολογήστε το άρθρο 
2 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις