Βασίλης Βιλιάρδος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
***ΠΡΟΣΟΧΗ***
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 20 Δεκεμβρίου η υπηρεσία του Capital.gr
Capital Blogs θα αναστείλει τη λειτουργία της για τεχνικούς λόγους.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Λίγα λόγια για εμένα
Είμαι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχω εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφω οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πρόσφατες εκδόσεις "Η κρίση των κρίσεων" σε τρία βιβλία.
Σύνδεσμοι


ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ
2898 αναγνώστες
Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013
11:07

Η Ευρώπη αποτελεί χωρίς καμία αμφιβολία την πλέον «επίζηλη», πλούσια και «δημοκρατικά υποδειγματική» περιοχή του πλανήτη - ειδικά πριν από την «εισβολή» του νεοφιλελευθερισμού στα εδάφη της. Οφείλουμε λοιπόν να κάνουμε τα πάντα για να διατηρηθεί τόσο η συνοχή, όσο και η ειρήνη μεταξύ των χωρών που την συναποτελούν - καθώς επίσης η δημοκρατία, οι σχέσεις φιλίας και η αλληλεγγύη μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών.
 
****************************************
 
Η Ευρωζώνη, το κοινό νόμισμα δηλαδή, έχει εξελιχθεί δυστυχώς, με αφορμή την Ελλάδα και με αιτία τη Γερμανία, σε μία ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Ευρώπης - πόσο μάλλον αφού όλοι γνωρίζουμε πλέον ότι, πρόκειται για μια έναν μη άριστο νομισματικό χώρο, ο οποίος για να ολοκληρωθεί απαιτείται η τραπεζική, η δημοσιονομική, καθώς επίσης η πολιτική ένωση του.
 
Κάτι τέτοιο όμως έχει αποδειχθεί πως είναι σχεδόν αδύνατον, επειδή πρόκειται για χώρες εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους - εκάστη εκ των οποίων έχει τη δική της ιστορία, τα δικά της ήθη και έθιμα, καθώς επίσης το δικό της πολιτισμό. Πόσο μάλλον με τη Γερμανία εντός της, η οποία αφενός μεν δεν το θέλει, αφετέρου είναι ο μεγαλύτερος αποσταθεροποιητικός παράγοντας.  
 
Επίσης έχει τεκμηριωθεί ότι, η ένωση τόσων εθνικών κρατών μεταξύ τους είναι ασύμβατη με τη δημοκρατία – αφού η ηγεσία της Ευρωζώνης (Κομισιόν, ΕΚΤ κλπ.) δεν εκλέγεται αλλά διορίζεται, ενώ δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί από τους πολίτες (οπότε οι Ευρωπαίοι είναι αντιμέτωποι με μία «εκκολαπτόμενη» δικτατορία-υπηρέτη των αγορών).    
 
Με δεδομένα τώρα τα παραπάνω, καθώς επίσης τις ευρωπαϊκές ασυμμετρίες, εάν δεν υπάρξει μία ριζική λύση δεν θα καταστραφεί μόνο η Ευρωζώνη (ανεξέλεγκτες χρεοκοπίες, διάλυση), αλλά ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση - γεγονός που θα μετέτρεπε την ήπειρο μας σε στόχο (λεία) των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη (Ευρώπη, το χρυσόμαλλο δέρας). Ενδεχομένως δε θα δημιουργούσε μεγάλες εντάσεις στο εσωτερικό της, οι οποίες θα μπορούσαν να καταλήξουν σε ευρείες κοινωνικές αναταραχές, καθώς επίσης σε διακρατικούς πολέμους. 
 
Κατά την άποψη μας λοιπόν, η μοναδική υγιής λύση όλων των προβλημάτων της Ευρωζώνης, καθώς επίσης της ΕΕ, είναι η επιστροφή στην αφετηρία (ανάλυση μας) - η υιοθέτηση δηλαδή των εθνικών νομισμάτων από όλες τις χώρες μαζί, καθώς επίσης η σύνδεση τους με την προηγούμενη μορφή του ευρώ: με το ECU, (EuropeanCurrencyUnit).
 
Πρόβλημα θα υπήρχε μόνο όσον αφορά τα εξωτερικά χρέη των χωρών, τα οποία είναι κυρίως μεταξύ τους και σε ευρώ (τα χρέη σε δολάριο, με δεδομένη την αδυναμία των Η.Π.Α., δεν θα ήταν ίσως τόσο επικίνδυνα). Στην προκειμένη περίπτωση, εάν μετατρέπονταν όλα τα χρέη σε ευρώ στο εκάστοτε εθνικό νόμισμα (κρατών, τραπεζών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών),θα διευκολύνονταν οι υπερχρεωμένες χώρες (οφειλέτες) - ενώ θα αντιμετώπιζαν προβλήματα οι πλεονασματικές (δανειστές).
 
Εν τούτοις, με δεδομένο το ότι αργά ή γρήγορα οι χώρες-δανειστές δεν θα μπορέσουν να εισπράξουν τις απαιτήσεις τους, οπότε θα χάσουν πολύ περισσότερα, ίσως η λύση αυτή να είναι προτιμότερη - πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχουν υπό τις σημερινές συνθήκες ανώδυνοι δρόμοι.
 
Φυσικά, ένα τέτοιο ενδεχόμενο πρέπει να αναλυθεί με κάθε λεπτομέρεια - αφού συμμετέχουν πολλοί παράγοντες (ΕΚΤ, εθνικές κεντρικές τράπεζες, διεθνές δίκαιο  κλπ.). Εν τούτοις, εάν δεν συμβεί γρήγορα κάτι ουσιαστικό, η κρίση χρέους θα καταστρέψει ολόκληρη την Ευρώπη - γεγονός που αποτελεί έναν τεράστιο κίνδυνο από πολλές πλευρές (όχι μόνο οικονομικό).
 
Σε κάθε περίπτωση, εάν η Ευρωζώνη επέστρεφε στην αφετηρία, οι ευρωπαϊκές ασυμμετρίες θα έπαυαν να υπάρχουν, ενώ θα μπορούσαν να εισέλθουν στην ΕΕ και άλλες χώρες, όπως η Ελβετία και η Νορβηγία - ειδικά δε η Ρωσία, η οποία θα την ολοκλήρωνε στρατιωτικά και ενεργειακά.  
 
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
 
Η κρίση υπερχρέωσης της Δύσης απαιτεί ριζικές λύσεις - όπως, για παράδειγμα, την επιστροφή της Ευρωζώνης στην αφετηρία, τις ευρείες διαγραφές χρεών, τις αυστηρές «ρυθμίσεις» του χρηματοπιστωτικού συστήματος, νομισματικούς νεωτερισμούς κλπ. (θέματα που θα μας απασχολήσουν σε επόμενα κείμενα μας).
 
Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, η επίλυση της υπερχρέωσης «γεωπολιτικά», μέσω πολέμων δηλαδή (όπως αυτός που σχεδιάζεται να διεξαχθεί σήμερα από την υπερδύναμη με αφορμή τη Συρία, γιατην κατάκτηση των ενεργειακών πηγών του κόλπου), ίσως αποβεί μοιραία για τον πλανήτη – αφού πιθανότατα θα προκαλέσει τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο.  
 
Ανεξάρτητα όμως από αυτό, επειδή δεν μπορούμε να περιμένουμε τι θα αποφασισθεί τελικά, εμείς οι Έλληνες πρέπει να αντιδράσουμε συλλογικά - σε όλα όσα σχεδιάζονται μυστικά εναντίον μας, πριν είναι πολύ αργά.
 
Ειδικά όσον αφορά τη δημόσια περιουσία μας, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι, προγραμματίζεται η αναγκαστική κατάσχεση της - ακριβώς όπως συμβαίνει με τις τράπεζες, για τα ενυπόθηκα δάνεια που οφείλονται.
 
Για παράδειγμα, σε αυτές τις περιπτώσεις η τράπεζα κατάσχει ένα ακίνητο αξίας 100.000 €, έναντι δανείου 80.000 €. Στη συνέχεια, πλειστηριάζει το ακίνητο για 20.000 € και αφαιρεί το ποσόν αυτό, μειωμένο κατά τα έξοδα της. από την οφειλή μας. Σε τελική ανάλυση, παραμένουμε χρεωμένοι με 65-70 χιλιάδες, χωρίς να έχουμε το ακίνητο στην ιδιοκτησία μας - οπότε μετατρεπόμαστε σε αιώνιους δούλους ενός χρέους, το οποίο συνεχίζει να αυξάνεται από τους τόκους, όσο δεν το εξοφλούμε.
 
Συνεχίζοντας, όλα όσα έχουν αναφερθεί τις τελευταίες ημέρες από τα διεθνή και ελληνικά ΜΜΕ είναι απολύτως σωστά – αφού η μεταβίβαση ολόκληρου του ΤΑΙΠΕΔ (80.000 ελληνικά ακίνητα κλπ.), σε μία εταιρεία συμμετοχών (holding) με έδρα το Λουξεμβούργο, αφενός μεν έχει προγραμματισθεί από το ESM, αφετέρου είναι μέρος των ευρύτερων σχεδίων της Ευρωζώνης (Γερμανίας).
 
Στα πλαίσια αυτών των σχεδίων η Ελλάδα θα χρησιμοποιηθεί ακόμη μία φορά ως πειραματόζωο, έτσι ώστε να αποτελέσει «δεδικασμένο» η αναγκαστική εκποίηση δημόσιας περιουσίας (όπως ακριβώς συμβαίνει με τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις), για την εξόφληση των απαιτήσεων των διεθνών δανειστών (θα ακολουθήσει η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία κοκ.). 
 
Άλλωστε, όπως αναφέραμε ήδη, όταν «εκλιπαρεί» κανείς γονατιστός για δανεικά απαιτούνται δυσανάλογα ανταλλάγματα, αφού δεν υπάρχει πουθενά «δωρεάν γεύμα» – όπως, για παράδειγμα, η αναγκαστική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αξίας άνω των 300 δις € για πολύ λιγότερα, από τους ξένους συνδίκους πτώχευσης. Επίσης, απαιτούνται νέα μέτρα λιτότητας, μνημόνια κοκ. – αφού οι πιστωτές προσπαθούν εύλογα να εξασφαλίσουν τις προϋποθέσεις εξόφλησης τους.  
 
Περαιτέρω, εάν εκποιηθούν όλα τα ακίνητα του ελληνικού δημοσίου, πόσο μάλλον παράλληλα με την άρση του νόμου περί μη κατάσχεσης της πρώτης κατοικίας, η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα θα καταρρεύσει – με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημίες στη χώρα μας, οι οποίες θα ξεπεράσουν τα 500 δις €, οδηγώντας μας άμεσα στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.
 
Φυσικά αυτό θα σημάνει την πτώση της σημερινής κυβέρνησης, καθώς επίσης την αδυναμία οποιασδήποτε άλλης να ανέλθει στην εξουσία - αφού αυτού του είδους τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται. Επομένως θα ακολουθούσε, ως συνήθως συμβαίνει, η αναρχία, την οποία μάλλον θα αναλάμβανε να διαχειριστεί υποχρεωτικά ο στρατός – ενδεχόμενο που ίσως ευρίσκεται στα σχέδια των εισβολέων.
 
Η χώρα μας λοιπόν ευρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, γεγονός που απαιτεί την εγρήγορση, καθώς επίσης την άμεση αντίδραση όλων των πολιτών της – επίσης των Ευρωπαίων, αφού είναι κάτι περισσότερο από βέβαιη η «μετάσταση» των ελληνικών προβλημάτων σε ολόκληρη την ήπειρο.
 
Ολοκληρώνοντας, ίσως οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ ότι, είναι αδιανόητο να υπάρχουν ελλείμματα στον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς επίσης να συνεχίζεται η αύξηση του δημοσίου χρέους - παρά την τεράστια αύξηση των φόρων, την κατακόρυφη μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, το ραγδαίο περιορισμό του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών, την αύξηση του τουρισμού κλπ. Πιθανότατα λοιπόν συμβαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό – το οποίο υποθέτουμε μεν, αλλά αδυνατούμε δυστυχώς να τεκμηριώσουμε. 
 
Ολόκληρο το άρθρο στο:
 
Αθήνα, 01. Σεπτεμβρίου 2013

Αξιολογήστε το άρθρο 
1 ψήφος
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μακροοικονομικά θέματα, πολιτικές απόψεις και μικροοικονομικές αναλύσεις.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις